Françoise Pamfil, redaktor naczelny czasopisma arhitectura



Pobieranie 31.65 Kb.
Data06.05.2016
Rozmiar31.65 Kb.
VALAHIA. CAŁOŚĆ Z FRAGMENTÓW
Obrazom przedstawianym na tej wystawie fotografii udało się stworzenie swoistej synekdochy. Świadczą bowiem o całości i, raz w sposób łagodny, drugim zaś razem widowiskowo opowiadają o kompleksowości pejzażu wołoskiego.

Istnieją trzy filary tego pejzażu: stworzony przez naturę, skonstruowany przez człowieka oraz częściowo antropologiczny, widoczne w strefie południowej, rozciągającej się aż do rumuńskiej przestrzeni podkarpackiej, które niezwykle i zarazem zadziwiająco pokazują na prezentowanych fotografiach swoje różne oblicza.

W ten sposób fragmenty przyrody, tradycje, domy, budynki użyteczności publicznej, obrazy pokazujące skutki upadku stref przemysłowych, portrety i inne sekwencje tworzą czarującą całość – niejednolitą próbkę, która, w co wierzymy, wzbudzi Państwa ciekawość i zaprosi Państwa do odwiedzenia, oczyma wyobraźni lub w sposób rzeczywisty, tej części Europy.

Françoise Pamfil, redaktor naczelny czasopisma ARHITECTURA

FOTOGRAFOWIE


Andreea Aron

Dzięki fotografii dziennikarskiej miałam okazję dotrzeć do niezwykłych miejsc i pięknych ludzi, co z kolei pomogło mi odkryć moje rumuńskie korzenie w momentach zagubienia i błądzenia w kraju, w którym się urodziłam. Udało mi się dostrzec wartość i piękno, czasami ukryte pod maską kiczu i cierpienia. Fotografowanie jedzenia i foodesign, które uprawiam od 9 lat zaprowadziły mnie na drogę, na której nauczyłam się sporo o samej sobie i o tym, jak odżywiać swoją duszę, a nie tylko ciało. Kuchnia mojej duszy zawiera zaczarowane składniki i przyprawy do fotografii. Projekty indywidualne: http://www.flickr.com/photos/andreeaaron/

http://andreeaaron.carbonmade.com/, http://andreeaaron.tumblr.com/
Corina Anghelescu

Architekt wolontariusz w Projekcie 60 drewnianych świątyń w północnej Oltenii i południowej Transylwanii Fundacji Pro Patrimonio. Projekt jest sposobem na ocalenie i pilne odrestaurowanie wartościowego dziedzictwa zabytków historii, które, opuszczone lub ignorowane przez lokalną społeczność, mogą ulec zagładzie. Małe obiekty architektury są prawdziwymi lekcjami autentycznego, ekologicznego i trwałego rzemiosła, punktami odniesienia w identyfikacji i zachowaniu pamięci danej społeczności. Ponowne zaistnienie starych, drewnianych kościołów w świadomości ludzi, wśród których się one znajdują jest tak samo ważne, jak zapewnienie ich fizycznego przetrwania, ponieważ jeżeli nie będą one ponownie używane, ich degradacja będzie postępować. Świątynie znajdują się na trasach turystycznych o dużym, jeszcze nie wykorzystanym potencjale i skrywają znaczące elementy architektury i malarstwa od XII do XIX wieku na sporym obszarze historycznego regionu Wołoszczyzny. Szczegóły na http://www.propatrimonio.org/index.php/en/


Mihai Barbu

Studiował w Wyższej Szkole Dziennikarstwa w Bukareszcie. Pracował jako reporter dla dzienników: Gardianul /Strażnik/, Evenimentul Zilei /Wydarzenie Dnia/ i România Liberă /Wolna Rumunia/ oraz współpracował z międzynarodowymi agencjami prasowymi: Reuters, EPA i AFP. Obecnie jest freelancerem. Wiącej szczegółów na temat jego projektów na:  Mongolia.ro oraz Photoliu.ro.


Pierre Bortnowski

Jest architektem, absolwentem Instytutu Saint Luc w Brukseli, pracuje w Bukareszcie w biurze architektonicznym PRODID i jest jednym z członków założycieli Prispa. Od roku 2007 kieruje pracownią restauracji baszty Cornoiu-Neamțu w miejscowości Curtișoara.


Alexandru Crișan

Pełen pasji architekt i fotograf. Alexandru Crișan jest wykładowcą ze stopniem doktora na Uniwersytecie Architektury im. Ion Mincu w Bukareszcie i prowadzi też własne biuro architektoniczne. Będąca zaledwie uzupełnieniem zawodu architekta, obecność Alexandru Crișana w świecie artystycznym skoncentrowana jest na galeriach wirtualnych i ograniczona do niewielu wystąpień publicznych. Jego prace można ogłądać w wirtualnej galerii: http://alexandrucrisan.darkfolio.com/

 

Silvia Coștiuc

Absolwentka Uniwersytetu Architektury im. Iona Mincu w Bukareszcie w roku 2010. Uczestniczyła w wielu warsztatach i konferencjach związanych z dziedzictwem materialnym i pracuje jako restaurator zabytków. W 2013 obroniła pracę doktorską na temat „Wieże w Oltenii. Punkty odniesienia światowego dziedzictwa UNESCO” w ramach Podyplomowej Szkoły Restauracji Zabytków, Zespołów i Stanowisk Historycznych.


Ioana Cîrlig

Ukończyła Narodowy Uniwersytet Sztuki Teatralnej i Filmowej im. I.L. Caragiale w Bukareszcie. Fotografią pasjonuje sią od 8 lat. Przez 4 lata pracowała jako reporter w Medifax i od 2010 jest freelancerem. Chcąc zająć się fotografią dokumentalną, wiele czasu marzyła o projekcie fotograficznym „Post-Industrial Stories”, będącym dokumentem na temat skutków dezindustrializacji w Rumunii. W ramach tego projektu Marin Raica i Ioana Cârlig będą mieszkać przez dwa lata w strefach przemysłowych, takich jak: Brad, Petrila, Anina i Abrud, wykonując zdjęcia społeczności, pejzaży i obszarów przemysłowych: http://postindustrialstories.com/


Vlad Dumitrescu

Moim celem jest odnajdywanie, podczas podróży wśród rumuńskich wzgórz, dolin i wsi, starych ludzi i zapomnianych tradycji, i podejmowanie prób przywrócenia ich współczesności. Rumuńska wieś jest moim głównym motywem gdyż kocham jej mieszkańców i jej zwyczaje, oraz dlatego, że widzę, jak umiera. Ponieważ mój tydzień jest zajęty pracą, do tej pory moje zdjęcia robiłem podczas weekendów oraz krótkich wakacji, które miałem od kiedy zająłem się fotografią. A ponieważ kocham opowieści, tutaj znajdziecie kilka pochodzących z Rumunii. http://vlad-dumitrescu.blogspot.com/


Vlad Eftenie

Architekt, wykładowca w stopniu doktora w ramach Departamentu Syntezy Projektowej Uniwersytetu Architektury i Urbanistyki im. Iona Mincu w Bukareszcie. Autor książki „Fotografia, instrument poznania i metodycznego badania w planie obrazu miejskiego”, 2012.  http://www.veftenie.daportfolio.com/


Camil Iamandescu

Ukończył Narodowy Uniwersytet Sztuki Teatralnej i Filmowej im. I.L. Caragiale w Bukareszcie, specializując się w obrazie filmowym i telewizyjnym, lecz jego pasją pozostaje fotografia, zwłaszcza fotografia z podróży i reportaż. Zrealizował wiele dokumentacji fotograficznych w dziedzinie archeologii przemysłowej, uczestnicząc w licznych wystawach w kraju i za granicą.


Helmut Ignat

Park Przyrodniczy Văcărești w Bukareszcie jest pierwszym przyrodniczym obszarem miejskim w Rumunii. W miarę upływu czasu rozwinął sią tutaj wilgotny ekosystem zasilany naturalnymi źródłami, goszczący olbrzymie bogactwo fauny i flory. Mając nadzwyczajny potencjał krajobrazowy, naukowy i rozrywkowy, obszar ten może stać się żywym muzeum dla mieszkańców Bukaresztu i turystów przybywających do tego miasta. Obecnie czynione są starania o przekształcenie tego obszaru w rezerwat. Szczegóły na http://salvatidelta.ro/parcul-natural-vacaresti


Bogdan Iurașcu

Pracował 10 lat jako fotoreporter dla dzienników: Jurnalul Național /Dziennik Narodowy/, Evenimentul zilei /Wydarzenie Dnia/ oraz Ziua /Dzień/. Wraz z kolegami fotoreporterami z Jurnalul Național zapoczątkował serię wystaw i albumów zdjęć pt. „Fotografie de Jurnal” /Zdjęcie z Dziennika/. 5 corocznie wydawanych albumów nosi pieczęć rumuńskiej fotografii prasowej i opowiada poprzez obraz o ludziach i miejscach w Rumunii. Można je porównywać, na skalę lokalną, z wstrząsającymi albumami fotoreportaży National Geografic.


Karina Knapek

Pracowała jako fotoreporter dla dzienników: Jurnalul Național /Dziennik Narodowy/ oraz Ziua /Dzień/. Jest bardzo ceniona za realizację fotoreportaży o mniejszościach dyskryminowanych, emerytach, dzieciach niepełnosprawnych, dzieciach zaginionych, dzieciach opuszczonych lub po prostu o dzieciach, więźniach z krajowych zakładów karnych, ptasiej grypie i jej skutkach, powodziach i ludziach wody, zapomnianych karnawałowych zabawach na rumuńskiej wsi. Tę listę możnaby jeszcze długo kontynuować. Jakość zdjęć autorstwa Kariny Knapek potwierdzona jest licznymi nominacjami, nagrodami i uczestnictwem w projektach, a jej nazwisko pojawia się w nich jako gwarancja tej jakości. Jest jednym z mocnych punktów odniesienia w gronie rumuńskich fotoreporterów ostatnich 15 lat.


Irina Leca

Architekt, doktorantka Uniwersytetu Architektury im. Iona Mincu w Bukareszcie, członek założyciel Stowarzyszenia ARCHE i projektu Unforgotten Monuments, szczegóły na www.monumenteuitate.org, www.facebook.com/monumenteuitate


Ovidiu Micșa

Architekt i fotograf, doktorant piszący pracę „Światło w architekturze i fotografowaniu architektury”, od 2009 pracownik dydaktyczny Wydziału Architektury i Urbanizmu Uniwersytetu Politechnicznego w Timiszoarze. Więcej szczegółów o jego indywidualnych projektach na https://www.behance.net/OvidiuMicsa


Maria Daria Oancea

Architekt stażysta, absolwentka Uniwersytetu Architektury im. Iona Mincu w Bukareszcie, brała udział w zespole architektów wolontariuszy w lecie 2012 podczas wymiany pokrycia dachowego drewnianych kościołów w Boz i Târnăviţa w ramach projektu 60 drewnianych świątyń w północnej Oltenii i południowej Transylwanii. http://www.propatrimonio.org/index.php/en/


Sorin Onișor

Ukończył Wydział Historii Uniwersytetu w Timiszoarze w roku 1997, obecnie jest doktorantem Uniwersytetu Zachodniego w Timiszoarze. Spośród jego licznych projektów wymienimy zaledwie kilka: „Drewniane kościoły południowej Transylwanii i północnej Oltenii”; „Kowale w Transylwanii” (praca doktorska); „Ludzie Delty”, we współpracy z Telewizją Rumuńską, 2008-2013; „Zagubieni w (dez)integracji”, poświęcony społeczności Romów rumuńskich; „Świat dzieciństwa na współczesnej wsi rumuńskiej”. Szczegóły na http://www.sorinonisor.ro/


Marin Raica

Od 16 lat pasjonuje się fotografią, a przez 10 lat pracował jako fotoreporter, mając okazję dogłębnie poznać Rumunię, a zwłaszcza jej zdegradowane obszary. Obecnie wraz z Ioaną Cîrlig realizuje projekt Post-industrial stories http://postindustrialstories.com/


Ioana Maria Rusu

Jest fotografem i architektem freelancerem. Ukończyła Uniwersytet Architektury im. Iona Mincu w Bukareszcie w 2004. Jako fotograf, brała udział w wystawach zbiorowych, publikowała w czasopismach Zeppelin, Arhitectura /Architektura/, Urbanismul /Urbanizm/ i współpracowała przy realizacji albumu „Grafika bez komputera”. Szczegóły na: http://ioanarusu.wordpress.com/


Sebastian Vasiu

Pełen pasji architekt i fotograf. Jego pasja do fotografii zaczęła się w latach '80, kiedy odkrył zdjęcia czarnobiałe lub w kolorze sepia, zrobione przez swojego ojca jeszcze w latach ’60 i wiąże się z posiadanym aparatem Smena. Ukończenie wydziału architektury „pozwoliło mu” na rozwinięcie wiedzy na temat kompozycji i techniki posługiwania się aparatami fotograficznymi w ramach licznych projektów, przeważnie studiów i analiz urbanistycznych. Od kiedy zaczął uczestniczyć w warsztatach z utalentowanymi fotografami, ponownie odkrył cudowną satysfakcję, jaką dają wyprawy fotoreporterskie, przeważnie w góry.

www.facebook.com/Sebastiaen.Photography

http://www.aafro.ro/membri/sebastian-vasiu/


Dan Vezentan i Luiza Zamora

Projekt Stowarzyszenia 37 na temat dziedzictwa architektonicznego Oltenii rozpoczął się w roku 2010 i do chwili obecnej zmaterializował się w postaci trzech albumów architektury: Drewno. Kościoły w północnej Oltenii (2010), Kamień. Tradycyjne domy w północnej Oltenii (2012), Mur. Małe fundacje kościelne w północnej Oltenii (2014). Prezentowane zdjęcia pochodzą z ostatniego tomu. Prawdziwym celem tego przedsięwzięcia było podzielenie się tym, co zobaczył autor, zaproszenie ciekawego podróżnika do zagubienia się w owych podgórach i zachowanie tych pięknych zabytków, większych lub mniejszych rozmiarów, przynajmniej w pamięci cyfrowej.




Noc Świętojańska (foto Andreea Aron)
Młode dziewczyny, noszące „ii”, tradycyjne rumuńskie koszule, zbierają kłosy zboża, kwiaty i rośliny lecznicze na polu w pobliżu Bukaresztu z okazji Nocy Świętojańskiej i Międzynarodowego Dnia Koszuli Ia, obchodzonego w dniu 24 czerwca. Osobami, które wprowadzają tradycje ludowe do środowiska miejskiego są Iulia Gorneanu, dyrektor artystyczny galerii Galateca, organizatorka wystawy "Ia, brama ku nieskończoności" oraz Andreea Tanasescu, twórczyni projektu La Blouse Roumaine, z której inicjatywy obchodzony jest Międzynarodowy Dzień  Koszuli Ia.
Noc z 23 na 24 czerwca w okresie przesilenia letniego obchodzona jest przez Rumunów jako Noc Świętojańska. Jest to jedna z ważnych dorocznych nocy, kiedy otwierają sią niebiosa i dwa światy porozumiewają sią między sobą. Świętojanki to postaci nierzeczywiste, fantastyczne, stworzenia pełne światła, wywodzące się z powietrza, białe, piękne, dobrotliwe, mające jedynie pozytywne cechy. Lekkie podmuchy wiatru, wiejące w ciągu dnia, nocą zamieniają się we wróżki o złotych włosach i białych sukniach z mgiełki, tańczące oszałamiające tańce pośród ogrodów, przenoszące się z miejsca na miejsce i śpiewające w powietrzu niezwykle harmonijnymi głosami. W tradycji wiejskiej Noc Świętojańska obchodzona jest zwłaszcza przez młode kobiety, które wyplatają wianki z żółtych, leczniczych kwiatów Świętojanek po to, aby przynosiły im szczęście i dobrodzejstwo przez cały rok.


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna