I kompetencje europejskich



Pobieranie 143.79 Kb.
Data08.05.2016
Rozmiar143.79 Kb.

SAMORZĄDY EUROPEJSKIE


ORGANIZACJA

I KOMPETENCJE

EUROPEJSKICH

SAMORZĄDÓW

TERYTORIALNYCH

Douvres, 27 kwietnia 1991

zmodyfikowane w Sitges (grudzień 1992)

i uaktualnione w Amsterdamie (wrzesień 1995)




TRUDNE PORÓWNANIA

Wszelka analiza porównawcza lokalnych struktur administracyjnych poszczególnych krajów europejskich napotyka na liczne trudności:


1)W krajach tych występuje zróżnicowana ilość stopni administracji lokalnej. Jest to związane ze statusem prawnym państwa (unitarne, federalne, quasi-federalne)

  • Kraje o dwustronnej organizacji lokalnej: Holandia, Wieka Brytania, Dania i Irlandia;

  • Kraje o ustroju federalnym lub quasi-federalnym, cechujące się trójstopniową administracją lokalną: Belgia, Niemcy, Włochy, Hiszpania;

  • Kraje unitarne o trzech stopniach administracji: Francja, Grecja;

  • Portugalia i Luksemburg, które mają odrębny status.

2) Stosowane terminy nie zawsze oddają tę samą rzeczywistość. I tak na przykład

włoski „region” nie oznacza tego samego, co „region” francuski.



3) Zakres interwencji i kompetencji jest różny z wyżej podanych przyczyn.
ORGANIZACJA TERYTORIALNA



KRAJ

ORGANIZACJA

PODZIAŁ

TERYTORIALNY

ORGANIZACJE SAMORZĄDU TERYTORIALNEGO

Włochy

zdecentralizowana

  • regiony – 20

  • prowincje – 96

  • gminy – 8.001

  • Wspólnota Gór

  • Aglomeracja Metropolii

  • Związek Gmin

  • Konsorcjum

Francja

zdecentralizowana

  • regiony – 22

  • departamenty 95 + DOM1

  • syndykaty gmin

  • dystrykty

  • wspólnoty miejskie

  • syndykaty mieszane

  • wspólnoty gmin

  • wspólnoty miast

Holandia

zdecentralizowana

  • prowincje – 12

  • gminy – 36.527

brak

Portugalia

zdecentralizowana

  • regiony (projekt utworzenia) z wyjątkiem 2: Autonomicznych Regionów Azorów i Madeiry

  • gminy – 305

  • parafie – 4.220

  • Krajowe Stowarzyszenie Miast

  • Stowarzyszenie Miast Ośrodków Historycznych

  • Stowarzyszenie Gmin Sąsiednich

Niemcy

zdecentralizowana

  • Land – 16

  • Kreis – 356 (okręgi)

  • miasta lub gminy – 16.000

_ „Verbandsgemeinden” w Nadrenii Palatynacie

  • „Amter” w Szlezwiku Holsztynie

Belgia

państwo federalne

  • regiony – 3

  • prowincje – 10

  • gminy – 589

- aglomeracja gmin


1 DOM (przypis tłum.) – z fran. Departements D’Outre-Mer: Francuskie Posiadłości Zamorskie

KRAJ

ORGANIZACJA

PODZIAŁ

TERYTORIALNY

ORGANIZACJE SAMORZĄDU TERYTORIALNEGO

Wielka Brytania

zdecentralizowana

  • hrabstwa – 56

  • dystrykty – 3752

  • parafie 11.000

  • brak oficjalnych danych

Luksemburg

zdecentralizowana

  • gminy – 118

  • syndykaty międzygminne

Hiszpania

zdecentralizowana

  • gminy

  • prowincje – 39

  • wspólnoty autonomiczne

  • krainy („Comarcas”) w Katalonii – 41

Na szczeblu krajowym:

Hiszpańska Federacja Gmin i Prowincji



W Katalonii: Katalońskie Stowarzyszenie Gmin

W Kraju Basków: Stowarzyszenie Gmin Baskijskich

Austria

zdecentralizowana

  • Land – 9

  • Gemeine (gminy) – 2309

- Stowarzyszenie Gemeine

Dania

zdecentralizowana

  • hrabstwa – 14

  • gminy – 275

  • Stowarzyszenie Hrabstw

  • Stowarzyszenie Gmin

Szwecja

zdecentralizowana

  • hrabstwa – 23

  • gminy – 288

  • Federacja Hrabstw

  • Stowarzyszenie Gmin

2 Organizacja różni się w poszczególnych strefach terytorialnych (Anglia, Walia, Szkocja, Irlandia Północna).

GMINY W EUROPIE

Prawie wszystkie przeprowadziły reformy. Wzrost ich rangi, konieczność posługiwania się nowymi technologiami i korzystania z ekonomii stopniowej wymagały stworzenia gmin o wiele większych, dysponujących zasobami ludzkimi i materialnymi dostosowanymi do analizy nowych zadań.
NAJWIĘKSZE REFORMY




KRAJ

DATA

LICZBA GMIN PRZED REFORMĄ

LICZBA GMIN PO REFORMIE *)

Holandia

1951

1.012

774

Szwecja 3

1952

1970 – 1974



2.498

848 4



1.037

288 5



Austria

1965

4.000

2309

Niemcy

1968 – 1970

24.978

8.514

Dania

1970

1.387

275

Wielka Brytania

1974 – 1975

1.549

522

Belgia

1975

2.359

589

Hiszpania

1978







*) Liczba gmin po reformie: niektóre kraje kontynuowały proces redukcji liczby gmin, co wyjaśnia różnicę między podaną liczbą a aktualną liczbą gmin.

3 Reformy dotyczą tylko gmin.

4 Między 1952 a 1970 rokiem wiele gmin połączyło się dobrowolnie.

5 W 1975 roku było ich 276. Po roku 1980 niektóre gminy podzieliły się.
MNIEJSZE REFORMY




KRAJ

DATA

LICZBA GMIN PRZED REFORMĄ

LICZBA GMIN PO REFORMIE *)

Włochy

1970

8.032

8.066

Francja

1971

37.708

36.394

Luksemburg

1976

126

118

Portugalia

XIX wiek

Około 800

305

Te zestawienia pozwalają na stwierdzenie, że fuzje gmin były o wiele częstsze w krajach Europy Północnej.

Najniższa liczba mieszkańców w gminie występuje we Francji (około 1500).

W większości krajów europejskich liczebność mieszkańców gminy mieści się w przedziale 6.000 – 17.000. Dotyczy to w szczególności: Niemiec, Włoch, Holandii, Belgii.

Natomiast w Wielkiej Brytanii średnia liczba ludności w gminie przekracza 100.000 mieszkańców, a w Portugalii wynosi ona 33.500 mieszkańców (co ją zdecydowanie odróżnia od innych krajów śródziemnomorskich).

WŁOCHY

ORGANY


Rada Gminy (il Consiglio Comunale): mandat radnego trwa cztery lata, liczba radnych jest prawnie ustalona i zależy od liczby ludności (przykład: 60 radnych w gminie liczącej ponad milion mieszkańców, 30 w gminach, gdzie liczba ludności mieści się w przedziale od 30.000 do 100.000 i minimalna liczba 12 radnych w gminach poniżej 3.000 mieszkańców). Radzie przewodniczy burmistrz w gminach do 15.000 mieszkańców lub wybrany przez samą radę w pozostałych gminach.

Komitet Gminny (la Glunta Comunale): jego członkowie mianowani są przez burmistrza, niekoniecznie spośród radnych (dotyczy to gmin powyżej 15.000 mieszkańców). W mniejszych gminach mogą być powoływani spoza grona radnych jedynie Jeśli statut gminy przewiduje taką możliwość. Statut przewiduje również liczbę urzędników i określa ich maksymalną liczbę w zależności od liczebności mieszkańców (np.: nie więcej niż 8 w miastach powyżej 100.000 mieszkańców). Na pierwszej sesji burmistrz musi podać do wiadomości rady nazwiska urzędników i główne założenia programu, które muszą zostać zatwierdzone przez radę.

Burmistrz (ii Sindaco): jest wybierany w głosowaniu powszechnym. Nie może zostać zdymisjonowany przez Radę. Jeśli absolutna większość radnych postanawia w głosowaniu postawić votum nieufności wobec burmistrza, należy przeprowadzić nowe wybory całej rady. Także jeśli burmistrz sam podaje się do dymisji, trzeba odnowić skład całej rady w nowym głosowaniu powszechnym.

ZAKRES DZIAŁANIA


Rada: jest organem kierującym i kontrolującym politykę i administrację, a jej władza ogranicza się formalnie do aktów fundamentalnych, czyli najistotniejszych i ogólnych: statuty, zarządzenia, budżet, programy, zagadnienia prawne, kierowanie personelem, zorganizowanie służb publicznych, pożyczki, ważne zakupy i sprzedaże.

Komitet wydaje akty administracyjne, które nie należą do kompetencji innych organów (burmistrza, rady, kierowników, pierwszego sekretarza). Jest rzeczywistym organem zarządzającym gminą i współpracuje z burmistrzem w celu realizacji głównych linii programowych ustalonych przez radę.

Burmistrz: jest przedstawicielem administracji. Powierza zadania kierowania sektorami administracji uprawnionym do tego urzędnikom, do których, w myśl ostatniej ustawy z 1993 roku, należy odpowiedzialność za organizację służb, biur, personelu, wydatków w ramach programów ogólnych ustalonych przez organy polityczne. Burmistrz, zgodnie z zasadami przyjętymi przez radę, powołuje i odwołuje przedstawicieli gminy z urzędów administracyjnych, z przedsiębiorstw publicznych i instytucji. Sprawuje funkcje przydzielone mu przez prawo i przez Statut i nadzoruje sprawowanie funkcji państwowych i funkcji regionu, które są zlecone lub oddelegowane do gminy. Sprawuje również funkcję oficjalnego przedstawiciela rządu w niektórych dziedzinach (na przykład: księgi stanu cywilnego, rekrutacja, bezpieczeństwo i porządek publiczny).

AUTONOMIA


Prowincja i gmina cieszą się autonomią statutową i coraz mniej ograniczaną autonomią finansową. Wykonują swe własne zadania i funkcje przydzielone im lub delegowane przez państwo lub regiony.

Statut i zarządzenia gminy i prowincji regulują organizację i funkcjonowanie instytucji i organizmów uczestniczących oraz funkcje własne administracji.

Prewencyjna kontrola legalności aktów ograniczona jest jedynie do aktów fundamentalnych społeczności lokalnych, do aktów rady i aktów, które rada i administracja chcą poddać kontroli z własnej inicjatywy.

Kontrola sprawowana jest przez Regionalny Komitet Kontroli (CO.RE.CO) powoływany przez Przewodniczącego Regionu. Komitet składa się z ekspertów wybranych spośród prawników, profesorów uniwersytetów, wysokich urzędników państwowych, magistratu.


FRANCJA


ORGANY

Rada: jej członkowie wybierani są w wyborach powszechnych. Rada jest całkowicie odnawiana co sześć lat, zawsze w marcu. Liczba radnych gminy zależy od liczby mieszkańców.

Zarząd Gminy: składa się z burmistrza (mera) i zastępców wybieranych spośród członków rady.

ZAKRES DZIAŁANIA


Rada decyduje na swoich posiedzeniach o sprawach Gminy (kodeks gmin).

Może decydować wyłącznie w sprawach dotyczących interesu lokalnego.

Mer sprawuje władzę wykonawczą w gminie. Jego zadaniem jest realizacja postanowień rady.

Ma też swoje własne uprawnienia: Jest zwierzchnikiem policji i szefem personelu gminy. Może działać na zlecenie rady i jest przedstawicielem Państwa w gminie (policja, urząd stanu cywilnego).



AUTONOMIA


Decentralizacja przeprowadzona w 1982 roku miała trzy cele:

  • przekształcić regiony w społeczności terytorialne

  • rozszerzyć zasadę wyboru władzy wykonawczej na departamenty i regiony

  • znieść nadzór państwa

Ustawa z 2 marca 1982 roku zmniejszyła nadzór administracyjny i finansowy, zastępując wcześniejszy system, podwójnym systemem kontroli:

  1. administracyjnej sprawowanej przez prefekta. Nie może on już anulować aktów administracji samorządowej, ani zawiesić ich wykonywania, może jedynie odwołać się do sądu administracyjnego, aby ten orzekł ich anulowanie.

  2. budżetowej z interwencją Regionalnej Izby Rachunkowej, czyli jurysdykcji finansowej.

HOLANDIA


ORGANY

Prawo Gminne z 1951 roku, mające swoje korzenie w konstytucji Królestwa Holandii, ustala zasady odnoszące się do gmin. Wielokrotnie wnoszono do niego poprawki, ale pierwotna struktura gmin została zachowana.

Rada Gminy: jej członkowie wybierani saw głosowaniu powszechnym i bezpośrednim spośród mieszkańców okręgu wyborczego na okres 4 lat. Każdy mieszkaniec powyżej 18 roku życia ma czynne prawo wyborcze.

Mieszkańcy innej narodowości również mają pełne prawa wyborcze, pod warunkiem, że spełniają te same kryteria, co mieszkańcy narodowości holenderskiej i mieszkają legalnie w Holandii od ponad pięciu lat.

Zarząd Gminy: składa się z burmistrza i zastępców. Zastępcy wybierani są przez Radę Gminną spośród jej członków. Ich mandat trwa 4 lata. Jest to władza wykonawcza.

Burmistrz mianowany jest przez Koronę na 6 lat, jego mandat może być wielokrotnie odnawiany na wniosek Ministra Spraw Wewnętrznych. Stało się niemal normą, że Jest on odnawiany. Burmistrz z urzędu jest członkiem Rady Gminnej i jej przewodniczącym.



ZAKRES DZIAŁANIA


Do kompetencji Rady Gminy należy kierowanie sprawami gminnymi z wyjątkiem tych, które są ustawowo zlecone innym jednostkom. Może wydawać zarządzenia gminne w dziedzinie porządku publicznego, obyczajów i zdrowia podlegającej jej ludności. Powołuje urzędników na główne urzędy gminne, ustala roczny budżet i zarządza mieniem gminy.

Jej zadaniem może być także czuwanie nad realizacją ustaw, ogólnokrajowych dekretów administracyjnych i prowincjonalnych, chociaż zazwyczaj leży to w gestii burmistrza i jego zastępców.

Zarząd Gminy: zajmuje się codziennym zarządzaniem sprawami gminy.

Burmistrz: przewodniczy posiedzeniom Rady Gminy oraz zebraniom Zarządu Gminy (na których dysponuje jednym głosem).

Jest on zobowiązany do promulgowania zarządzeń Rady Gminy lub Zarządu Gminy i wraz z sekretarzem Urzędu Gminy podpisuje wszystkie dokumenty wydawane przez te organy.

W gminach posiadających własne siły policyjne (przeważnie są to gminy powyżej 25.000 mieszkańców), burmistrz jest ich zwierzchnikiem. We wszystkich gminach odpowiada za ochronę teatrów, instytucji, budynków publicznych oraz spektakli i zebrań o charakterze publicznym.



AUTONOMIA


Rada Gminy musi przestrzegać Konstytucji, prawa państwowego i zarządzeń prowincji.

Zarządzenia gminy nie muszą być w zasadzie poddawane akceptacji władz zwierzchnich (choć możliwe są tu wyjątki). Mogą one zostać zakwestionowane, jeśli sprzeciwiają się prawu lub interesowi ogółu.

Burmistrz: nie podlega bezpośrednio władzy centralnej, ponieważ opłacany jest z budżetu gminy. Jeśli uzna, że zarządzenie Rady lub Zarządu nie Jest zgodne z prawem lub sprzeczne z interesem publicznym, zawiesza jego realizację i kieruje do Korony wniosek o wstrzymanie jego wdrażania lub unieważnienie go.

PORTUGALIA

ORGANY


Konstytucja Republiki Portugalii określa podstawowe reguły organizacji gmin.

Organy gminy wybierane saw głosowaniu powszechnym na 4 lata. Są to:

Zgromadzenie Gminy: jest organem stanowiącym gminy. Jego skład zależy od liczby wyborców i liczby parafii (małe gminy, które nie istnieją w innych krajach Europy). Zazwyczaj są to organy bardzo liczne. Wybierają one swego przewodniczącego i dwóch sekretarzy.

Zarząd Gminy (burmistrz i jego zastępcy nazywani saw Portugalii "vereadores"): sprawuje władzę wykonawczą w. gminie. Liczba zastępców zależy od liczby wyborców (na przykład: 4 w najmniejszych gminach, 16 w Lizbonie).

Burmistrzem zostaje ten, kto uzyskał najwięcej głosów w wyborach municypalnych. Nie jest uznawany za organ gminy.

Wynagrodzenie burmistrza pokrywane jest z funduszy gminy, a jego wysokość ustalana jest przez Parlament Narodowy. Mandat burmistrza nie może być kumulowany z innymi mandatami, nawet deputowanego do Zgromadzenia Republiki.



ZAKRES DZIAŁANIA


Ustawa z 1976 roku (zmodyfikowana w 1984) ustaliła zadania gmin: są to te wszystkie działania, które mają na celu interes gminy. Na przykład: zarządzanie majątkiem, rozwój gospodarczy, oczyszczanie ścieków, szkolnictwo (podstawowe i przedszkolne), sport i rekreacja, obrona cywilna i ochrona środowiska.

Kompetencje organów umożliwiające realizację zadań są następujące:

Zgromadzenie Gminy:


  • opracowuje swój regulamin wewnętrzny i regulamin gminy;

  • weryfikuje działania Zarządu Gminy;

  • wyznacza specjalistyczne komisje;

  • stawia votum nieufności wobec Zarządu Gminy;

  • zatwierdza pożyczki, budżet, plan, rachunki, kadry urzędnicze, opłaty itd.
Zarząd Gminy

  • przygotowuje projekty budżetu i planu;

  • realizuje prawo własności wobec majątku gminy;

  • wydaje pozwolenia na budowę i inne;

  • utrzymuje cmentarze, parkingi i drogi;

  • odpowiada za szkolnictwo, biblioteki, ochronę konsumentów, straż pożarną itd.

Zarząd Gminy nie jest organem gminy, chociaż ustawa 18/91 z 16 czerwca przyznaje mu wiele kompetencji. Na przykład: mianowanie urzędników, pozwolenia na wydatki, sygnowanie wszelkiej korespondencji, zawieranie kontraktów ubezpieczeniowych, promocję robót itd.

AUTONOMIA


Zasada autonomii jest wyraźnie uznana przez konstytucję z 1976 roku. Dlatego wszelkie ustawy, które modyfikują lub dotyczą administracji lokalnej muszą być zatwierdzone przez Zgromadzenie Narodowe.

Organy Gminy podlegają jednak władzy nadzorczej w zakresie legalności swych działań. l Istnieją dwa rodzaje kontroli:



  • w sprawach należących do Ministerstwa Finansów, w tym, co dotyczy finansów lokalnych;

  • w sprawach należących do Ministerstwa Planowania i Zagospodarowania Przestrzennego.

Trybunał Obrachunkowy sprawdza legalność budżetowa planów, ksiąg.

Kompetencje władzy centralnej i lokalnej rozgraniczone są w ustawie z 1984 roku.


NIEMCY

ORGANY


Burmistrz: jego pozycja zależy od Landu. l - Burmistrz sprawuje władzę wykonawczą, jest:

  • wybierany bezpośrednio przez ludność w Badenii -Wirtembergii i w Bawarii.

  • dobierany przez Radę po zebraniu kandydatur na podstawie kryteriów politycznych w Kraju Saary, w Berlinie, Hesji i Nadrenii - Palatynacie;

  • wybierany przez Senat po konsultacji z Radą w Bremie i w Hamburgu.

2 - Burmistrz sprawuje honorowo funkcje reprezentacyjne i polityczne.

Przewodniczy Radzie, jest liderem większości, ale nie ma władzy wykonawczej. Dzieje się tak w Dolnej Saksonii, Północnej Nadrenii, Westfalii.

Mandat burmistrza i jego zastępców: 5, 6, 8 do 12 lat w zależności od Landu, często odnawiany na taki sam, a nawet dłuższy, okres.

Radni: mandat od 4 do 6 lat w zależności od Landu.



ZAKRES DZIAŁANIA


W środowisku wiejskim i zurbanizowanym współistnieją dwa poziomy samorządu terytorialnego: gminy i okręgi (Kreis), które dzielą się zadaniami, a szczegóły tego podziału zmieniają się w zależności od konkretnych sytuacji, a zwłaszcza od wielkości gmin.

Zadaniem okręgów, oprócz działań zleconych im prawnie, jest przeprowadzanie tych prac, których gminy nie mogą wykonać ze względów ekonomicznych ani pod względem ilościowym, ani jakościowym.



AUTONOMIA


Społeczności lokalne, mimo że włączone są w strukturę państwa (Landu) i poddane jego kontroli administracyjnej, a nawet jego dyrektywom, kiedy sprawują zadania państwowe oddelegowane do gmin, dalekie są od całkowitej zależności od Landu.

  1. Konstytucja federalna gwarantuje im bowiem "prawo regulowania na swoją własną odpowiedzialność, w granicach prawa, wszelkich spraw wspólnoty lokalnej". Tak zdefiniowana autonomia lokalna podlega jedynie kontroli administracyjnej dotyczącej legalności działań lokalnych.

  2. Jedynie w dziedzinie "kompetencji delegowanych" i w stopniu, w jakim prawo pozwala na to wyraźnie, kontrola może dotyczyć również celowości aktów.

Istnieje więź kontroli między okręgiem a gminą: władza wykonawcza okręgu Jest zobowiązana do kontroli administracyjnej gmin swego okręgu.
BELGIA

ORGANY


Rada Gminy: wybierana na sześć lat, liczy od 7 do 55 członków w zależności od liczby mieszkańców. Spośród swoich członków wybiera zastępców burmistrza.

Rada Burmistrza: złożona z burmistrza i jego zastępców, stanowi władzę wykonawczą gminy.

Burmistrz: jest mianowany przez króla spośród członków Rady Gminy. Wyjątkowo na to stanowisko może zostać powołana osoba spoza Rady, ale mająca prawo wyborcze w danej gminie.

ZAKRES DZIAŁANIA


Rada Gminy: korzysta z pełni kompetencji odnośnie wszystkich spraw gminnych.

l tak:


  • rozpatruje wszystkie zagadnienia związane z interesem gminy;

  • mianuje urzędników gminnych, zwłaszcza sekretarza gminy, poborcę i personel policyjny;

  • głosuje nad wewnętrznymi zarządzeniami administracyjnymi (regulaminy opłat, statut personelu...) i zarządzeniami policyjnymi; • uchwala budżet gminy.

Rada Burmistrza pełni funkcje wykonawcze. Powołana jest do zarządzania bieżącymi sprawami gminy, zgodnie z dyrektywami wydawanymi przez Radę Gminy. Równolegle do tej ogólnej delegacji wykonywania postanowień Rady Gminy, ma też szczegółowe kompetencje określone przez ustawodawcę.

Wszelkie decyzje Rady Gminy i Rady Burmistrza muszą być kontrasygnowane przez Sekretarza Gminy.

Burmistrz przewodniczy Radzie Gminy i Radzie Burmistrza. Podpisuje dokumenty i korespondencję gminy. Zobowiązany jest do realizacji zarządzeń policyjnych. Jest szefem gminnej policji. Jest urzędnikiem stanu cywilnego.

AUTONOMIA


Zasada autonomii jest uznana, chociaż nie jest wyraźnie sformułowana. Jednakże Konstytucja ogranicza ją przewidując, że niektóre czynności wykonywane przez rady gminne muszą być zatwierdzone przez jedną lub kilka wyższych instancji.

Ta interwencja czy nadzór wyższych instancji organizowana jest przez region dla gmin leżących na jego terytorium. W niektórych gminach (w których występuje specyficzna sytuacja językowa), nadzór sprawowany jest przez rząd federalny.

Nadzór przybiera różne postaci: zatwierdzenia, uprzedniego zezwolenia, anulowania, środków urzędowych.

WIELKA BRYTANIA


ORGANY

Rada Gminy: wybierana na 4 lata.

Przewodniczący lub Burmistrz wybierany co roku przez Radę Gminy. Spełnia tylko funkcje honorowe. W zasadzie może piastować mandat przez dłuższy okres, ale jest to sytuacja wyjątkowa.

Szef egzekutywy: sprawuje władzę wykonawczą. Spełnia swoje zadania pod kontrolą lidera większości politycznej w Radzie.


ZAKRES DZIAŁANIA


Rady Hrabstw odpowiadają za planowanie w ważnych dziedzinach, zwłaszcza takich jak planowanie strategiczne, transport i drogi, przepisy ruchu drogowego, szkolnictwo, ochrona konsumentów, wywóz odpadów, policja, straż pożarna, biblioteki, służby socjalne.

Rady Dystryktów: odpowiedzialne są za sprawy o charakterze bardziej lokalnym: ochrona środowiska, sytuacja mieszkaniowa, planowanie i wydawanie pozwoleń na budowę oraz parkingi.

Rady Hrabstw i Rady Dystryktów konkurują ze sobą w zakresie kompetencji w dziedzinie rekreacji i kultury (muzea, galerie sztuki, parki rekreacyjne). Współdziałają w planowaniu rozwoju miasta, regionu, w dziedzinie dróg, melioracji, cmentarzy i organizacji wyborów.

Rady Parafialne zajmują się kwestiami lokalnymi, pomnikami, ratuszem, miejscowymi placami zabaw, niekiedy publicznymi toaletami.



AUTONOMIA


Wielka Brytania chlubi się swoją wiekową tradycją samorządności lokalnej, którą charakteryzuje brak scentralizowanej administracji. Uprawnienia władz lokalnych pozwalają im na podejmowanie inicjatyw i działanie w licznych dziedzinach, ale w ostatnich latach daje się odczuć większą kontrolę rządu, zwłaszcza jeśli chodzi o przestrzeganie budżetu.

ADMINISTRACJA MIEJSKA


Duże miasta mają uprawnienia w stosunku do większości służb publicznych i odpowiadają za nie. Władzę sprawują "dystrykty metropolii" (na przykład: Manchester, Birmingham, Newcastle). Londyn podzielony jest na okręgi ("boroughs"), z których każdy liczy około 300.000 mieszkańców (na przykład: Westminster, Camden, Bromley).
LUKSEMBURG

ORGANY


Rada Gminy: jej członkowie wybierani sąna6 lat przez wszystkich uprawnionych do głosu mieszkańców gminy. Liczy od 7 do 27 członków w zależności od wielkości gminy.

Kolegium Burmistrza i jego Zastępców: Wielki Książę mianuje burmistrza oraz jego zastępców spośród członków Rady w gminach powyżej 50.000 mieszkańców. W innych gminach zastępcy mianowani są przez Ministra Spraw Wewnętrznych. Liczba zastępców waha się od 2 do 6.


ZAKRES DZIAŁANIA


Rada Gminy jest organem podejmującym decyzje, zajmuje się wszelkimi sprawami leżącymi w interesie gminy.

Rada Gminy mianuje, odwołuje i dymisjonuje urzędników i pracowników gminy za aprobatą Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.

Kolegium jest z jednej strony organem wykonującym decyzje Rady Gminy i organem prowadzącym bieżące sprawy administracyjne gminy. Nadzoruje personel gminy oraz kieruje pracami. Reprezentuje gminę w sądzie we wszelkich sprawach wszczętych przeciw gminie. Nadzoruje kasę gminną i księgowość. Zleca wydatki.

Z drugiej strony, jako organ władzy centralnej ma obowiązek przestrzegania ustaw i zarządzeń administracji państwowej.

Burmistrz przewodniczy Radzie Gminy i Kolegium Bur-I mistrza. Oprócz działalności w ramach obu tych organów, pełni obowiązki urzędnika Stanu Cywilnego i Szefa Policji. Należy do niego wykonywanie zarządzeń policyjnych.

Z racji niewielkiego obszaru zajmowanego przez Luksemburg, gminy są jedynym przejawem zasady decentralizacji.

Administracja gminna posiada wszelkie uprawnienia w sprawach dotyczących wyłącznie mienia gminy.

AUTONOMIA


Gminy cieszą się samorządnością gminną, to znaczy prawem przyznanym organom przedstawicielskim gminy do samodzielnego prowadzenia spraw wyłącznie lokalnych, pod kontrolą władzy centralnej. Wyraża to Artykuł 107 Konstytucji luksemburskiej: "Rada Gminy decyduje o wszelkich sprawach dotyczących jedynie gminy, wyjąwszy zatwierdzanie jej działań w przypadkach i w sposób określony przez prawo".

Rady gminne muszą przedstawić do zatwierdzenia przez Wielkiego Księcia lub Ministerstwa Spraw Wewnętrznych postanowienia numeratywnie wymienione przez ustawy.

Nowe prawo gminne utrzymało uprawnienia Wielkiego Księcia i Ministra Spraw Wewnętrznych do anulowania i zawieszania indywidualnych lub generalnych decyzji Rady, Kolegium i Burmistrza, niezgodnych z prawem lub z interesem społecznym.

W tej dziedzinie wprowadzono zresztą ważną innowację, umożliwiającą władzom gminnym, których decyzja o charakterze indywidualnym lub regulaminowym została anulowana lub nie zatwierdzona, odwołanie się do Rady Państwa. Można się do tego uciec także wtedy, gdy aprobaty odmówiła inna władza niż Wielki Książę czy Minister Spraw Wewnętrznych.


HISZPANIA


ORGANY

Rada Gminy: jej członkowie wybierani są w wyborach powszechnych, bezpośrednich i tajnych spośród mieszkańców gminy, którzy przekroczyli 18-ty rok życia. Ich liczba zależy od liczby mieszkańców; mandat trwa 4 lata, po tym czasie skład Rady jest całkowicie odnawiany. Nowo wybrana Rada gromadzi się na posiedzeniu publicznym w dwudziestym dniu po wyborach i przystępuje do wyboru burmistrza, kandydatami są wszyscy radni z czoła listy.

Komisja Kierownicza: powołanie jej jest obowiązkowe w gminach powyżej 5.000 mieszkańców, w innych również może się ukonstytuować, jeśli Rada wyrazi na to zgodę lub jeśli nakazuje to regulamin wewnętrzny gminy. Komisja ta składa się z burmistrza i radnych, których liczba nie może przekroczyć jednej trzeciej składu Rady Gminy. Burmistrz mianuje ich i może swobodnie odwoływać z urzędu, musi jednak uzasadnić swoje decyzje Radzie Gminy.

Burmistrz i jego Zastępcy: burmistrz jest głównym organem wykonawczym gminy i oprócz obowiązków, które nakłada na niego prawo, dysponuje innymi uprawnieniami. To on mianuje swoich zastępców, którym może powierzyć niektóre zadania.

Specjalna Komisja Rozrachunkowa: kontroluje finanse gminy i przygotowuje raport dla Rady. Składa się z członków Rady należących do wszystkich ugrupowań politycznych, których liczba jest proporcjonalna do ich liczby w organach gminnych.

Inne organy:



  • Komisje informacji lub badań: nie są aktywnymi organami administracji. Ich powołanie jest obowiązkowe w gminach powyżej 20.000 mieszkańców, a fakultatywnie w pozostałych. Określenie liczby ich członków i nazwy należy do Rady Gminy.

  • Organy uczestniczące mieszkańców: ich tworzenie jest fakultatywne. Mają charakter doradczy.

  • Wszelkie inne organizmy, o utworzeniu których decyduje Rada Gminy.



ZAKRES DZIAŁANIA


Rada Gminy:

  • kontrolowanie organów kierujących;

  • udzielanie zgody na udział w organizacjach ponadgminnych; zmiany okręgu wyborczego gminy; tworzenie lub likwidowanie gmin lub Jednostek pomocniczych gminy; tworzenie struktur zdecentralizowanych; zmiany charakteru głównej miejscowości gminy i jej nazwy, flagi, godła lub herbu;

  • zatwierdzanie planów urbanistycznych, zagospodarowania przestrzennego;

  • zatwierdzanie regulaminu wewnętrznego i zarządzeń;

  • określanie dochodów własnych natury podatkowej; zatwierdzanie i modyfikacje budżetu; przyznawanie środków leżących w granicach jej kompetencji i zatwierdzanie rozliczeń;

  • zatwierdzanie sposobu kierowania służbami i biurami gminnymi;

  • przyjmowanie zadań zleconych przez inne szczeble administracji; prowadzenie sporów o uprawnienia z innymi szczeblami administracji;

  • zatwierdzanie organizacji personelu; raportów ze stanowisk pracy; podstaw selekcji personelu; ustalanie dodatkowych wynagrodzeń urzędników;

  • decydowanie o wszczynaniu postępowania administracyjnego lub prawnego;

  • zmiany statusu prawnego majątku gminy;

  • pozbywanie się majątku;

  • wszystko, co nakazuje jej prawo;

  • głosowanie nad postawieniem votum nieufności wobec burmistrza-

Komisja kierująca: jej funkcja polega na asystowaniu burmistrzowi i na wykonywaniu zadań, które są jej powierzone przez burmistrza lub Radę w dziedzinach, które nie należą do wyłącznej kompetencji Rady.

Burmistrz: jest szefem społeczności. Kieruje administracją gminy. Reprezentuje ją na zewnątrz. Zwołuje i przewodniczy posiedzeniom Rady Gminy oraz Komisji Kierującej. Kieruje i nadzoruje służby gminne i place budów. Publikuje obwieszczenia. Może zlecać wydatki sięgające 5% pierwotnego budżetu. Jest szefem całego personelu gminy oraz szefem policji gminnej. W nagłych przypadkach wszczyna postępowanie prawne. W razie katastrofy, klęski lub wynikającego zeń poważnego niebezpieczeństwa, podejmuje na swoją odpowiedzialność konieczne decyzje, zdając z tego sprawę przed Radą Wdraża postępowanie w sprawach o wykroczenia przeciw swej władzy lub zarządzeniom gminnym. Zawiera kontrakty na prace lub usługi, których wysokość nie może przekroczyć 5% zwyczajnych dochodów gminy. Wydaje zezwolenia zgodnie z zarządzeniami gminnymi.



AUTONOMIA


Artykuł 137 Konstytucji Hiszpanii, zatwierdzonej przez Kortezy (Parlament hiszpański) 31 października 1978, głosi, że terytorium państwa zorganizowane jest w gminy, prowincje i Wspólnoty Autonomiczne, którym gwarantuje samorządność w zajmowaniu się sprawami lokalnymi. Artykuł 140 głosi, co następuje: "Konstytucja gwarantuje autonomię gmin, które mają pełną i całkowitą osobowość prawną. Rząd i administracja gminy spoczywa w rękach odpowiednich władz gminnych: burmistrza i radnych".

2 kwietnia 1985 roku zatwierdzono ustawę 7/85, która ustanawia podstawy ustrojowe zbiorowości lokalnych.


AUSTRIA

ORGANY


W Austrii gmina nazywa się Gemeine i posiada następujące organy:

Burmistrz (Burgermeister) wybierany jest przez Radę Polityczną. Przewodniczy Radzie Politycznej i Radzie Administracyjnej.

Rada Administracyjna (Gemetndevonstand), która wybierana jest również przez Radę Polityczną.

Rada Polityczna (Gcmeinderat) wybierana jest w powszechnych wyborach bezpośrednich. W kilku landach mandat trwa 6 lat, w7 innych 4 lata.



ZAKRES DZIAŁANIA


Zarówno małe gminy (w Austrii jest 176 gmin liczących poniżej 500 mieszkańców), jak i największe, jak Wiedeń, Graz, Linz i Salzburg mają takie same uprawnienia:

  • wydawanie zarządzeń;

  • mianowanie urzędników;

  • zapewnianie bezpieczeństwa publicznego;

  • zarządzanie ruchem drogowym, strażą pożarną, kulturą, szkolnictwem, obroną i ochroną środowiska.

Gminy spełniają również szereg zadań państwowych: wybory, rejestry ślubów, urodzeń i zgonów, statystyki itd...

W 14 największych gminach służbami kieruje Magistrats-direktor, a w pozostałych Amtsiiatir, który pełni funkcje zbliżone do sekretarza generalnego we Francji.



AUTONOMIA


W myśl Konstytucji gminy są samorządne, ale rząd federalny i Landy mogą opiniować wydawane przez nie zarządzenia i kontrolować ich sytuację ekonomiczną.

Gminy nie mogą zaciągać pożyczek bez zgody Landu, co stanowi wyjątek we wszystkich krajach europejskich.



DANIA

ORGANY


Rady Municypalne Lokalne i Hrabstwa wybierane są na 4 lata w wyborach bezpośrednich, powszechnych i proporcjonalnych. Rada wybiera spośród swych członków Przewodniczącego - Burmistrza.

Rada powołuje pewną ilość komitetów, zazwyczaj 4 lub 5. W każdym komitecie siły polityczne reprezentowane są w tych samych proporcjach, co w Radzie Lokalnej. Zazwyczaj członkowie komitetów muszą być członkami Rady. Każdy komitet składa się w zasadzie z 5 do 7 członków.

Liczba członków rad musi być nieparzysta i wynosić od 9 do 3 l osób.
ZAKRES DZIAŁANIA

Rada odpowiada za całość organizacji lokalnej i za kierowanie działaniami władzy, z wyjątkiem tych, które są prawnie zastrzeżone dla innych ukonstytuowanych ciał. Wszystkie władze lokalne muszą powołać Komitet Finansowy oraz jeden lub kilka stałych komitetów, które podejmują decyzje w imieniu Rady i przygotowują kwestie, co do których Rada musi powziąć decyzje.

Burmistrz przygotowuje porządek obrad Rady, przewodnicz)7 jej sesjom i odpowiada za bieżące zarządzanie sprawami lokalnymi. Burmistrz jest także prezesem Komitetu Finansowego.

Zadania Szefa Egzekutywy nie są wymienione w ustawie o samorządzie terytorialnym. W rzeczywistości jest on szefem administracyjnym całej organizacji.

Funkcje powierzone Hrabstwom dotyczą w szczególności szpitali, szkół średnich, zakładów dla osób upośledzonych fizycznie i umysłowo, dróg głównych, programów ochrony środowiska i rozwoju regionalnego.

Władzom lokalnym powierzono bezpieczeństwo i ochronę zdrowia, instytucje dla osób w podeszłym wieku, opiekę nad chorymi w domu, przedsiębiorstwa oczyszczania, szkoły podstawowe, biblioteki publiczne, rekreację, kwestie techniczne i środowiskowe, w tym utrzymanie dróg i ulic, zakładanie stref wypoczynku, parków, organizację pokazów sztucznych ogni, wywóz śmieci, zakłady spalania lub odzyskiwania odpadków, oczyszczanie wód, oczyszczalnie ścieków, dostarczanie gazu, elektryczności, energii cieplnej i wody.



AUTONOMIA


Ustawa o reformie samorządu terytorialnego z 1970 roku, która zmniejsza liczbę hrabstw z 21 do 14 i urzędów lokalnych z l .300 do 275, stała się punktem zwrotnym rozwoju samorządu terytorialnego, którego istnienie gwarantuje Konstytucja Danii (z 1849 roku).

Po 1970 roku nastąpił szybki rozwój samorządności lokalnej. Najważniejsze zadania „państwa opiekuńczego" są obecnie realizowane przez gminy.

Duńskie władze lokalne aktywnie uczestniczą w całości ekonomii kraju. Decentralizacja, która spowodowała przeniesienie zadań i obowiązków państwa na gminy w latach siedemdziesiątych, znajduje swoje przedłużenie w przenoszeniu zadań gminy na komitety konsumentów i użytkowników.
SZWECJA

ORGANY


Zgodnie z ustawą o samorządzie lokalnym, wszystkie gminy i hrabstwa powinny mieć Radę, Biuro wykonawcze, Komitet Wyborczy t Służbę Łączności z Ludnością. Powoływanie innych komitetów jest dobrowolne.

Rada Gminy i Rada Hrabstwa są ciałami podejmującymi najważniejsze decyzje. Radni wybierani są na 4 lata (od 1994 roku). Przewodniczący wybierany jest spośród członków partii politycznych reprezentujących większość w Radzie.

Biuro Wykonawcze i Jego członkowie mianowani są przez Radę. Biuro ma kierować administracją gminy lub sprawami hrabstwa i kontrolować działania innych komitetów. Członkowie innych komitetów są również mianowani przez Radę. Obowiązujące prawo o samorządzie terytorialnym, nie mówi nic o mianowaniu urzędników.

ZADANIA


Uprawnienia władz gmin i hrabstw wyszczególnione są w:

  • ustawie o samorządzie lokalnym;

  • ustawach specjalnych.

Władze gminne działają albo na zasadzie dobrowolności, w myśl ustawy o samorządzie lokalnym, albo są mianowane przez państwo, stosownie do uregulowań specjalnych i są odpowiedzialne za:

  • służby socjalne obejmujące ochronę dziecka, osób w podeszłym wieku i niepełnosprawnych, opiekę społeczną;

  • szkolnictwa, w tym: szkoły podstawowe, szkoły średnie i kształcenie dorosłych;

  • służby ratownicze, w tym obronę cywilną i straż pożarną;

  • rekreację i kulturę;

  • użytkowanie ziemi i planowanie miast, pozwolenia na budowę, budowę i utrzymanie ulic i parków;

  • służby publiczne dostarczające wodę, gaz, energię elektryczną! zajmujące się wywozem śmieci, odprowadzaniem ścieków oraz za lokalny transport publiczny.

Hrabstw zajmują się, podobnie jak gminy:

  • ochroną zdrowia, łącznie ze szpitalami i działaniami sanitarnymi;

  • opieką stomatologiczną;

  • niektórymi służbami socjalnymi, takimi jak działania na rzecz osób upośledzonych fizycznie lub umysłowo;

  • niektórymi działami szkolnictwa specjalistycznego;



AUTONOMIA


Samorządność lokalna jest podstawowym elementem szwedzkiej demokracji. Uprawnienia i autonomia władz gmin i hrabstw są zagwarantowane konstytucyjnie.

Konstytucja szwedzka:

Artykuł l: „Demokracja szwedzka realizowana będzie przez reprezentatywną i parlamentarną policję oraz przez samorząd lokalny."

Artykuł 2: „ Gminy i hrabstwa mogą nakładać podatki w celu właściwej realizacji swych zadań".

Ustawa o samorządzie lokalnym określa ogólne uprawnienia Gmin i Hrabstw. Te uprawnienia dają gminom i hrabstwom swobodę umożliwiającą podejmowanie pewnych zadań z własnej inicjatywy. Głównymi uprawnieniami tego samorządu są,:



  • uprawnienia do pobierania podatków i opłat;

  • ogólne uprawnienia zgodne z ustawą o samorządzie lokalnym;

  • monopol na planowanie gminne;

  • odpowiedzialność polityczna.

Materiał opracowany na zlecenie Union des Dirigeants Territoriaux de I'Europe -U.DLT.E. (Związek Szefów Jednostek Terytorialnych Europy) - stan na wrzesień 1995 rok, udostępniony Ogólnopolskiemu Forum Sekretarzy Gmin przez Przewodniczącego Związku - Francoise RICHE. Tłumaczenie: Dorota Stanicka - Apostoł.



OFSG otrzymało propozycję akcesu do Związku, jednak ze względu na wysokość składek, pozostanie satelitą. Szczegóły będą uzgodnione podczas wizyty we Francji Przewodniczącego OFSG i Dyrektora Biura w październiku br.


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna