Jak przygotować się do modlitwy wstawienniczej?



Pobieranie 41.59 Kb.
Data09.05.2016
Rozmiar41.59 Kb.
Jak przygotować się do modlitwy wstawienniczej?
1. Zrobić rachunek sumienia, pójść do spowiedzi Św., przyjąć Komunię św.

Z modlitwy wstawienniczej mogą skorzystać tylko osoby będące w stanie łaski uświęcającej,

tzn. mogące przystępować do Komunii św. Dla-czego? W stanie grzechu ciężkiego jesteśmy oddaleni od Pana Boga i niezdolni przyjąć Jego dary.

Pożądacie, a nie macie, żywicie morderczą zazdrość, a nie możecie osiągnąć. Prowadzicie walki i kłótnie, a nic nie posiadacie, gdyż się nie modlicie. Modlicie się, a nie otrzymujecie, bo się źle modlicie, starając się jedynie o zaspokojenie swych żądz (Jk 4,2-3).

W tym fragmencie święty Jakub wskazuje nam na wewnętrzną postawę, która jest przeszkodą dla dobrej modlitwy. Podstawowymi przeszkodami do otrzymania łask są: grzech, wewnętrzny brak przebaczenia winowajcom, zazdrość, zawiść i pragnienie zaspokojenia własnych żądz.

Dlatego przed przystąpieniem do modlitwy wstawienniczej należy zrobić dobry rachunek sumienia i zbadać, czy aby nie jestem w grzechu ciężkim, czy kogoś nie nienawidzę, nie pielęgnuję w sercu złości, zawiści, gniewu, zazdrości, chęci zemsty, odpłaty. Jeśli tak, to trzeba najpierw na-wrócić się, zerwać z grzechem i skorzystać ze spowiedzi św.

Należy także przypomnieć sobie, czy nie wikłałem się w rzeczy demoniczne, satanistyczne, okultystyczne i spirytystyczne, o których mowa na końcu tej publikacji. Jeśli tak by było, także te sprawy, nawet jeśli wcześniej nie mieliśmy świadomości, że one są złem, bałwochwalstwem i źródłem zniewolenia, należy wyznać w spowiedzi Św., wyrzec się ich i wyznać wiarę w Jezusa Chrystusa.

2. Na osobistej modlitwie przed modlitwą wstawienniczą zapraszać Pana Jezusa do swego życia i przedstawić Mu swoją prośbę.

3. Starać się o wzbudzenie w sobie właściwej intencji.

Nie mogę podchodzić do modlitwy wstawienniczej z takim nastawieniem, że chodzi mi tylko o dar (uzdrowienie, uwolnienie), a Darczyńca czyli Pan Jezus - mnie nie obchodzi. Zwracanie się z prośbą do Boga zakłada prawdziwe i szczere na-wrócenie. Nie mogę prosić Boga, bym został uzdrowiony i uwolniony, z założeniem, że nadal będę żyć w grzechu, bez Jezusa i wbrew Jego przykazaniom. W modlitwie wstawienniczej nie chodzi o „świadczenie usług" przez Jezusa. Chodzi o wejście w nową życiodajną relację z Jezusem, o którym wiem, że mnie kocha i pragnie mojego dobra, ale wymaga respektowania warunków przyjaźni z Nim.

4. Cały czas (przed modlitwą wstawienniczą i w czasie jej trwania) starać się o wyciszenie umysłu i emocji, o rozmodlenie, spokój i skupienie na Panu Jezusie.

Jak zachować się w czasie modlitwy wstawienniczej?

Zgodnie ze wspomnianą na początku „Instrukcją o modlitwach o uzdrowienie od Boga" Kongregacji Nauki Wiary modlitwa wstawiennicza nie może odbywać się przed wystawionym Najświętszym Sakramentem. Dlatego choć nie mamy przed oczami Pana Jezusa w sposób tak namacalny, jak jest On w Najświętszym Sakramencie, proponujemy osobie, aby zwróciła się w stronę tabernakulum lub krzyża, aby skupiła swą uwagę na Panu Jezusie, z którym ma rozmawiać. Osoba może stać lub klęczeć. Należy starać się o wyciszenie, rozmodlenie. W czasie modlitwy wstawienniczej nie należy zwracać uwagi na osoby posługujące, ale na Pana. Można modlić się z oczami zamkniętymi (żeby nie rozpraszać się).

Zespół modlitwy wstawienniczej najpierw pomaga osobie proszącej osobiście spotkać się z Jezusem przez zachętę i słowo Boże, a następnie modli się razem w jedności z proszącym o potrzebne łaski. Skuteczna jest modlitwa w jedności i z wiarą.

Gest nałożenia rąk

W Dziejach Apostolskich 19,6 czytamy: Kiedy Paweł włożył na nich ręce, Duch Święty zstąpił na nich. Mówili też językami i prorokowali. W Nowym Testamencie nałożenie rąk związane jest z uzdrawianiem (Mk 5,23; 6,5; 7,32; 8,22-26; Łk 4,40; 13,13; 16,18; Dz 9,12.17; 28,8), błogosławieniem (Mk 10,13-16; Łk24,50), z chrztem i z udzielaniem Ducha Świętego (Dz 8,16nn; 9,17) oraz z powierzaniem urzędów (Dz 6,6; 13,3; lTm 4,14).

Dziś wiele osób bardzo mylnie utożsamia biblijny gest nałożenia rąk z okultystyczną praktyką rozmaitych bioenergoterapeutów i pseudo-uzdrowicieli.

Modlitewny gest nałożenia rąk jest gestem symbolicznym, a nie magicznym!!! Nie ma nic wspólnego z przekazywaniem tajemniczych mocy czy energii (choćby w celu uzdrowienia), przed czym przestrzega wyraźnie Katechizm Kościoła Katolickiego (punkty 2116 i 2117). W posłudze modlitwy wstawienniczej jest on tylko symbolicznym gestem modlitewnym, błagalnym. Jest to informacja dla danej osoby, że teraz przyzywamy Ducha Świętego, aby do niej przyszedł, że prosimy o Boże błogosławieństwo dla niej.

W zespole modlitwy wstawienniczej ten gest stosuje kapłan lub diakon, a jeśli go nie ma jedna osoba z zespołu prowadząca modlitwę. Wylanie Ducha Świętego

Podczas modlitwy wstawienniczej doświadczeniu wylania Ducha Świętego często towarzyszą szczególne przeżycia w różnych wymiarach człowieczeństwa. Może to być pokój serca, umocnienie duchowe, radość i pozytywny stan emocjonalny. Przychodząca łaska bywa odczuwana nawet w fizycznym wymiarze, np. w formie mrowienia, drżenia, mocy spoczywającej na człowieku, który w swej znikomości stworzenia wręcz drży wobec niej (tzw. odczucie „namaszczenia" przez Ducha Świętego). Człowiek może doświadczyć tzw. „spoczynku w Duchu Świętym", umacniającego odpoczynku, któremu może towarzyszyć radość albo i łzy, a nierzadko także proces wewnętrznego uzdrowienia (emocjonalnego, wspomnień, odblokowania po zranieniach, otwarcia po wcześniejszych zawodach) czy przywrócenie nadziei i radości życia.

Przestrzegamy jednak, aby osoba korzystają-ca z modlitwy wstawienniczej nie pragnęła za wszelką cenę „spoczynku w Duchu Świętym", aby panowała nad emocjami, nie napędzała ich sztucznie, bo to w niczym nie przyczyni się do skuteczności modlitwy, gdyż dary Ducha Świętego otrzymuje się z łaski Bożej, a nie na drodze wypracowanej techniki.

Ponieważ Duch Święty przychodzi zawsze, aby obdarować człowieka czymś więcej niż człowiek sam z natury jako stworzenie posiada, często wylaniu Ducha Świętego towarzyszy rozbudzenie lub udzielenie charyzmatów, czyli nadprzyrodzonych uzdolnień do pełnienia jakichś funkcji, zadań w Kościele i świecie. Charyzmaty są widzialną manifestacją Ducha Świętego (por. 1 Kor 12, 7nn).

Kiedy jest potrzebna modlitwa o uwolnienie?1

Modlitwa o uwolnienie jest szczególnym rodzajem modlitwy wstawienniczej. Może być prowadzona w zespole modlitwy wstawienniczej złożonym z osób świeckich, ale tylko pod przewodnictwem kapłana lub diakona, który tę modlitwę prowadzi. Gdy osoba stosowała praktyki okultystyczne, spirytystyczne czy satanistyczne, wówczas zawsze najpierw konieczna jest modlitwa kapłana o uwolnienie tej osoby od skutków tych praktyk, a dopiero potem może być kontynuowana modlitwa wstawiennicza.

Gdy ktoś wprost modlił się do szatana, zapraszał złe duchy, zazwyczaj konieczny jest egzorcyzm. Natomiast nie zawsze złe samopoczucie czy chęć ucieczki wobec rzeczy świętych jest znakiem zniewolenia. Taki stan wewnętrzny może mieć podłoże psychiczne. Aby stwierdzić w konkretnym przypadku, czy jest konieczna lub wskazana modlitwa o uwolnienie, trzeba odkryć przyczyny złego stanu człowieka. Stan zniewolenia musi mieć jakąś przyczynę: bądź w złych praktykach przodków, bądź w jego grzesznym postępowaniu, bądź w nieświadomym nawet zaangażowaniu w praktyki demoniczne, bądź wreszcie w czarach, urokach, voodoo, przekleństwach itp. sprawowanych przez innych w celu zaszkodzenia danej osobie, chyba że Bóg dopuszcza kuszenie diabelskie w celu wydoskonalenia danej osoby.
Pomocą w znalezieniu przyczyn i w określeniu, jak należy przeprowadzić modlitwę, może być poniższy zestaw pytań:

1. Co skłoniło cię do szukania pomocy? Jakie objawy cię zaniepokoiły? Od jak dawna trwają te objawy?

2. Gdzie i u kogo szukałeś do tej pory pomocy?

3. Jak oceniasz swój stan zdrowia (fizyczny i psychiczny)?

4. Jaka jest twoja wiara w Boga?

5. Czy uczęszczasz regularnie do spowiedzi Św. i Komunii Św.?

6. Czy łatwo ci jest modlić się w kościele? Czy w ogóle masz jakieś problemy z modlitwą?

7. Czy w twojej rodzinie są osoby zabobonne? Czy przodkowie zajmowali się magią, odczynianiem, stosowali dziwne praktyki, wywoływali duchy, dusze zmarłych itp.?

8. Czy leczyłeś się tzw. medycyną niekonwencjonalną (bioenergoterapia2, uzdrowiciele z Filipin, seanse Zbyszka Nowaka - ręce, które leczą, Kaszpirowskiego, Cłive Harrisa3, Reiki, Feng Shui4, różdżkarstwo, wahadełko, odpromienniki, radiestezja5, leki homeopatyczne6, zioła energetyzowane okultystycznie, irydologia - czytanie z oczu, leczenie z moczu, jasnowidztwo7, seanse biotroniczne, podejrzane treningi i seanse psychoterapeutyczne8, hipnoza9, akupunktura, akupresura10, rebirthing, medycyna chińska, masaże chińskie itp.)?

9. Czy korzystałeś z usług wróżki lub czarownicy? Czy wróżyłeś z kart (np. Tarot11)?

10. Czy chodziłeś na kursy walk Wschodu, medytacje transcendentalne? Czy ćwiczyłeś jogę, karate, Tai Chi itp.?12

11. Czym próbowałeś zapewnić sobie sukces i szczęście (drzewko szczęścia, amulety, talizmany, podkowa, pawie pióra, słoniki na szczęście, wisiorki z wężem, ze słonikiem, pierścień Atlantydy itp.)13?

12. Czy czytasz horoskopy i wierzysz w nie?14

13. Czy jesteś zniewolony przez nałogi (seksualne, nikotynizm, alkoholizm, narkomania, lekomania, TV, Internet, muzyka satanistyczna, pornografia itp.)15? Od jak dawna? Jakie były tego początki i przyczyny?

14. Czy w spowiedzi św. nie zataiłeś kiedyś grzechów ciężkich ze wstydu czy innych przyczyn?

15. Czy nie dokonałeś aborcji lub do niej nie skłoniłeś? Czy miewasz myśli samobójcze, nienawiść do siebie lub innych, chęć zabójstwa?16

16. Czy szukałeś już kiedyś pomocy u jakiegoś świeckiego „egzorcysty", odczyniającego, wróżki, czarownika, jasnowidza? Jakie stosował on praktyki?17 Jakie były tego skutki?

17. Czy sam uczestniczyłeś w wywoływaniu duchów (np. dla zabawy)? Z jakimi efektami? Czy korzystałeś ze spirytystycznej Metody Silvy lub Sita Learning System?18

18. Czy odgrywałeś kiedyś rolę diabła19 (choćby dla zabawy, w jasełkach lub z innej okazji)? Czy miałeś figurki diabła, maskotki, znaki?

19. Czy kiedyś modliłeś się do diabła, szatana, ducha opiekuńczego lub je przyzywałeś? Może prosiłeś je o coś? Czy podpisywałeś jakiś układ, pakt, cyrograf?20

20. Czy nie masz jakichś podejrzanych, demonicznych, kultycznych przedmiotów (figurki bożków, Buddy, pamiątki z krajów egzotycznych, Południa, Wschodu..., wisiorki, maski, malowidła, rzeźby, amulety, kolorowe pętle, podejrzane bransolety, chińskie, indyjskie, kadzidełka, przedmioty kultu obcych religii, ich obrazy, ikony)21 ?

21. Czy dzieją się w twym domu (lub w innych miejscach, w których przebywasz) jakieś dziwne zjawiska, które mogą być przejawem działania duchów (lub zmarłych)?22

22. Czy ktoś na ciebie rzucał przekleństwo, złorzeczył ci?23 Czy ty to robiłeś? Czy zajmowałeś się białą lub czarną magią, wróżeniem z kart? Czy komuś usiłowałeś szkodzić przez voodoo lub w inny sposób?24

23. Czy kiedyś wyrzekałeś się Boga, powątpiewałeś o Nim?25

24. Czy czytywałeś książki New Age, Biblię satanistyczną, Koran, księgi innych religii?26

25. Czy nie słuchasz dużo ostrej muzyki, rockowej, satanistycznej, techno, metal?...27

26. Czy przeżywasz jakieś obsesje, natręctwa, natrętne i męczące myśli?28 Jak często? Jak sobie z tym radzisz?

27. Jak reagujesz na święte rzeczy, miejsca? Czy coś cię w tej dziedzinie niepokoi?

28. Czy grałeś w jakieś demoniczne gry komputerowe i inne (Diablo, Dungeons & Dragons, Advanced D&D, Quake, RPG, Pokemony, tj. kieszonkowe potwory)? Czy czytałeś literaturę obcych kultów, religii, książki o magii, wtajemniczające w czary i magię (np. Harry Potter)?29

29. Czy praktykowałeś satanizm lub uczestniczyłeś w kultach innych religii (Hare Kriszna, Halloween itp.)?30

30. Czy nosiłeś jakieś znaki z tym związane (pentagram, trzy szóstki, odwrócony krzyż, znak yin-yang, ankh, skarabeusz...)?31

1 Zobacz szerzej W. Cyran, Modlitwa o uwolnienie a egzorcyzm, Częstochowa 2002.

2 Zdrowa nauka nie potwierdza istnienia takich naturalnych ener­gii w człowieku, o których mówią bioenergoterapeuci, posłu­gujący się terminologią i wyjaśnieniami pseudonaukowymi, zaczerpniętymi z okultyzmu.

3 Wspomniane praktyki mają oparcie w zaangażowaniu spirytystycznym, czyli są wynikiem współpracy z duchami i stąd są bardzo niebezpieczne.

4 Niebezpieczne praktyki okultystyczne pochodzenia wschodniego.

5 Te ostatnie nie znaj dują żadnego potwierdzenia w solidnych badaniach naukowych. Podobnie teorie wyjaśniające propagowane przez radiestetów (dotyczące cieków wodnych, rozkładu energii w człowieku, tajemnego promieniowania szkodliwego, właściwości różdżki, odpromienników) mają charakter pseudonaukowy. Oparte są głównie na spirytyzmie i na czarach.

6 Ich pochodzenie i produkcja jest okultystyczna. Z naukowego punktu widzenia są oszustwem. Jednak ich okultystyczny charakter sprawia, że nie są obojętne, ale niosą zagrożenie duchowe, jak wszystkie substancje przyjmowane od czarowników, satanistów i spirytystów.

7 Irydologia i inne formy jasnowidztwa mają podłoże spirytystyczne, choć irydologię próbuje się bezskutecznie uzasadniać naukowo.

8 Biotronika, mimo prób nadawania jej charakteru naukowego, podpada pod spirytyzm. Wiele praktyk psychoterapeutycznych ma korzenie w ideologii i religiach Wschodu. Oparte są często na okultyzmie

i są niebezpieczne. Bywa, że prowadzący je stosują tzw. wampiryzm energetyczny, przejawiający się w dużym osłabieniu korzystających z seansu. Zanim poddamy się jakiejś psychoterapii, warto najpierw dokładnie wywiedzieć się, jaki ma charakter, jakie pochodzenie, jakie metody stosuje psychoterapeuta. Nie wystarczy pewność, że prowadzący je jest lekarzem medycyny.

9 Badający hipnozę sami stwierdzają, że nie jest dokładnie poznana. Niepokój rodzi fakt, że więzi nawiązane w czasie seansu, mogą trwać bardzo długo po wyjściu pacjenta ze stanu hipnozy. Pozostaje niebezpieczeństwo dalszej manipulacji człowiekiem. Może mieć podłoże spirytystyczne.

10 Obie wspomniane metody terapeutyczne mają podobny charakter, jak inne praktyki wschodnie. Bazują na obcej koncepcji człowieka i na założeniach anatomicznych nie potwierdzonych przez anatomię i medycynę naukową. Nomenklatura i charakter jest okultystyczny.

11 O ile wróżby w ogóle są grzechem ciężkim i niosą zagrożenie duchowych zniewoleń, o tyle karty Tarot mają podłoże typowo demoniczne i mogą prowadzić nawet do satanizmu.

12 Praktyki walk Wschodu i ćwiczenia są oparte na obcym chrześcijaństwu systemie filozoficzno-religijnym i mają na celu doprowadzenia człowieka do fuzji z tajemnymi (okultystycznymi) „energiami", do fuzji z naturą, czego skutkiem jest uzależnienie go od złych mocy i uczynienie go spirytystycznym medium. Wschodnia medytacja transcendentalna i jej podobne, mantra i wymawianie niezrozumiałych formuł zagrażają relacji z Chrystusem, są przyczyną duchowych zniewoleń i są praktykami jednoznacznie bałwochwalczymi.

13 Poleganie na amuletach, uzależnianie swego życia od czegokolwiek poza Bogiem jest ciężkim grzechem bałwochwalstwa.

14 Horoskopy mają źródło w kultach astralnych, pogańskich. Jest to nie tylko praktyka bałwochwalcza i ciężko grzeszna, ale może prowadzić do zniewolenia duchowego.

15 W nałogach nie zawsze chodzi o zniewolenie duchowe, ale popełnianie nałogowo grzechów ciężkich, lekceważenie przykazań, bunt przeciw Bogu i Jego prawu może prowadzić do zniewolenia demonicznego. Praktyka uczy, że niemożność wyjścia z nałogu mimo podejmowania wszelkich możliwych wysiłków, może świadczyć o stanie zniewolenia duchowego, który często ma przyczyny w wywoływaniu duchów lub w innych praktykach spirytystycznych i okultystycznych. Propagowanie pornografii w świecie jest często związane z praktykami spirytystycznymi (nawet satanistycznymi), co sprawia, że zniewolenie dosięga głębszych sfer i wymaga modlitwy o uwolnienie.

16 Zabójstwo i samobójstwo jest otwarciem furtki szatanowi. Obsesje myśli samobójczych mogą być wynikiem uwikłań spirytystycznych i satanistycznych.

17 Korzystanie ze wspomnianych usług prowadzi nieraz do zakamuflowania dolegliwości, choroby, przy jednoczesnym silniejszym zniewoleniu duchowym. Nie można wyrzucać złego ducha złym duchem.

" Zabawa, chęć zdobycia wiedzy nie usprawiedliwiają grzesznych praktyk. Wymienione przykładowe praktyki spirytystyczne są zawsze niebezpieczne. Złego ducha nie trzeba zapraszać dwa razy. Skutki wywoływania duchów dają o sobie znać nawet po latach.

19 Odgrywanie roli diabła, wczuwanie się w niego, utożsamianie z nim, nazywanie kogoś „diabłem" jest zawsze bardzo niebezpieczne i raczej zawsze kończy się zniewoleniem.

20 W wypadku pozytywnej odpowiedzi na te pytania, należałoby poprosić egzorcystę o pomoc.

21 Posiadanie i noszenie przedmiotów związanych z praktykami demonicznymi, z kultem obcych bogów, symboli religijnych obcych bóstw jest zapraszaniem demonów z nimi związanych. W niektórych wypadkach nie wystarczy egzorcyzmowanie tych przedmiotów, ale jak uczy praktyka egzorcystów, należy je spalić (z wyjątkiem kadzidełek poświęconych bożkom, które trzeba zniszczyć w inny sposób).

22 Niepokojące zjawiska w pewnych miejscach mogą być wynikiem sprawowanych tam rytów satanistycznych, spirytystycznych albo zabójstwa. Najczęściej jednak związane są one nie tyle z miejscem, co z osobą, która angażowała się w spirytyzm. Stąd wówczas przyczyny nie należy szukać w miejscu, ale w osobie, która wymaga nawrócenia i przynajmniej modlitwy o uwolnienie.

23 Złorzeczenie komuś i przekleństwo może odnieść swój skutek szczególnie wobec osób żyjących w grzechu. Osobę cierpiącą należy wezwać do nawrócenia i do przyjaźni z Bogiem, a następnie można modlić się o zniszczenie skutków przekleństwa.

24 Biała magia jest grzechem podobnie jak czarna. Obie są zakazane i obie są niebezpieczne, bo powodują poważne zniewolenie duchowe. Uwolnienie od praktyk szkodzenia komuś (czarna magia, voodoo...) wymaga nawrócenia, pokuty przez naprawienie krzywd i pojednania się z Bogiem.

25 Bunt wobec Boga zawsze rodzi niebezpieczeństwo otwarcia się na działanie szatana.

26 Zainteresowania, chęć zdobycia wiedzy o innych religiach nie usprawiedliwia rozczytywania się w kultycznych księgach obcych bóstw. Zawsze rodzi niebezpieczeństwo zamieszania i powstania wątpliwości, a w wypadku Biblii szatana prowadzi do zniewolenia i do satanizmu.

27 Niebezpieczeństwo okultystycznych, spirytystycznych i demonicznych przekazów w czasie słuchania wskazanej muzyki jest ogromne. Demonowi wystarcza przyzwolenie przez włączenie odbiornika i chęć słuchania nawet niezrozumiałych utworów.

28 Takie stany mogą być wynikiem problemów emocjonalnych, a nawet psychozy (choroby psychicznej). Rozeznania wymaga treść obsesji, czas i miejsce pojawiania się ich (np. w czasie Mszy Św., na modlitwie, w miejscach świętych, co może świadczyć o zniewoleniu duchowym), przyczyny (uwikłania spirytystyczne...). Mogą być symptomami potwierdzającymi stan zniewolenia, ale niejednoznacznym dowodem.

29 Wymienione w tym punkcie sprawy zazwyczaj niosą bardzo duże niebezpieczeństwo zniewolenia i uwolnienie zazwyczaj musi być poprzedzone radykalnym odcięciem się od tych spraw, wyrzeczeniem, usunięciem i zniszczeniem „zainfekowanych złem" przedmiotów.

30 Bałwochwalcze praktyki wyznawców Kriszny (z mantrą włącznie), spirytystyczne i satanistyczne rytuały Halloween oraz zaangażowanie satanistyczne pozostawiają skutki duchowe, które najczęściej domagają się interwencji egzorcysty.



31 Wymienione znaki mają zazwyczaj związek z kultem szatana.
Tekst z broszury: „Modlitwa wstawiennicza”, ks. dr Włodzimierz Cyran, Częstochowa 2004.


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna