Gmina łubniany program ochrony środowiska dla gminy łubniany na lata 2004 – 2007 z perspektywą do roku 2011



Pobieranie 1.14 Mb.
Strona11/14
Data07.05.2016
Rozmiar1.14 Mb.
1   ...   6   7   8   9   10   11   12   13   14
- racjonalizacja wykorzystania zasobów wodnych

W celu racjonalizacji zużycia wody należy kontynuować działania w zakresie ograniczenia i eliminowania wykorzystywania wód podziemnych do celów innych niż zaopatrzenie w wodę do picia oraz zastosowania technologicznego w przemyśle spożywczym głównie poprzez działania prawno-administracyjne (egzekucja przepisów prawnych, pozwolenia) oraz stopniowe wdrażanie i popieranie najlepszych dostępnych technik BAT w przedsiębiorstwach, sprzyjających ograniczaniu zużycia wody.


Racjonalizacja zużycia wody w gospodarstwach domowych i instytucjach powinna zmierzać przede wszystkim do ograniczenia jej marnotrawstwa, stosowania wodoszczelnej aparatury czerpalnej i sprzętu gospodarstwa domowego. Podstawowym instrumentem stymulującym racjonalizację zużycia wody jest cena usług wodociągowych oraz wyposażenie gospodarstw i instytucji w liczniki poboru wody.
- kształtowanie zasobów wodnych
Kształtowanie zasobów wodnych wiąże się z problemem naturalnej (zalesianie, ochrona gleb organicznych i siedlisk mokradłowych) i sztucznej (zbiorniki retencyjne, systemy melioracyjne) retencji w dorzeczu. Istotne znaczenie odgrywa zagospodarowanie terenów podmokłych i wododziałów. Ochrona obszarów wodno-błotnych, w szczególności na glebach organicznych (duże powierzchnie we wsi Jełowa) oraz zalesianie wododziałów sprzyja ochronie zasobów wodnych. Poprawa naturalnej retencji wodnej i gruntowo-glebowej w dolinach rzecznych, poprzez zachowanie i odtwarzanie zadrzewień i zakrzaczeń, podmokłości, bagien oraz pozwalanie na epizodyczne zalewy jest jednym z ważniejszych zadań dla poprawy naturalnej retencji wodnej i wyrównania przepływu wód.

    Ponieważ Program Budowy Zbiorników Małej Retencji w Województwie Opolskim na terenie gminy Łubniany nie przewiduje budowy zbiorników retencyjnych, zwiększenie sztucznej retencji wodnej będzie opierało się głównie na utrzymaniu i budowie stawów rybnych i innych oczek wodnych oraz odbudowie i utrzymaniu właściwego stanu systemu melioracji szczegółowej i podstawowej (za wyjątkiem siedlisk podmokłych cennych przyrodniczo - łąki podmokłe i bagienne, gdzie dopuszcza się możliwość wtórnego zabagnienia i zaniechania konserwacji rowów – np. we wsi Jełowa).





  • poprawa jakości wód podziemnych i powierzchniowych

Osiągnięcie standardów obowiązujących w krajach UE w zakresie jakości wody, będzie wymagać szeregu działań organizacyjnych i programowych w sferze zarządzania zasobami wodnymi i przede wszystkim realizacji wielu kosztownych inwestycji w zakresie budowy systemów kanalizacyjnych i oczyszczalni ścieków, modernizacji technologii przemysłowych, retencjonowania wody, a także budowy i modernizacji wodociągów celem dostarczenia wszystkim mieszkańcom gminy wody pitnej dobrej jakości.

Zwiększenie skuteczności ochrony jakości wód podziemnych ma na celu zmniejszenie przenikania zanieczyszczeń z powierzchni ziemi do warstw wodonośnych. Duże znaczenie będzie mieć zapewnienie właściwej ochrony wód w strefach szczególnie wrażliwych, a więc tam gdzie podatność na ich zanieczyszczenie jest największa. Większa część terenu gminy Łubniany charakteryzuje się znaczną przepuszczalnością gruntów, w tym również na terenach otaczających ujęcie wody „Kobylno – Niwa”. Ustanowienie stref ochronnych ujęcia wody oraz ich prawidłowe funkcjonowanie (respektowanie ograniczeń) da możliwość sprawowania dostatecznej kontroli nad procesami migracji zanieczyszczeń i tym samym ograniczy degradację wód. Zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją hydrogeologiczną (decyzja Wojewody nr OŚ-V-7520-6/45/93 z dnia 27.09.1993r.) wyznaczono następujące strefy ochronne ujęcia:

- pośrednią wewnętrzną, w promieniu 50,0 m od osi studni 1,2,3,



- pośrednią zewnętrzna, w promieniu 500,0 m od osi studni 1,2,3.
Ponieważ na znacznej części terenu gminy prowadzona jest gospodarka rolna istotnym problemem jest również ograniczenie spływów powierzchniowych z pól. Podstawowymi działaniami ograniczającymi zanieczyszczenie wód substancjami biogennymi jest zminimalizowanie rozlewania gnojowicy na pola, ograniczenie stosowania nawozów sztucznych, tworzenie roślinnych barier ochronnych wzdłuż cieków powierzchniowych oraz budowa nowoczesnych stanowisk do składowania obornika i zbiorników na gnojówkę w gospodarstwach rolnych i zakładach przetwórczych. Możliwość zagospodarowywania rolniczo gnojowicy powinna wynikać z następujących czynników: hydrogeologicznych, takich jak: głębokość występowania zwierciadła wód podziemnych, litologii i zdolności filtracyjnej warstwy wodonośnej, rodzaju i miąższości warstwy glebowej, topografii terenu. Szczególną ochroną i pewnymi ograniczeniami powinny zostać objęte tereny nad Głównymi Zbiornikami Wód Podziemnych (GZWP), a w szczególności okolice Kępy, Luboszyc i Kolanowic.
Ograniczanie zanieczyszczeń z tytułu spływów powierzchniowych powinno być realizowane również poprzez systematyczne wdrażanie zasad prowadzenia gospodarki rolnej zgodnych z założeniami ochrony środowiska i dobrej praktyki rolniczej, a także z wykorzystaniem środków z programu rolnośrodowiskowego (obecnie program jest dostępny dla rolników we wsi Jełowa, Kobylno i Grabie). Silnym oparciem dla tego typu działań jest odpowiednia edukacja i promocja w zakresie ekologicznych praktyk rolniczych.
Gospodarka ściekowa
Na obszarze gminy Łubniany zorganizowany system odprowadzania ścieków dotyczy jedynie niewielkiego fragmentu gminy (część wsi Kępa i Jełowa). Istotne z punktu widzenia niniejszego programu ochrony środowiska, obejmującego okres do 2011 roku, są wynegocjowane okresy przejściowe w odniesieniu do dyrektywy Rady 91/271/EEC (oczyszczanie ścieków komunalnych) i zapisy prawa wodnego nakładające na aglomeracje o równoważnej liczbie mieszkańców (RLM) powyżej 100 000 obowiązek wyposażenia się w sieci kanalizacyjne dla ścieków komunalnych zakończone oczyszczalniami ścieków w terminie do 31 grudnia 2008, powyżej 15 000 mieszkańców do 31 grudnia 2010 roku. W przypadku aglomeracji o równoważnej liczbie mieszkańców od 2000 do 15 000 - do 31 grudnia 2015 r. Obecnie, zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 22 grudnia 2004r. [Dz.U. nr 283, poz. 2841], tworzone są nowe obszary aglomeracji, o które będzie zaktualizowany Krajowy Program Oczyszczania Ścieków Komunalnych. Część gminy Łubniany (wsie Kępa, Luboszyce, Biadacz) została zaliczona do aglomeracji opolskiej, gdzie obowiązek wyposażenia gminy w sieci kanalizacyjne mija 31 grudnia 2008 roku. Pozostałe wsie przypisano do aglomeracji turawskiej (Łubniany, Masów, Dąbrówka Łubniańska, Kolanowice) oraz aglomeracji dobrzeńskiej (Brynica), dla których wyposażenie w sieci kanalizacyjne planuje się do roku 2010.
W swym obecnym stanie, dla zapewnienia odpowiedniej jakości użytkowej wód i uporządkowania gospodarki ściekowej dla całej gminy wymagany jest szereg kosztownych inwestycji. Gmina rozpoczęła już realizację systemu kanalizacji sanitarnej według następującego planu: kontynuacja kanalizowania wsi Kępa - II etap, budowa kanalizacji we wsi Luboszyce i Biadacz oraz przepięcie tranzytu ściekowego Kępa – Czarnowąsy do kanalizacji gminy Opole. Zadanie to jest przewidziane do realizacji w latach 2005-2007 w ramach Funduszu ISPA (obecnie Spójność).
Przewidywane jest również budowa kanalizacji sanitarnej dla pozostałych miejscowości w gminie: kontynuacja kanalizowania wsi Jełowa (2005-2006) oraz budowa kanalizacji we wsi Łubniany Masów, Dąbrówka Łubniańska, Kolanowice i Brynica (2008-2010). Oprócz wsi Brynica, z której ścieki tłoczone będą na oczyszczalnię w Dobrzeniu Wlk., z pozostałych wsi ścieki będą prowadzone na oczyszczalnię w Kotorzu Małym (gmina Turawa).
Uporządkowanie gospodarki ściekowej przyczyni się nie tylko do poprawy jakości wód powierzchniowych, których stan decyduje o walorach krajobrazowych, rekreacyjnych, a także warunkuje bytowanie i rozwój wielu gatunków roślin i zwierząt, ale także zapobiegnie zanieczyszczeniu wód podziemnych, a w perspektywie długoterminowej do poprawy ich jakości. Jest to niezmiernie ważne, biorąc pod uwagę korzystanie z wód podziemnych do celów zaopatrzenia w wodę ludności.
Wyróżnione kierunki działań szczegółowych obejmują:

  • kontynuację budowy kanalizacji ściekowej we wsi Kępa i Jełowa,

  • budowę systemu kanalizacji ściekowej w pozostałych miejscowościach, w tym do roku 2007 przewiduje się budowę we wsi Luboszyce i Biadacz,

  • budowę oczyszczalni przydomowych wszędzie tam, gdzie nie ma możliwości technicznych lub ekonomicznych do prowadzenia kanalizacji zbiorowych,

  • kontrolę szamb i wywozu nieczystości, w szczególności na obszarach dolin rzecznych i okolic ujęcia wody,

  • współpracę ponadlokalną dotyczącą rozwiązania problemu gospodarki ściekowej,

  • ograniczanie negatywnego wpływu na jakość wód zanieczyszczeń z rolnictwa,

  • wspieranie zakładów i gospodarstw rolnych w realizowaniu programów racjonalnej gospodarki wodno-ściekowej,

  • budowę systemów podczyszczających wzdłuż modernizowanych dróg (przede wszystkim droga krajowa nr 45 i droga wojewódzka nr 461).


Zaopatrzenie w wodę
Obszar gminy Łubniany jest w całości zwodociągowany (100%). Na terenie gminy funkcjonują 2 wodociągi grupowe bazujące na komunalnych ujęciach wody podziemnej: „Kobylno – Niwa” i ujęcie na ulicy Lipowej w mieście Opolu.
Działania podejmowane w ramach ochrony jakości wód podziemnych, będą skutkowały poprawą jakości wody ujmowanej dla celów pitnych. Jednym z najważniejszym działań w tym zakresie jest zapewnienie wody dobrej jakości dla mieszkańców całej gminy, co wiąże się z ustanowieniem stref ochronnych ujęcia „Kobylno – Niwa”. Udostępnienie wody dobrej jakości mieszkańcom gminy zależeć będzie także od stanu technicznego istniejącej sieci wodociągowej. Istotne znaczenie mają także działania związane z optymalizacją zużycia wody, zarówno do celów bytowych, jak i gospodarczych.
Wyróżnione kierunki działań szczegółowych obejmują:


  • ustanowienie stref ochronnych ujęcia wody w Kobylnie,

  • wprowadzanie zamkniętych obiegów wody, wodooszczędnych technologii produkcji,

  • realizacja przedsięwzięć modernizacyjnych w instalacjach wewnętrznych ukierunkowanych na zmniejszenie strat wody i wodooszczędność.

2.4. Ochrona powierzchni ziemi i gleb


2.4.1. Stan wyjściowy
Gmina Łubniany pomimo znacznej lesistości posiada pewne zasoby gleb przydatnych do intensywnej produkcji rolnej. Użytki rolne zajmują powierzchnię 5 527 ha, co stanowi 44,1% powierzchni ogólnej gminy, z czego grunty orne zajmują ok. 76,6% powierzchni użytków rolnych. Jest to skutek stosunkowo wysokiej żyzności gleb w środkowej i wschodniej części gminy. Walory rolniczej przestrzeni produkcyjnej w gminie Łubniany są średnie. Gmina posiada wskaźnik jakości rolniczej przestrzeni produkcyjnej wynoszący 68,5 punktu (średnia dla województwa ok. 80 pkt). Struktura użytkowania gruntów rolnych przedstawia się następująco: grunty orne – 4 233 ha, sady – 8 ha, łąki – 1 197 ha, pastwiska – 89 ha [Rocznik ..., 2003]. Trwałe użytki zielone zajmują znaczne tereny (23% użytków rolnych) przede wszystkim w dolinach rzek: Brynicy, Małej Panwi i Jemielnicy.
Warunki glebowe w gminie są zróżnicowane. Najlepsze gleby występują w Masowie, Łubnianach, Kobylnie i Jełowej. Najlepszy ogólny wskaźnik jakości przestrzeni produkcyjnej zanotowano w Masowie, Grabiach, Kobylnie i Łubnianach, a najgorszy w Kolanowicach i Kępie. W Brynicy, obok gleb słabych, występują stosunkowo duże powierzchnie gleb klasy IIIb i IVa (około 44%).
Dla gminy Łubniany uzyskano najniższe wartości średnie w serii badań na zawartości miedzi i niklu, cynku i ołowiu. Zawartość ołowiu i kadmu w glebie nie przekraczała stężeń naturalnych. Pod względem zawartości cynku gleby gminy klasyfikowane były w I-III0 zanieczyszczenia Nie zaobserwowano podwyższonej aktywności 137Cs w glebach rolniczych.
Gmina Łubniany posiada zasoby złóż surowców mineralnych. Ogółem na terenie gminy znajdują się 4 udokumentowane złóża surowców, w tym 2 są eksploatowane. Występujące w gminie surowce zalicza się do grupy surowców skalnych należących do kopalin pospolitych: kruszywa naturalnego (2 złóża) i piasków kwarcowych do produkcji cegły wapienno-piaskowej (2 złoża). Ponadto w mniejszych „dzikich” odkrywkach eksploatuje się piaski. Surowce te wykorzystuje się dla potrzeb lokalnych. Eksploatacja surowców mineralnych powoduje degradację i dewastacje powierzchni ziemi, zwłaszcza eksploatacja wielkopowierzchniowa. Eksploatowane złoże piasków kwarcowych „Jełowa” jest sukcesywnie rekultywowane w kierunku leśnym. Złoże „Zawada” zostanie zrekultywowane po zakończeniu eksploatacji. Natomiast zagadnienie degradacji powierzchni ziemi przez „dzikie” wysypiska odpadów została szczegółowo omówiona w Planie Gospodarki Odpadami.
2.4.2. Uwarunkowania prawne

    Ochrona gleb realizowana jest przede wszystkim w oparciu o następujące przepisy prawne:



  • ustawę z 27 kwietnia 2001r. Prawo Ochrony Środowiska [Dz.U. nr 62, poz. 627 z późniejszymi zmianami],

  • ustawa z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych [Dz.U. z 2004r. nr 121, poz. 1266 z późniejszymi zmianami],

  • ustawę z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym [Dz.U. nr 80, poz. 717 z późniejszymi zmianami],

  • ustawę z dnia 20 kwietnia 2004r. o rolnictwie ekologicznym [Dz.U. nr 93, poz. 898] wraz z przepisami wykonawczymi,

  • ustawę z dnia 26 lipca 2000r. o nawozach i nawożeniu [Dz.U. nr 89, poz.991 z późniejszymi zmianami],

  • ustawę z dnia 18 grudnia 2003r. o ochronie roślin [Dz.U. z 2004r. nr 11, poz. 94 z późniejszymi zmianami].



Ustawa z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych [Dz.U. z 2004r. nr 121, poz. 1266 z późniejszymi zmianami] reguluje zasady ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz rekultywacji i poprawiania wartości użytkowej gruntów. Ochrona gruntów rolnych polega na:

  • ograniczaniu przeznaczania ich na cele nierolnicze lub nieleśne,

  • zapobieganiu procesom degradacji i dewastacji gruntów rolnych oraz szkodom w produkcji rolniczej, powstającym wskutek działalności nierolniczej,

  • rekultywacji i zagospodarowaniu gruntów na cele rolnicze,

  • zachowaniu torfowisk i oczek wodnych jako naturalnych zbiorników wodnych.

W myśl ww. ustawy, na cele nierolnicze przeznaczać należy przede wszystkim grunty oznaczone w ewidencji gruntów jako nieużytki, i inne grunty o najniższej przydatności produkcyjnej. Przeznaczenie na cele nierolnicze gruntów rolnych, stanowiących użytki rolne klas I - III, jeżeli ich zwarty obszar projektowany do takiego przeznaczenia przekracza 0,5 ha - wymaga uzyskania zgody Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (w gminie Łubniany grunty klasy III zajmują bardzo niewielkie powierzchnie – 5,1% gruntów ornych).


Wojewoda, po uzyskaniu opinii izby rolniczej wyraża zgodę na przeznaczenie na cele nierolnicze gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas V i VI, wytworzonych z gleb pochodzenia organicznego, oraz torfowisk i oczek wodnych, jeżeli mają być przeznaczone na cele budowy zbiorników wodnych, eksploatacji złóż kopalin, budowy dróg publicznych lub linii kolejowych. Rada gminy może podjąć uchwałę o objęciu na jej obszarze ochroną również gruntów rolnych zaliczonych do klas IV, IVa i IVb, wytworzonych z gleb pochodzenia mineralnego.
Właściciel gruntów stanowiących użytki rolne oraz gruntów zrekultywowanych na cele rolne obowiązany jest do przeciwdziałania degradacji gleb, w tym szczególnie erozji.
2.4.3. Cele średniookresowe do 2011r.
Wśród priorytetów Programu wojewódzkiego znalazły się zapisy dotyczące działań rekultywacyjnych i rewitalizacyjnych oraz ochrony gleb:

- bieżąca rekultywacja wyrobisk poeksploatacyjnych, również „dzikich”,



    • zalesianie gruntów rolniczo nieprzydatnych do produkcji rolnej lub zdegradowanych.

Dodatkowo w Programie powiatowym zapisano działania skierowane na ochronę najlepszych gleb przed zainwestowaniem nierolniczym oraz ochronę gleb przed erozją.


Strategiczny cel średniookresowy w zakresie ochrony powierzchni ziemi, gleb dla gminy Łubniany to:
Ochrona i racjonalne wykorzystanie gleb
Cele cząstkowe w zakresie ochrony powierzchni ziemi i gleb to:
Środowisko glebowe na terenie gminy jest dosyć zróżnicowane, co wynika w dużej mierze z różnorodności podłoża geologicznego. 1/3 gruntów ornych w gminie Łubniany to ziemia o średniej żyzności (głównie IV klasa bonitacyjna). Jakość gleb jest jednym z istotnych elementów mających wpływ na strukturę zasiewów oraz wysokość uzyskiwanych plonów.
Ochrona gleb na terenie gminy ściśle wiąże się z działalnością rolniczą, przede wszystkim w północnej części gminy (Masów, Łubniany, Kobylno, Brynica i Jełowa). Utrzymanie najlepszych walorów produkcyjnych gleb polegać będzie przede wszystkim na rozwijaniu właściwej kultury rolnej ukierunkowanej na ochronę gleb.
Właściwa polityka rolna będzie również uwzględniać stosowanie zadrzewień i zakrzaczeń śródpolnych. Dla utrzymania optymalnego uwilgocenia gleby i prawidłowego systemu odwadniania konieczne będzie utrzymanie urządzeń melioracyjnych, rowów i drenażu w dobrym stanie. Eksploatacja tych systemów powinna polegać na regulacji odpływu wód i możliwie długim utrzymaniu zasobów wody w profilu glebowym.
Ważna przy samodzielnych działaniach rolników staje się pomoc organizacyjna urzędów gmin, polegająca na koordynowaniu działań i wsparciu merytorycznym. Istotnym kierunkiem działań w rolnictwie będzie wdrażanie i upowszechnianie Kodeksu Dobrej Praktyki Rolniczej (KDPR). W tym względzie ważna będzie m.in. działalność Ośrodka Doradztwa Rolniczego, który może pełnić rolę koordynatora działań edukacyjnych w gminie, np. prowadzenie w mediach systematycznych wykładów na temat zasad KDPR, oraz innych działań popularyzujących dobrą praktykę rolniczą. Ponadto należy pokreślić potrzebę szerszego wprowadzenia problematyki ochrony gleb, dobrych praktyk rolniczych i rolnictwa ekologicznego do programów szkoleniowych dla rolników, z uwzględnieniem zarówno aspektów technologicznych jak i prawnych, możliwości uzyskania przez rolników wsparcia finansowego i pomocy doradczej, certyfikacji produktów rolnych, organizacji grup producenckich, itp. Są to działania ciągłe, nadzorowane przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, przy współpracy z Krajowym Centrum Doradztwa Rozwoju Rolnictwa i Obszarów Wiejskich, wyższymi uczelniami i szkołami rolniczymi, regionalnymi centrami edukacji ekologicznej i ośrodkami doradztwa rolniczego. Wojewódzki Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Łosiowie oraz jego oddziały planują w najbliższych latach szereg szkoleń dla rolników upowszechniających dobre praktyki rolnicze i rolnictwo ekologiczne.
W nadchodzących latach wiele gospodarstw może zmienić metodę swej produkcji w kierunku rolnictwa ekologicznego, które ma większą szansę zbytu swoich produktów w krajach UE, niż gospodarstwa stosujące znaczne ilości nawozów i środków ochrony roślin. Szczególnie dobre warunki rozwoju rolnictwa ekologicznego to rozdrobnienie gospodarstw, wysoka jakość gleb i dobre tradycje rolnicze. W początkowym okresie przekwalifikowanie gospodarstwa na ekologiczne wiąże się ze spadkiem produkcji, ale w następnych latach obserwuje się wzrost plonów, a produkty rolne z atestem mają wyższe ceny. Rolnicy zajmujący się produktami ekologicznymi powinni tworzyć grupy producenckie, gdzie będzie się produkować żywność o jednakowych parametrach. Aby wspomóc rozwój tej, wciąż niezbyt popularnej formy rolnictwa, musi być zorganizowana sieć dystrybucji zdrowej żywności, a także rozwój przemysłu rolno-spożywczego w oparciu o lokalną bazę surowcową.
Wyróżnione kierunki działań szczegółowych obejmują:


  • ochrona gleb o najwyższej przydatności rolniczej w gminie (grunty IV klasy) przed przeznaczeniem ich na cele nierolnicze (procedura planowania przestrzennego),

  • zachowanie i wprowadzanie śródpolnych zadrzewień, zakrzaczeń, zalesień, oczek wodnych, łąk wilgotnych i bagiennych jako ważnych elementów funkcjonalnych struktury ekologicznej i obiektów warunkujących utrzymanie odpowiedniego poziomu wód gruntowych na obszarach rolniczych, w szczególności na terenie sołectw: Masów, Łubniany, Jełowa, Kobylno, Grabie, Brynica, Kępa;

  • właściwa polityka zalesiania gruntów nieprzydatnych rolniczo, ochrona przed zalesianiem siedlisk roślin chronionych i rzadkich (cennych łąk podmokłych i bagiennych, w szczególności na glebach organicznych – wieś Jełowa),

  • wprowadzenie na teren gminy Programu rolnośrodowiskowego, zachęcanie rolników do udziału w Programie (767 gospodarstw w sołectwach: Jełowa, Grabie i Kobylno),

  • utrzymanie i odbudowa urządzeń melioracyjnych, zapewniających odpowiedni poziom wód gruntowych i zabezpieczających użytki rolne przed okresowymi przesuszeniami lub zalaniami, w miarę możliwości nie odtwarzanie melioracji lub jej części na terenach łąk wtórnie zabagnionych, zwłaszcza siedlisk roślin chronionych i rzadkich;

  • wdrażanie i upowszechnianie zasad dobrej praktyki rolniczej (KDPR),

  • wspieranie i promowanie rolnictwa ekologicznego,

  • waloryzacja gleb, w szczególności aktualizacja map glebowych i rozpoznanie zagrożeń gleb,

- rozpoznanie stopnia zdegradowania i zdewastowania terenów, rekultywacja „dzikich” wysypisk i wyrobisk.
2.5. Ochrona powietrza atmosferycznego, w tym wzrost wykorzystania energii odnawialnej
2.5.1. Stan wyjściowy
W gminie Łubniany nie prowadzono pomiarów stanu zanieczyszczenia powietrza. Stan jakości powietrza w gminie oceniono na podstawie danych dotyczących całego powiatu opolskiego. Na podstawie otrzymanych danych zakwalifikowano powiat opolski z punktu widzenia ochrony zdrowia do klasy B, co w praktyce oznacza konieczność określenia obszarów przekroczeń wartości dopuszczalnych dla tej strefy. Dla kryterium ochrony roślin klasę strefy ustalono jako A, a więc nie są wymagane żadne działania związane z poprawą stanu zanieczyszczenia powietrza.
Na terenie gminy Łubniany brak jest dużych zakładów przemysłowych. Poziom emisji wyznacza przede wszystkim emisja niska i emisja komunikacyjna oraz napływ zanieczyszczeń z zewnątrz, przede wszystkim z miasta Opola oraz Dobrzenia Wielkiego (Elektrownia „Opole”). Niska emisja zanieczyszczeń znajduje odzwierciedlenie we wzrostach stężeń dwutlenku siarki i pyłu zawieszonego w sezonie grzewczym.
Na terenie gminy Łubniany problem emisji ze źródeł komunikacyjnych dotyczy głównie obszarów przy drodze krajowej nr 45 relacji granica państwa - Złoczew oraz drodze wojewódzkiej nr 461 relacji Kup - Jełowa.

.

2.5.2. Uwarunkowania prawne


Zagadnienie ochrony powietrza atmosferycznego regulowane jest przez następujące przepisy prawne:

  • ustawę z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska [Dz.U. nr 62, poz. 627 z późniejszymi zmianami] wraz z przepisami wykonawczymi,

  • ustawę z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy – Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw [Dz.U. nr 100, poz.1085 z późniejszymi zmianami],

  • ustawę z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne [Dz.U. z 2003r. nr 153, poz. 1504 z późniejszymi zmianami],

  • ustawę z dnia 18 grudnia 1998 r. o wspieraniu przedsięwzięć termomodernizacyjnych [Dz.U. nr 162, poz. 1121 z późniejszymi zmianami].

Istotne znaczenie posiadają jednak również podpisane i ratyfikowane przez Polskę umowy międzynarodowe, w szczególności:




  • Konwencja w sprawie transgranicznego zanieczyszczenia powietrza na dalekie odległości z 13 listopada 1979 r. (konwencja genewska) z protokołami wykonawczymi (m. in. I i II protokół siarkowy, protokoły z Aarhus w sprawie TZO i metali ciężkich)

  • Konwencja o ochronie warstwy ozonowej z 22.03.1985 r. (Konwencja wiedeńska) i Protokół Montrealski w sprawie substancji zubożającej warstwę ozonową z 1987 r. wraz z poprawkami londyńskimi i kopenhaskimi)

  • Ramowa Konwencja Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu z 9.05.1991 r. (konwencja klimatyczna w Rio) wraz z protokołem dodatkowym z Kioto (reguluje kwestie ograniczenia emisji gazów cieplarnianych).

W prawie wspólnotowym, kompleksową regulację w dziedzinie ochrony powietrza stanowi tzw. dyrektywa ramowa w sprawie oceny i zarządzania jakością powietrza w otoczeniu - 96/62/EC. Wymagania dotyczące jakości urządzeń ochronnych powiązane są ściśle z problematyką zastosowania najlepszej dostępnej techniki (BAT / Best Available Techniques). Najnowszy sposób rozumienia tej koncepcji jest zawarty w dyrektywie Rady nr 96/61/EWG z dnia 24 września 1996 r. w sprawie zintegrowanego zapobiegania i kontroli zanieczyszczeń (IPPC). Ustawa Prawo Ochrony Środowiska uwzględnia praktycznie wymagania wszystkich dyrektyw UE dotyczących ochrony powietrza.
Zagadnienia związane z energią odnawialną regulowane są przez następujące przepisy prawne:

  • ustawę z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne [Dz.U. z 2003r. nr 153, poz. 1504 z późniejszymi zmianami],

  • ustawę z dnia 18 grudnia 1998 r. o wspieraniu przedsięwzięć termomodernizacyjnych [Dz. U. nr 162 poz.1121 z późniejszymi zmianami].

Ustawy te poprzez odpowiednie rozporządzenia transponują Dyrektywy Unii Europejskiej, wśród których do najistotniejszych należą:



  • Dyrektywa Rady 96/92/WE z dnia 19 grudnia 1996 r. w sprawie wspólnych zasad wewnętrznego rynku elektroenergetycznego,

  • Dyrektywa Rady 2001/77/WE z dnia 27 września 2001 r. w sprawie promocji wykorzystania energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych na wewnętrznym rynku energii elektrycznej.

Wykorzystanie energii ze źródeł odnawialnych znajduje zapisy również w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 30 maja 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu obowiązku zakupu energii elektrycznej i ciepła z odnawialnych źródeł energii oraz energii elektrycznej wytwarzanej w skojarzeniu z wytwarzaniem ciepła [Dz.U. nr 104, poz. 971].


2.5.3. Cele średniookresowe do 2011r.
Strategiczny cel średniookresowy w zakresie ochrony powietrza atmosferycznego dla gminy Łubniany:
1   ...   6   7   8   9   10   11   12   13   14


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna