Holy Trinity Brompton



Pobieranie 109.77 Kb.
Data03.05.2016
Rozmiar109.77 Kb.

Holy Trinity Brompton


The Alpha Course

Talk 3


How Can We Have Faith?

Duration: 44 Minutes


© Alpha International 2009





Key:
PPersonal Story / Testimony that Nicky Gumbel tells in the classic Alpha talk. These may be replaced with a live speaker’s personal story or the speaker may tell the story about Nicky in the same way Nicky tells stories about others.

S – Is a Story that Nicky tells about someone else (about a friend or a story he heard or read about).

QQuotes are key to the talk to emphasise a point and to enable guests to engage and relate to a point made. There is now a way that people can seek permission to omit or replace quotes used in the original talks. A quote should be replaced with something equally effective to maintain the balance of teaching, story, and references to other information sources.
Key quotes will need approval to change (these will be identified by a comment in the left column). Please email publications@alpha.org with your request.
Text left untouched is the standard key message content of the Alpha talk.
Green boxes identify key Bible passages used in the talk.
Red type identifies a part of the key teaching text that may be removed or altered for contextualisation often supported by instructional notes in the margins.
NOTE: Key elements of this script are: personal stories, humour and reference to media / popular culture to draw the guests in to engage with the talk.

Parts of the talk may need to be contextualised for other contexts or cultures but make sure you maintain the key elements of humour and personal testimony. Notice how quotes, and stories are used throughout to add emphasis to the main points of the talk (theology and testimony).


NOTE: This talk uses an effective personal illustration of marriage throughout. If the speaker is not married it is possible to use the same illustration about someone else (e.g. your parents who are married) or alternatively replace the illustration with another example that is equally effective. This will affect the introduction and stories throughout the talk.


PKey Illustration
You may personalise this illustration using your own humorous story to speak about a relationship that changed your life, (for example, maybe you never liked buying flowers, or couldn’t stand to watch certain films until you met your partner but because they were so special your behaviour changed).


Are you a morning person or an evening person? Some people are at their best in the morning, some people are at their best in the evening—and some people, I suppose, are never at their best! But if I’m at my best at any time of the day, it’s probably in the morning. I kind of wake up full of energy; but as the day goes on my energy fades, and by nine o'clock I'm ready to go to bed; by ten o’clock I’m falling asleep, and by eleven o'clock I am asleep, wherever I am.

And I've always been like that. Even when I was at university I was like that. And so, you know, if at university you’re always in bed by eleven, that is pretty sad! And I had a reputation for always being in bed by eleven.

When I was 21, right at the end of my time at Cambridge there was a May Ball, and I met up with someone who I’d known for a bit before, but she was a young woman about the same age as me, and we started talking and we started dancing, and we danced a bit more and we talked a bit more, and eleven o’clock came and went and three o’clock came and went, five o’clock came and went. Seven o’clock in the morning we started playing tennis! And then we went on a punt down the river, and then we had lunch. I had not had a moment’s sleep; I didn’t feel remotely tired. I discovered afterwards that all my friends had decided I was definitely going to marry this woman, because I was up after eleven o’clock at night! And they were right—I did marry her.

And for me, life was never the same again. My old life had gone; a new life had begun.






List Pawła do chrześcijan w Koryncie — 2 Koryntian 5, werset 17 — mówi: Jeśli ktoś uwierzył w Chrystusa, jest nowym człowiekiem. To, co dawne, przeminęło, a nastało nowe. Relacje są ekscytujące, a najbardziej ekscytującą relacją jest nasza relacja z Bogiem.

You may find your own encouraging guest feedback / testimonies or you may remove or reword, describing these as people whose lives were changed on an Alpha course.


Pozwólcie, że przeczytam wam kilka wypowiedzi, napisanych przez ludzi w ankiecie na koniec ostatniego kursu. Jestem bardzo wdzięczny ludziom za to, że w tak szczery sposób piszą o swoich doświadczeniach.

Jedna osoba napisała tak: Doświadczyłem Boga po raz pierwszy -: zostało zaspokojone pragnienie spełnienia i potrzeba przebaczenia, którego tak rozpaczliwie potrzebowałem.

Ktoś inny napisał: Moje życie zmieniło się radykalnie i na lepsze. Jestem teraz nową osobą — chrześcijaninem. Co to znaczy `chrześcijanin?’



Change this example for cultural relevance if necessary.


Sometimes people say, `Christian—that surely just means “nice person”: ”Oh, they’re a Christian person.”’ But that’s not the original meaning, because you could be a very nice atheist; but you wouldn’t necessarily want to be called a Christian, because you’re not.

Some people say, `Well, surely we’re all Christians, because this is a Christian country. And if you’re born in a Christian country, that makes you a Christian.’ But being born in a Christian country doesn't make you a Christian any more than, say, being born in a McDonald's would make you a big-mac! It doesn't follow.

Sometimes people say, `Well, I believe in God. Does that make me a Christian?’ No. One of the things one of the New Testament writers says is Nawet demony wierzą w Boga. They know there’s a God, but it doesn't make them Christian.

A Christian is a Christ-ian, a follower of Christ Jesus, someone who has a relationship with God through Jesus Christ. How that relationship happens will vary enormously. I mean, some people know the exact date. I know the exact date: 16 February 1974. Before that I was not a Christian. I became a Christian on that day, and since then I’ve been a Christian.

Other people would say, `Do you know, I can never remember a time that I wasn’t a Christian.’ Others would say, `Well, I think there was a time when I wasn’t a Christian, and I think I am a Christian now, but I couldn’t tell you exactly how it happened. It was a bit of a process.’ Nie ma to znaczenia, w której mieścimy się kategorii; liczy się to, że wiesz, że jesteś chrześcijaninem teraz.


You may alter this red text for local relevance, or use original analogy.

C.S. Lewis użył pewnej analogii: powiedział że jest to trochę podobne do siedzenia w pociągu jadącego z Paryża do Berlina. Niektórzy będą obudzeni w momencie, gdy pociąg przekracza granicę i będą oni znali dokładnie moment, w którym to się stało. Inni nie będą znali. To nie ma znaczenia; liczy się to, że wiesz że jesteś teraz w Berlinie. I liczy się to, że wiesz że jesteś teraz chrześcijaninem — i możesz to wiedzieć.




Pisze o tym św. Jan: Lecz tym wszystkim, którzy Go przyjęli, tym którzy przyjęli Jezusa, dał prawo stania się dziećmi Boga — w innych słowach: bycia w najbliższej z możliwych relacji z Bogiem, bycia dzieckiem Boga. W Nowym Testamencie jest to typowa analogia. Nowy testament używa także czasami analogii męża i żony. To tak bliska relacja. Ale najważniejsze jest to: jeśli jesteś w tej relacji, wiesz że w niej jesteś.

KEY ILLUSTRATION
Apply this illustration to your context.

This is a key illustration in the talk, so try to keep it in if possible.

P

If you are not married you may consider amending this example to your context.

W tych samych ankietach zadajemy pytanie, Czy na początku kursu Alfa nazwałbyś się chrześcijaninem? Na naszym kursie, w odpowiedzi na pytanie Czy na początku kursu Alfa nazwałbyś się chrześcijaninem? jedna osoba napisała: Tak, ale bez autentycznego doświadczenia relacji z Bogiem. Ktoś inny napisał: Tak jakby. Inny: W cudzysłowiu. Another: Nie jestem pewny. Inny: Tak, choć patrząc się wstecz, być może nie.

Jednak jeśli jesteś w relacji, wiesz to. Przypuśćmy, że mielibyście zapytać moją żonę Pippę: `Pippa, czy jesteś zamężna?’ a ona by powiedziała: `Tak, ale bez autentycznego doświadczenia relacji’ albo `Tak jakby’ albo `W cudzysłowiu’ albo `Nie jestem pewna’ or `Tak, choć patrząc się wstecz, być może nie!’






Bóg chce, żebyśmy byli pewni. Znów św. Jan to pisze — myślę że ten werset jest w podręcznikach:

Napisałem to wam, wierzącym w imię Syna Bożego, abyście wiedzieli, że macie życie wieczne.

Jak możemy to wiedzieć? Jak możemy wiedzieć że jesteśmy chrześcijanami? Jak możemy wiedzieć że mamy życie wieczne?



Talk point 1

THE

ALPHA

COURSE


1. SŁOWO BOŻE

You may use the tripod analogy or a similar example such as, a three-legged stool or three stones under a cooking pot that keep it from falling over.

You may need to explain this illustration.

Nasza pewność, nasze poznanie opiera się na podstawie – jest jak trzy nogi w statywie: każda z nich jest istotna. Każda symbolizuje osobę Trójcy: Ojciec, Syn, Duch Święty. Najpierw jest: słowo Boga. Nasza pewność jest oparta na tej książce, na obietnicach w niej zawartych. Dlatego jest oparta na faktach, a nie na uczuciach.

P Key Illustration

Use your own example if you are not married.

Gdybyście mnie zapytali skąd wiem że jestem żonaty, mógłbym odpowiedzieć w ten sposób: to jest dokument. To odpis z naszego aktu małżeństwa. To jest zaświadczenie, że jesteśmy małżeństwem. A gdybyście mnie zapytali jak wiem, że jestem chrześcijaninem, wskazałbym na tę książkę.




You see, our feelings are changeable. They go up and down—with the weather, with what we’ve had to eat the night before or drink the night before. And if our faith was dependent on our feelings, it would be up and down all the time, because our feelings go up and down all the time.

P

You might tell this story about Nicky (in the same way he tells stories about others), or you might choose your own example of how your feelings suddenly go from one extreme to another.
Try to keep your story light-hearted and humorous to engage the guests and draw them in.

I’ve told you I'm a member of this gym, and I promise you I won’t tell you any more squash stories or gym stories after this one—this is the last one! But one time I went down to play squash, and again there wasn’t anybody there, so I went into the gym, and I saw that they had on a challenge: it was called The Ultimate Challenge. In fact, I’d only just joined the gym at that time. And I like a challenge, so I thought, `Ooh, I’ll do that!’ And they said, `Well, actually you need to train for six weeks before you do it.’ So I said, `Oh, don’t worry about that. I’d like to do it anyway.’ They said, `Well, look, you can do it at various different levels. You can do it at Super Fit, you can do it at Fighting Fit, you can do it at Getting Fit, or you can do it at Older And Wiser—and we recommend for you Older and Wiser.’

I said, `No, no, no, no, no, I'll do it at Super Fit.’ So they said `No’—you know, they really tried to discourage me, very kindly. But I’m kind of stubborn and very competitive, so I said, `Okay, I’m going to do it at Super Fit.’ So they said, `Okay, this is what you have to do: you have to bike 5 kilometres, then you do 40 bench-press, then you do 100 press-ups, then you run 2 miles uphill, then you do…’—there were basically 10 exercises designed to use every single muscle in your body. And you had to do it in under 45 minutes.

So I said, `Right, I'm going to do it.’ I hadn’t quite realised how far five kilometres is on a bike, and by the time I – even with that one I was pouring with sweat, and, you know, word got round that I was doing it and a little crowd had gathered to watch, and that made me even more determined and even more competitive, even though I was beginning to realise that this was only the first exercise and there were nine to go! But it was just sheer pride that got me through it, because I really was not ready to do it.

But somehow or other I managed to do it, and they said, `Congratulations,’ they said, `You have survived The Ultimate Challenge. Here is a t-shirt which says I Survived The Ultimate Challenge.’ I was so pleased with myself! They gave me a free drink and a £5 token—I was so pleased! I went home to tell my family. I said, `Look, I Survived The Ultimate Challenge!’ I said, `Look—here’s my token, my £5 token!’ I even kept the free drink, because I wanted to show them what I’d got for this amazing achievement! And I was right up there, I was so pleased. The following morning.. I was fine. I went back down and said, `Look, fine!’ Bit of stretching. The morning after that, I could not move! Every muscle in my body had frozen. I couldn’t even get out of bed! You know, Pippa had to help me out of bed. It was agony going down the stairs. I couldn’t even eat breakfast—it was – just lifting, that was…! No way I could have biked into work. I couldn’t even drive into work! I could not have done that or this with a foot! So Pippa very kindly drove me into work. And I was determined that no one would know what I’d done. So I tried to walk into the staff meeting looking as if I was fine, so I was going… And the first person who saw me said, `Nicky, what on earth has happened to you?’ And I felt such an idiot. I’d gone from going right up there to right down there.






Jak wiecie, zdarza się to w naszym życiu codziennie z różnych przyczyn. I gdyby nasza wiara polegała na tym, jak się czujemy, nigdy nie bylibyśmy pewni czy jesteśmy chrześcijanami, czy nie. Raz byśmy byli, innym razem nie. Ale to nie tak; ona opiera się na obietnicach, które dał Bóg.




Pierwsza obietnica, na którą chciałbym spojrzeć jest w Apokalipsie, rozdział 3, werset 20. To Jezus mówi do Kościoła — a kościół, oczywiście, składa się z jednostek. Jezus mówi tak:

Apokalipsa 3,20

Oto stoję przed drzwiami i pukam: jeśli ktoś usłyszy mój głos i otworzy Mi drzwi, wejdę do niego i spożyjemy wieczerzę: Ja z nim, a on ze Mną.”



KEY ILLUSTRATION
This is an effective key illustration.
If you do not have the picture to show you may reword this to describe the painting without the visual or else remove.

Malarz Holman Hunt zillustrował ten werset tym obrazem. Namalował go trzykrotnie. Najbardziej sławny jest obraz w katedrze św. Pawła. Został nazwany Światłość Świata i ilustruje ten werset: Jezus, Światłość świata, stoi przy drzwiach czyjegoś domu. Ten dom przedstawia twoje życie, moje życie.

Ta osoba nigdy nie otworzyła swoje życie przed Chrystusem. Wiemy to stąd, że drzwi obrośnięte są badylami ostem i cierniami, które wyrosły dokoła. Jezus mówi:

Oto stoję przed drzwiami i pukam: jeśli ktoś usłyszy mój głos i otworzy Mi drzwi,—zaprosi mnie do środka— wejdę do niego i spożyjemy wieczerzę: Ja z nim, a on ze Mną.”





Wspólne jedzenie, na bliskim wschodzie zarówno w czasach starożytnych, jak i dziś, jest znakiem przyjaźni. On mówi, innymi słowy, `Chcę przyjść i mieć z tobą przyjaźń, mieć z tobą relację.’

Remove this text if you do not refer to the Holman Hunt painting earlier.

Gdy Holman Hunt namalował ten obraz, ktoś powiedział mu, `Poczekaj sekundę. Zrobiłeś błąd.’ On odrzekł, `Co takiego?’ `Zapomniałeś o klamce. W drzwiach nie ma klamki.’ A Holman Hunt odpowiedział, `To nie jest błąd. Klamka jest, z tym że po drugiej stronie.’




W innych słowach, Jezus nie zamierza narzucać się tobie albo mnie. On mówi, “Stoję przed drzwiami i pukam: jeśli ktoś usłyszy mój głos i otworzy Mi drzwi, wejdę do niego” On nie mówi, `możliwe że wejdę’—to obietnica: wejdę do niego.” Więc, na przykład, jeśli modliłeś się razem z nami tydzień temu modlitwą pod koniec wykładu i zaprosiłeś Jezusa do swojego życia, możesz być pewien, że on wszedł, niezależnie od tego co czułeś. To nie jest zależne od uczuć, to obietnica: „Jeśli ktoś usłyszy mój głos i otworzy Mi drzwi, wejdę do niego.”



You may reword red text for contextual relevance.

Inna obietnica: A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni. Gdy wszedł, jest z nami zawsze. Nie znaczy to, że cały czas z nim rozmawiamy. Jest to trochę tak, jak wtedy, gdy z kimś pracujesz w jednym pokoju: niekoniecznie musisz rozmawiać z tą osobą, ale masz świadomość, ze ona jest z tobą w pokoju.




Mówi jeszcze: Ja daję im życie wieczne. Podczas pierwszego wykładu przyglądaliśmy się dowodom na Zmartwychwstanie. To co wynika ze Zmartwychwstania, jest oszałamiające, bo Jezus powstając z martwych upewnia nas po pierwsze co do naszej przeszłości. To oznacza, że na prawdę możemy wiedzieć, że nasze grzechy są przebaczone. Gdy tydzień temu patrzyliśmy się na Krzyż, to jest tak trudne do zrozumienia i myślimy: „Jak możemy wiedzieć, że to się rzeczywiście stało gdy Jezus umarł na krzyżu?’ Odpowiedź jest taka: Wiemy to, ponieważ on zmartwychwstał. Bóg wskrzesił go z martwych.

Tak więc Zmartwychwstanie nie było czymś w rodzaju skasowania porażki, która miała miejsce na Krzyżu; lecz była to manifestacja zwycięstwa. To był dowód, że to na prawdę działa, że na prawdę możemy mieć przebaczenie, przeszłość może być oczyszczona.

Po drugie upewnia nas to o naszej teraźniejszości, że faktycznie możemy mieć relację z Jezusem. Jezus nie jest martwy, On żyje. Dlatego możesz Go znać, ja mogę Go znać.

To upewnia nas na temat przyszłości: ponieważ jeśli Jezus zmarł, był pochowany i znów żyje, to znaczy że pewnego dnia, gdy ty i ja umrzemy i będziemy pochowani, my także możemy powstać do nowego życia. To życie to nie koniec. Historia świata nie jest bez sensu. Prowadzi ona do wspaniałej kulminacji. Pewnego dnia Jezus powróci i będzie tam nowe niebo i nowa ziemia. Wtedy ci, którzy uwierzyli Chrystusowi pójdą, aby być z nim na zawsze, w miejscu, gdzie nie ma płaczu czy bólu, pokusy ani grzechu, ani cierpienia, ani odłączenia od tych, których kochamy. Dostaniemy wspaniałe, „bezbólowe”, zmartwychwstałe ciała. Będziemy przemienieni na podobieństwo Chrystusa. Jest życie pozagrobowe.

Niektórzy myślą: ‘Życie wieczne, to brzmi nudnie.’ Ale św. Paweł napisał tak: Czego oko nie widziało ani ucho nie słyszało, w serce człowieka nie wstąpiło, to przygotował Bóg tym, którzy Go miłują.


Q

C.S. Lewis używa tej analogii. Mówi że można myśleć o tym życiu jak o czasie nauki w szkole, a o niebie jak o byciu na wakacjach. Tak mówi o ludziach którzy umarli:

Już po szkole: zaczęły się wakacje. Sen dobiegł końca: jest poranek. Całe ich życie w tym świecie były zaledwie okładką i stroną tytułową; teraz rozpoczynali wreszcie Rozdział Pierwszy Wielkiej Opowieści, jakiej nikt jeszcze na ziemi nie czytał – opowieści która trwa wiecznie, w której każdy rozdział jest lepszy od poprzedniego.’






To są obietnice Boga, Słowo Boże.

Talk point 2

THE

ALPHA

COURSE

2. DZIEŁO JEZUSA

Replace the text in red if you are using a different example to the tripod (eg a three-legged stool or three stones under a cooking pot).

Druga noga statywu jest tym, co zrobił Jezus. Ona opiera się nie na tym, co robimy my, ale na tym, co Jezus zrobił za nas.
Jeszcze raz, gdybyście mnie spytali skąd wiem że jestem żonaty, mógłbym pokazać odpis aktu małżeństwa, ale mógłbym jeszcze wskazać wam wydarzenie, które miało miejsce tutaj 7 stycznia 1978. Podobnie gdybyście mnie spytali, skąd wiem, że jestem chrześcijaninem, mógłbym wskazać na wydarzenie w historii: śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. To stąd wiemy, że Bóg nas kocha.




Otwórzmy Rzymian, rozdział 6, werset 23. Św. Paweł pisze tak:

Rzymian 6,23
Zapłatą bowiem za grzech jest śmierć, a darem Boga - życie wieczne w Chrystusie Jezusie, naszym Panu.

P

Either tell this as a story about Nicky (in the same way he tells stories about others), or replace with your own similar story or illustration. Try to keep this light-hearted and maintain the humour.

Nie wiem co czujecie, gdy słyszycie że coś jest ‘darem’, ale jeśli jesteście trochę podobni do mnie — ja jestem cynicznie nastawiony do wszelkich darów czy podarunków. Teraz możesz dostać to przez telefon: wiecie: ‘Wygrałeś milion funtów!’. Wszędzie docierają listy, które bez końca proponują podarunki. A my zawsze myślimy, że tam jest jakiś haczyk—a nawet wiemy że tam jest haczyk. Wróciłem pewnego dnia z wakacji i znalazłem taki list. Napisali mi tak:

`N. Gumbel's potential million! Mr N. Gumbel, will you be the UK winner? Mr N. Gumbel is one of the lucky London SW4 residents selected. Dear Mr Gumbel, why have we selected you? Because we believe you deserve it!’ —That’s nice, isn’t it! After all, you’ve been working long and hard for your share of the good things in life.’— I don’t think they realised I was a vicar!

`It’s time you were rewarded. You could be holding the winning number right now, Mr N. Gumbel!’ —I think they thought the more they repeated my name, the more impressive it would be!

`The Gumbel certificate is yours and yours alone. Act now, Mr N. Gumbel, and you can have it all. Believe me when I tell you that there is no catch, Mr N. Gumbel.'

And then I looked to see what I had really won, and that was a free Datamaster. How was I going to get hold of this? `Enter me in the million- dollar’—I don’t know why it’s dollars in England!—`dream sweepstake and rush my free Datamaster and begin my 40-week subscription to Time Magazine.' —There's a catch.

So I went to the next letter in the post, which was addressed not to me but to my wife. And the headline of this was:

`A fabulous award for you, Mrs Gumbell! Is it a cheque for £15,000 or is it a Ford Mondeo? Great news—you really are a winner in our Empire Star Prize Draw.’—She had actually won something! So exciting. What had she won? Here we are:

`Free gift: salt & pepper cruet set. This charming pair of chickens sit comfortably nesting in a wicker basket, lined in a colourful gingham cloth—a delightful addition to your dining table. Yours free if your order is over £40.’




Zawsze jest jakiś haczyk. Ale nie z Bożym darem. Dar od Boga jest za darmo. Nie jest tani, ale dla nas jest za darmo. Jezus zapłacił za niego wszystkim co miał.




Otwórzmy 2 Koryntian, rozdział 5, werset 21. Apostoł Paweł pisze:

2 Koryntian 5,21
On Tego, który nie znał grzechu, za nas uczynił grzechem, abyśmy stali się w Nim sprawiedliwością Bożą.

Make sure this ties in with previous talk content or delete.

Tydzień temu czytaliśmy werset ze Starego Testamentu z Izajasza, rozdział 53, werset 6, który mówi: Wszyscy błądziliśmy jak owce —mowa tu o nas, o złych rzeczach które zrobiliśmy. Wszyscy błądziliśmy jak owce, każdy szedł swoją własną drogą — i powiedzmy że ta ręka przedstawia Jezusa Chrystusa, który nigdy nie zrobił nic złego. Werset ten mówi: na krzyżu Pan zwalił na Niego — na Jezusa — winy nas wszystkich.

Apostoł Paweł dodaje coś w tym zdaniu. Niech ta biała chusteczka przedstawia sprawiedliwość Chrystusa. Życie Jezusa nie miało grzechu; on nigdy nie zrobił niczego złego. Był sprawiedliwy w Bożych oczach. Nie było żadnych przeszkód między nim, a Bogiem. Miał doskonałą relację z Bogiem Ojcem.

Ten werset mówi, że na krzyżu: Bóg uczynił grzechem Tego, który nie znał grzechu. Na krzyżu Jezus wziął nasz grzech — On Tego, który nie znał grzechu, za nas uczynił grzechem, abyśmy stali się w Nim sprawiedliwością Bożą.

Czy to nie zdumiewające: miała miejsce zamiana, która oznacza, że możliwe jest dla nas to, z powodu tego, co zrobił Jezus, abyśmy mieli dobrą relację—to właśnie to oznacza ‘sprawiedliwość’—dobrą relację z Bogiem, a w konsekwencji dobre relacje z innymi ludźmi. Tak, że Bóg patrzy na nas w ten sam sposób, jak patrzył na swojego własnego Syna, Jezusa Chrystusa, z powodu tego, co uczynił za nas Jezus na krzyżu. To prawie niewiarygodne.

A więc jak odbieramy ten dar, który Bóg proponuje? Odbieramy go przez skruchę (żal za grzechy, nawrócenie) i wiarę. Skrucha jest odwróceniem się od złych spraw, tych spraw, które paprają nasze życie. Bóg nie prosi nas, żebyśmy porzucili to, co jest dla nas dobre. Ale chodzi mu o sprawy, które mogą być zewnętrznie atrakcyjne, ale wiesz, że w istocie one niszczą nasze życie. To co zostawiamy za sobą jest niczym, w porównaniu z tym, co otrzymujemy i jest niczym w porównaniu z tym, co Jezus oddał na krzyżu. Ale musimy na prawdę odwrócić się od złych spraw. To jest skrucha.

Otrzymujemy przez skruchę, a następnie wiarę. Co to jest wiara? Wiara to zaufanie. Każdy używa wiary — teraz wszyscy używacie wiary: gdy siedzicie na krzesłach używacie wiary. Ufacie tym krzesłom przez to, że na nich siedzicie. W głębszym sensie, gdy dwie osoby się pobierają, używają wiary. Gdy mówisz Będę, powierzasz swoje życie innej osobie. To jest wiara.



S

One time a royal party came over from England to watch it, and it included the Duke of Newcastle. And on this particular occasion what Blondin did was, having walked across and back, he then took a wheelbarrow and he wheeled that across and back. And there was a huge crowd there cheering him. And Blondin went up to the party, the royal party, and he said, `Look, do you believe that I could put somebody in the wheelbarrow and wheel them across?’ And they all said yes. The Duke of Newcastle said yes, and he turned to the Duke of Newcastle and he said, `Hop in!’

You may reword text in red if you are using a different story to illustrate putting your faith in someone.

To jest wiara! To byłoby nierozsądne—nawiasem mówiąc, on nie wskoczył do taczek! Ale to było mądre, gdyż, no cóż, z pewnością nie chciałbym zawierzyć linoskoczkowi. Ale zawierzenie Jezusowi to dobry ruch, ponieważ Jezus jest absolutnie godny zaufania.

P/S

You may reword this if you wish to use the story below.

Somebody was in our small group on Alpha one time, and some time afterwards, his mother died and he asked me to take the funeral. And the day after the funeral he wrote to me, and he said this:

S

`During the funeral service I suddenly understood what it meant to be a Christian. In those thirty minutes my eyes were fully opened for the first time. I realised why I had not been wracked with grief and bitterness at the loss of my mother.

Sure, I had cried and I was saddened; but I knew—I know—that her faith in Jesus Christ had saved her and that she would enjoy eternal life. I had seen it in her eyes just before she died last Thursday, and yesterday I felt the realisation flood through me, warm and rich and comforting. It was then that I finally understood the enormity of the sacrifice Jesus made for us on the cross: that we really can have eternal life in heaven through him.

Talk point 3

THE

ALPHA

COURSE

3. ŚWIADECTWO DUCHA ŚWIĘTEGO


Reword if using a different illustration / example eg a three-legged stool or three stones under a cooking pot.

To była druga noga statywu. Trzecią nogą statywu jest świadectwo Ducha Świętego. Więc słowo Boże, dzieło Jezusa; a po trzecie, świadectwo Ducha Świętego. Opiera się to na Nim, nie na nas.

KEY ILLUSTRATION
P

See note at the start of the transcript about this marriage example.
This book’ = the bible. Have this as a prop to hold up.

Jeśli zapytacie mnie skąd wiem, że jestem żonaty, mogę wskazać na akt małżeństwa, mógłbym wskazać na wydarzenie, które miało tu miejsce, a trzecią rzeczą, na którą mógłbym wskazać jest 28 lat doświadczenia w małżeństwie.
I gdybyście mnie zapytali skąd wiem że jestem chrześcijaninem, mogę wskazać na tę książkę, na wydarzenie które miało miejsce w historii, ale mogę także wskazać na doświadczenie.




Czytaliśmy fragment, w którym Jezus mówi: “Oto stoję przed drzwiami i pukam: jeśli ktoś usłyszy mój głos i otworzy Mi drzwi, wejdę do niego i spożyjemy wieczerzę: Ja z nim, a on ze Mną.” Faktycznie to nie Jezus wchodzi, ale Duch Święty, który jest Duchem Jezusa. Jezus wchodzi swoim Duchem. Jesus może być tylko w jednym miejscu w każdym czasie, ale Duch Boga może być wszędzie. I Duch Boga może wejść do twojego życia i do mojego życia.

Co się dzieje, kiedy on wchodzi? On zaczyna nas przemieniać. Niektóre z tych rzeczy możemy obiektywnie zobaczyć. Otwórzmy Galatów, rozdział 5, werset 22. Paweł pisze tak:



Galatians 5:22-23
Natomiast owocem Ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, dobroć, życzliwość, wierność, łagodność, opanowanie.




Czasem ludzie mówią: `Martwię się trochę, co się stanie jeśli zostanę chrześcijaninem.’ Mówią tak: `Nie chcę się zmienić. A jeśli się zmienię, jaka będzie ta zmiana?’ Tutaj mamy odpowiedź: owocem Ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, dobroć, życzliwość — to są cechy charakteru które zaczynają się rozwijać w naszym życiu. To nie dzieje się w ciągu jednej nocy. Owoc potrzebuje czasu żeby urosnąć.

P

Charlie Mackesy is a good friend of ours, an artist. He once played a practical joke on me. Because somebody had given us a pear-tree, and we’d planted it in our garden. And I was so excited about this, because I thought, you know, this is The Good Life—I’ll be eating pears. And I’d go out into the garden and look to see whether the pears were growing, and of course they weren’t. And Charlie knew I did this. So one day he got a Granny Smith apple and he sewed it onto the tree. And I am stupid, but I’m not that stupid!
Istotne jest, że nie otrzymuje się dojrzałego owocu przez noc; wzrost wymaga trochę czasu.




Także te owoce Ducha w naszym życiu, one wymagają czasu. W moim przypadku zabierają bardzo dużo czasu! Lecz z biegiem lat stajemy się bardziej kochający, bardziej radośni, bardziej życzliwi, bardziej cierpliwi.

KEY ILLUSTRATION

P

You may replace this with your own story about how your perception and attitude changed towards Christians when you became a Christian. Or, tell a story about someone else if you do not have a similar testimony.

Then our relationships change. One of the things that I noticed, and I don’t know whether any of you have begun to notice this even maybe in the last couple of weeks: my attitude to God changed; to Jesus. Before, to me, Jesus was a swear word. Or if I heard Jesus on the radio I'd switch to some other thing, because I wasn’t interested in religion. Suddenly, when I heard about Jesus, I turned it up, because I was in a relationship with him, I knew him, I was interested.

Relationships with other Christians changed. Before I was a Christian, other Christians—I avoided them. I was kind of deeply suspicious of them. I thought they were weird, I thought they were really odd, I thought they were really sad people.

At the university I was at, they used to have porridge parties! I mean, who has porridge parties! But then I became a Christian, and I went to a porridge party—and I discovered that actually they were amazing people.

My attitude to other people, even just people who I’d never met before changed. I remember, again, Charlie saying that, how his attitude to other people changed. He felt this love for people. I remember him telling me one time he walked into an off-licence and he felt this overwhelming love for the person serving him—not just because of what he was serving him! But that is a love that comes from the Holy Spirit.






To miłość właśnie popycha nas, abyśmy czynili różnicę w naszym świecie. To nie egoistyczne pobudki, na przykład że dobrze się czujemy; to jest to, że zostało nam dane pragnienie i pasja, aby robić coś z naszym światem i aby czynić różnicę w świecie. To nie jest łatwa sprawa — bycie chrześcijaninem nie będzie łatwą rzeczą. Jest ogromnym wyzwaniem, jest ogromnie ekscytujące, ale nie jest łatwe.

Ale nie tylko mamy obiektywne zmiany; jest także doświadczenie subiektywne. Duch Święty przynosi głębokie osobiste przekonanie, że jesteśmy dziećmi Boga. Paweł pisze w Rzymian 8, werset 16, że właśnie ten Duch zaświadcza naszemu duchowi, że jesteśmy dziećmi Boga.




P

You may tell this story about Nicky or replace it with your own example of taking a step of faith in the face on uncertainty.

Jaka jest różnica między wiarą a wiedzą?

Let me use this illustration. I told you that I used to practise as a barrister. One time I was —I did a mixture of prosecuting and defending, but this particular occasion I was prosecuting at Knightsbridge Crown Court.

And I was prosecuting somebody for stealing jewellery from Harvey Nichols, £10,000 worth of jewellery. And the only evidence against this man were his fingerprints. Well, since no two people, even identical twins, can have the same fingerprints, normally if there are fingerprints a person pleads guilty. But this man didn’t plead guilty; he said: `Yeah, my fingerprints were on that glass cabinet’ from which the jewellery disappeared, `but I was in there with my girlfriend shopping on that day, and I might well have put my hand on the counter, and that might be why my fingerprints are there.’

I didn’t know whether the jury was going to believe him or not, because every decision a jury makes is an act of faith. They weren’t there. They don’t know. They listen to the evidence and they make a step of faith—which is not entirely dissimilar from what it means to put your faith in Christ. You make a decision and you take a step of faith. It’s not irrational, it’s not a blind leap of faith; it’s a step of faith based on evidence.

But I didn’t know whether they would take that step of faith or not. They did. They convicted him. And then a police officer testified. He went into the witness box and he testified to something that they weren’t allowed to know when they were making that decision, and that is this man’s previous convictions, which ran to two and a half pages, for stealing jewellery from department stores. And he was awaiting trial for two further cases of stealing jewellery from department stores. And you could see the look on the jury’s faces: just relief—they knew. They’d taken a step of faith, but then they knew.





Zaproszenie Jezusa to krok wiary. Ale gdy on wchodzi, Duch Święty zaświadcza: on zaświadcza naszemu duchowi, że jesteśmy dziećmi Boga i że Bóg nas kocha.

P

Replace this with your own story to illustrate the point that God loves us regardless of our mistakes.

I have three children, and they’re all grown-up now. But I remember one time when I was going through—I’ve got two sons, and my youngest is a daughter. My daughter was 13 at the time. And I was going through her school reports. And, you know, I’m far from a model parent in any area, so I’m not putting this forward as a model at all—it’s probably completely the wrong way to go through your children’s reports. But I always feel that children are made to work far too hard, and I’ve always given them the advice `Don’t work too hard.’ And I always think their reports are—you know, any teacher who criticised them, I just didn’t believe it at all! And I always thought they were fantastic.

And so I was going through the reports, and I was just saying to my daughter, you know, `You're fantastic! You're amazing!’ And she was going, `Yeah, but I didn’t do very well at French.’ And I was saying, `Oh, you’re just so fantastic! You know, I’m so…’ You know, I’m completely biased, prejudiced—I just think she’s absolutely amazing. I said, `I think you’re absolutely amazing! I love you! I adore you! I love you because I love you!’ She must have been so embarrassed, can you imagine, at 13! But I said, `I just – I love you, I love you because I love you.’ And I found at that moment something happened to me: because as I go through life, I often feel a failure. I often feel I’ve messed up, `I’ve failed again!’ And at that moment I felt the Holy Spirit witness to my spirit and say, `Don’t you realise that I love you even more than you love your own child? I love you because I love you.’






W ten sposób wiemy, że mamy relację z Bogiem: wiemy to z powodu Bożych obietnic — on wejdzie. Wiemy to z powodu tego, co zrobił za nas Jezus, gdyż Jezus umarł za nas. I wiemy to bo miłość Boża wylana jest w naszych sercach przez Ducha Świętego.




Będziemy się modlić. Chcę dać ponownie taką możliwość. Możesz mieć ochotę po prostu milczeć przez chwilę, albo możesz powiedzieć, że nie jesteś gotowy się modlić. Ale być może jest tu ta jedna osoba, która chciałaby się pomodlić. Więc chcę się pomodlić modlitwą podobną do tej, którą modliłem się tydzień temu. Jezus żyje, On jest teraz tutaj. Możesz powtarzać to w swoim sercu. Po prostu powiedz:

PRAYER

Panie Jezu Chryste, dziękuję Ci że mnie tak bardzo kochasz, Dziękuję że stoisz przy drzwiach do mojego życia i pukasz.

Teraz chcę zaprosić ciebie, abyś wszedł. Odwracam się od wszystkich złych spraw w moim życiu, wszystkiego, co wiem, że nie jest właściwe. Żałuję za to wszystko i proszę o Twoje przebaczenie.

Dziękuję że umarłeś za mnie na krzyżu, abym otrzymał przebaczenie, aby moja tablica została wytarta do czysta i abym mógł rozpocząć na nowo. Dziś opieram moje zaufanie na Tobie. Proszę abyś wszedł i abyś napełnił mnie Duchem Świętym. Abyś pomógł mi żyć takim życiem, którego w głębi serca pragnę. Dziękuję Ci, Panie Jezu. Amen.




THE

ALPHA

COURSE





The Alpha Course Transcripts are taken from The Alpha Course DVD 2007 – 2008 edition and are based on Alpha – Questions of Life by Nicky Gumbel

Cytaty biblijne pochodzą z: Pismo święte starego i nowego testamentu.

Copyright © Edycja Świętego Pawła 2009.

© Alpha International 2009


Prepared by:

Alpha International, Holy Trinity Brompton, Brompton Road, London SW7 1JA.

Email: publications@alpha.org
Wersja polska przygotowana przez:



HTB—ALPHA 2007 3) How Can We Have Faith?—Nicky Gumbel 5/2/2009 /




©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna