Irlandia informacje ogólne



Pobieranie 319.11 Kb.
Strona1/3
Data08.05.2016
Rozmiar319.11 Kb.
  1   2   3
IRLANDIA
1. Informacje ogólne.

Irlandia, Republika Irlandii (Eire, ang. Irleand) to państwo położone w Europie Północno -Zachodniej na Oceanie Atlantyckim. Irlandia, nazywana Zieloną Wyspą, leży na wyspie o tej samej nazwie i zajmuje ponad 80% powierzchni wyspy. Należy do państw małych, a jej powierzchnia wynosi 70,3 tys. km2. Od wyspy Wielka Brytania oddziela ją Kanał Północny.





Dublin.

Dublin jest stolicą i największym miastem Irlandii. Liczy 496 tyś. mieszkańców. Położony jest na wschodnim wybrzeżu wyspy, u ujścia rzeki An Life do Morza Irlandzkiego. Celtycka nazwa miasta to Baile Atha Cliath, a używana nazwa angielska pochodzi od irlandzkich słów Dubh Linn czyli „czarny staw”. Inne większe miasta to:

  • Corcaigh (ang. Cork), ludność miasta 123.062, ludność aglomeracji 186.239

  • Luimneach (ang.Limerick), ludność miasta 54.023, ludność aglomeracji 86.998

  • Port Lairge (ang.Waterford), ludność miasta 44.594, ludność aglomeracji 46.736

  • Gailimh (ang.Galway), ludność miasta 65.832, ludność aglomeracji 66.163

Miejscowość Lios Dun Bhearna (ang. Lisdoonvarna) jest jednym z największych zdrojowisk w Irlandii.

Ludność Irlandii liczy 4 109 000 mieszkańców. Kraj ten ma niską gęstość zaludnienia. Na jeden km² przypada 58 osób. Stolicę zamieszkuje 0,5 mln mieszkańców. Większość ludności, bo aż 60% mieszka w miastach. Irlandia jest krajem katolickim, około 88% Irlandczyków wyznaje tę religię. Około 1/3 ogółu mieszkańców posługuje się lub zna język irlandzki, reszta- angielski. Irlandia jest krajem, której duża cześć ludności wyemigrowała początkowo ( XVIII i XIX w.) do Stanów Zjednoczonych, a po II wojnie światowej do Wielkiej Brytanii. Obecnie przyciąga atrakcyjnymi warunkami pracy setki tysięcy Polaków. Poważną rolę w gospodarce kraju odgrywa turystyka, która dostarcza około 6% dochodu narodowego.

Oficjalnym irlandzkim godłem, sięgającym średniowiecza jest harfa Queen Mary. Widniała ona również na flagach oddziałów irlandzkich tworzonych w armiach na kontynencie europejskim w XVII-XVIII w. Harfa jest popularnym instrumentem irlandzkim. Bardzo rozpowszechnionym, choć nieoficjalnym symbolem narodowym jest trójlistna koniczyna (shamrock). Legenda głosi, że taką koniczyną posługiwał się patron Irlandii- św. Patryk, gdy podczas chrystianizacji kraju objaśniał dogmat Trójcy Świętej.

Hymn Irlandii -Amhran na bhFiann (irl.), czyli pieśń żołnierza, to hymn państwowy Irlandii od 1926 roku. Słowa zostały stworzone w 1907 roku przez Peadar Kearney, muzykę skomponował autor tekstu wraz z Patrikiem Heeney`em. Hymn jest marszem i nawiązuje do walk niepodległościowych. Stylizowany jest na pieśń żołnierską. Drukiem ukazał się w 1912 roku w czasopiśmie Irish Freedom. Oryginalny tekst z języka angielskiego na irlandzki przełożył Liam Orinn. Ostatecznie jako hymn został zatwierdzony tylko refren pieśni.




Mapa Irlandii- podział administracyjny i połączenia komunikacyjne.

W Irlandii od 1949 roku panuje ustrój republikański. Głową państwa jest prezydent. Kraj podzielony jest na 26 hrabstw i 4 miasta wydzielone. Od roku 1973 Irlandia stała się członkiem EWG, a od roku 2002 przyjęła walutę euro. Od chwili przyjęcia do EWG Irlandia dokonała olbrzymich postępów gospodarczych dzięki wielkim dotacjom z europejskich funduszy strukturalnych. Wybudowano nowe autostrady i centra kulturalne, odrestaurowano zabytki. W 1994 roku rosnąca zamożność mieszkańców spowodowała zmniejszenie unijnych dotacji, lecz to nie zahamowało dynamicznego rozwoju gospodarki. Tym sposobem Irlandia zajęła drugie miejsce wśród krajów o najszybciej rosnącym PKB. Zmiany społeczne lat 90. XX w. doprowadziły do legalizacji rozwodów i złagodzenia przepisów antyaborcyjnych.

Obecnie na scenie politycznej Republiki Irlandii najbardziej liczą się partie będące spadkobierczyniami głównych przeciwników w wojnie domowej: Fine Gael (uznającej podział kraju) i Finna Fail ( opowiadającej się za zjednoczeniem wyspy), chociaż coraz większe wpływy zdobywają nowsze ugrupowania. Problem podzielonej wyspy nie zniknął, ale Republika Irlandii zdobyła na tyle ważną pozycję w strukturach Unii Europejskiej, ze potrafiła nawiązać dobrą współpracę z Wielką Brytanią.

Siec komunikacyjna Irlandii jest słabo rozwinięta. Długość linii kolejowych liczy około 3,3 tys. km, w tym 46 km zelektryfikowanych i 1365 km linii wąskotorowych należących do Irish Peat Board i wykorzystywanych do transportowania torfu do brykietowni i elektrowni. Siec dróg kołowych wynosi 95 tys. km, w tym 125 km autostrad. W Irlandii jest 36 portów lotniczych, w tym 15 o nawierzchni utwardzonej. Duże znaczenie w komunikacji posiadają śródlądowe drogi wodne, a zwłaszcza rzeka Shannon, żeglowna na 200 kilometrowym odcinku, oraz Wielki Kanał (290 km) i Kanał Królewski (140 km). Łączna długość dróg wodnych wynosi 1000 km. Do głównych portów morskich zalicza się:



  • Dublin

  • Cork

  • Shannon

  • Knock.

Najważniejszymi gałęziami gospodarki irlandzkiej jest przemysł:

Gospodarka jest niewielka, ale nowoczesna, uzależniona od handlu. W latach 1995-2004 notowała średnio 7% wzrost. PKB kraju wynosi 126 mld USD. PKB na jednego mieszkańca to 31 900 USD. Struktura PKB to w 5% rolnictwo, w 46% przemysł i w 49 % usługi. Wysokość bezrobocia wynosi 3,1%.

Naturalne uwarunkowania rozwoju turystyki.

Irlandia posiada dostęp do Morza Irlandzkiego, Morza Celtyckiego, Oceanu Atlantyckiego, a od Wielkiej Brytanii oddziela ją Kanał Św. Jerzego. W krajobrazie Irlandii na północy i południu kraju występują płaskowyże i niskie góry wznoszące się od 600 do 800 m.n.p.m. W środkowej części znajduje się Nizina Środkowoirlandzka. Krajobraz urozmaicają jeziora polodowcowe i rozszerzone doliny rzek Klimat jest umiarkowany ciepły, związany z przepływającym niedaleko ciepłym prądem znad Zatoki Meksykańskiej, odznaczający się dużą wilgotnością i częstymi opadami, z czym wiąże się występowanie roślinności trawiastej. Najwyższy punkt to Carrantuohill 1.041 m. n.p.m., najdłuższą rzeką jest Shannon i liczy 370 km, z kolei największe jezioro Loch Coirib ma powierzchnię 176 km².

W krajobrazie Irlandii przeważają na północy i południu płaskowyże oraz wzniesione średnio od 600 do 800 m n. p. m., góry, silnie zniszczone przez erozję. Największe deniwelacje występują w południowo- zachodniej części wyspy obejmującej góry Ciarraighe (ang. Kerry). Tutaj znajduje się najwyższe wzniesienie kraju- szczyt Corran Tuathail ( ang. Carrauntuohill). Liczne jeziora i rozszerzone doliny rzek (największa z nich to Sionna, ang. Shannon), a także bagna i torfowiska, które występują na zachodzie i północy kraju stanowiące 20 % jego powierzchni, są pozostałością epoki lodowcowej. Występowanie roślin trawiastych, które powszechnie można spotkać na terenie kraju wiąże się z wilgotnym klimatem wyspy- duże zachmurzenia i częste opady nawet do 2500 mm w zachodniej części kraju. Średnia temperatura stycznia waha się od 4 do 7 ºC, a lipca – od 13 do 16 ºC. Klimat określa się jako umiarkowany wilgotny morski.

Historia i kultura.

Historia tego kraju związana jest z Piktami- jest to najstarsza grupa etniczna zamieszkująca ten kraj. W IV- III w. p.n.e. przybyły tu plemiona celtyckie, które w III i IV w. utworzyły federację pod zwierzchnictwem króla z siedzibą w Tara. To właśnie z tego okresu pochodzą celtyckie fortyfikacje oraz wyroby ze złota i brązu- najstarsze znaleziska na terenie kraju. Klan, czyli ród patriarchalny był podstawową komórką plemienną.

Rozwój kultury nastąpił wraz z przyjęciem chrześcijaństwa, szczególnie rozkwitła literatura, zaliczana do najstarszych w średniowiecznej Europie. Również architektura sakralna: drewniane klasztory, malarstwo miniaturowe, rzeźba, nauka, której głównymi ośrodkami były szkoły przyklasztorne bardzo dobrze się rozwijały. Chrystianizacja była głównym powodem zacieśniania kontaktów z państwami leżącymi na kontynencie europejskim. „Wydostanie” się kultury celtyckiej poza granice kraju zawdzięcz się misjonarzom.

W 795 r. Irlandia została zaatakowana przez Skandynawów, a od 1169 r. jej podbój zaczęli Anglo- Normanowie. To zapoczątkował nowy porządek: powstawały miasta, porty, drogi, nadawano przywileje i wprowadzono feudalizm. Normanowie niszczyli celtyckie dziedzictwo, ale jako chrześcijanie z zapałem wznosili ogromne katedry, kościoły, opactwa (m .in. opactwo cysterskie w Mellifont i Jerpoint) i nowe klasztory. Niektóre z nich można podziwiać nawet dziś. Również w architekturze gotyckiej widać wpływy angielskie, np.:



Masowa emigracja Irlandczyków w XVIII i XIX w. w większości do Stanów Zjednoczonych została spowodowana polityką angielską skupioną na wyniszczeniu ludnościowym i gospodarczym poprzez rugowania Irlandczyków z ich ziemi i osadzanie na niej Anglików i Szkotów, a także prześladowania religijne ludności katolickiej. W latach 1851- 1946 wyemigrowało ok. 3,9 mln osób. Dodatkową tego przyczyną były klęski głodu i nieurodzaju.

Długi okres panowania Anglików na ziemi irlandzkiej przyczynił się do rozpowszechnienia języka angielskiego. Po prawie całkowitym zaniku języka irlandzkiego w XIX w., dopiero po 1922 r. nastąpił jego ponowny rozwój. W architekturze XIX w. dominuje klasycyzm i neogotyk.

W 1914 r. panujące władze angielskie poprzez antybrytyjskie wystąpienia zmuszone zostały do uchwalenia autonomii Irlandii, a w konsekwencji do proklamowania w 1919 r. republiki Irlandii. Lata 1919- 1921 to okres wojny partyzanckiej z Brytyjczykami. Irlandzka Armia Republikańska dokonywała zamachów na brytyjskich policjantów i żołnierzy, co prowadziło do eskalacji przemocy i działań odwetowych. W październiku 1921 r. przedstawiciele obu stron zasiedli do rozmów w Londynie, w wyniku których 6 grudnia 1921r. podpisano traktat angielsko- irlandzki- oficjalny dokument uznający niepodległość Irlandii. Kompromisowym rozwiązaniem okazał się podział wyspy, w którego wyniku sześć z dziewięciu hrabstw Ulsteru pozostało w Wielkiej Brytanii jako Irlandia Północna, z własnym parlamentem. Kwestia uznania podziału kraju doprowadziła do wyniszczającej wojny domowej w Wolnym Państwie Irlandzkim w latach 1922- 1923.

Regiony turystyczne.

Irlandia dysponuje dobrymi warunkami dla rozwoju turystyki. Uznaną atrakcją są zróżnicowane krajobrazy, od torfowisk i jezior na nizinach po pasma górskie i skaliste wysepki. Liczne zabytki przyciągają turystów, wśród nich wpisany na listę UNESCO kompleks archeologiczny Band of the Boyne oraz New Grange.

Na obszarze Irlandii można wyróżnić trzy regiony turystyczne:


  • Irlandię Wschodnią

  • I. Południowo- Zachodnią

  • I. Północno- Zachodnią.

Region Irlandii Wschodniej obejmuje płaskowyże wschodniej części kraju, wśród których najwyżej położonym terenem jest są góry Wicklow- naturalne przedłużenie gór północnej i środkowej Walii, widoczne jest to w budowie geologicznej i rzeźbie terenu. Wschodnie stoki tych gór porastają zwarte lasy, które na terenie Irlandii występują bardzo rzadko. Irlandia Wschodnia jest bardzo dobrze rozwinięta rolniczo, a to za sprawą występowania tu urodzajnych piaszczystogliniastych gleb.

W tym regionie ruch turystyczny, w dużej mierze także międzynarodowy koncentruje się w głównym ośrodku- Dublinie położonym u ujścia rzeki An Life (ang. Liffey) do Morza Irlandzkiego. Początkowo był otoczony palisadą , warowną osadą wikingów, skąd prowadzili oni najazdy w głąb kraju. Zdobyty przez Anglonormanów w XII w. był wtedy jedyną ostoją władzy monarchów angielskich na wyspie. Właściwa Irlandia leżała „ poza palisadą”. Wraz z upływem lat miasto wchłaniało i filtrowało wpływy różnych kultur, od wikingów po Anglików, i wykształciło własną, niepowtarzalną tożsamość. W 1919 r. w Dublinie proklamowano niepodległość, a od 1921 r. stał on się stolicą państwa.

Większość zabytków uległa zniszczeniu w czasie walk wyzwoleńczych, jednak później postarano się o rekonstrukcję. Zabytki są w dużej mierze zlokalizowane w starej części miasta, obejmującej nadbrzeże rzeki Liffey. Do tych najbardziej interesujących można zaliczyć gotycką katedrę św. Patryka z XII w., katedrę pod wezwaniem Chrystusa, zamek pochodzący z XIII w. a w przeszłości będący rezydencją angielskich wicekrólów, uniwersytet założony w 1591 r.- Trinity College, w jego bibliotece znaleźć można ok. 300 manuskryptów pochodzących nawet z VIII w., Muzeum Narodowe, Muzeum Historyczne oraz Galeria Narodowa, Park Miejski Phoenix- jeden z największych w Europie (70,8 ha pow. ) i jeden z najstarszych na świecie ogrodów zoologicznych- założony w 1830 r.

Wśród innych miast należy wyróżnić miejscowość o bogatej historii- Tara- najstarsza stolica państwa irlandzkiego, następnie Drogheda, Waterford, Kilkenny, w których warto zwrócić uwagę na zabytkowe obiekty romańskiej i gotyckiej architektury sakralnej.

Wybrzeża Morza Irlandzkiego stanowią dobrą bazę dla turystyki wypoczynkowej, dlatego właśnie znajdują się tu liczne kąpieliska, m.in. Kingstown, będące głównym ośrodkiem żeglarstwa na wschodnim wybrzeżu, Dalkey, Killiney, Bray, Greystones, Arklow, Wexford, Balbriggan, Skerries. Wybrzeża morskie stwarzają również warunki do rozwoju rekreacji, sportów wodnych i rybołówstwa. W Dundalk, Bray, Winklowe i Arklow oraz Kinsale znajdują się ośrodki sportowego rybołówstwa. Również w górskich rejonach są dogodne warunki do wypoczynku letniego i zimowego. Turystyka górska rozwija się w rejonie Wicklow, Wexford oraz Donegal.

Region Irlandii Południowo- Zachodniej wyróżnia się urozmaiconym ukształtowaniem powierzchni, miejscami posiadającym charakter rzeźby górskiej- góry Ciarraighe ok. 1000 m n.p.m., to właśnie tu znajduje się najwyższy szczyt Irlandii. Do atrakcji turystycznych zalicza się silnie rozczłonkowane, skaliste wybrzeża morskie. Łagodny klimat rejonu Zatoki Beanutrai (ang. Bantry) umożliwia uprawę roślin charakterystycznych dla basenu Morza Śródziemnego, m. in. palm, bambusa, azalii, hortensji, itp.

Popularną formą turystyki są wycieczki konne wiodące szlakiem zwanym Pierścieniem Kerry. Ich początek jest w miejscowości Killarney, a trasa dalej prowadzi przez tereny najbardziej atrakcyjne, takie jak park Bourn- Vincent Memorial Park założony w 1932r. (pow. 4400 ha).

Również tutaj znajdujemy miejscowości, które pełnią funkcje nadmorskich ośrodków wypoczynkowych: Lahinch, Daingean Ui Chius (ang. Dingle), Ballybunnion, Lios Dun Bhearna (ang. Lisdoonvarna)- jedno z największych zdrojowisk tego kraju. Corcaigh ( ang. Cork) zajmuje czołową pozycję wśród miejscowości o walorach turystycznych. Miasto jest ośrodkiem rozrządowym ruchu turystycznego w Południowej Irlandii, znajduje się tutaj lotnisko. Znane jest dzięki licznym zabytkom architektury, zwłaszcza sakralnej, do nich zaliczamy kościoły z XVIII i XIX w. z grającymi dzwonami. Luimneach (ang. Limerick) jest najstarszym miastem Irlandii, który był zasiedlony już w epoce brązu.

Ostatni region turystyczny to Irlandia Północno- Zachodnia związana z występowaniem licznych jezior oraz urozmaiconych krajobrazowo wybrzeży morskich. Wśród ośrodków turystycznych rozmieszczonych nad jeziorami do tych najbardziej znanych zalicza się Ath Luain (ang. Athlone), dodatkową atrakcją jest niedaleko położony ośrodek kultu religijnego Clonmacnoise i Oughterard. Najczęściej odwiedzane kąpieliska nadmorskie to Gaillimh (ang. Galway), An Clochan ( ang. Clifden) i Bun Dobhrain ( ang. Bundoran). Dużą frekwencją turystów cieszy się miejscowość Biorra (ang. Birr) będąca ośrodkiem turystyki konnej.

2. Analiza rynku turystycznego Irlandii.

Wg wstępnych badań Europejskiego Urzędu Statystycznego w 2007 w krajach Europy policzono w obiektach hotelowych (hotele, motele, pensjonaty, itp.) 1 578 mln noclegów. W porównaniu z 2006 rokiem nastąpił wzrost o 3,1 %. Liczba noclegów mieszkańców danego kraju (turystyka krajowa) wzrosła o 3,6 % do 856 mln, a liczba noclegów obcokrajowców o 2,4 % do poziomu 722 mln. Dla porównania wskaźnik wzrostu noclegów w 2006 roku w sumie wyniósł 4,3 %, a w 2005 roku 4,6%.


Rynek recepcji.

Republika Irlandii podzielona jest na stany/ prowincje: Carlow, Cavan, Clare, Cork, CountyAntrim, CountyArmagh, Donegal, Down, Dublin, Fermanagh, Galway, Kerry, Kildare, Kilkenny, Laois, Leitrim, Limerick, Londonderry, Louth, Mayo, Meath, Offaly, Roscommon, Sligo, Tipperary, Tyrone, Waterford, Westmeath, Wexford, Wicklow. Kraj podzielony jest również na regiony turystyczne:



Connacht
Connemara
Leinster

LoughCorrib
LoughDerg
Lough Ree

Munster
TheBurren
Ulster.

Sezon turystyczny w Irlandii przypada na okres od Wielkanocy aż do września, kiedy większa cześć interesujących zamków, ogrodów i muzeów jest otwarta dla zwiedzających. Irlandia jest krajem dobrze przygotowanym na recepcję turystów. Oferuje szeroką gamę możliwości noclegowych. Począwszy od kempingów, a skończywszy na luksusowych hotelach usytuowanych w zamkach lub rezydencjach. Największą rolę odgrywają niewielkie rodzinne pensjonaty typu B&B, bardzo charakterystyczne dla irlandzkiego krajobrazu. Oferują one zwykle od kilku do kilkunastu pokoi oraz rodzinną atmosferę bardzo cenioną przez turystów. Baza noclegowa kraju liczy ponad 60 tys. miejsc noclegowych. Wśród oferowanych form zakwaterowania znajdują się:



  • Hotele

  • Pokoje Bad & Breakfast

  • Zakwaterowanie z własnym wyżywieniem

  • Gospodarstwa wiejskie

  • Kampingi

  • Hostele

  • Pensjonaty.

W Republice i Irlandii Północnej hotele klasyfikowane są mniej więcej wg tego samego kodu:

***** najwyższej klasy hotele, niektóre urządzone w odnowionych zamkach; wszystkie pokoje z osobną łazienką, dostępne apartamenty; restauracje wysokiej klasy,

****porządne hotele, zarówno nowe budynki, jak i zaadaptowane stare domy, wysoki standard, komfort i obsługa na dobrym poziomie,

***średnio drogie obiekty, od małych, prowadzonych przez rodziny, po większe, bardziej komercyjne, większość pokoi z osobną łazienką,

**przeważnie hotele prowadzone przez rodziny, z ograniczonym, lecz zadowalającym wyborem jedzenia, wygodne,

*Prost, lecz zadowalające zakwaterowanie i obsługa.




W tys.

Suma:

W tym hotele:



Inne zakwaterowanie:

Suma:

W tym kempingi:

Irlandia

209

149

60

27

Kraje Europy:

25 109

11 455

13 657

8 537


Powyższa tabela zawiera liczbę łóżek dostępnych w 2005 roku w Irlandii i państwach europejskich.

Światowa Organizacja Turystyki (WTO) wyróżnia trzy zasadnicze formy turystyki:



  • Turystykę krajową- obejmującą podróże mieszkańców po własnym kraju

  • Turystykę przyjazdową – obejmującą przyjazdy do danego kraju osób stale mieszkających za granicą

  • Turystykę wyjazdową- mieszkańców danego kraju za granicę.

Stąd też w opracowaniu pojawiają się pojęcia takie jak turysta zagraniczny i turysta krajowy- zależy to od rodzaju uprawianej przez niego formy turystyki.

Kraj:

2006

2007


Irlandia

Suma:

Turyści zagraniczni:

Turyści krajowi:

Suma:

Turyści zagraniczni:

Turyści krajowi:

26,8

18,9

8,0

28,4

19,6

8,8

Europa

1531,0

705,4

825,7

1577,7

722,4

855,5


Wyjazdy krajowe i zagraniczne Irlandczyków 2006-2007. Źródło: Europejski Urząd Statystyczny

W tabeli powyżej znajduje się porównanie liczby noclegów (turystyka wypoczynkowa i służbowa) w Irlandii w czasie ostatnich dwóch lat do ilości wszystkich noclegów w krajach europejskich. W sumie liczba noclegów w Irlandii w 2007 roku w porównaniu do 2006 wzrosła o 5,8%, w tym o 4,1% turystyka zagraniczna i o 10% turystyka krajowa.



Czerwiec- Wrzesień 2004


Irlandia

Suma (tys.)

Turyści zagraniczni (tys.)

Turyści krajowi (tys.)

Turyści zagraniczni (%)

12 015

8 779

3 236

73,1
  1   2   3


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna