Fundacja telmod



Pobieranie 0.54 Mb.
Strona1/7
Data28.04.2016
Rozmiar0.54 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7


FUNDACJA TELMOD

MATERIAŁY SZKOLENIOWE



RSL-1 REGULAMIN RADIOKOMUNIKACYJNY


ROZDZIAŁ IX

ŁĄCZNOŚĆ W NIEBEZPIECZEŃSTWIE I OSTRZEGAWCZA (DISTRESS, SAFETY)

(omówienie)



Art. 37

  • Procedury wymienione w tym rozdziale są obowiązkowe w morskiej służbie ruchomej oraz w komunikacji pomiędzy lotniczymi stacjami pokładowymi, a stacjami, morskiej służby ruchomej. Postanowienia tego rozdziału są także stosowane w lotniczych służbach ruchomych, z wyjątkiem tych przypadków, w których istnieją specjalne porozumienia między rządami

Postanowienia Regulaminu Radiokomunikacyjnego nie sprzeciwiają się użyciu przez:

    • stację ruchomą znajdującą się w niebezpieczeństwie jakiegokolwiek środka będącego w dyspozycji tej stacji, do zwrócenia uwagi, przekazania swej pozycji lub wezwania pomocy;

    • pokładowe stacje lotnicze lob morskie zaangażowane w poszukiwania i ratownictwo, jakiegokolwiek środka będącego w ich dyspozycji, do pomocy dla stacji ruchomej znajdującej się w niebezpieczeństwie;

    • stacje naziemne lub przybrzeżne, jakiegokolwiek środka będącego w ich dyspozycji do pomocy dla stacji ruchomej znajdującej się w niebezpieczeństwie.

  • W sytuacjach niebezpieczeństwa (distress), ponaglenia (urgency) lub wymagających ostrzeżeń (safety), transmisje:

    • radiotelegraficzne - nie powinny przekraczać 16 słów na minutę;

    • radiotelefoniczne - powinny być wymawiane powoli i wyraźnie (oddzielnie każde słowo), dla ułatwienia zapisu

  • Dla uniknięcia nieporozumień językowych należy stosować kody (kod Q), skróty i alfabet fone­tyczny ICAO

  • Międzynarodowa Konwencja o Ochronie Życia na Morzu oraz Międzynarodowa Organizacja Lotnictwa Cywilnego (ICAO) określają, jakie statki (samoloty) i ich łodzie ratunkowe powinny być wyposażone w urządzenia radiowe (stacjonarne i przenośne).

  • Każdy samolot, który zgodnie z przepisami międzynarodowym lub krajowym jest obowiązany prowadzić łączność w sytuacjach niebezpieczeństwa, ponaglenia lub ostrzeżenia ze stacjami morskiej służby ruchomej, powinien mieć możliwość:

    • nadawania i odbioru emisjami A2A lub H2A na częstotliwość 500 kHz, lub

    • nadawania emisjami J3E lub H3E i odbioru A3E, J3E, H3E na częstotliwość 2182 kHz, lub

    • nadawania i odbioru emisją J3E na częstotliwość 4125 kHz, lub

    • nadawania i odbioru emisją G3E na częstotliwość 156,8 MHz.

  • Wprowadzany obecnie światowy morki system łączności w niebezpieczeństwie (GMDSS ­Global Maritime Distress and Safety System) powinien spełniać postanowienia Regulaminu Radiokomunikacyjnego zarówno w zakresie częstotliwość jak i procedur.

Art. 38 Częstotliwości w niebezpieczeństwie i ostrzegawcze

Statek powietrzny będący w niebezpieczeństwie powinien nadawać powiadomienie o niebezpieczeństwie na częstotliwość, na której prowadzony jest nasłuch przez radiostacje naziemne lub ruchome i te stacje, które mogą udzielić pomocy. Gdy komunikat o niebezpieczeństwie jest adresowany do morskich służb ruchomych, powinien on być nadany na częstotliwościach 500 kHz, 2182 kHz, 4125 kHz, 6215,5 kHz, 156,8 MHz - w zależności od dysponowanego zakresu częstotliwość stacji pokładowej. Jeżeli nie jest możliwe nadawanie na tych częstotliwościach, to statek powietrzny w niebezpieczeństwie może nadawać na dowolnej innej częstotliwość, na której może być usłyszany. Wynika stąd praktyczny wniosek, że zawiadomienie o niebezpieczeństwie najlepiej jest nadawać na tej częstotliwość, na której prowadziło się ostatnio łączność i jest się w zasięgu prowadzącej radiostacji naziemnej. Tym nie mniej radiooperator lotniczy powinien znać następujące częstotliwość w niebezpieczeństwie:




500 kHz

międzynarodowa częstotliwość w niebezpieczeństwie dla telegrafii (SOS, XXX, TTT) stosowana, gdy statek, samolot lub tratwa ratunkowa używa telegrafii Morse'a w paśmie 415 do 535 kHz i wymaga pomocy służb morskich. Emisje A2A, A2B, H2A lub H18.

2182 kHz

międzynarodowa częstotliwość w niebezpieczeństwie dla radiotelefonii (MAYDAY, PAN-PAN, SECURITE), stosowana jak dla 500 kHz, pasmo 1605 do 4000 kHz. Emisje H3E lub (czasowo) A3E.

2187,5 kHz

częstotliwość w niebezpieczeństwie stosowana w cyfrowym systemie selektywnym SELCAL

3023 kHz


częstotliwość lotnicza dla służb ruchomych oraz do łączności z lądem w akcjach poszukiwania i ratownictwa (Search And Rescue – SAR)

4125 kHz

Częstotliwość dodatkowa do 2182 kHz oraz dla SAR

5680 kHz

jak 3023 kHz

6215,5 kHz

częstotliwość dodatkowa do 2182 kHz

8364 kHz

częstotliwość dla tratw ratunkowych oraz dla SAR

121,5 MHz

lotnicza częstotliwość w niebezpieczeństwie dla radiolatarni (pasmo 117,975 MHz do 137 MHz) a także dla tratw ratunkowych oraz radiostacji identyfikujących położenie. Emisja A3E.

123,1 MHz

częstotliwość pomocnicza do 121,5 MHz oraz dla SAR Emisja A3E.

156,3 MHz

łączność statki - samoloty w akcjach SAR. Emisja G3E

156,8 MHz

międzynarodowa częstotliwość w niebezpieczeństwie morskich służb ruchomych dla radiotelefonii

Art. 39 Procedury w niebezpieczeństwie (radiotelefonia):

Wywołanie w niebezpieczeństwie:

  • MAY DAY MAY DAY MAY DAY (powtórzyć 3 razy)

  • TU (THIS IS), lub OD (DE - DELTA ECHO)

  • SPABC SPABC SPABC (powtórzyć 3 razy znak statku powietrznego)

Komunikat w niebezpieczeństwie:

  • MAY DAY

  • TU (THIS IS), lub OD (DE - DELTA ECHO) SPABC

  • ORIENTACYJNE POŁOŻENIE (estimated position), np. 5245 NORTH 2312 EAST lub NAZWA NAJBLIŻSZEJ MIEJSCOWOŚCI (name of nearest place), np. 10 KM EAST OF...

  • RODZAJ NIEBEZPIECZEŃSTWA I ŻĄDANA FORMA POMOCY (nature of distress and type of assistance desired)

Jeśli czas pozwala, należ również podać:

  • KIERUNEK LOTU (AZYMUT) W STOPNIACH (podać, czy magnetyczny MAGNETIC czy geograficzny - TRUE), np. 245 DEGREES TRUE

  • ODCZYTANA PRĘDKOŚĆ LOTU (indicated air speed)

  • WYSOKOŚĆ (altitude)

  • TYP (RODZAJ) STATKU POWIETRZNEGO (type of aircraft)

  • WSZELKIE INNE INFORMACJE MOGĄCE UŁATWIĆ UDZIELENIE POMOCY (np. zamiary dowódcy statku powietrznego, takie jak zamiar przymusowego wodowania na morzu, czy przymusowego lądowania w przygodnym terenie

Potwierdzenie odbioru wywołania/kumunikatu w niebezpieczeństwie

  • MAYDAY

  • SPABC SPABC SPABC (powtórzyć trzy razy znak statku powietrznego nadającego wywołanie)

  • TU (THIS IS) lubOD (DE - DELTA ECHO)

  • ZNAK STACJI POTWIERDZAJĄCEJ ODBIÓR np. KROSNO KWADRAT KROSNO KWADRAT KROSNO KWADRAT (powtórzyć trzy razy)

  • ODEBRAŁEM (RECEIVED - ROMEO ROMEO ROMEO) (powtórzyć trzy razy)

  • MAYDAY


ROZDZIAŁ X

SŁUŻBA RUCHOMA LOTNICZA I SŁUŻBA RUCHOMA LOTNICZA SATELITARNA (omówienie)

Art. 43

  • Za pracę stacji ruchomej lotniczej odpowiedzialny jest dowódca statku powietrznego. Jest on obowiązany wymagać, aby każdy radiooperator przestrzegał Regulamin Radiokomunikacyjny, zaś stacja za którą operator odpowiada była cały czas używana zgodnie z Regulaminem

  • Osoba odpowiedzialna za pracę stacji ruchomej lotniczej, jak również wszystkie osoby, które uzyskają jakąkolwiek informację za pośrednictwem służby radiowej, są zobowiązane do przestrzegania i zapewnienia tajemnicy korespondencji

  • Powyższe postanowienia dotyczą również personelu stacji lotniskowych

Art. 44

  • Dla operatorów radiotelegrafistów ustala się dwie klasy świadectw: pierwszą i drugą, jak również świadectwo specjalne. Posiadacz świadectwa radiotelegrafisty pierwszej lub drugiej klasy może pełnić służbę radiotelegraficzną lub radiotelefoniczną na każdej stacji lotniskowej samolotowej lub lotniskowej

  • Dla operatorów radiotelefonistów ustala się dwie kategorie świadectw: ogólne i ograniczone Posiadacz ogólnego świadectwa radiotelefonisty może pełnić służb radiotelefoniczną na każdej stacji lotniczej samolotowej lub lotniskowej. Posiadacz ograniczonego świadectwa radiotelefonisty może pełnić służbę na tych stacjach lotniczych samolotowych lub lotniskowych, które pracują wyłącznie na częstotliwościach przeznaczonych dla służby ruchomej lotniczej i których obsługa wymaga jedynie użycia prostych zewnętrznych urządzeń przełączających

  • Kandydat ubiegający się o świadectwo ogólne operatora radiotelefonisty musi wykazać się:

  1. znajomością podstawowych zasad radiotelefonii,

  2. szczegółową znajomością praktycznej obsługi i regulacji urządzeń radiotelefonicznych,

  3. zdolnością poprawnego nadawania i odbioru radiotelefonicznego w jednym z języków roboczych ITU,

  4. szczegółową znajomością regulaminów dotyczących komunikacji radiotelefonicznej, szczególnie części tych regulaminów dotyczących bezpieczeństwa życia.

  • Kandydat ubiegający się o świadectwo ograniczone operatora radiotelefonisty musi wykazać się:

  1. praktyczną znajomością pracy i procedury radiotelefonicznej,

  2. zdolnością poprawnego nadawania i odbioru radiotelefonicznego w jednym z języków roboczych ITU,

  3. ogólną znajomością regulaminów dotyczących komunikacji radiotelefonicznej, szczególnie części tych regulaminów dotyczących bezpieczeństwa życia.

Art. 47

  • Każda stacja w służbie ruchomej lotniczej musi być wyposażona w dokładny zegar ustawiony prawidłowo według Skoordynowanego Czasu Uniwersalnego (UTC)

Art. 51

Ustala się następujące pierwszeństwo komunikacji w służbie ruchomej lotniczej:



    1. Wywołanie w niebezpieczeństwie (distress), komunikaty w niebezpieczeństwie, komunikacja radiowa w niebezpieczeństwie

    2. Komunikacja poprzedzona sygnałem ponaglenia (urgency).

    3. Komunikacja odnosząca się do radiolokalizacji (radio direction findig)

    4. Komunikaty odnoszące się do bezpieczeństwa ruchu statków powietrznych.

    5. Komunikaty meteorologiczne.

    6. Komunikaty odnoszące się do prawidłowości ruchu statków powietrznych.

    7. Komunikaty odnoszące się do stosowania Karty Narodów Zjednoczonych.

    8. Komunikaty rządów, których pierwszeństwa wyraźnie zażądano.

    9. Komunikacja służbowa związana z pracą służby telekomunikacyjnej lub poprzedniej wymiany korespondencji.

    10. Inna komunikacja lotnicza.

Art.51A Ogólne procedury w służbie ruchomej lotniczej

      • Ustanowienie łączności ze stacją lotniskową pozostaje w gestii stacji samolotowej. Może ona wywołać stację lotniskową tylko wówczas, gdy znajduje się w obszarze zasięgu tej ostatniej.

      • Stacja lotniskowa może wywołać stację samolotową wówczas, gdy ta ostatnia pełni dyżur i znajduje się w zasięgu operacyjnym stacji lotniskowej.

      • Przed nadawaniem, stacja musi upewnić się, że nie spowoduje zakłóceń w już prowadzonej łączności oraz że stacja wywoływana nie prowadzi łączności z inną stacją.

      • W przypadku nie uzyskania odpowiedzi, ponownie wywołania skierowanego do stacji lotniskowej może nastąpić nie wcześniej niż po 10 sekundach


LITEROWANIE (ALFABET FONETYCZNY) wg ICAO


litera

pisownia

wymowa




litera

pisownia

wymowa

A

ALFA

alfa




N

NOVEMBER

nouvember

B

BRAVO

brawo




O

OSCAR

oskar

C

CHARLIE

czarli




P

PAPA

papa

D

DELTA

delta




Q

QUEBEC

kwebek

E

ECHO

eko




R

ROMEO

romio

F

FOXTROTT

fokstrot




S

SIERRA

siera

G

GOLF

golf




T

TANGO

tango

H

HOTEL

hotel




U

UNIFORM

juniform

I

INDIA

india




V

VICTOR

wiktor

J

JULIETT

dżuliet




W

WHISKEY

uiski

K

KILO

kilo




X

X-RAY

eksrej

L

LIMA

lima




Y

YANKEE

janki

M

MIKE

majk




Z

ZULU

zulu


NOWE SYMBOLE EMISJI RADIOWYCH
Od 1 stycznia 1982 obowiązują na całym świecie nowe symbole dla oznaczenia emisji radiowych. Zostały one przyjęte przez Światową Administracyjną Konferencję Radiową (WARC) w Genewie w roku 1979. Stanowią one nie tylko standard ogólnoświatowy, lecz umożliwiaj również prowadzenie komputerowego zarządzania częstotliwościami.

Trzy pierwsze symbole oznaczające rodzaj emisji są obowiązkowe; mogą one być uzupełnione w razie potrzeby dwoma dalszymi symbolami. Pierwszy symbol określa rodzaj modulacji podstawowej fali nośnej, drugi symbol określa naturę sygnału(ów) modulujących podstawową falę nośną, zaś trzeci symbol określa rodzaj przekazywanej informacji.

Regulamin Radiokomunikacyjny wymaga również, aby oznaczenie emisji zawierało informację o zajmowanej szerokości pasma. Dlatego też wprowadzono nową metodę określania szerokości pasma za pomocą czteroznakowego kodu. Trzy cyfry określają szerokość pasma, zaś litera umieszczona w miejsce znaku dziesiętnego określa użytą jednostkę częstotliwości. Powyższy kod umieszcza się przed oznaczeniem rodzaju emisji.

Szerokości pasma pomiędzy 0,001 i 999 Hz są wyrażane w hercach (Hz) – litera H

Szerokości pasma pomiędzy 1,00 i 999 kHz są wyrażane w kilohercach (kHz) – litera K

Szerokości pasma pomiędzy 1,0 i 999 MHz są wyrażane w megahercach (MHz) – litera M

Szerokości pasma pomiędzy 1,0 i 999 GHz są wyrażane w gigahercach (GHz) –litera G

Przykłady:

szerokość pasma

0,2 Hz

oznacza się jako

H200




szerokość pasma

35,7 Hz

oznacza się jako

35H7




szerokość pasma

500 Hz

oznacza się jako

500H




szerokość pasma

2,4 kHz

oznacza się jako

2K40




szerokość pasma

6 kHz

oznacza się jako

6K00




szerokość pasma

480 kHz

oznacza się jako

480K




szerokość pasma

1,4 MHz

oznacza się jako

1M40




szerokość pasma

24 MHz

oznacza się jako

24M0




szerokość pasma

321 MHz

oznacza się jako

321M


Pierwszy symbol - rodzaj modulacji głównej fali nośnej

N Emisja niemodulowanej fali nośnej



Emisje, w których podstawowa fala nośna jest modulowana w amplitudzie

(włączając przypadki, gdy podnośne są modulowane kątowo)

A Dwie wstęgi boczne

H Jedna wstęga boczna, pełna fala nośna

R Jedna wstęga boczna, zredukowana lub regulowana fala nośna

J Jedna wstęga boczna, wytłumiona fala nośna

B Niezależne wstęgi boczne

C Szczątkowa wstęga boczna



Emisje, w których podstawowa fala nośna jest modulowana kątowo

F Modulacja częstotliwość

G Modulacja fazy

D Emisja, w której podstawowa fala nośna jest modulowana w amplitudzie i fazie zarówno jednocześnie, jak i w ustalonej sekwencji



Emisje impulsowe

P Niemodulowana sekwencja impulsów

K Sekwencja impulsów modulowanych w amplitudzie

L Sekwencja impulsów z modulacją szerokości/czasu trwania

M Sekwencja impulsów z modulacją położenia/fazy

Q Sekwencja impulsów, w których fala nośna jest modulowana kątowo w czasie trwania impulsu

V Sekwencja impulsów będących kombinacją powyższych lub wytworzonych w inny sposób

W Przypadki nie ujęte powyżej, w których emisja składa się z podstawowej fal nośnej modulowanej zarówno jednocześnie lub w ustalonej sekwencji przez dwa lub więcej sposobów modulacji: amplitudy, kąta, impulsów

X inne przypadki nie ujęte powyżej

Drugi symbol - natura sygnału(ów) modulującego podstawową falę nośną

0 Brak sygnału modulującego

1 Pojedynczy kanał modulujący zawierający skwantowaną lub cyfrową informację bez użycia modulującej podnośnej (z wyłączeniem multipleksowania z podziałem czasowym - TDM)

2 Pojedynczy kanał modulujący zawierający skwantowaną lub cyfrową informację z użyciem modulującej podnośnej (z wyłączeniem multipleksowania z podziałem czasowym - TDM)

3 Pojedynczy kanał modulujący zawierający informację analogową

7 Dwa lub więcej kanałów modulujących zawierających informację skwantowaną lub cyfrową

8 Dwa lub więcej kanałów modulujących zawierających informację analogową

9 System złożony z jednym lub więcej kanałów modulujących zawierających informację skwantowaną lub cyfrową oraz z jednym lub więcej kanałów modulujących zawierających informację analogową

X Przypadki nie ujęte powyżej.
Uwagi:

1. Emisje, w których podstawowa fala nośna jest bezpośrednio modulowana sygnałem zakodowanym w postaci skwantowanej (np. modulacja impulsowo-kodowa) powinny być klasyfikowane odpowiednio jako modulacja amplitudy lub kąta.

2. Modulacja stosowana jedynie przez krótki przeciąg czasu i w przypadkach wyjątkowych (np. dla identyfikacji stacji lub wywołania) może być ignorowana w założeniu, że niezbędna szerokość pasma nie będzie zwiększona.

  1   2   3   4   5   6   7


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna