Instytut humanistyczny



Pobieranie 1.88 Mb.
Strona12/45
Data07.05.2016
Rozmiar1.88 Mb.
1   ...   8   9   10   11   12   13   14   15   ...   45

Sylabus modułu kształcenia/ przedmiotu: seminarium magisterskie prof. J. Kowalikowa (s)





Nr pola



Nazwa pola


Opis

1

Jednostka

Instytut Humanistyczny – Zakład Filologii Polskiej

2

Kierunek studiów – profil

filologia polska, studia II stopnia – profil praktyczny, tryb stacjonarny

3

Nazwa modułu kształcenia/ przedmiotu

seminarium magisterskie

Metodyka nauczania języka polskiego i literatury polskiej

4

Kod modułu kształcenia/przedmiotu




5

Kod Erasmusa

08.0

6

Punkty ECTS

48 (9+3+10+26)

7

Rodzaj modułu




8

Rok studiów

I i II

9

Semestr

1, 2, 3, 4

10

Typ zajęć

seminarium

11

Liczba godzin

120 (30+30+30+30)

12

Koordynator

prof. dr hab. J. Kowalikowa

13

Prowadzący




14

Język wykładowy

Polski

15

Zakres nauk podstawowych




16

Zajęcia ogólnouczelniane/ na innym kierunku




17

Wymagania wstępne

Ukończone studia na szczeblu licencjackim

18

Efekty kształcenia

Przyjęte jako podstawa a zarazem ogólna rama – Efekty kształcenia dla kierunku filologia polska II stopnia o profilu ogólnoakademickim zostają uszczegółowione pod kątem swoistości przedmiotu oraz formy zajęć we wszystkich trzech obszarach.

Wiedza. Student:

- rozumie istotę edukacyjnej perspektywy w patrzeniu na nabywaną przez siebie w czasie studiów polonistycznych wiedzę o języku, literaturze oraz kulturze,

- znane mu są wykładniki nowoczesności w edukacji szkolnej w ogóle, a w nauczaniu przedmiotu – język polski - w szczególności

- zna aktualnie obowiązującą Podstawę Programową,

- rozumie rolę, miejsce oraz znaczenie seminarium magisterskiego w kształceniu kierunkowym,

- wie, jakie treści mieszczą się w polach semantycznych określeń nauczyciel – polonista oraz polonista – nauczyciel i orientuje się jak rozkładają się w każdym z przypadków akcenty i punkty ciężkości w obrębie kompetencji zawodowej obu podmiotów,

- rozumie potrzebę wchodzenia nauczyciela polonisty w rolę badacza,

- wie, jaki może i powinien być zakres jego zainteresowań jako badacza a zarazem wykonującego zawód praktyka,

- orientuje się w swoistości dydaktyki literatury i języka jako dyscypliny naukowej i zarazem stosowanej,

- zna podstawowe problemy i punkty ciężkości wymienionej dyscypliny,

- rozumie relację pomiędzy nauką a nauczaniem: pomiędzy językoznawstwem a dydaktyką językową, pomiędzy literaturoznawstwem, a dydaktykę literatury, pomiędzy wiedzą o kulturze a jej szkolną aplikacją,

- zna podstawy oraz metodologię badań pedagogicznych, psychologicznych, językoznawczych, literaturoznawczych, kulturoznawczych,

- poznaje podstawowa dla dydaktyki polonistycznej literaturę przedmiotową: zarówno pozycje dla niej klasyczne i kanoniczne, jak i najnowsze, odzwierciedlające współczesne poglądy oraz stan badań

- orientuje się w swoistości tekstu naukowego ( w zakresie jego kompozycji i stylu).

Umiejętności. Student:

- potrafi poprzez aktywny udział w zajęciach wykorzystywać możliwości budowania własnej kompetencji specjalistycznej wpisane w specyfikę seminarium magisterskiego zorientowanego na szeroko rozumianą problematykę dydaktyczną, szkolną. oświatową

- potrafi określić pojemność treściową własnego tematu badawczego,

- jest w stanie opracować koncepcję jego rozwinięcia w postaci konspektu,

- potrafi zaplanować przebieg swego przedsięwzięcia naukowego,

- umie gromadzić literaturę przedmiotowa oraz oceniać jej wartość i przydatność w kontekście własnego przedsięwzięcia naukowego,

- potrafi wykorzystać w praktyce posiadaną wiedzę w zakresie metodologii badań naukowych pod kątem własnych potrzeb,

- potrafi realizować takie operacje jak: analiza, interpretacja, uogólnianie, wnioskowanie, przekładanie wyników własnych badań na konkretne rozwiązania praktyczne,

-umie ze sporządzonego wcześniej konspektu korzystać w pracy nad przygotowaniem rozprawy magisterskiej jako z tekstu służebnego i roboczego,

- potrafi samodzielnie napisać tekst naukowy spełniający warunek samodzielności, poprawności metodologicznej, przekładalności na dydaktykę szkolną.

- zna i potrafi zastosować zasady opracowania edytorskiego tekstów.

Kompetencje społeczne. Student:

- jest przekonany o konieczności doskonalenia swej kompetencji specjalisty w ciągu swego całego życia zawodowego,

śledzi na bieżąco rozwój wybranej dyscypliny, czytając pojawiające się nowe propozycje z literatury przedmiotowej,

- potrafi organizować sobie samokształcenie (zinstytucjonalizowane oraz indywidualne),

- jest gotów kontynuować wchodzenie w rolę badacza zjawisk edukacyjnych związanych z nauczaniem języka polskiego, a także dzielić się swymi doświadczeniami w środowisku polonistycznym za pośrednictwem wygłaszanych oraz drukowanych tekstów naukowych oraz metodycznych,

- śledzi i rozumie przemiany edukacyjne i ich uwarunkowane społecznie i jest gotów w nich uczestniczyć,

- rozumie istotę dyskursu edukacyjnego i jego znaczenie dla powodzenia w procesach nauczania i uczenia się,

- akceptuje zasadność postulatów partnerstwa nauczycieli i uczniów, mając świadomość, iż sukces dydaktyczny zależy od synergii i współpracy podmiotów uczących się i nauczających, i w tym kontekście potrafi realizować ów układ, nie zapominając jednocześnie o swej roli mistrza, przewodnika i inspiratora,

- potrafi kierować pracą różnych zespołów ludzkich działających na terenie szkoły( zespoły klasowe, grono nauczycielskie, rada rodziców) oraz uczestniczyć w nich w sytuacji przewodzenia, współdziałania oraz podporządkowania.


19

Stosowane metody dydaktyczne

W ramach dyskursu dydaktycznego i naukowego: instruktaż, demonstracja, analiza tekstów cudzych i tworzenie, a następnie prezentacja własnych, dyskusja, konsultacja indywidualna.

20

Metody sprawdzania i kryteria oceny efektów kształcenia

Ocenianie aktywności uczestników oraz jej wkładu w budowanie planowanych efektów kształcenia, ocenianie wiedzy merytorycznej, studentów ujawniającej się przy wykonywaniu zalecanych na bieżąco zadań o charakterze naukowym i dydaktycznym, a także ich sprawności pisarskiej i „retorycznej”.

21

Forma i warunki zaliczenia

Zaliczenie z oceną po semestrze 1, 2, 3 i 4. Podstawą oceny jest obecność na seminarium i aktywny udział w zajęciach, wykonywanie zaleconych prac. Na roku I przedstawienie jednego rozdziału( lub jego ważnej części\ rozprawy magisterskiej, na roku II przedłożenie jej tekstu w całości.

22

Treści kształcenia (skrócony opis)

1. Problemy edukacyjne związane z osobą ucznia, nauczyciela, z nauką o języku i nauką języka, z dziełem literackim i z innymi tekstami kultury, z rozwijaniem zainteresowań czytelniczych uczniów, z nabywaniem przez nich tzw. kompetencji tekstowej, z programem nauczania i jego treściami, z materiałami dydaktycznymi, z organizacją, realizacja i ewaluacją procesu dydaktycznego w jego wszystkich formach i etapach.

2. Przekładanie nauki na nauczanie. Praktyczne poznawanie i stosowanie metodologii naukowej. Budowanie warsztatu badawczego i pisarskiego niezbędnego dla przygotowania rozprawy magisterskiej.

3. Wskazówki szczegółowe związane z opracowywaniem poszczególnych tematów prac magisterskich.


23

Treści kształcenia (pełny opis)

Dydaktyka języka polskiego – między nauką a nauczaniem: przedmiot zainteresowań, badania, główne problemy.

Literaturoznawstwo i językoznawstwo w perspektywie edukacyjnej.

O efektywność nauczania języka polskiego w szkole.

Za i przeciw dominacji kontroli nad uczniem.

Uczeń jako podmiot procesu dydaktycznego: rozwijanie jego zainteresowań i umiejętności.

Nauczyciel – pośrednik pomiędzy uczniem a wiedzą oraz koordynator pozaszkolnych wpływów edukacyjnych; jego kompetencja zawodowa – co to znaczy polonista nowoczesny.

Optymalny podręcznik szkolny z perspektywy potrzeb i oczekiwań nauczyciela i uczniów.

Zalety i wady materiałów pomocniczych obecnych na rynku księgarskim – możliwości ,,upotrzebniania” bryków.

Recepcja tekstów cudzych – tworzenie tekstów własnych.

Wokół kanonu lekturowego i czytelnictwa.

Język – przedmiot i medium edukacji oraz narzędzie komunikacji społecznej.

Od języka do literatury i od literatury do języka – czyli o nauczaniu integrującym kształcenie językowe i literackie.



24

Literatura podstawowa i uzupełniająca

Literatura podstawowa:

Edukacja polonistyczna wobec trudnej współczesności, red. A. Janus-Sitarz, Kraków 2010

J. Kowalikowa, Nauczyciel polonista jako autor materiałów dydaktycznych [w:] Doskonalenie warsztatu nauczyciela polonisty, red. A. Janus-Sitarz, Kraków 2005, s. 269-296

H. Kurczab, W kręgu integracji. Zarys problematyki [w:] Dydaktyka I. Zeszyty naukowe Uniwersytetu Rzeszowskiego. Seria filologiczna nr 2, Rzeszów 2002

M. Łobocki, Metody i techniki badań pedagogicznych, Kraków 2005

J. Maćkiewicz, Jak pisać teksty naukowe, Gdańsk 1997

Metodyka a nauka o literaturze i nauka o języku, red. D. Michułka i K. Bakuła, Wrocław 2005

Polonista w szkole, red. A. Janus-Sitarz, Kraków 2004

W. Wantuch, Aspekty integracji w nauczaniu języka polskiego, Kraków 2005

Literatura uzupełniająca:

S. Bortnowski, Przewodnik po sztuce uczenia literatury, Warszawa 2005

J. Kowalikowa, Narodziny nauczyciela polonisty, Kraków 2006

A. Pilch, Kierunki interpretacji tekstu poetyckiego. Literaturoznawstwo i dydaktyka, Kraków 2003



P. Zbróg, Wojna o kształcenie językowe, Kielce 2005

25

Przyporządkowanie modułu kształcenia/ przedmiotu do obszaru/ obszarów kształcenia




26

Sposób określenia liczby punktów ECTS




27

Liczba punktów ECTS – zajęcia wymagające bezpośredniego udziału nauczyciela akademickiego




28

Liczba punktów ECTS – zajęcia o charakterze praktycznym





1   ...   8   9   10   11   12   13   14   15   ...   45


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna