Instytut Gleboznawstwa i Ochrony Środowiska Rolniczego



Pobieranie 454.02 Kb.
Strona1/8
Data10.05.2016
Rozmiar454.02 Kb.
  1   2   3   4   5   6   7   8
Akademia Rolnicza we Wrocławiu

Instytut Gleboznawstwa

i Ochrony Środowiska Rolniczego


Instrukcja

do opisu profilu glebowego

wersja 2003/1


Opracowano z wykorzystaniem m.in.:

  • wytycznych Polskiego Towarzystwa Gleboznawczego

  • Guidelines for soil description, 3rd Edition, FAO-ISRIC, Rome, 1990

  • Bodenkundliche Kartieranleitung, AG Boden, 4. Auf., Hannover 1994

  • Field Book for Describing and Sampling Soils, v.1.1, NSSC, U.S. Dept. of Agriculture, Lincoln 1998

Dr inż. Cezary Kabała



Wrocław 2003

A.Lokalizacja profilu i dane o środowisku



1 numer profilu


Należy unikać typowej numeracji: 1, 2, 3 itp., gdyż przy większej liczbie profili z różnych terenów może dojść do pomylenia próbek w laboratorium. Preferowane jest używanie kombinacji liter (inicjałów wykonawcy, nazw miejscowości itp.) oraz cyfr, np. CK12, 07-LG, WRO152/01



2 temat


Wpisać numer tematu badawczego, np. 47/2-R/2001, lub symbol rodzaju pracy, np. MGR, SKN itp. Oznaczenia takie ułatwiają identyfikację próbek w laboratorium.



3 Data


Dokładna data opisu profilu glebowego



4 Autor opisu

Imię i nazwisko autora opisu profilu glebowego



5 współrzędne

Współrzędne geograficzne lub kartezjańskie:



  • w polu E długość geograficzna wschodnia lub współrzędna X,

  • w polu N szerokość geograficzna północna lub współrzędna Y.

Przy stosowaniu innego układu współrzędnych niż długość/szerokość geograficzna należy w uwagach podać nazwę układu.


6 lokalizacja


Wpisać nazwę miejscowości lub obiektu, nr oddziału leśnego, nr działki itp. Na odwrocie tabeli można wykonać szkic sytuacyjny.


7 wysokość n.p.m.

Wysokość nad poziom morza (m n.p.m.).




8 morfologia terenu

Określić zasadniczą formę rzeźby terenu,

a następnie (punkt 9) uściślić położenie odkrywki w obrębie podanej formy rzeźby

Formy wypukłe



- formy wypukłe ogólnie

WZN wzgórze w terenie falistym, pagórkowatym

WZG wzniesienie (góra) w masywie (paśmie) górskim, ogólnie


WZK wzniesienie kopulaste

WZS wzniesienie stożkowe

WZC centralne wzniesienie (góra) masywu

WZB boczny wierzchołek góry, wzniesienia

LAN łańcuch, grzbiet górski

PLA plateau

HAL hałda, zwałowisko
- formy rzeźby lodowcowej

MCZ morena czołowa (końcowa)

MDE morena denna

MBO morena boczna

DRU drumlin

KEM kem


OZZ oz
- formy rzeźby eolicznej

WYD wydma (ogólnie)

WYP wydma paraboliczna

WYR wydma poprzeczna

WYU wydma podłużna

WZL wzgórze lessowe


- formy rzeźby nadmorskiej

MIE mierzeja

KLI wybrzeże klifowe
- formy erozyjno-akumuacyjne

SUS stożek usypiskowy, ogólnie

PIA piarg

SNA stożek napływowy


Równiny
RMO równina morenowa

RDE równina denudacyjna

RFL równina fluwioglacjalna

RZN równina sandrowa

RKE równina kemowa

RAL równina aluwialna (ogólnie)


RDL równina w delcie rzeki

RNM równina nadmorska


RPL plaża nadmorska

Formy wklęsłe (doliny, niecki, kotliny)
DLV dolina V-kształtna

DLU dolina U – kształtna

DLP dolina płaskodenna

DLR płaska rynna

WZU U-kształtna rynna na stoku

WZV V-kształtna rynna na stoku


WAW wąwóz

PAR parów

DEB debrza

WAD wądół



NCK zamknięte obniżenia (niecki), ogólnie


NCP płaskie niecki o nachyleniu zboczy <7%

NCS niecki płaskodenne ze stromymi zboczami

NCM niecki z zaokrąglonym (muszlowym) dnem
PRZ przełęcz, siodło

KTG kotlina śródgórska

KAR cyrk lodowcowy (kar)
OMW obniżenie międzywydmowe
WYR wyrobisko kopalni odkrywkowej


Wąwóz - ciasna, głęboka, przeważnie sucha dolina o wąskim i nie wyrównanym dnie oraz stromych (w górze urwistych) zboczach; powstaje w wyniku erozji wgłębnej wód deszczowych w średnio spoistych utworach (gliny, lessy, iły).

Debrza - sucha (okresowo odwadniana) dolina o V-kształtnym przekroju poprzecznym, dnie wąskim i nie wyrównanym oraz stromych zboczach; powstaje w wyniku łącznego działania liniowej erozji dna i spełzywania zboczy; gdy na dnie przeważa akumulacja, debrza przeobraża się w parów.

Parów - sucha dolina o płaskim dnie i stromych zboczach pokrytych roślinnością (głównie darnią); powstaje z przeobrażenia wąwozu lub debrzy. Dno parowu jest płaskie, a zbocza podlegają tylko powolnemu spełzywaniu.

Wądół - mała dolina o płaskim, zazwyczaj podmokłym dnie i względnie stromych zboczach, powstała z erozyjno-denudacyjnego przekształcenia debrzy, często na skutek wycięcia lasu.

9 położenie odkrywki w terenie

Położenie odkrywki w obrębie zasadniczej formy rzeźby terenu (określonej w punkcie 8).

Można stosować więcej niż jedno określenie, np. REG/GST lub GRO/C.
Określenia ogólne

C centralnie

S na skraju

D na dnie (np. niecki)

G na granicy (między dwoma podanymi formami rzeźby)
Na terenach płaskich (równiny aluwialne, denudacyjne, plateau itp)

RWY nieznacznie wyżej w stosunku do otaczającego terenu

RNI nieznacznie niżej w stosunku do otaczającego terenu
W dolinie rzecznej

TZA terasa zalewowa

TNZ terasa nadzalewowa

SKD skarpa doliny

WAL wał przykorytowy

ZAW zawale (część terasy zalewowej poza wałem przeciwpowodziowym)




Położenie na wzniesieniu

KUL kulminacja (szczyt) wzniesienia

GST górna część stoku

SST środkowa część stoku

DST dolna część stoku

PST podnóże stoku



Profil partii wierzchołkowej

GRO równia grzbietowa

GZA grzbiet zaokrąglony

GOS grzbiet ostry

GRA grań


Forma stoku

WYP wypukła część stoku

WKL wklęsła część stoku

STW stok rosnący (wstępujący)

STO stok obnażony (urwisko)

STU stok usypiskowy

STZ stok zstępujący (pedyment)

STP spłaszczenie śródstokowe

STR bardziej stroma część stoku

REG stok o regularnym nachyleniu

NIE stok nieregularny


10 nachylenie terenu

Nachylenie terenu w stopniach, procentach lub słownie


określenie stopnie procenty

PLA płaski 0-1 0-2

LAG łagodny 1-2 2-5

SPA spadzisty 2-3 5-9

SSP silnie spadzisty

3-15 9-27

STR stromy 15-30 27-58

URW urwisty >30 >58



11 wystawa stoku

Stosować standardowe skróty: N, NE, E, SE, S, SW, W, NW


Jeśli istnieje potrzeba można dodać opis uzupełniający (np. na wydmie: stok dowietrzny lub zawietrzny).






12 pokrycie głazami

Podać procent pokrycia powierzchni terenu głazami i odłamkami skalnymi oraz wielkość dominujących odłamków


przedziały pokrycia powierzchni

0%


<5%

5-15%


15-40%

40-80%


>80%
wielkość odłamków skalnych

< 2 cm żwir ZW

2-7,5 cm gruby żwir ZG

7,5-25 cm kamienie KA

25-50 cm głazy GL

> 50 cm bloki skalne BL
Dodatkowo można podać:


  • symbol X (np. KAX) – jeśli przeważają odłamki kanciaste i ostrokrawędziste,

  • symbol O (np. KAO) – jeśli przeważają odłamki obtoczone (otoczaki).



13 wychodnie skalne

Określić przybliżone procentowe pokrycie powierzchni, rodzaj skały i ewentualnie kształt wychodni



14 woda gruntowa

Głębokość lustra wody gruntowej, cm.




15 erozja wodna

Podać typ zjawiska i jego natężenie



Typ zjawiska


N brak przejawów erozji

EP spłukiwanie powierzchniowe

EZ erozja żłobinowa

EW erozja wąwozowa

A strefa akumulacyjna

Natężenie


BSL bardzo słaba – do głębokości kilku centymetrów; skutki likwidowane są przez normalne zabiegi agrotech.,

SLA słaba – do głębokości kilkunastu-kilkudziesięciu cm, prowadzi do częściowego zniszczenia poziomów powierzchniowych,

SRE średnia – wyraźne ślady usunięcia fragmentów poziomów powierzchniowych,

SIL silna – poziomy powierzchniowe mogą być całkowicie zniszczone.


  1   2   3   4   5   6   7   8


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna