Komunikat prasowy 3110. posiedzenie Rady Rolnictwo I rybołówstwo



Pobieranie 50.66 Kb.
Data09.05.2016
Rozmiar50.66 Kb.











RADA
UNII EUROPEJSKIEJ





PL

14374/11 (03.10)

(OR. en)





PRESSE 314

PR CO 52





KOMUNIKAT PRASOWY

3110. posiedzenie Rady



Rolnictwo i rybołówstwo

Bruksela, 20 września 2011 r.






Przewodniczący Marek SAWICKI
Minister rolnictwa i rozwoju wsi z Polski











Główne wyniki posiedzenia Rady

W odniesieniu do rolnictwa, ministrowie przeprowadzili debatę dotyczącą kierunków polityki na temat rozprowadzania produktów żywnościowych wśród osób najbardziej potrzebujących w Unii. Nie udało im się uzyskać większości opowiadającej się za wnioskiem Komisji.

Ponadto Rada omówiła kwestię wykorzystywania biomasy rolnej do celów energetycznych.

Na koniec ministrowie zostali pokrótce poinformowani o kryzysie w sektorze owocowo-warzywnym oraz o uzupełniających krajowych płatnościach bezpośrednich w roku 2012.

SPIS TREŚCI1

UCZESTNICY Error: Reference source not found

OMAWIANE PUNKTY

ROZPROWADZANIE ŻYWNOŚCI WŚRÓD NAJBARDZIEJ POTRZEBUJĄCYCH Error: Reference source not found

WYKORZYSTYWANIE BIOMASY ROLNEJ DO CELÓW ENERGETYCZNYCH Error: Reference source not found

SPRAWY RÓŻNE Error: Reference source not found

Kryzys w sektorze warzyw i owoców Error: Reference source not found

Uzupełniające krajowe płatności bezpośrednie Error: Reference source not found



INNE ZATWIERDZONE PUNKTY

SPRAWY ZAGRANICZNE

  • Specjalny Przedstawiciel UE przy Unii Afrykańskiej Error: Reference source not found

SPRAWY GOSPODARCZE I FINANSOWE

  • Unijna gwarancja dla zewnętrznych operacji EBI Error: Reference source not found

OCHRONA KONSUMENTÓW

  • Produkty do higieny jamy ustnej – stosowanie nadtlenku wodoru Error: Reference source not found

  • Rowery – wymogi bezpieczeństwa Error: Reference source not found

MIANOWANIA

  • Komitet Regionów Error: Reference source not found

PROCEDURA PISEMNA

  • Sprawy zagraniczne – Libia: sankcje Error: Reference source not found

UCZESTNICY

Belgia:

Sabine LARUELLE minister ds. MŚP, samozatrudnienia, rolnictwa i polityki naukowej

Benoît LUTGEN waloński minister ds. prac publicznych, rolnictwa, obszarów wiejskich, przyrody, leśnictwa i dziedzictwa

Kris PEETERS premier rządu flamandzkiego i flamandzki minister ds. gospodarki, polityki zewnętrznej, rolnictwa oraz polityki obszarów wiejskich



Bułgaria:

Cwetan DIMITROW wiceminister rolnictwa i polityki żywnościowej



Republika Czeska

Juraj CHMIEL wiceminister rolnictwa



Dania:

Anders MIKKELSEN dyrektor w Ministerstwie Żywności, Rolnictwa i Rybołówstwa



Niemcy:

Robert KLOOS sekretarz stanu, Federalne Ministerstwo Żywności, Rolnictwa i Ochrony Konsumentów



Estonia:

Helir-Valdor SEEDER minister rolnictwa



Irlandia:

Tom MORAN sekretarz generalny w departamencie rolnictwa, rybołówstwa i żywności



Grecja:

Georgia BAZOTI-MISONI sekretarz generalny ds. żywności i rolnictwa



Hiszpania:

Rosa AGUILAR RIVERO minister środowiska, obszarów wiejskich i gospodarki morskiej



Francja:

Bruno LE MAIRE minister rolnictwa, żywności i rybołówstwa, terenów wiejskich i zagospodarowania przestrzennego



Italy

Francesco Saverio ROMANO minister rolnictwa, żywności i gospodarki leśnej



Cypr:

Sofoclis ALETRARIS minister rolnictwa, zasobów naturalnych i środowiska



Łotwa:

Jānis DŪKLAVS minister rolnictwa



Litwa:

Mindaugas KUKLIERIUS wiceminister rolnictwa



Luksemburg:

Frank SCHMIT dyrektor, Ministerstwo Rolnictwa, Uprawy Winorośli i Rozwoju Wsi



Węgry:

György CZERVÁN sekretarz stanu w Ministerstwie Rozwoju Obszarów Wiejskich



Malta:

Patrick MIFSUD zastępca stałego przedstawiciela



Niderlandy:

Hans HOOGEVEN dyrektor generalny w Ministerstwie Rolnictwa, Środowiska i Jakości Żywności



Austria:

Edith KLAUSER dyrektor generalny ds. rolnictwa i żywienia w Ministerstwie Rolnictwa, Leśnictwa, Środowiska i Gospodarki Wodnej



Polska:

Marek SAWICKI minister rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich

Jarosław WOJTOWICZ podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi

Portugalia:

José DIOGO ALBUQUERQUE sekretarz stanu ds. rolnictwa



Rumunia:

Achim IRIMESCU minister − radca, Stałe Przedstawicielstwo Rumunii



Słowenia:

Dejan ŽIDAN minister rolnictwa, leśnictwa i żywności



Słowacja:

Gabriel CSICSAI sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi



Finlandia:

Jari KOSKINEN minister rolnictwa i leśnictwa



Szwecja:

Jan OLSSON zastępca stałego przedstawiciela



Zjednoczone Królestwo:

Jim PAICE minister stanu ds. środowiska, żywności i wsi



Komisja:

Dacian CIOLOȘ członek



OMAWIANE PUNKTY

ROZPROWADZANIE ŻYWNOŚCI WŚRÓD NAJBARDZIEJ POTRZEBUJĄCYCH

Rada przeprowadziła debatę dotyczącą kierunków polityki w sprawie wniosku dotyczącego dystrybucji produktów żywnościowych wśród osób najbardziej potrzebujących w Unii (13900/1/11).

Nie udało się uzyskać większości kwalifikowanej opowiadającej się za zagwarantowaniem skutecznego funkcjonowania programu do końca roku 2013. Prezydencja zapoznała się ze stanowiskami delegacji i zobowiązała się do zastanowienia się nad dalszym prowadzeniem prac w tej sprawie.

Pierwszy wniosek w tej sprawie został przedstawiony Radzie w roku 2008. W roku 2010 Komisja przedłożyła zmieniony wniosek w tej samej sprawie (13435/10). W obydwu przypadkach wyłoniła się mniejszość blokująca przyjęcie wniosku.

Bieżący program, na podstawie którego Unia Europejska może dostarczać osobom najbardziej potrzebującym żywność pochodzącą z zapasów interwencyjnych, został utworzony w roku 1987. Włączono go do rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku w roku 2007.

W roku 2008 Komisja zaproponowała zmianę dotychczasowych przepisów. We wniosku proponuje się, by żywność pozyskiwać z zapasów interwencyjnych lub z rynku; to ostatnie źródło nie byłoby już ograniczone – jak to jest obecnie – do przypadków, gdy zapasy interwencyjne są tymczasowo niedostępne. Ponadto stopniowa rezygnacja z zapasów interwencyjnych spowodowane zmianą struktury wspólnej polityki rolnej (WPR) oraz wysokie ceny towarów rolnych doprowadziły już do większego uzależnienia obecnego programu od zakupów żywności na rynku. Oprócz tego, aby zoptymalizować równowagę składników odżywczych, asortyment rozprowadzanej żywnosci obejmie produkty nie podlegające działaniom interwencyjnym. We wniosku wprowadzono także krajowe współfinansowanie programu i pułap dla wkładów finansowych Unii.

W roku 2010 w nowo zmienionym wniosku wprowadzono przekształcenie tekstu, by ujednolicić go z przepisami Traktatu z Lizbony. Zaproponowano w tym wniosku zmianę przepisów dotyczących współfinansowania zakładającą zwiększenie udziału Unii oraz przewidziano, że finansowanie w państwach członkowskich może pochodzić z sektora publicznego lub prywatnego.

Należy pamiętać, że w roku 2008 Niemcy wniosły do Sądu Pierwszej Instancji sprawę przeciwko Komisji, występując o częściowe unieważnienie rozporządzenia Komisji w sprawie realizacji programu w roku 2009. W dniu 13 kwietnia 2011 r. orzeczenie sądu anulowało przepisy wniosku Komisji dopuszczające zakupy na rynku. Z zakupów takich pochodziło 90% zasobów przeznaczonych na program w 2009 roku. W dniu 10 czerwca 2011 r. Komisja, by uwzględnić to orzeczenie, przyjęła rozporządzenie przewidujące zmniejszenie budżetu programu na rok 2012 z 480 mln EUR 113,5 mln EUR. Program na rok 2012 będzie zatem opierał się wyłącznie na istniejących zapasach interwencyjnych, a państwa członkowskie otrzymają mniej niż jedną czwartą ilości otrzymywanych w latach poprzednich. Ponadto, biorąc pod uwagę obecne perspektywy rynkowe, jest mało prawdopodobne, by na rynku istniały jakiekolwiek zapasy interwencyjne w roku rynkowym 2011−2012, a zatem prowadzenie programu w roku 2013 nie będzie możliwe.

Ostatni wniosek Komisji przedstawiony dzisiaj odnosiłby się wyłącznie do lat 2012 i 2013, ponieważ w związku z nowymi wieloletnimi ramami finansowymi Komisja zaproponowała przeniesienie finansowania tego programu z działu 2 („Trwały wzrost: zasoby naturalne”) do działu 1 („Inteligentny wzrost gospodarczy sprzyjający włączeniu społecznemu”), gdyż tam właśnie zdaniem Komisji wpisuje się on lepiej w zapisany w strategii „Europa 2020” cel zakładający ograniczanie ubóstwa. W odpowiednim czasie Komisja przedstawi nowy wniosek ustawodawczy dotyczący okresu rozpoczynającego się w roku 2014.

WYKORZYSTYWANIE BIOMASY ROLNEJ DO CELÓW ENERGETYCZNYCH

Ministrowie przeprowadzili wymianę poglądów na temat „Energetyczne wykorzystywanie biomasy rolnej ważnym elementem wspólnej polityki rolnej” (13910/11).

Wszystkie delegacje z zadowoleniem przyjęły inicjatywę prezydencji polegającą na zapoczątkowaniu debaty na temat tego, w jaki sposób rolnictwo powinno przyczyniać się do realizacji celów strategii „Europa 2020” w odniesieniu do zmian klimatu.

W sprawie roli WPR we wspieraniu trwałego rozwijania odnawialnych źródeł energii w obszarach wiejskich przeważająca większość delegacji przypomniała, że głównym zadaniem rolnictwa w UE jest zapewnianie żywności obywatelom europejskim, a jakakolwiek polityka rolna dotycząca biomasy nie powinna szkodzić temu celowi. Polityka taka powinna zatem skupiać się na lepszym wykorzystaniu produktów ubocznych rolnictwa i pozostałości przemysłowych.

Wiele państw członkowskich opowiedziało się za rozwijaniem rozproszonych źródeł energii z wykorzystaniem zasobów biomasy dostępnych na miejscu. Stwierdziły one jednak, że zasoby takie muszą być prawidłowo planowane, tak by zapewnić skuteczną reakcję na wymagania.

Większość państw członkowskich podkreśliła, że niepożądane jest uzyskiwanie coraz większych ilości biomasy do celów energetycznych z miejsc dalej położonych (np. przez przywóz z państw trzecich). Niektóre państwa członkowskie zwróciły uwagę, że najpierw należy obliczyć dokładny koszt emisji związany z takimi przywozami.

Państwa członkowskie były zdania, że WPR w jej drugim filarze poświęconym rozwojowi obszarów wiejskich zawiera już środki uwzględniające cele UE w zakresie zmiany klimatu. Państwa te twierdziły, że należy wprowadzić w życie te środki zanim zaproponuje się kolejne. Jednak niektóre delegacje uważały, że dalsze inicjatywy mogą pomóc producentom w inwestowaniu w wykorzystywanie biomasy rolnej do celów energetycznych.

Na koniec kilka delegacji wspomniało o znaczeniu badań naukowych i innowacji w tej dziedzinie.



    Zapoczątkowana przez prezydencję debata była oparta na wyniku konferencji, która odbyła się wlipcu 2011 roku w Sopocie (Polska). Konferencja ta skupiała się na wykorzystywaniu energii ze źródeł odnawialnych na obszarach wiejskich, ze szczególnym uwzględnieniem biomasy rolnej.

Na konferencji tej podkreślono, że WPR, europejska polityka spójności oraz polityka energetyczna powinny wspierać rozwijanie rozproszonych jednostek wytwarzających energię zasilanych biomasą pochodzenia rolnego. Oprócz tego struktura rolnictwa w większości państw członkowskich oraz właściwości energetyczne biomasy wyraźnie wskazują, że racjonalne byłoby wykorzystywanie biomasy lokalnie, w miejscu jej pochodzenia, tj. w rozproszonych jednostkach wytwarzania energii. Z myślą o realizacji celów związanych ze zmianami klimatu i poprawie bezpieczeństwa energetycznego, odpowiednie inicjatywy mogłyby wspomóc rozwój rozproszonych jednostek wytwarzających energię z wykorzystaniem lokalnie dostępnej biomasy i innych odnawialnych sposobów pozyskiwania energii.

WPR powinna bardziej przyczyniać się do rozwoju odnawialnych źródeł energii opartych na biomasie rolnej, zwłaszcza małych i bardzo małych elektrowni zasilanych biogazem oraz, w miarę możliwości, regionalnych elektrowni zasilanych biogazem rolnym, przyczyniających się do redukcji emisji gazów cieplarnianych i kosztów produkcji rolnej przez wykorzystywanie produktów ubocznych i pozostałości rolnych do wytwarzania energii.

Jednak potencjalne skutki wykorzystywania biomasy dla ochrony klimatu i redukcji emisji gazów cieplarnianych należy oceniać w związku z problemami utrudniającymi pełne wykorzystanie produktów ubocznych i pozostałości rolnych do celów energetycznych.

Ważnym działaniem ze strony UE powinno być prowadzenie badań oraz wspieranie wdrażania nowych technologii przewidujących energetyczne wykorzystywanie biomasy, które nie będzie konkurowało z rynkiem żywności.



SPRAWY RÓŻNE

Kryzys w sektorze warzyw i owoców

Ministrowie zapoznali się z wnioskiem przedstawionymi przez delegacje Francji, Hiszpanii, Włoch i Grecji dotyczącym nowego rozporządzenia w sprawie rynków owoców i warzyw (14214/11).

Niektóre państwa członkowskie poparły tę inicjatywę, która proponuje szereg środków bazujących na doświadczeniach z niedawnych trudności, jakie dotknęły ten sektor i zwiększających możliwość reakcji UE; środki te to m.in.:


  • zmienione instrumenty w dziedzinie zarządzania kryzysowego i kontroli ryzyka;

  • większa przejrzystość rynku;

  • lepsza organizacja produkcji;

  • skuteczniejsze mechanizmy cen wejścia.

Komisja wyjaśniła, w jaki sposób niektóre elementy tej propozycji zostały już uwzględnione, np. we wniosku Komisji dotyczącym promowania i informowania, w którym konkretna kwota została przeznaczona na owoce i warzywa. Nowe wnioski dotyczące reformy WPR będą zawierać dodatkowe elementy pozwalające złagodzić obawy przedstawione przez delegacje, m.in. nowy instrument stabilizacji dochodów. Sprawozdanie na temat tego sektora zostanie sporządzone w roku 2012.

Należy zauważyć, że Komisja ogłosiła niedawno, iż zamierza podwyższyć maksymalny poziom wsparcia z tytułu wycofywania brzoskwiń i nektarynek.



Uzupełniające krajowe płatności bezpośrednie

Delegacja Republiki Czeskiej przedstawiła Radzie informacje na temat wspólnego oświadczenia (14215/11) podpisanego przez siedem delegacji (Bułgarii, Republiki Czeskiej, Polski, Rumunii, Słowacji, Słowenii i Węgier); w oświadczeniu tym wyżej wymienione państwa wyraziły zaniepokojenie obniżeniem poziomu uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich, które mogą być wypłacane rolnikom w roku 2012 (rok budżetowy 2013). Oświadczenie poparły kraje bałtyckie (Łotwa, Litwa, Estonia), które przedstawiły również własne wspólne oświadczenie dotyczące tej samej kwestii i wzywające do dalszego stosowania obecnego podejścia do uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich (14280/11).

Komisja zapewniła delegacje, że pracuje nad znalezieniem lepszego rozwiązania na następne posiedzenie Komitetu Zarządzającego. Komisja stwierdziła także, że od roku 2013 uzupełniające krajowe płatności bezpośrednie nie będą przyznawane, ponieważ poziom płatności bezpośrednich osiągnie wtedy 100%.

Zgodnie z art. 132 rozporządzenia 73/2009 poziom płatności bezpośrednich, w tym uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich, w nowych państwach członkowskich nie powinien przekraczać poziomu płatności bezpośrednich stosowanego w starych państwach członkowskich, pomniejszonego o modulacje. Komisja wyjaśniła państwom członkowskim na forum Komitetu Zarządzajacego, że w roku 2012 płatności bezpośrednie w starych państwach członkowskich będą podlegać modulacji wynoszącej 10%, a płatności bezpośrednie wynoszące ponad 300 000 EUR będą podlegać dodatkowej redukcji w wysokości 4%. Jednocześnie rolnicy w nowych państwach członkowskich, których to dotyczy (tj. wszystkich nowych państwach członkowskich z wyjątkiem Cypru, Rumunii i Bułgarii) mają osiągnąć poziom 90% stopniowego wprowadzania płatności bezpośrednich, co dorówna poziomowi płatności bezpośrednich w starych państwach członkowskich (100%-10% modulacji). Na posiedzeniu Komitetu Zarządzającego Komisja zaproponowała zatem następującą metodę obliczania uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich w roku 2012: jeżeli ogólna kwota wszystkich unijnych płatności bezpośrednich oraz uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich, do których kwalifikują się rolnicy w odnośnych nowych państwach członkowskich, przekracza 5 000 EUR, poziom uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich wypłacanych powyżej pułapu 5 000 EUR zostaje ograniczony do 500 EUR. Na forum Komitetu Zarządzającego nowe państwa członkowskie wyraziły sprzeciw wobec tych metod, zwracając uwagę, że doprowadzi to do zmniejszenia otrzymywanego przez niektórych rolników ogólnego wsparcia bezpośredniego o kwotę znacznie przekraczającą stopę modulacji obowiązującą w roku 2012.



INNE ZATWIERDZONE PUNKTY

SPRAWY ZAGRANICZNE

Specjalny Przedstawiciel UE przy Unii Afrykańskiej

Rada dokonała aktualizacji mandatu Koena Vervaeke, Specjalnego Przedstawiciela UE przy Unii Afrykańskiej, i przedłużyła go do 30 czerwca 2012 r. Budżet na wydatki związane z działaniami specjalnego przedstawiciela i jego zespołu na okres od 1 września 2011 r. do 30 czerwca 2012 r. ustaliła na 715 000 EUR.



SPRAWY GOSPODARCZE I FINANSOWE

Unijna gwarancja dla zewnętrznych operacji EBI

Rada przyjęła stanowisko w pierwszym czytaniu na temat projektu decyzji, która przedłuża unijną gwarancję budżetową dla zewnętrznych operacji Europejskiego Banku Inwestycyjnego do końca obowiązywania ram finansowych obejmujących lata 2007–2013. W stanowisku Rady odzwierciedlono porozumienie osiągnięte z Parlamentem Europejskim. Oczekuje się, że Parlament przyjmie przedmiotową decyzję w październiku w drugim czytaniu.

Szczegółowe informacje – zob. dok. 12747/11.

OCHRONA KONSUMENTÓW

Produkty do higieny jamy ustnej – stosowanie nadtlenku wodoru

Rada przyjęła dyrektywę, która realizuje zalecenia zawarte w opinii Komitetu Naukowego ds. Bezpieczeństwa Konsumentów w odniesieniu do stosowania nadtlenku wodoru w produktach do wybielania zębów (12899/11).

Dyrektywa ta − zmieniająca dyrektywę 76/768/EWG dotyczącą produktów kosmetycznych − dopuszcza dalsze stosowanie nadtlenku wodoru o maksymalnym stężeniu 0,1% w produktach do higieny jamy ustnej, w tym w produktach do wybielania zębów.

Stosowanie produktów do wybielania zębów o zawartości nadtlenku wodoru powyżej 0,1% i poniżej 6% będzie wymagało przeprowadzenia badania lekarskiego; poza tym pierwszego zastosowania musi dokonać lekarz dentysta, dopiero potem konsumenci będą mogli kontynuować stosowanie samodzielnie.



Rowery – wymogi bezpieczeństwa

Rada postanowiła nie sprzeciwiać się przyjęciu przez Komisję decyzji określającej szczegółowe wymogi bezpieczeństwa dotyczące produkcji i wprowadzania do obrotu rowerów, w tym rowerów dziecięcych (13062/11).

Zgodnie z dyrektywą 2001/95/WE, która ustanawia procedurę określania europejskich norm, Komisja ma opracować szczegółowe wymogi bezpieczeństwa, jakie powinny spełniać normy europejskie, a następnie upoważnić europejskie organy normalizacyjne do przygotowania tych norm.

Projekt wymienionej decyzji podlega procedurze regulacyjnej połączonej z kontrolą. Oznacza to, że skoro Rada wyraziła zgodę, Komisja może przyjąć przedmiotową decyzję, o ile sprzeciwu nie zgłosi Parlament Europejski.



MIANOWANIA

Komitet Regionów

John SHEAHAN i Des HURLEY (Irlandia) (13645/11) oraz Gilles ROTH (Luksemburg) (dok. 13747/11) zostali mianowani przez Radę na stanowiska członków Komitetu Regionów na okres pozostający do końca obecnej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2015 r.



PROCEDURA PISEMNA

Sprawy zagraniczne – Libia: sankcje

W dniu 15 września w drodze procedury pisemnej Rada zniosła sankcje polegające na zamrożeniu środków finansowych i zasobów gospodarczych linii lotniczej Afriqiyah Airways. Przedmiotowa linia lotnicza była objęta autonomicznymi środkami UE.



PRASA

Rue de la Loi 175 B – 1048 BRUKSELA Tel.: +32 (0)2 281 6319 / 6319 Faks: +32 (0)2 281 8026



press.office@consilium.europa.eu http://www.consilium.europa.eu/Newsroom

14374/11 (03.10)



PL


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna