Instrukcja dojazdu do krateru Tapanui



Pobieranie 305.73 Kb.
Strona1/6
Data08.05.2016
Rozmiar305.73 Kb.
  1   2   3   4   5   6






Załącznik Z1.
Instrukcja dojazdu do krateru Tapanui

gdzie w 1178 roku okupujący Ziemię UFOnauci celowo eksplodowali wehikuł czasu


Dla tych z czytelników, którzy zechcą zweryfikować na miejscu materiał faktologiczny omówiony w monografiach autora poświęconych eksplozji Tapanui (do których to monografii, oprócz niniejszej publikacji, należy też m.in. najszerzej upowszechniona w Polsce monografia [5/3] zdefiniowana następującymi danymi bibliograficznymi: Jan Pająk, "Eksplozja UFO w Nowej Zelandii 1178 A.D. która obróciła Ziemię", trzecie wydanie, Dunedin, Nowa Zelandia, 2 lipca 1996, ISBN 0-9583380-8-6, około 300 stron - w tym 38 ilustracji), poniżej wyszczególniona została dokładna instrukcja jak odnaleźć krater Tapanui. Instrukcja ta zakłada, że osoby wizytujące będą podróżowały samochodem lub autobusem, oraz że ich podróż rozpoczęta zostanie w centrum (Octagon) miasta Dunedin na Wyspie Południowej Nowej Zelandii (aczkolwiek najbliższe kraterowi międzynarodowe lotnisko znajduje się w mieście Christchurch które jest odległe o 360 kilometrów na północ od Dunedin).

#0. Pamiętaj aby na swoją wyprawę zabrać ze sobą kompas, aparat fotograficzny, oraz egzemplarz tej monografii.

#1. Skieruj się na drogę państwową (state highway) nr 1 z Dunedin do Invercargill. Podążaj z Dunedin w kierunku południowym ku Gore i Invercargill. Przejedź przez miasteczka Milton, Balclutha, Clinton, i Waipahi. Około 137 kilometrów od Octagon'u w Dunedin, lub 7 kilometrów za miasteczkiem Waipahi, wyglądaj po lewej stronie drogi dużego znaku "Russell France, Toy Maker", któremu towarzyszy niewielki (niebieski) znak drogowy "Landslip Road" (t.j. "Droga Obsuwiska Ziemi" - oficjalnie krater Tapanui to "Obsuwisko Ziemi"). Zwróć uwagę, iż znak ten wystąpi około 17 kilometrów przed miasteczkiem Gore.

#2. Skręć w prawo do "Lanslip Road" i podążaj tą drogą (bez skręcania w boczne drogi) przez następne 6 kilometrów, aż dotrzesz do skrzyżowania w kształcie litery T (nadjeżdżając od dolnej linii tej litery). Nieco w lewo (t.j. na północ) od głównego kursu tej nieco krętej drogi powinien widoczny już być cel Twojej podróży, t.j. zalesione sosnami wzgórze Pukeruau (najwyższe w okolicy) z ogromną sosną o charakterystyczym kształcie rosnącą na jego szczycie. Podczas jazdy rozglądaj się dookoła, ponieważ znajdujesz się zaledwie kilka kilometrów od "punktu zerowego" niezwykle potężnej eksplozji magnetycznej jaka nastąpiła tu jedynie niecałe 820 lat temu. Efekty tej eksplozji są ciągle widoczne do dzisiaj (niektóre osoby przytłaczane są na tej drodze odczuciem niewyjaśnionej "grozy" zastygniętej w otoczeniu). Zwróć uwagę, iż ktokolwiek podążałby tą drogą około 820 lat temu w chwili gdy eksplozja ta miała miejsce, błysk już pierwszego wybuchu spowodowałby spopielenie i wyparowanie takiego nieszczęśnika.

#3. Skręć w lewo na skrzyżowaniu w kształcie litery T. Podążaj drogą z napisem "No Exit" przez następne 300 metrów, aż do minięcia po prawej stronie bramy do majątku ziemskiego "View Heights".

#4. (Jeśli uznasz za stosowne) Skręć w prawo tuż za tą bramą do żużlowej drogi leśnej wiodącej do odległego zaledwie o jakieś 50 metrów "przetrąconego" podnóża Pukeruau, i podążaj nią dalsze 50 metrów, aż dotrzesz do niewielkiego żużlowego parkingu/polanki w punkcie nawrotnym tej drogi. Parking ten znajduje się tuż pod wschodnim zboczem szczytowej części wzgórza "Pukeruau" ("przetrąconej" wybuchem, zgodnie z opisem z punktu #6 w podrozdziale C2). Krater Tapanui znajduje się na przeciwległym (zachodnim) zboczu tego samego zalesionego szczytu wzgórza, jedynie około 250 metrów od parkingu.

#5. Pozostaw swój samochód albo przy bramie "View Heights", albo na leśnym parkingu opisanym w #4 powyżej, i podążaj dalej pieszo ku zachodowi, t.j. w kierunku przeciwnym do kierunku swego przyjazdu. Przejdź około 120 metrów od parkingu, przekraczając zalesiony wierzchołek wzgórza Pukeruau i docierając do jego przeciwstawnego, porosłego trawą zbocza. Pokonaj mały płotek odgradzający las od dużego pastwiska. Na szczycie Pukeruau, po Twojej prawej stronie, powinna stać ogromna pojedyncza sosna o charakterystycznych kształtach widoczna także na zdjęciach krateru. Sosna ta rośnie tylko około 50 metrów od krawędzi krateru, w kierunku na wschód od jego centrum.

#6. Na pastwisku przed Tobą, około 60 metrów za płotem, znajduje się ogrodzona drutem kolczastym i wyłożona sporymi kamieniami ceramicznymi krawędź krateru (jego wymiary sa zbyt duże aby go przeoczyć). Podczas obchodzenia tego krateru zwróć uwagę na materiał faktologiczny uwidoczniony na załączonej mapce (rysunek Z1) i opisany w niniejszej monografii. Nie drażnij ogromnych byków często wypasających się w tym kraterze - chyba że potrafisz biegać szybciej niż one!

* * *

Czytelnicy pragnący zorganizować wizytę/ekspedycję do krateru Tapanui powinni wpierw uzyskać zgodę jego właściciela na wejście na teren jego posiadłości. Dla uzyskania tej zgody należy zadzwonić na jego domowy numer telefonu: -64 (3) 205 3864, lub napisać: Mr. Rex L. Hellier, Pukerau, 1 R.D., Gore, New Zealand. Możliwe jest także próbowanie uzyskania tej zgody bezpośrednio przed wejściem do krateru, poprzez odwiedzenie Pana Hellier'a w jego farmie dostępnej od strony miejscowości Pukerau, zapytanie go o zgodę, i następne wejście do krateru poprzez polne drogi biegnące w obrębie jego farmy. Mr. Hellier podziela osobiście hipotezę autora iż pozaziemski wehikuł eksplodował nad kraterem Tapanui. Stąd, rozmawiając lub korespondując z nim warto wspomnieć, że dany kontakt następuje za rekomendacją Prof. Pająka.


Załącznik Z2.
Przykładowe tematy prac badawczych poświęconych eksplozji UFO koło Tapanui
Gdy niniejsza polskojęzyczna monografia [5/4] poświęcona eksplozji UFO koło Tapanui w Nowej Zelandii doczekała się udostępnienia do użytku czytelników, otwarta przez nią została możliwość aby indywidualni hobbyści o zacięciu naukowym, a także naukowcy lub wykładowcy uczelni w Polsce, włączyli się aktywnie do prac badawczych związanych tematycznie z tą eksplozją, np. ukierunkowanych na udowodnienie faktu jej zaistnienia. Aby jak najbardziej ułatwić dołożenie przez rodaków własnego wkładu do osiągnięcia tego ambitnego celu, autor postanowił przygotować kilka prostych tematów badawczych i przytoczyć je w ramach niniejszego załącznika. Tematy te mogą być wykorzystane bądź to jako najróżniejsze prace naukowe dla studentów różnych uczelni, bądź też jako wytyczne dla indywidualnych badań prowadzonych na zasadzie naukowego hobby. Zostały one tak dobrane aby ich wykonanie podjąć mogły osoby o zainteresowaniach z różnorodnych specjalności lub dyscyplin. Przykładowo temat #1 z powodzeniem mógłby zostać zrealizowany przez osobę zainteresowaną w fizyce, astronomii, mechanice, inżynierii, geologii, albo geografii. Temat #2 może zostać podjęty przez zainteresowanego w dowolnej z dyscyplin takich jak informatyka, matematyka, historia, astronomia, czy pedagogika. Z kolei temat #3 może zostać zrealizowany przez biegłego w geografii, astronomii, fizyce, matematyce, informatyce, lub rolnictwie.

Za pośrednictwem tego załącznika autor niniejszym chciałby więc zaprosić czytelników którzy chcieliby podjąć próbę wyjaśnienia tajemniczych wydarzeń ze stosunkowo niedawnej historii naszej planety, do włączenia się do prac badawczych nad problematyką eksplozji UFO koło Tapanui. Ich włączenie się polegałoby na dołożeniu własnego wkładu do rozwiązania któregoś z problemów opisanych treścią niniejszej monografii. Jako temat takiej pracy badawczej mógłby zostać użyty albo dosłownie powtórzony któryś z przykładów przytoczonych w niniejszym załączniku, albo też specjalnie opracowany jakiś inny temat wynikający z treści niniejszej monografii i dostosowany do indywidualnych zainteresowań wykonującego.

Jeśli po rozpatrzeniu załączonych tu przykładowych tematów prac badawczych, oraz po zapoznaniu się z odnośnymi rozdziałami niniejszej monografii (szczególnie rozdziałami C i D), czytelnik skłonny byłby przyłączyć się do tego ambitnego kierunku badań, wtedy autor sugerowałby podjęcie następującej procedury działania: (1) wybrać lub sformułować temat pracy badawczej jaki najlepiej odpowiadałby własnej specjalizacji badawczej i osobistemu zainteresowaniu, albo też ukierunkowaniu dydaktycznemu prowadzonych przez siebie studentów i wyposażeniu lokalnego laboratorium; (2) rozpocząć praktyczne realizowanie wybranego tematu, (3) skontaktować się z autorem w celu listownej dyskusji wybranego przez siebie tematu, klaryfikacji szczegółów technicznych nie wyjaśnionych dokładnie treścią niniejszej monografii, wytypowania biblioteki której sprezentowana powinna zostać kopia najowszej wersji tej monografii dla użytku badacza podejmującego dany temat, itp.

Jeśli chodzi o dostępność oddzielnej kopii monografii [5/4] dla użytku osoby podejmującej badania nad problematyką eksplozji UFO koło Tapanui, to autor jest otwarty na sugestie w tym względzie. Najchętniej jednak rozwiązanie tego problemu widziałby on poprzez przysłanie mu adresu którejś z lokalnych bibliotek najłatwiej dostępnej dla zainteresowanej osoby. Bibliotece tej potem sprezentowałby on pełny egzemplarz niniejszej monografii [5/4]. Egzemplarz ten osoba podejmująca wspomnianą problematykę wypożyczyłaby następnie na okres wykonywania swych badań. Głównym powodem dla którego autor najchętniej wysłałby monografię na adres biblioteki (a nie prywatny) jest iż ma on nadzieję, że po zakończeniu tej pierwszej pracy badawczej i zwróceniu owej kopii, biblioteka ta udostępniłaby ją potem także do użytku innych badaczy. W ten sposób następne osoby zainteresowane w zapoznaniu się z, lub w dokonaniu ewentualnych badań nad, problematyką eksplozji Tapanui, nie wymagałyby już kosztownego produkowania i wysyłania dalszych kopii tej monografii.

Oto przykładowe tematy postulowanych tutaj prac badawczych:
Temat #1 Pracy Badawczej o Eksplozji UFO koło Tapanui
Temat: "Komputerowy model obrotu skorupy ziemskiej"
Abstract: Jest wysoko prawdopodobnym, że co najmniej dwukrotnie w stosunkowo najnowszej historii geologicznej Ziemi (t.j. po roku 1178 AD oraz około 12 do 13.5 tysięcy lat temu) skorupa naszej planety dokonała poślizgów o odpowiednio 7 oraz około 20 do 40 następujących wzdłuż wybranego południka magnetycznego (w 1178 AD przechodzącego przez Tapanui w Nowej Zelandii, zaś 12 do 13.5 tysięcy lat temu najprawdopodobniej przez wyspy Azorskie). Jak dotychczas nikt jednak nie dokonał obliczeń i analizy podstawowych wielkości fizykalnych mających bazpośredni związek z magnetycznymi poślizgami skorupy Ziemi, takich przykładowo jak dopuszczalna wielkość współczynnika tarcia, moment oporowy tarcia, konsumpcja energii, wydzielane ciepło, zmiany natężenia ziemskiego pola magnetycznego, itp.

Celem niniejszej pracy jest przygotowanie uproszczonego modelu matematycznego umożliwiającego zgrubne oszacowanie powyższych podstawowych wielkości fizykalnych poślizgu skorupy Ziemi, wyrażenie tego modelu w formie programu komputerowego, oraz następna analiza z użyciem tego modelu wymienionych powyżej wielkości w celu ilościowego opisania wymagań, przebiegu i wyników ewentualnego poślizgu skorupy.

Dla opracowania takiego medelu zalecane jest przyjęcie wstępnego założenia, że mechanizm poślizgu skorupy Ziemi jest analogią do działania hipotetycznego kulistego łożyska hydrostatycznego, w którym skorupa (odpowiadająca pierścieniowi zewnętrznemu tego łożyska) ślizga się na warstewce smarującej po kulistym jądrze. Przy takim założeniu bowiem procedura obliczeń poślizgu Ziemi byłaby niemal identyczna do doskonale już poznanych i opublikowanych w wielu podręcznikach inżynierskich procedur obliczania tarcia i konsumpcji energii przez łożyska hydrostatyczne. Współczynnik tarcia pomiędzy skorupą i jądrem Ziemi (dla płynnej warstewki smarującej) powinien wstępnie zostać założony jako zbliżony do wartości z takich łożysk hydrostatycznych (t.j. wynoszący około =0.001).

Po geometrycznym opisie owego hipotetycznego łożyska kulistego reprezentującego Ziemię, i po wstępnym założeniu znajomości jego wymiarów i stałych (np. przeciętnej grubości skorupy, warstwy płynnej pomiędzy skorupą i jądrem, oraz jądra, a także gęstości masy Ziemi, współczynnika , ciśnienia grawitacyjnego na warstewkę smarującą, itp.), możliwym się stanie wyznaczenie stycznej siły magnetycznej koniecznej do pokonania tarcia (+bezwładności?) skorupy, momentu oporowego tarcia, a także pracy koniecznej dla pokonania tego oporu tarcia. To z kolei zezwoli na wyznaczenie rozbieżności biegunów magnetycznych wymaganej dla wytworzenia niezbędnego momentu obrotowego, ilości energii pola magnetycznego zużytej na dokonanie poślizgu, minimalnej (krytycznej) energii wybuchu jaka mogłaby wywołać taki poślizg, oraz ilości ciepła wydzielonego w jego efekcie. Z ilości tej energii oraz rozmiarów skorupy Ziemi, następnie wyznaczona może zostać zależność zmiany gęstości pola magnetycznego spowodowanej wykonaniem pracy poślizgu od współczynnika tarcia. Wobec znajomości dzisiejszej gęstości pola ziemskiego, oraz po założeniu dopuszczalnych granic współczynnika tarcia, możliwym się stanie opracowanie krzywej wymaganych gęstości pola magnetycznego Ziemi sprzed 1178 roku, w zależności od współczynnika tarcia jej skorupy. Krzywa ta z kolei, wraz z innymi wynikami analizy (np. wymaganej energii krytycznej wybuchu) umożliwi oszacowanie fizykalnego prawdopodobieństwa zajścia analizowanego tu poślizgu.

W przypadku sukcesu w zrealizowaniu celu tej pracy, osiągnięte wyniki posiadałyby istotne znaczenie naukowe i mogłyby dostarczyć danych dla przygotowania interesującej publikacji. Ewentualne jej pozytywne wyniki umożliwiałyby też w przyszłości rozważenie napisania pracy doktorskiej na podobny temat.
Literatura: Podłoże naukowe i historyczne dla niniejszego tematu przytoczone zostało w podrozdziale D3 następującej monografii naukowej:

Pająk J.: "Eksplozja UFO w Nowej Zelandii 1178 A.D. która obróciła Ziemię". Monografia, Dunedin, Nowa Zelandia, 1996, ISBN 0-9583380-8-6, około 300 stron - w tym 38 ilustracji.


Temat #2 Pracy Badawczej o Eksplozji UFO koło Tapanui
Temat: "Program do wyznaczania dat zaćmień Słońca"
Abstract: Zaćmienia Słońca należą do zjawisk astronomicznych posiadających jedno z najszerszych zastosowań praktycznych w wielu liczących się dziedzinach. Przykładowo stosowane są one do analiz historycznych, biograficznych, dokładnego datowania, itp. Dotychczas jednak trudno znaleźć prosty w użytkowaniu, ogólnie dostępny, oraz zweryfikowany przez badania historyczne program komputerowy, który dla wybranego punktu Ziemi oraz zadanego (dowolnego) okresu czasu w naszej historii wyliczałby z wymaganą dokładnością i wyprowadzałby precyzyjne daty i czasy wszystkich kolejnych zaćmień Słońca widocznych z tamtego punktu naszej planety.

Celem niniejszej pracy jest opracowanie właśnie takiego programu komputerowego, oraz przygotowanie go w formie umożliwiającej jego użytkowanie na komputerach kompatibilnych z IBM PC.

Z uwagi na liczne historyczne zmiany i poprawki wprowadzane do kalendarzy używanych w różnych krajach, program ten dodatkowo na żądanie przeliczałby też swoje wyniki na wskazany kalendarz obowiązujący w określonym kraju w danym przedziale czasu.

W zakres tej pracy powinna też wchodzić historyczna weryfikacja poprawności wykonanego programu, poprzez porównanie otrzymywanych przez niego wyników z historycznymi zapisami kilku zaćmień Słońca, jeśli to możliwe następujących przed 1178 rokiem. (Kilka przykładów zapisów dat takich zaćmień podanych zostało w podrozdziale D3.1.)

W przypadku sukcesu w zrealizowaniu celu tej pracy, osiągnięte wyniki posiadałyby istotne znaczenie naukowe i mogłyby dostarczyć danych dla przygotowania interesującej publikacji naukowej. Ponadto, ewentualny sukces w przygotowaniu efektywnego i dokładnego programu realizującego wymienione tu cele mógłby posiadać też znaczenie komercyjne, lub reklamowe, bowiem umożliwiałby późniejszą dystrybucję tego programu wśród osób, badaczy, i instytucji zainteresowanych w jego użytkowaniu.
Literatura: Podłoże naukowe i historyczne dla niniejszego tematu przytoczone zostało w podrozdziałach D1.1 i D3.1 następującej monografii naukowej:

Pająk J.: "Eksplozja UFO w Nowej Zelandii 1178 A.D. która obróciła Ziemię". Monografia, Dunedin, Nowa Zelandia, 1996, ISBN 0-9583380-8-6, około 300 stron - w tym 38 ilustracji.


Temat #3 Pracy Badawczej o Eksplozji UFO koło Tapanui
Temat: "Program do wykrywania zmian w widoczności zaćmień Słońca"
Abstract: Zaćmienia Słońca, niezależnie od licznych zastosowań praktycznych we wielu liczących się dziedzinach, wykorzystane mogą zostać do wykrycia i wykazania ewentualnych poślizgów skorupy Ziemi. Procedura takiego ich użycia omówiona została w podrozdziale D3.1 niniejszej monografii. Ogólnie rzecz biorąc sprowadza się ona do wykrycia historycznego opisu obserwacji zaćmienia Słonca w miejscu naszej planety w którym zaćmienie to nie mogłoby być widoczne jeśli w międzyczasie nie nastąpiło żadne poślizgnięcie naszej skorupy, ale jednocześnie byłoby ono widoczne jeśli określony poślizg skorupy Ziemi faktyczne miał miejsce. Praktyczne wykorzystanie takiej procedury wykrywania zaszłych poślizgów skorupy wymaga jednak posiadania dokładnego programu komputerowego. Program ten dla zadanego przedziału dat wyliczałby prezyzyjne czasy kolejnych zaćmień Słońca, następnie zaś wyznaczałby dla nich obszary na Ziemi gdzie te zaćmienia byłyby widoczne jedynie w przypadku gdyby zadany poślizg skorupy Ziemi faktycznie nastąpił.

Celem niniejszej pracy jest przygotowanie właśnie takiego programu komputerowego, oraz zaprezentowanie go w formie umożliwiającej jego użytkowanie na komputerach kompatibilnych z IBM PC.

W zakres tej pracy powinna też wchodzić: (1) historyczna weryfikacja dokładności wykonanego programu dokonana poprzez porównanie wyliczonych przez niego dat i czasów jakiegoś zaćmienia Słońca z historycznymi zapisami obserwacji tego zaćmienia (najlepiej następujących jeszcze przed 1178 rokiem), oraz (2) wyznaczenie kilku przykładowych zaćmień Słonca sprzed 1178 roku a także obszarów na Ziemi w których historyczne potwierdzenie ich zaobserwowania reprezentowałoby poszukiwany dowód na obrót skorupy ziemskiej.

W przypadku sukcesu w zrealizowaniu celu tej pracy, osiągnięte wyniki posiadałyby wiele korzystnych następstw. Przykładowo ich znaczenie naukowe byłoby na tyle istotne, że mogłyby one dostarczyć danych dla przygotowania liczącej się publikacji naukowej. Program wykonany w efekcie tych badań mógłby też zostać użyty przez historyka, geografa, lub geologa dla zweryfikowania faktu zaistnienia eksplozji UFO koło Tapanui. W końcu ewentualny sukces w zrealizowaniu tego programu umożliwiałby w przyszłości rozważenie podjęcia pracy doktorskiej na podobny temat.


Literatura: Podłoże naukowe i historyczne dla niniejszego tematu przytoczone zostało w podrozdziale D3.1 następującej monografii naukowej:

Pająk J.: "Eksplozja UFO w Nowej Zelandii 1178 A.D. która obróciła Ziemię". Monografia, Dunedin, Nowa Zelandia, 1996, ISBN 0-9583380-8-6, około 300 stron - w tym 38 ilustracji.


Załącznik Z3.
Gdzie znaleźć dalsze monografie autora
Z historycznych przykładów wiadomo, że państwo, przedsiębiorstwo, czy osoba które jako jedne z pierwszych włączą się do wytwarzania dopiero co rodzących się urządzeń i technologii z reguły potem utrzymują swój dystans przed innymi i wiodącą rolę przez cały okres dominowania tej technologii (np. patrz IBM w komputerach, MICROSOFT w oprogramowaniu, INTEL w mikroprocesorach, czy MERCEDES dominujący przemysł samochodowy od czasów Gottlieb'a Daimler i Carl'a Benz). Ze względów sentymentalnych i patriotycznych autor wolałby aby zupełnie nowe technologie, urządzenia, idee i teorie w których wypracowywaniu osobiście uczestniczy, przechwycone zostały, zrealizowane i ugruntowane właśnie przez któreś z przedsiębiorstw czy osób w Polsce, tak aby ogromne przyszłe korzyści płynące z tego tytułu skierowane mogły zostać na budowanie dobrobytu, znaczenia i międzynarodowego autorytetu naszego pracowitego i zdolnego narodu.

Zajmując się badaniami które wytyczają kierunki przyszłego rozwoju nauki i techniki na naszej planecie, a jednocześnie zdając sobie sprawę z ujawnionego powyżej znaczenia jakie podążanie w tych kierunkach posiadało będzie dla dalszego dobrobytu i rozwoju dowolnego kraju, autor popiera więc jak tylko może (w miarę pozostających w jego dyspozycji środków) już obecne włączanie się hobbystów, wynalazców, majsterkowiczów, inżynierów i naukowców z Polski do tej właśnie rodzącej się problematyki. W ramach tego popierania podjął on ambitny plan zaopatrzenia bibliotek kluczowych w Polsce w nieodpłatne egzemplarze swoich polskojęzycznych monografii, tak aby rodacy nie pozbawieni byli szansy na możliwe najwcześniejsze zapoznawanie się z aktualnym postępem badań i rozwojem sytuacji w tej awangardowej dyscyplinie. Plan ten wdrażny jest systematycznie od początku 1994 roku. Biblioteki kluczowe, którym zaproponowano/wysłano te kopie, to: (a) Biblioteki główne wszystkich uczelni wyższych z terenu Polski (szczególnie tych uczelni, których specjalizacja pokrywa się z urządzeniami i ideami badanymi przez autora, t.j. Politechnik, Uniwersytetów, Akademii Rolniczych i Akademii Medycznych), (b) Wszystkie biblioteki wojewódzkie w Polsce, (c) Biblioteki miejskie miast niewojewódzkich powyżej 100 tysięcy mieszkańców, (d) Biblioteki wszystkich znanych autorowi instytutów badawczych zajmujących się zaawansowanymi urządzeniami magnetycznymi, (e) Biblioteki zakładowe znanych autorowi zakładów w Polsce budujących magnetyczne urządzenia napędowe, energetyczne lub radio/tele/komunikacyjne.

Na dodatek do powyższego, autor zaopatruje też w nieodpłatne egzemplarze swoich monografii wszystkie biblioteki publiczne które zwróciły się do niego w tej sprawie.

Czytelnicy zainteresowani w przedmiocie badań autora powinni więc szukać dalszych jego publikacji w katalogach i zbiorach powyższych bibliotek. Oczywiście wiadomo, że chociaż autor udostępnia swoje opracowania całkowicie nieodpłatnie, nikogo jednak nie może on zmusić do zaakceptowania swoich darów. Stąd może się zdarzyć, że mimo jego usilnych starań w danej bibliotece brakowało będzie przynależnej tam monografii.

Ci z czytelników, którzy zechcieliby dokładnie sprawdzić którym bibliotekom autor wysłał poszczególne monografie, klucz do ich zlokalizowania znajdą oni na wykazie członków tzw. "Honorowego Klubu Promotorów Magnokraftu" - HKPM (t.j. zestawieniu instytucji i indywidualnych osób, które przyczyniają się do popularyzowania idei magnokraftu oraz konceptów z tym statkiem związanych). Wykaz członków tego klubu zwykle wysyłany jest wraz z monografiami autora a także udostępniany na życzenie.

Ponieważ autor nieustannie udoskonala i aktualizuje swoje monografie, w przypadku dostępności kilku ich egzemplarzy zaleca on zapoznanie się z opracowaniem wydrukowanym najpóźniej (data wydruku zawsze podana jest na ich stronie tytułowej).

W uzupełnieniu powyższych informacji warto tu też dodać, że aczkolwiek wszystkie publikacje autora dotyczą zaawansowanych urządzeń komunikacyjnych (napędowych i łącznościowych), w ich tematyce wyróżnić się jednak daje kilka oddzielnych specjalizacji którym poświęcone zostały odrębne serie monografii. Serie te są jak następuje (porównaj poniższy wykaz z listą tytułów ostatnio wydanych monografii zawartą w rozdziale N):

[1] Teoria Magnokraftu (monografie z tej serii są najważniejszymi publikacjami opisującymi: szczegóły techniczne magnokraftu, urządzenia pokrewne temu statkowi, oraz teorie u podstaw jego zasady działania i indukowanych zjawisk).

[2] Komora Oscylacyjna (opisuje głównie pędnik magnokraftu i UFO).

[3] Uprowadzenia na pokład UFO: przedmioty, cele, następstwa, technika, identyfikowanie, badania, przeciwdziałanie.

[4] Lądowiska wehikułów magnokrafto-podobnych (t.j. magnokraftów i UFO).

[5] Miejsca eksplozji wehikułów magnokrafto-podobnych (Tapanui, Tunguska, itp.).

[6] Telekineza, napęd telekinetyczny i siłownie telekinetyczne.

[7] Telepatia, łączność telepatyczna (np. telepatyczne stacje nadawczo-odbiorcze, TRI), wykrywanie, badanie i wykorzystywanie fal telepatycznych.

  1   2   3   4   5   6


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna