Jakimi została obdarzona przez naturę i człowieka



Pobieranie 190.88 Kb.
Strona1/3
Data08.05.2016
Rozmiar190.88 Kb.
  1   2   3




Wstęp
Turystyka jako zjawisko społeczne i gospodarcze pojawiła się pod koniec XIX w., jednak masowy jej rozwój nastąpił dopiero po II wojnie światowej.
Do ważniejszych czynników rozwoju turystyki należały: rozwój transportu, urbanizacja, wzrost zamożności społeczeństwa oraz wydłużenie się czasu wolnego. Te i inne czynniki spowodowały dynamiczny rozwój turystyki.
Ruch turystyczny kieruje się do pewnych obszarów, charakteryzujących się określonymi cechami. O atrakcyjności turystycznej decydują przede wszystkim walory środowiska przyrodniczego, wypoczynkowe, krajoznawcze, kulturowe oraz walory specjalistyczne.

Występowanie walorów na danym obszarze jest podstawowym czynnikiem wpływającym na rozwój ruchu turystycznego. Od stopnia atrakcyjności


i nagromadzenia walorów w danym terenie, zależy liczba turystów odwiedzających dane miejsce.

Celem mojej pracy jest przedstawienie piękna i bogactwa wszystkich walorów turystycznych stanu Nowa Południowa Walia w Australii,


jakimi została obdarzona przez naturę i człowieka.

Swoje wrażenia z kraju, który leży dokładnie po drugiej stronie globusa niż Polska, postanowiłam opisać zachwycona otaczającym pięknem.


Najbardziej urzekły mnie połączenia dziewiczych terenów tego regionu
z nowoczesnością w zurbanizowanych miastach.

Celem mojej pracy jest przedstawienie bogactwa ziemi australijskiej.

Przedmiotem mojej pracy są walory turystyczne wszystkich regionów Nowej Południowej Walii.

Do realizacji założonego celu w pracy zastosowano metodę opisową,


oraz metoda analizy źródłowej.

Zakres przestrzenny obejmował cały teren wewnątrz granicy Nowej Południowej Walii. Korzystano z dostępnej literatury fachowej,


artykułów drukowanych w czasopismach, prasy z zakresu turystyki,
z dostępnych stron internetowych, a także z własnych materiałów. W czasie zbierania informacji nie napotkano na kłopoty związane z uzyskaniem danych. Zebrane informacje, materiały i dane pozwoliły mi na zrealizowanie postawionego celu pracy.

Praca składa się z wstępu, dwóch rozdziałów oraz zakończenia.

W pierwszym rozdziale pracy dokonano ogólnej charakterystyki Nowej Południowej Walii z szczególnym uwzględnieniem charakterystyki geograficznej i społeczno – gospodarczej.

W drugim rozdziale scharakteryzowano pojęcie i funkcje walorów turystycznych oraz dokonano szczegółowej charakterystyki regionów turystycznych Nowej Południowej Walii. Dokonano także ocenę zagospodarowania tychże regionów.



Rozdział I
Ogólna charakterystyka
1. Charakterystyka geograficzna

    1. Budowa fizjograficzna

Nowa Południowa Walia (New South Wales) leży w regionie Wschodniej Azji i Pacyfiku i zalicza się do subregionu Oceanii. Nowa Południowa Walia to jeden ze stanów Australii. Znajduje się w jej południowo-wschodniej części i zajmuje powierzchnie 801 600 km2. Od wschodu oblewają ja Ocean Spokojny oraz morze Tasmana. Linia brzegowa o długości 1 120 km jest raczej słabo rozwinięta. Pozostałe granice mają charakter lądowy. Od północy NPW graniczy ze stanem Queensland; granica przebiega na wschodzie pasmem McPherson, następnie rzeką Macintyre (dopływ Darling), wreszcie na zachodzie równoleżnikiem 29º szerokości geograficznej południowej.


Na zachodzie, od Australii południowej, oddziela NPW południk 141º długości geograficznej wschodniej. Na południu graniczy ze stanem Wiktoria; granica na długim odcinku biegnie wzdłuż rzeki Murray,
a następnie, w jej przedłużeniu, przecina Alpy Australijskie i dociera do Morza Tasmana. W południowo-wschodniej części Nowej Południowej Walii wyodrębniono terytorium federalne Australii tzw. “Australijskie Terytorium Stołeczne” (Australian Capital Teritory), stanowiące swoistą odrębność administracyjną (map.1). Pierwotnie po odkryciu Australii w roku 1788, nazwa NPW odnosiła się do brytyjskiej kolonii obejmującej całą wschodnią część kontynentu.

Map.1. Mapa Australii z wyodrębnionymi stanami.

Źródło: Geografia turystyczna świata pod redakcją Jadwigi
Waraszyńskiej; Wydawnictwo Naukowe PWN,
Warszawa 1997, s.385

    1. Ukształtowanie terenu

Ukształtowanie terenu Nowej Południowej Walii stanowi w większości płaskowyż z przeważającymi wzniesieniami i Wielkimi Górami Wododziałowymi po wschodniej stronie stanu. Wielkie góry Wododziałowe ciągną się wzdłuż wybrzeża na odległości ponad 1000 km.

Są zbudowane z paleozoicznych skał osadowych intrudowanych skałami magmowymi. Zachowały się tutaj także formy lodowcowe pochodzące
z plejstocenu. Najwyższym pasmem Wielkich Gór Wododziałowych są Alpy Australijskie, których dużą powierzchnie zajmują parki narodowe: m.in. Park Narodowy Kościuszki. Na jego terenie znajduje się najwyższy szczyt Australii – Góra Kościuszki znajdująca się na wysokości 2230 m.n.p.m., której nazwa nadana została przez polskiego podróżnika Pawła Edmunda Strzeleckiego.
Do najpiękniejszych zaś partii Wielkich Gór Wododziałowych należą Góry Błękitne, leżące na zachód od Sydney.

Natomiast wschodnia część NPW to teren przeważnie nizinny obejmujący swoim zasięgiem część Wielkiego Basenu Artezyjskiego oraz rozlewnie dwóch największych rzek NPW – Murray i Darling. Wybrzeżu towarzyszy miejscami wąski pas nizin, na wielu odcinkach stoki górskie dochodzą bezpośrednio do brzegów Morza Tasmana. Po stronie zachodniej Wielkie Góry Wododziałowe opadają łagodnie ku Nizinom Wewnętrznym: Murray na południu i Darling na północy. Niziny mają charakter wyścielonych utworami trzeciorzędowymi równin, rozciętych korytami okresowych potoków.

Ogólnie ujmując ukształtowanie terenu NPW jest bardzo zróżnicowane, zaczynają od nizin z dolinami rzek, a kończąc na górach z najwyższym szczytem Australii(map. 2).

Map. 2. Ukształtowanie powierzchni NPW

Źródło: Encyklopedia Geografii Świata, s. 487.
Gleby NPW nawiązują do ukształtowania powierzchni i stosunków klimatycznych. Wschodni skłon gór zajmują gleby bielicowe, zachodni – brunatne i czerwone. Niziny Wewnętrzne cechują się występowaniem typowych dla suchej formacji trawiastych gleb szarych, kasztanowych i brunatnych, przechodzących ku zachodowi w gleby pustynne.


    1. Klimat

W związku z położeniem Australii na półkuli południowej Australijskie pory roku są przeciwieństwem europejskich i północno amerykańskich.


W grudniu panują tu upały i wiele Australijczyków spędza Boże Narodzenie na plaży, natomiast w sierpniu przypada środek zimy. Lato zaczyna się
w grudniu, jesień w marcu, zima w czerwcu, a wiosna we wrześniu.

Stosunki klimatyczne Nowej Południowej Walii są związane


z ukształtowaniem powierzchni. Wybrzeże posiada klimat podzwrotnikowy morski ze średnią temperaturą lipca około 12°C, stycznia 22°C i stosun­kowo równomiernym rocznym opadem 900-1 200 mm, nieznacznie bardziej obfitym w jesieni i zi­mie (marzec-lipiec) niż w lecie. Na niewielkie zróżnicowanie całorocznych opadów ma wpływ ciepły prąd, obmywający wschodnie wybrzeża Australii. W Wiel­kich Górach Wododziałowych opady są nieco wyższe, a temperatura znacząco spada; na wysokości ponad
1 000m.n.p.m. występują już (w okresie zimowym) opady śniegu.
W najwyższych partiach Alp Australijskich pokrywa śnieżna utrzymuje się przez kilka miesięcy w roku i jest to jednocześnie jedyne miejsce w Australii, gdzie można spokojnie szusować na nartach. Zachodni skłon gór jest bardziej suchy (opad roczny 500-700 mm); Wielkie Góry Wododziałowe stanowią bowiem barierę klimatyczną, zatrzymującą dopływ wilgotnych mas powietrza znad Pacyfiku. Niziny Wewnętrzne cechują się już suchym klimatem zwrotnikowym; wielkość rocznego opadu maleje od 500 mm w części wschodniej do 200 mm na zachodzie.
NPW cieszy się największą popularnością wśród turystów w lecie
(XII - II), gdyż pogoda sprzyja wówczas pływaniu i przebywaniu na świeżym powietrzu. Latem na północno-wschodnim krańcu NPW jest bardzo gorąco.

  1   2   3


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna