Franciszek Gajek specjalista ds rachunków i analizy kosztów w ochronie zdrowia



Pobieranie 17.5 Kb.
Data02.05.2016
Rozmiar17.5 Kb.
Franciszek Gajek - specjalista ds. rachunków i analizy kosztów w ochronie zdrowia
Informacje a system kontraktowania świadczeń opieki zdrowotnej

(czwartki u ekonomistów)


Pierwsze próby kwantyfikowania procesów medycznych w celu prowadzenia rozliczeń pojawiły się w 1993 roku, gdy po raz pierwszy zaczęto podpisywać kontrakty, ale na większą skalę rozwinęły się dopiero w momencie powstania kas chorych, czyli po 1999 roku. Pierwsze próby wyceny wartości różnych świadczeń były pod bardzo dużym wpływem lobby lekarskich. W zależności od składów zespołów decydentów niektóre dziedziny były faworyzowane. Oznaczało to, że dla niektórych świadczeń były bardzo korzystne i nie zawsze zgodne z kosztami rzeczywistymi stawki, według których dana kasa ustalała należność w umowach. Dochodziły do tego elementy polityczne, sprowadzające się do tezy o konieczności finansowania koniecznej dla ochrony zdrowia określonej bazy (choć w umowach miała być finansowana konkretna działaność).
W latach następnych następowały modyfikacje rozliczeń – jednak nikt, czyli ani żadna z kas chorych ani powołany potem Narodowy Fundusz Zdrowia nie skorzystał z danych, jakie można było uzyskać dzięki rachunkom kosztów wprowadzonych rozporządzeniem ministra zdrowia w zakladach opieki zdrowotnej.
Stan obecny

W rozliczeniach ze szpitalami funkcjonuje „Katalog świadczeń szpitalnych”; jest to zbiór ponad 1440 świadczeń wycenionych „punktowo”. Dla wyceny relatywnej wartości świadczeń w punktach prawdopodobnie były zebrane dane o kosztach ze szpitali, ale bez oceny rzetelności danych i ich wiarygodności. Proces wyceny był przeprowadzony wewnątrz NFZ. Jest propozycja NFZ, aby w 2008 roku kontraktować na podstawie wyceny punktowej oszacowanej w Wlk. Brytanii. Nie wiadomo jednak, czy zbadano, jak te angielskie relacje kosztów między różnymi procedurami mają się do warunków polskich. Istnieje poważna obawa, że zastosowanie angielskiej wyceny doprowadzi do bardzo silnego odejścia od obecnych relacji między wartościami różnych procedur wycenianych w punktach, co może bardzo skomplikować system zarządzania w szpitalach.


Stosowany przez NFZ katalog jest inny od katalogu międzynarodowego ICD – X i ICD – IX, czyli tych, które są podstawą do rozliczeń podaną w rozporządzeniu ministra zdrowia. Doszło więc do takiej sytuacji, w następstwie której powstała dualna ewidencja zdarzeń medycznych. W szpitalach są karty medyczne wypełniane wg wskazań z rozporządzenia i wg wymogów NFZ.
Propozycje zmian

Działania konieczne to:



      • Identyfikacja realizowanych procedur (dziś wg ICD-9CM)???

      • Opis realizowanych procedur (kart zużycia zasobów)

      • Wycena zużywanych zasobów (system magazynowy, system kadrowy)

Działania wskazane:


      • Zapewnienie ciągłości wyceny (statystki zdarzeń, aktualizacja cen)

      • System informatyczny ( z zapewnieniem odpowiedniego czasu i jakości przetwarzania danych)

      • Praca nad Centralną Bazą Świadczeń Opieki Zdrowotnej w kierunku nadania jej charakteru spójnego katalogu i docelowo stosowanie obu katalogów (CBŚOZ i ICD - 9CM)???

      • Informatyzacja zbierania i przetwarzania danych

      • Ujednolicenie zasad rachunku kosztów

      • Określenie standardów (wytycznych medycznych) wykonywania danej procedury

Ograniczenia:


      • Ograniczona baza badawcza ( jedynie nieliczne zakłady opieki zdrowotnej są zainteresowane współpracą z zespołem ekspertów, którego zadaniem ma być wycena realnej wartości świadczeń, powiązana z oceną stosowania standardów postępowania; brak jest odpowiedniego przygotowania zakładów do liczenia kosztów określonych procesów medycznych, różny jest poziom techniczny systemu przetwarzania danych w zakładach)




      • Brak obowiązujących standardów postępowania medycznego, czyli standardów dla realizacji poszczególnych procesów medycznych




      • Zróżnicowanie sposobów wykonywania procesów w zakładach – zwielokrotnienie rozbieżności w porównaniu z procedurami







      • Zróżnicowanie i nieporównywalność sposobu wyceny




      • Brak lub niewiele dowodów naukowych na różnice w efektywności procesów realizowanych dla uzyskania tego samego celu (np. różne metody leczenia kompresyjnego złamania kręgosłupa).

Zalecenia:




      • Współpraca zespołu ekspertów pracującego dla Agencji Oceny Technologii Medycznych (AOTM) z NFZ; musi być ustalone – co należy liczyć, ale tak, aby to potem było użyteczne dla systemu kontraktowania, a nie jedynie dla potrzeb Agencji czy ministra zdrowia sprawującego nadzór nad NFZ

      • Informatyzacja zbierania i przetwarzania danych

      • Ujednolicenie zasad rachunku kosztów we wszystkich zakładach mających umowy z NFZ

      • Określenie standardów leczenia (postępowania leczniczego Informatyzacja zbierania i przetwarzania danych o stosowanych standardach

      • Odpowiednie powiązanie prac nad skutecznością realizacji procesów medycznych z wyceną kosztów tych procesów


Zadania AOTM


  • Zespół ekspertów AOTM – pozyskiwanie danych z zakładów opieki zdrowotnej o kosztach procedur realizowanych w zakładach – zakres informacji określony w metodyce ; w skład zespołu powinni wchodzić poza osobami z zewnątrz ( ekspertami ds. rachunku kosztów) osoby z NFZ i ministerstwa zdrowia

  • Zespół ekspertów przy AOTM – przygotowanie metodyki liczenia kosztów procesów w uzgodnieniu z NFZ, przygotowanie projektu prac oraz kosztorysu wdrożenia i stosowania metodyki w wybranych zakładach w latach 2008-2010

  • Podjęcie prac nad aktualizacją „Zielonej Księgi”, czyli ponowna ocena wydatków i ich prognoza oraz ewentualne przygotowanie propozycji zmian (uzupełnień, modyfikacji) w zasadach rachunku kosztów w zakładach opieki zdrowotnej przy udziale Zespołu ekspertów

  • Rozpoczęcie wycen wskazanych procedur medycznych w wybranych do współpracy zakładach opieki zdrowotnej ( procedur wybranych z listy wskazanych w tzw. koszyku, czyli mających udokumentowaną skuteczność)

  • Powiększanie listy zakładów, z których będą pochodziły dane, w miarę rozpoznawania i angażowania kolejnych zakładów opieki zdrowotnej

  • Weryfikacja i uzupełnienia dostarczonych zakładom przez Zespół ekspertów AOTM narzędzi (metodyka i aplikacje) do prowadzenia analiz w zakładach

  • Weryfikacja danych uzyskiwanych od zakładów opieki zdrowotnej

  • Generowanie wstępnych raportów i zestawień z uzyskanych informacji ( najwcześniej to może nastąpić w styczniu 2008 roku)







  • Przygotowanie projektów zmian (w uzgodnieniu z NFZ) w zakresie:

    • rachunku kosztów i zasad wyceny procedur w zakładach opieki zdrowotnej

    • obowiązków w zakresie statystyki publicznej związanej z usługami medycznymi

  • Wybór zakładów kluczowych do współpracy wieloletniej – duże ośrodki realizujące znaczącą liczbę procedur, prowadzące analizy kosztów procesów, dysponujące możliwie pełnymi systemami informatycznymi zbierania i przetwarzania danych

  • Prowadzenie wieloletniego programu wyceny wskazanych procedur w wybranych do współpracy zakładach opieki zdrowotnej (od stycznia 2008)

  • Stała weryfikacja i uzupełnienia dostarczonych narzędzi (metodyki i aplikacji) do prowadzenia analiz przez zakłady opieki zdrowotnej

  • Informatyzacja procesów zbierania danych w oparciu u środku krajowe i UE

  • Budowa we współpracy ze środowiskiem medycznym standardów postępowania medycznego (procesy i procedury)

  • Przygotowanie koncepcji zmian w zakresie wynagradzania personelu medycznego w oparciu o dostępny katalog CPT - 4

  • Przygotowanie koncepcji zmian w finansowaniu świadczeń z wykorzystaniem taryf wynikających z analiz kosztów

Potencjalne korzyści z proponowanego kierunku prac Zespołu ekspertów przy AOTM :




    • pozyskanie danych rzeczywistych – jakie rzeczywiste koszty ponoszą zakłady ale wraz z niezbędną weryfikacją, czyli uwzględnieniem tylko kosztów zasadnych

    • uzyskanie obiektywnych danych (taryf, uśrednionych kosztów) akceptowanych przez dostawców usług i NFZ, uwzględnianych potem w ewentualnych negocjacjach umów.


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna