Instytut Gleboznawstwa i Ochrony Środowiska Rolniczego



Pobieranie 454.02 Kb.
Strona2/8
Data10.05.2016
Rozmiar454.02 Kb.
1   2   3   4   5   6   7   8

16 kategoria użytkowania




R Użytkowanie orne




TUZ Trwałe użytki zielone


TUZP pastwiska

TUZL łąki

TUZM łąki o mieszanym użytkowaniu

LS Uprawy leśne


LSS starodrzewy

LSD lasy średniego wielu

LSM młodniki

LSN nasadzenia, szkółki

LSP poręby, przecinki

N Nieużytki


NPR nieużytki poorne

NTU nieużytki po TUZ






NN „Nieużytki” naturalne


NNW wydma

NNG głazowisko

NNE wrzosowisko

NNZ zakrzaczenia

NNK stanowiska kserotermiczne

NNT torfowisko nie użytkowane

NNP potorfia w fazie regeneracji


I Inne użytki


IC cmentarz

IO ogród


IP. park

IB tereny sportowe (np. boisko)

IL poligon wojskowy

IT trawnik, skwer


PP Tereny przemysłowe

H Składowiska, hałdy


HB odpadów budowlanych

HP żużla, popiołów

HN odpadów naturalnych (np. hałdy nadkładu w kamieniołomach)

HF odpadów górniczych przetworzonych (np. płuczkowych, poflotacyjnych itp.)

HO odpadów przemysłowych

HK odpadów komunalnych

HG gruntu, ziemi próchnicznej

HH. tereny z nawiezioną warstwą ziemi



W Wyrobiska


WZ żwiru

WP piasku

WG gliny

WI iłu


WT torfu

WB górnictwa węgla brunatnego

WM górnictwa rud metali

WK kamieniołomy



17 ROŚLINA UPRAWNA / TYP SIEDLISKOWY LASU

Podać gatunek rośliny uprawnej lub typ siedliskowy drzewostanu.

Siatka siedlisk niżowych (według Instytutu Badawczego Leśnictwa)


Stopnie uwilgotnienia siedlisk

Stopnie żyzności (troficzności) siedlisk

B

bory

BM

bory mieszane

LM

lasy mieszane

L

lasy

s – suche

Bs

-

-

-

św – świeże

Bśw

BMśw

LMśw

Lśw

w – wilgotne

Bw

BMw

LMw

Lw

b – bagienne

Bb

BMb

LMb

Ol (ols)

OlJ (ols jesionowy)



ł – łęgowe

siedliska łęgowe różnicuje się na:

  1. zalewane

  2. nie zalewane



Siatka siedlisk wyżynnych i górskich (według Instytutu Badawczego Leśnictwa)




Pionowe strefy klimatyczne i rośłinne

Stopnie żyzności (troficzności) siedlisk

B

bory

BM

bory mieszane

LM

lasy mieszane

L

lasy

WG – wysokogórskie

(regiel górny)

BWG

-

-

-

G – górskie

(regiel dolny)

BG

BMG

LMG

LG

ŁG –

łęgi górskie

-

-

-

LŁG

wyż. – wyżynne i podgórskie (podreglowe)

-

BMwyż.

LMwyż.

Lwyż.


Skład gatunkowy pięter roślinności leśnej podać w tabeli uzupełniającej (na odwrocie formularza opisowego).
Przy określaniu typu siedliskowego drzewostanu można korzystać ze wskazówek zawartych w punkcie C5 (opisy uzupełniające).

18 próchnica leśna

Podać typ (i podtyp) próchnicy leśnej.


MULL

Mull suchy – powstaje ze ściółki zielno-liściastej pod drzewostanami liściastymi (grab, lipa). Cienki nieciągły podpoziom Ol, bez poziomu Of, nad słabo wykształconym poziomem A. Tereny wyżynne i podgórskie, głównie na utworach wapniowcowych.

Mull świeży – powstaje z dobrze rozkładających się resztek roślin w podpoziomie Ol, na dobrze zazwyczaj wykształconym poziomie A barwy czarnej, czarnobrunatnej lub ciemnoszarej. Związany jest z siedliskami świeżych lasów i suchszymi formami lasów łęgowych z drzewostanami liściastymi.

Mull wilgotny - powstaje z dobrze rozkładającej się ściółki w podpoziomie Ol, na dobrze wykształconym poziomie A barwy czarnej, silnie próchnicznym, ze strukturą gruzełkową. W umiarkowanie wilgotnych siedliskach lasowych – odmiana mull wilgotny właściwy. W odwodnionych glebach torfowo-murszowych powstałych z żyznych torfów niskich – odmiana mull wilgotny murszowy (mokre siedliska olsowe).

Mull mokry - powstaje z dobrze rozkładającej się ściółki w podpoziomie Ol, na dobrze wykształconym poziomie A barwy czarnej, ze strukturą agregatową w stanie suchym lub mazistą w stanie wilgotnym, z gruntowym oglejeniem profilu eutroficznych gleb siedlisk lasowych – czarnych ziem, gleb gruntowo-glejowych, opadowo-glejowych i torfowych.

MODER

Moder suchy – tworzy się ze słabo rozkładającej się ściółki w poziomie Ol-Ofh w cienkiej warstwie silnie rozdrobnionych resztek liściasto-trawiastych. W mezotroficznych siedliskach na suchych, płytkich glebach, na stanowiskach naskalnych, bardzo płytkich rędzinach, na słonecznych stanowiskach w rzadkich drzewostanach mieszanych na terenach wyżynnych i górskich; na niżu wyjątkowo rzadko.

Moder świeży – powstaje w postaci 2-3 cm poziomu organicznego zbudowanego z dwóch podpoziomów : surowinowego Ol i detrytusowwego Ofh. Podpoziom Ol tworzą liście i gałązki drzew, podpoziom Ofh – materiał rozdrobniony, luźno złożony, z rozpoznawalną strukturą tkankową, ciemnobrunatny. Na glebach rdzawych i brunatnych kwaśnych, w warunkach siedlisk świeżych, pod jednogatunkowymi drzewostanami liściastymi (buczyny, dąbrowy świetliste) i iglasto-liściastymi. Bardzo często spotykany.

Moder wilgotny – podobna budowa do moder świeży, lecz większa miąższość. W stanie suchym włóknisty, po zwilżeniu mazisty. Występuje głównie na siedliskach lasu mieszanego wilgotnego z drzewostanami mieszanymi, na glebach gruntowo- lub opadowo-glejowych, z okresowym silnym uwilgotnieniem górnej części profilu.

Moder mokry – wyraźne podpoziom Ol i Ofh. W podpoziomie Ofh domieszka dobrze shumifikowanej , mazistej substancji organicznej z częściowo rozpoznawalną strukturą włóknistą. W stanie suchym ma strukturą sfilcowaną. Siedliska mezotroficzne silnie i trwale wilgotne. W lasach rzadko spotykany.
MOR

Mor suchy – cienki 2-3 cm, ze znacznym udziałem porostów i mchów. Poziom Ofh nie wykształcony lub słabo zaznaczony w siedliskach żyźniejszych. W skrajnie suchych, ubogich siedliskach, głównie boru suchego (sosnowego), często też w zniekształconych siedliskach boru świeżego. Pod Of często cechy wtórnego bielicowania.

Mor świeży – powstaje ze słabo rozłożonych resztek roślinnych, z przewagą mchów w poziomie Ol. Poziom Of mniej lub bardziej zbity, poprzerastany grzybniami i korzeniami borówki czernicy. Poziom Oh czarny, słabo zaznaczony lub nie wykształcony; przejście do mineralnego A ostre. Siedliska boru świeżego, rzadziej boru mieszanego świeżego, niekiedy też w zdegradowanych lasach i lasach mieszanych świeżych.

Mor wilgotny – tworzy się ze słabo rozłożonych resztek roślinnych z przewagą igliwia, mchów w poziomach Ol-Of. Poziom Oh o miąższości od kilku do kilkunastu cm składa się z czarnej, mazistej w stanie wilgotnym amorficznej materii z białymi ziarnami piasku. Ostre przejście do poziomu A, słabo rozwiniętego. Umiarkowanie wilgotne bory, bory mieszane, na mało żyznych glebach glejowych i glejowo-bielicowych.

Mor mokry – składa się z torfiastych resztek roślinnych zbiorowisk borowych z udziałem łochyni, bagna i torfowców. Poziomy Ol-Of-Oh-Aes o łącznej miąższości 15-20 cm. Poziom Of brunatnoczarny, zbity, wojłokowaty, poprzerastany korzeniami. Poziom Oh czarny, z białymi ziarnami piasku, ciągły, o miąższości 2-4 cm; przejście do A – ostre. (Odmiany: mor mokry mazisty, murszowaty i torfiasty)

Tangelmor – wosokogórski mor klimatu chłodno-wilgotnego, tworzy sekwencję Ol-Of-Oh-A, o miąższości do 60 cm, na gruboodłamkowych zwietrzelinach granitów, gnejsów, piaskowców, wapieni,w siedliskach piętra zarośli kosodrzewinowych, świerczyn wysokogórskich i kwaśnych łąk alpejskich.

Występują również typy pośrednie:

Moder-mull suchy Moder-mor suchy

Moder-mull świeży Moder-mor świeży

Moder-mull wilgotny Moder-mor wilgotny

Moder-mull mokry Moder-mor mokry.

Cechy charakterystyczne podpoziomów próchnic leśnych:



Podpoziom surowinowy Ol – mało zmieniony i luźno ułożony opad roślinny (liście, igliwie, trawy, mchy, gałązki itp.) odzwierciedlający skład gatunkowy fitocenozy. Między szczątkami duże, wolne przestrzenie.

Podpoziom butwinowy Of – warstwa kilka-kilkanaście cm, zbudowana z rozdrobnionych i częściowo zhumifikowanych szczątków roślinnych, głównie igieł sosny lub świerka, w których zachowana jest jeszcze struktura tkankowa. Poprzerastany drobnymi korzeniami roślin, przy dostatecznym uwilgotnieniu również strzępkami grzybni, przez co budową przypomina wojłok. Odrywa się płatami.

Podpoziom detrytusowy Ofh – występuje pod poziomem Ol w postaci kilkucentymetrowej warstwy rozdrobnionych i ciemnobrunatnych szczątków roślinnych, z dobrze jeszcze zachowanymi strukturami tkankowymi. Przypomina luźno złożony tytoń fajkowy, w odróżnieniu od poziomu Of.

Podpoziom epihumusowy Oh – wykształca się w glebach mezo- i oligotroficznych przy udziale roślinności borowej. Warstwa o miąższości do kilku cm, zbudowana z bezpostaciowych i silnie zhumifikowanej substancji organicznej, barwy ciemnoszarej lub czarnej. W stanie wilgotnym mazisty, na sucho drobnokaszkowaty, często z niewielką domieszką wybielonych ziarn kwarcu. Silnie poprzerastany korzeniami roślin.




1   2   3   4   5   6   7   8


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna