Informacje o autorze



Pobieranie 323.85 Kb.
Strona3/10
Data10.05.2016
Rozmiar323.85 Kb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10

Modele udostępniania treści muzycznych w internecie w Polsce

Klasyfikacja modeli udostępniania treści muzycznych w Polsce może być dokonana przy użyciu szeregu kryteriów12. W niniejszym opracowaniu zastosowane są dwa kryteria: kryterium medium oraz kryterium sposobu naliczania opłat. Należy mieć świadomość, że granice pomiędzy znaczną częścią wyróżnionych modeli zacierają się, a w przyszłości należy oczekiwać daleko postępującej konwergencji wszystkich modeli. Dodatkowo trzeba podkreślić, że zaprezentowane w niniejszym punkcie klasyfikacje modeli udostępniania treści skupiają się tylko na ostatnim szczeblu kanału dystrybucji, tzn. serwisie, który oferuje treści odbiorcom finalnym. Bardziej dogłębna analiza całego kanału dystrybucji dokonana jest w punkcie 5 i 12 niniejszego opracowania.


Wykorzystując kryterium medium można wyróżnić:

  • modele bazujące na dystrybucji fizycznych nośników;

  • modele wykorzystujące przede wszystkim internet;

  • modele wykorzystujące przede wszystkim telefonię mobilną.

Wykorzystując kryterium sposobu naliczania opłat można wyróżnić modele, w których:



  • konsument otrzymuje dostęp do nagrań bez konieczności wnoszenia opłat;

  • konsument płaci za pojedyncze utwory;

  • konsument płaci za albumy;

  • konsument otrzymuje dostęp do nagrań w zamian za opłatę subskrypcyjną;

  • konsument otrzymuje dostęp do nagrań przy okazji kupowania innych produktów.

Tab. 3.1. Modele udostępniania treści muzycznych w zależności od sposobu naliczania opłat i wykorzystywanego medium



Sposób naliczania opłat / medium

Fizyczne nośniki, model tradycyjny

internet

Mobilne13

Dostęp do nagrań bez konieczności wnoszenia opłat

Muzyka nadawana w mediach np. w radiu

Model reklamowy, nagrania wydane na licencjach Creative Commons

Ringback - halodzwonki (odsłuchujący nie płaci) oraz te same modele co w przypadku internetu

Konsument płaci za pojedyncze utwory

Single w formie różnych nośników fizycznych (np. singiel CD)

Model „płać za ściągnięcie” (np. iTunes, iplay.pl)

Ringtones - dzwonki oraz te same modele co w przypadku internetu

Konsument płaci za albumy

Albumy w formie różnych nośników fizycznych (np. album CD, winyl)

Model „płać za ściągnięcie” (np. iTunes), sprzedaż fizycznych nośników za pośrednictwem stron www

Te same modele co w przypadku internetu

Dostęp do nagrań w zamian za opłatę wniesioną z góry

Kluby płytowe (głównie w USA w latach 90. XX w.)

Model subskrypcyjny (np. Deezer, Muzo, Spotify, WIMP)

Model abonamentu (np. Muzodajnia) oraz korzystanie z usług serwisów subskrypcyjnych (np. Muzo, WIMP) za pomocą smartfonów

Dostęp do nagrań przy okazji kupowania innych produktów

Płyty sprzedawane jako dodatek do np. gazet (tzw. „inserty”)

Dostęp do katalogu przy okazji kupna innych produktów (np. opłata za dostęp doliczona do rachunku za łącze internetowe)

Dostęp do katalogu przy okazji kupna innych produktów (np. Nokia Comes with Music, Orange + Deezer)

Źródło: opracowanie własne.
Koncentrując dalszą analizę wyłącznie na modelach wykorzystujących internet można wyróżnić następujące ich typy:

  • model „płać za ściągnięcie” (pay-per-download), dający konsumentom możliwość zakupu indywidualnych utworów w cenach ok. 4 PLN, 1 USD lub 1 EUR (wyższe ceny są niejednokrotnie naliczane za pliki o wysokiej jakości dźwięku, np. w formatach bezstratnych FLAC). Model ten zyskał popularność dzięki sklepowi iTunes, który znalazł wielu naśladowców, np. Amazon MP3 oraz szereg mniejszych serwisów14;




  • model subskrypcyjny (subscription model), dający konsumentom nieograniczony dostęp do katalogu nagrań w zamian za wnoszoną regularnie (z reguły co miesiąc) opłatę15; nieograniczony dostęp oznacza, że konsument może wybrać dowolny utwór z katalogu serwisu; nagrania są przesyłane z wykorzystaniem streamingu i nie stają się własnością konsumenta – traci on do nich dostęp w momencie zaprzestania dokonywania płatności; serwisy tego typu stosują różnego rodzaju plany taryfowe adresowane do konsumentów z różną skłonnością do zapłaty; kryterium różnicowania grup konsumentów może być np. wyświetlanie reklam (konsumenci zgadzający się na obecność reklam płacą mniej), ograniczenie czasu odsłuchiwania (konsumenci, którzy zdecydują się na ograniczenie usługi np. do 20 godzin miesięcznie płacą mniej), mobilny dostęp do katalogu (konsumenci chcący mieć dostęp mobilny płacą wyższy abonament);

  • model reklamowy (advertising model), dający konsumentom dostęp do nagrań bez konieczności wnoszenia opłaty; funkcjonowanie serwisu finansowane jest z opłat od reklamodawców16, którzy mogą przygotowywać komunikaty reklamowe o dużym stopniu spersonalizowania (jest to możliwe dzięki dość szczegółowej wiedzy o zachowaniach użytkowników serwisu); model ten jest często łączony z modelem subskrypcyjnym, tzn. stanowi jego najtańszy (darmowy) wariant;

  • tzw. „oferty pakietowe” (product bundling model), w przypadku których dostęp do katalogu nagrań jest oferowany konsumentom w sytuacji zakupu produktu lub usługi będącej główną częścią oferty; przykładem tego typu oferty jest „Comes With Music” firmy Nokia17 oraz dostęp do serwisu Deezer oferowany konsumentom podpisującym umowę abonamentową z firmą Orange;

  • modele oparte na dobrowolnych płatnościach18 i samodzielnej dystrybucji nagrań19 przez artystów; jest to grupa modeli, w przypadku których artyści wydają nagrania samodzielnie, niejednokrotnie udostępniając przynajmniej część z nich za darmo (np. wykorzystując licencje Creative Commons20), licząc na to, że umożliwi im to popularyzację swojej twórczości21 (co da nadzieję na osiągnięcie ewentualnych przychodów w przyszłości) lub zachęci słuchaczy do dobrowolnych płatności np. w formie darowizn lub w modelu pozwalającym konsumentowi samemu wybrać cenę jaką chce zapłacić za nagranie;

  • finansowanie społecznościowe (crowdfunding), które może być zdefiniowane jako „otwarte wezwanie, dokonywane przeważnie przez internet celem zebrania zasobów pieniężnych w formie dobrowolnej darowizny lub wymiany w zamian za pewne wartości lub/i przyznanie praw głosu”22; mechanizm ten jest często wykorzystywany do finansowania nagrań23, co z reguły wiąże się z ich udostępnieniem w sieci po to, by osoby skłonne udzielić artyście wsparcia finansowego mogły zapoznać się z jego twórczością; w Polsce model ten rozwija m.in. serwis MegaTotal.pl24.

Ponieważ wśród zaprezentowanych powyżej modeli dominują obecnie modele „płać za ściągnięcie” i model subskrypcyjny, warto dokonać ich dokładniejszego porównania.


Tab. 3.2. Porównanie modelu „płać za ściągnięcie” i modelu subskrypcyjnego






Model „płać za ściągnięcie”

Model subskrypcyjny

Przedmiot transakcji

Pojedyncze pliki muzyczne, nabywca „posiada” pliki na własność

Dostęp do katalogu muzycznego, nabywca nie „posiada” plików - traci do nich dostęp gdy przestanie płacić abonament

Forma płatności

Każdorazowo za pojedynczy plik (zazwyczaj ceny mieszczą się w przedziale od ok. 1,5 PLN do 4,9 PLN) lub za cały album (ceny z reguły rozpoczynają się od ok. 20 PLN)

Miesięczna opłata abonamentowa za nieograniczony dostęp do całego katalogu (obecnie w Polsce opłaty wynoszą od 9,99 PLN za dostęp przy użyciu komputera i od 19,99 PLN za dostęp mobilny, co stanowi ok. połowę cen płaconych np. w Niemczech); często także możliwość zakupu pojedynczych utworów „na własność” po wniesieniu opłaty, tak jak w modelu „płać za ściągnięcie”`

Połączenie z internetem

Konieczne tylko w momencie zakupu i ściągania utworu na dysk

W niższych planach subskrypcyjnych konieczne jest cały czas w trakcie odsłuchiwania utworów, w wyższym planie subskrypcyjnym (od 19,99 PLN miesięcznie) możliwe jest też słuchanie utworów w odtwarzaczach przenośnych (wówczas połączenie z internetem nie jest konieczne)

Możliwość kopiowania w przypadku plików chronionych technologiami DRM

Tylko na ograniczoną liczbę komputerów i odtwarzaczy przenośnych; zazwyczaj można nagrać zakupione utwory na ograniczoną liczbę płyt audio CD; obecnie coraz częstsze jest odchodzenie od zabezpieczeń DRM w przypadku tego modelu (zob. też pkt. 10)

Abonent uzyskuje dostęp do muzyki z każdego komputera, a w wyższym planie subskrypcyjnym możliwe jest też słuchanie utworów w odtwarzaczach przenośnych; subskrybent traci dostęp po zaprzestaniu wnoszenia opłaty i nie może nagrać muzyki na płyty audio CD (chyba, że zapłaci za nie dodatkowo cenę zbliżoną do tej oferowanej przez sklepy działające według modelu „płać za ściągnięcie”)

Źródło: opracowano na podstawie Gałuszka, P. (2009). Biznes muzyczny. Ekonomiczne i marketingowe aspekty fonografii. Placet, 228.
Do wyżej wymienionych modeli można dodać modele bliższe tradycyjnej radiofonii niż fonografii:

  • webcasting, który można zdefiniować jako nadawanie „w sieciach interaktywnych drogą emisji radiowej lub telewizyjnej utworów”25 muzycznych i słowno-muzycznych;

z punktu widzenia odbiorcy webcasting w czystej formie można porównać do odbioru tradycyjnego programu radiowego, tzn. słuchacz z założenia nie ma wpływu na dobór repertuaru muzycznego nadawcy;

  • interaktywny webcasting – rodzaj webcastingu, w przypadku którego odbiorca ma możliwość wpływania na dobór repertuaru muzycznego nadawcy, tzn. może eliminować pewne utwory z playlisty, przyśpieszać odtworzenie kolejnych utworów (tzn. „przeskakiwać” do następnego utworu) lub w inny sposób wpływać na to co usłyszy;

  • podcasting – rodzaj internetowej publikacji dźwiękowej lub filmowej, dystrybuowanej w plikach z zastosowaniem technologii RSS; użytkownik ściąga podcasty na swój dysk i może je odtwarzać w wybranych przez siebie terminach, co decyduje o odmienności tej formy udostępniania treści od webcastingu i interaktywnego webcastingu.

Z technologicznego punktu widzenia istnieje podobieństwo pomiędzy webcastingiem, interaktywnym webcastingiem a serwisami subskrypcyjnymi. Z punktu widzenia użytkownika różnica pomiędzy nimi ma charakter jakościowy – w przypadku webcastingu odbiorca pełni raczej bierną rolę odbiorcy programu, podczas gdy w przypadku serwisu subskrypcyjnego rola ta jest aktywna, a słuchacz ma w ręku niemal takie same narzędzia jak osoba odtwarzająca muzykę z płyt kompaktowych. Interaktywny webcasting stanowi wariant pośredni. Różnice pomiędzy poszczególnymi typami serwisów są uwzględnione np. przez brytyjską organizację zbiorowego zarządzania – PRS for Music – w postaci zróżnicowania stawek płaconych przez użytkowników oferujących usługi webcastingu i interaktywnego webcastingu26.

Oprócz opisanych powyżej modeli, można wyróżnić odrębną grupę produktów związanych ściśle z technologiami mobilnymi27.

Są to:


  • tzw. ringtone (dzwonek) – dźwięk, który oznajmia nadchodzące połączenie telefoniczne; może to być np. fragment utworu muzycznego;

  • tzw. ringbacktone (halodzwonek) – dźwięk, który słyszy osoba dzwoniąca do abonenta usługi zamiast zwykłego sygnału oczekiwania na połączenie; może to być np. utwór muzyczny; wprawdzie trudno jest zweryfikować informację podaną na stronie internetowej jednej z firm działających na tym rynku, która „szacuje, że ponad 50% muzyki cyfrowej w Polsce sprzedawanej jest w formie halodzwonków”28, jednak informacje przekazane przez respondentów potwierdzają, że rynek halodzwonków stanowi istotną część polskiego rynku muzyki cyfrowej29.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna