Iv sp reczpol „Jak powstał Reczpol ”



Pobieranie 7.81 Kb.
Data08.05.2016
Rozmiar7.81 Kb.

Adam Mazur

kl. IV

SP Reczpol

Jak powstał Reczpol............”


Dawno, dawno temu niedaleko grodu przemyśl mieszkały dwie biedne rodziny. Jedna nazywała się Bidulka, a druga Biadulka. Ponieważ było bardzo trudno o pracę, rodziny żyły w wielkiej nędzy. Ale bardzo się kochali. Pewnej wiosny u Bidulków na świat przyszedł syn, którego nazwali Rzecz. Zimą tego samego roku rodzina Biadulków doczekała się córeczki, którą nazwali pola. Dzieci dorastając często bawiły się razem.

Rodzicom dalej było bardzo ciężko, nie było co jeść w domu, więc Rzecz i Pola razem postanowili opuścić rodzinne domy i udać się na służbę do miasta. Tam bardzo szybko znaleźli pracę jako pomocnicy we młynie. Rzecz mielił zboże na mąkę, a Pola piekła chleb ze świeżej mąki. Ale młynarz był już stary i chory, nie mógł zajmować się młynem dlatego poprosił Rzecz, aby sam z Polą prowadził młyn. Po śmierci młynarza mieli coraz więcej zamówień, ich chleb był bardzo dobry. Szybko stal się bogatymi ludźmi.

Pewnego dnia postanowili odwiedzić swoich rodziców. Gdy przybyli w rodzinne strony dowiedzieli się, że już nie żyją, umarli w nędzy. Nawet nie wiedzieli gdzie są pochowani. Powrócili do swego młyna, ale na ich twarzach pozostał smutek. Nawet bogactwo nie było dla nich pocieszeniem. Ponieważ sam byli kiedyś bardzo biedni, mieli dobre serce dla innych. Postanowili cały swój majątek rozdać biednym ludziom, a młyn przekazać najbiedniejszej rodzinie pod warunkiem, że będą dalej pomagać ubogim.

Sami natomiast z jednym workiem na plecach udali się szukać miejsca cichego, spokojnego, blisko rzeki, lasów aby żyć skromnie ale szczęśliwie. Mijając Przemyśl napotkali piękną krainę leżącą nad rzeką, otoczoną lasami, pagórkami. Pomyśleli, że to miejsce które szukają. Postawili szałas blisko rzeki, zaczęli uprawiać ziemię, zaprzyjaźnili się ze zwierzętami żyjącymi w lasach. Byli bardzo szczęśliwi, kochali się, więc na świat przyszedł mały chłopiec.

Gdy zaczął już sam chodzić rodzice postanowili go jakoś nazwać, ale nic im do głowy nie przychodziło. Jak mama wymyśliła imię to tato się nie zgadzał, jak tato wymyślił to mama była przeciwna.

Pewnego wieczoru obok szałasu Rzeczy i Poli przechodził stary człowiek. Był bardzo głodny. Zmęczony wszedł do szałasu prosząc o posiłek i nocleg. Został bardzo dobrze przyjęty przez gospodarzy. Wieczorem gdy z polowania powrócił ich syn, staruszek zapytał go jak się nazywa. Odpowiedział, że jeszcze nie ma imienia bo rodzice ciągle zastanawiają się jak go nazwać. Wtedy mądry starzec chcąc zadowolić mamę i tata – powiedział do chłopca – będziesz miał na imię po rodzicach czyli Rzecz – Pola a ponieważ jesteś chłopcem, nazywasz się Rzeczpol. Rodzice bardzo się ucieszyli z takiego rozwiązania. Starzec mieszkał u nich jeszcze bardzo długo. Chłopiec stawał się już dorosłym człowiekiem, chodził na polowania, brał udział w różnych bitwach, cieszył się wielkim zaufaniem wśród innych rodzin. Jego sława szybko rozeszła się po całej okolicy. Po śmierci rodziców był najważniejszym człowiekiem w osadzie. Ponieważ był również dzielnym wojownikiem, często wyruszał na wojny. Ale po pewnej wojnie odważny Rzeczpol nie powracał do domu.

Mijały miesiące, lata, a Rzeczpola nie było. Mieszkańcy osady, w której mieszkał Rzeczpol nie mogli zapomnieć tak dobrego człowieka i postanowili swoją osadę nazwać jego imieniem czyli Rzeczpol, aby pamięć o nim była wieczna.

Od tego czasu do tej pory osada ta nosi nazwę Rzeczpol lub Reczpol, jak mówią inni.


Koniec


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna