Komunikat prasowy 3161. posiedzenie Rady Rolnictwo I rybołówstwo



Pobieranie 71.51 Kb.
Data08.05.2016
Rozmiar71.51 Kb.











RADA
UNII EUROPEJSKIEJ





PL




9106/12

(OR. en)



PRESSE 165
PR CO 23

KOMUNIKAT PRASOWY

3161. posiedzenie Rady



Rolnictwo i rybołówstwo

Luksemburg, 26–27 kwietnia 2012 r.



Przewodnicząca Mette GJERSKOV
duńska minister żywności, rolnictwa i rybołówstwa






Główne wyniki posiedzenia Rady

W odniesieniu do rolnictwa ministrowie przeprowadzili debatę jawną na temat rozporządzenia w sprawie płatności bezpośrednich w ramach wspólnej polityki rolnej (reforma WPR). Konkretne omawiane kwestie dotyczyły: specjalnych systemów wsparcia dla młodych rolników, drobnych producentów rolnych oraz rolników na obszarach o ograniczeniach naturalnych, dobrowolnego wsparcia powiązanego z produkcją, redystrybucji wewnętrznej płatności bezpośrednich, koncepcji „rolnika czynnego zawodowo” oraz ograniczenia wsparcia na rzecz dużych gospodarstw rolnych.

Jeżeli chodzi o rybołówstwo, ministrowie przeprowadzili debatę jawną w sprawie regionalizacjiprzekazywalnych koncesji połowowych w ramach reformy wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb).

Rada została ponadto poinformowana na temat ochrony świń w państwach członkowskich, komunikatu w sprawie działań promocyjnych dotyczących produktów rolnych, organizacji producentów w sektorze owoców i warzyw, rynku mleka i produktów mlecznych oraz przejrzystości informacji o bezpieczeństwie żywności.


SPIS TREŚCI1

UCZESTNICY Error: Reference source not found

OMAWIANE PUNKTY

ROLNICTWO Error: Reference source not found



Reforma WPR – płatności bezpośrednie Error: Reference source not found

RYBOŁÓWSTWO Error: Reference source not found



Reforma wspólnej polityki rybołówstwa Error: Reference source not found

Regionalizacja Error: Reference source not found

Przekazywalne koncesje połowowe Error: Reference source not found

SPRAWY RÓŻNE Error: Reference source not found

Dobrostan zwierząt – ochrona świń Error: Reference source not found

Działania promocyjne dotyczące produktów rolnych Error: Reference source not found

Organizacje producentów w sektorze owoców i warzyw Error: Reference source not found

Rynek mleka i produktów mlecznych Error: Reference source not found

Przejrzystość informacji w zakresie bezpieczeństwa żywności Error: Reference source not found

Toksyczność insektycydów dla zdrowia pszczół miodnych Error: Reference source not found



INNE ZATWIERDZONE PUNKTY

ROLNICTWO

  • Przywóz wołowiny wysokiej jakości z USA i Kanady Error: Reference source not found

SPRAWY GOSPODARCZE I FINANSOWE

  • Odstępstwo od dyrektywy VAT dla Rumunii – pojazdy drogowe Error: Reference source not found

WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI I SPRAWY WEWNĘTRZNE

  • Prawo do informacji w postępowaniu karnym Error: Reference source not found

ZATRUDNIENIE

  • Wytyczne dotyczące polityki zatrudnienia Error: Reference source not found

TRANSPORT

  • Specyfikacje kolorów pewnych dokumentów dotyczących transportu drogowego Error: Reference source not found

UCZESTNICY

Belgia:

Sabine LARUELLE minister ds. MŚP, samozatrudnienia i rolnictwa

Olivier BELLE zastępca stałego przedstawiciela

Bułgaria:

Cwetan DIMITROW wiceminister rolnictwa i polityki żywnościowej



Republika Czeska:

Petr BENDL minister rolnictwa

Martin HLAVÁČEK wiceminister rolnictwa

Dania:

Mette GJERSKOV minister żywności, rolnictwa i rybołówstwa

Anders MIKKELSEN zastępca stałego przedstawiciela, Ministerstwo Żywności, Rolnictwa i Rybołówstwa

Hanne LAUGER szef biura w Ministerstwie Żywności, Rolnictwa i Rybołówstwa



Niemcy:

Ilse AIGNER federalna minister żywności, rolnictwa i ochrony konsumentów

Robert KLOOS sekretarz stanu, Federalne Ministerstwo Żywności, Rolnictwa i Ochrony Konsumentów

Estonia:

Helir-Valdor SEEDER minister rolnictwa



Irlandia:

Simon COVENEY minister rolnictwa, żywności i gospodarki morskiej



Grecja:

Georgia BAZOTI-MITSONI sekretarz generalny ds. żywności i rolnictwa

Andreas PAPASTAVROU zastępca stałego przedstawiciela

Hiszpania:

Miguel ARIAS CAÑETE minister rolnictwa, żywności i środowiska



Francja:

Philippe LEGLISE-COSTA zastępca stałego przedstawiciela



Stéphane LE MOING dyrektor Działu Stosunków Międzynarodowych, Ministerstwo Rolnictwa

Włochy:

Mario CATANIA minister ds. polityki rolnej, żywnościowej i leśnictwa



Cypr:

Sofoclis ALETRARIS minister rolnictwa, zasobów naturalnych i środowiska



Łotwa:

Laimdota STRAUJUMA minister rolnictwa



Litwa:

Mindaugas KUKLIERIUS wiceminister rolnictwa



Luksemburg:

Romain SCHNEIDER minister rolnictwa, uprawy winorośli i rozwoju obszarów wiejskich

Michèle EISENBARTH zastępca stałego przedstawiciela

Węgry:

György CZERVÁN sekretarz stanu w Ministerstwie Rozwoju Obszarów Wiejskich

Olivér VÁRHELYI zastępca stałego przedstawiciela

Malta:

George PULLICINO minister ds. zasobów i obszarów wiejskich



Niderlandy:

Henk BLEKER minister rolnictwa i handlu zagranicznego



Austria:

Nikolaus BERLAKOVICH federalny minister rolnictwa, gospodarki leśnej, środowiska i gospodarki wodnej

Harald GÜNTHER zastępca stałego przedstawiciela

Polska:

Marek SAWICKI minister rolnictwa i rozwoju wsi

Andrzej BUTRA podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi

Portugalia:

Assunção CRISTAS minister rolnictwa, gospodarki morskiej, środowiska i planowania regionalnego

José DIOGO ALBUQUERQUE sekretarz stanu ds. rolnictwa

Rumunia:

Barna TÁNCZOS sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi



Słowenia:

Branko RAVNIK sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Środowiska

Uroš VAJGL zastępca stałego przedstawiciela

Słowacja:

Magdalena LACKO-BARTOŠOVÁ sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi



Finlandia:

Jari KOSKINEN minister rolnictwa i leśnictwa



Szwecja:

Eskil ERLANDSSON minister rolnictwa



Zjednoczone Królestwo:

Jim PAICE wiceminister ds. rolnictwa i żywności

Richard BENYON parlamentarny podsekretarz stanu ds. środowiska i rybołówstwa

Komisja:

Dacian CIOLOȘ członek

Maria DAMANAKI członek

John DALLI członek

Rząd państwa przystępującego reprezentowała następująca osoba:

Chorwacja:

Snježana ŠPANJOL wiceminister rolnictwa



OMAWIANE PUNKTY

ROLNICTWO

Reforma WPR – płatności bezpośrednie

Ministrowie przeprowadzili debatę jawną na temat płatności bezpośrednich w ramach reformy wspólnej polityki rolnej (WPR).

Pierwsza część debaty skoncentrowała się na specjalnych środkach zaproponowanych po to, aby udzielić wsparcia szczególnym kategoriom rolników: młodym rolnikom, drobnym producentom rolnym i rolnikom na obszarach o ograniczeniach naturalnych.

W odniesieniu do systemów wsparcia dla młodych rolników wśród państw członkowskich panowała ogólna zgoda co do potrzeby zwiększenia wsparcia dla rolników należących do tej kategorii, ponieważ obecnie osoby poniżej 35 roku życia stanowią jedynie 6% wszystkich rolników w całej UE , co rodzi obawy co do przyszłości rolnictwa. Większość delegacji opowiadała się jednak za systemem dobrowolnym z możliwością ustalenia dodatkowych warunków na szczeblu krajowym. Kilka delegacji zaproponowało lepsze powiązanie kryteriów pierwszego i drugiego filara w odniesieniu do młodych rolników.

Mimo że delegacje ogólnie zgodziły się z propozycją środków odnoszących się do systemu obejmującego drobnych producentów rolnych jako rzeczywistego uproszczenia, to większość państw członkowskich wolała jednak, aby system ten był dobrowolny. Pewna liczba państw członkowskich nie chciałaby, aby drobni producenci rolni byli całkowicie wyłączeni z wymogów dotyczących wzajemnej zgodności i ekologizacji.

W odniesieniu do rolników na obszarach o ograniczeniach naturalnych państwa członkowskie mogłyby zaakceptować możliwość zwiększonego wsparcia, ale chciałyby sprawdzić, jak współgrałoby to z podobnym programem w ramach przepisów dotyczących rozwoju obszarów wiejskich. Delegacje uzgodniły z Komisją, że ten rodzaj środków powinien pozostać dobrowolny.

Jeżeli chodzi o dobrowolne wsparcie powiązane z produkcją, niektóre państwa członkowskie podkreśliły znaczenie tego wsparcia dla konkretnych sektorów lub regionów rolnych jako odpowiedź na trudności gospodarcze, społeczne i ekologiczne. Niektóre delegacje ubolewały, że przedmiotowy wniosek był sprzeczny z wcześniejszą tendencją w reformie WPR, aby uniezależnić wsparcie od produkcji, natomiast inne chciały, aby rozszerzyć listę sektorów objętych ustaleniami dotyczącymi powiązania z produkcją. W związku z rozbieżnymi poglądami wyrażonymi przez ministrów prezydencja stwierdziła, że wniosek Komisji wydaje się rzeczywiście wyważony.

Druga część debaty skupiała się na definicji pojęcia „rolnik czynny zawodowo”, ograniczeniu płatności bezpośrednich na rzecz dużych gospodarstw rolnych i na redystrybucji wewnętrznej płatności bezpośrednich.

W odniesieniu do koncepcji rolników czynnych zawodowo ze znacznym poparciem spotkała się propozycja prezydencji, by nie wymagać od państw członkowskich kontrolowania proporcji płatności bezpośrednich w całkowitym dochodzie rolników – i tym samym uniknąć niepotrzebnych obciążeń administracyjnych oraz by pozostawić państwom członkowskim większy margines swobody. Wiele delegacji było gotowych do analizy propozycji Komisji, aby ustanowić dodatkową „negatywną listę” pewnych właścicieli ziemi, którzy zostaliby wyłączeni z zakresu tego terminu, chyba że wykazaliby, że zajmują się produkcją rolną.

Ograniczenie płatności bezpośrednich otrzymywanych przez największe gospodarstwa rolne w UE jest jedną z kwestii omawianych w obecnych negocjacjach wieloletnich ram finansowych na lata 2014–2020. W odniesieniu do technicznych aspektów ograniczania wsparcia niektóre delegacje wezwały do prostszego podejścia do obliczeń, natomiast inne państwa członkowskie nadal sprzeciwiały się tej zasadzie.

W odniesieniu do redystrybucji wewnętrznej Komisja zaproponowała, by państwa członkowskie do 2019 r. osiągnęły jednolity poziom płatności bezpośrednich na poziomie regionalnym lub krajowym. Znaczną liczbę ministrów niepokoiły skutki tego wniosku; podkreślili oni potrzebę ostrożnego działania. Zaznaczono również potrzebę większej elastyczności i odpowiednich środków przejściowych. Już w konkluzjach prezydencji z marca 2011 r. (7921/11) stwierdzono, że konieczne jest zastosowanie elastycznego podejścia zarówno na szczeblu krajowym, jak i regionalnym, i wprowadzenie odpowiednich okresów przejściowych w celu uniknięcia poważnych konsekwencji finansowych.

Pakiet dotyczący reformy WPR został przedstawiony przez Komisję na posiedzeniu Rady ds. Rolnictwa w październiku 2011 r. Na ostatnich trzech posiedzeniach Rady ds. Rolnictwa w listopadzie i grudniu ubiegłego roku oraz w styczniu bieżącego roku Rada przeprowadziła już debaty orientacyjne na temat reformy WPR w odniesieniu do wniosków w sprawie płatności bezpośrednich, rozwoju obszarów wiejskich oraz w sprawie jednolitej wspólnej organizacji rynku. W marcu bieżącego roku ministrowie omawiali uproszczenie WPR.

Prezydencja ma zamiar zorganizować dalsze debaty orientacyjne w sprawie m.in. ekologizacji WPR (w maju) oraz polityki rozwoju obszarów wiejskich (w czerwcu).

RYBOŁÓWSTWO

Reforma wspólnej polityki rybołówstwa

Rada przeprowadziła debatę orientacyjną w ramach reformy wspólnej polityki rybołówstwa (WPRyb). Dyskusje skupiły się na regionalizacji i przekazywalnych koncesjach połowowych, czyli na dwóch szczególnych kwestiach poruszonych we wniosku dotyczącym rozporządzenia w sprawie WPRyb obejmującego podstawowe przepisy tej polityki (12514/11).



Regionalizacja

Znaczna większość państw członkowskich z aprobatą odniosła się do regionalizacji jako do elastycznego podejścia pozwalającego dostosować się do różnorodności regionów i krajów w UE. Państwa te uznały to podejście za odpowiednie w szczególności w odniesieniu do wieloletnich planów, ale także środków technicznych. Wciąż padały jednak pytania w sprawie najlepszego sposobu wyważenia uprawnień państw członkowskich w ramach regionalizacji oraz w sprawie modelu, według którego ostateczne decyzje byłyby podejmowane na szczeblu UE. Większość państw członkowskich chciałaby, aby ostatnie słowo należało do UE, tak aby zapewnić równe warunki.

Delegacje uzgodniły, że prace komitetów doradczych byłyby ważnym elementem konsultacyjnym przydatnym w przygotowaniu regionalnych stanowisk, a także odpowiednich aktów prawnych. Wiele delegacji uważało, że należy wzmocnić rolę doradczą tych komitetów. Przy wzmacnianiu podejścia regionalnego trzeba rozważyć, czy nie należałoby zmienić struktury komitetów doradczych, w tym równowagi między sektorem rybołówstwa obejmującym przedstawicieli zatrudnionych rybaków i inne grupy reprezentujące interesy, jak np. organizacje ochrony środowiska, a konsumentami.

Kilka państw członkowskich poparło wspólną deklarację Belgii, Danii, Francji, Niemiec, Irlandii i Zjednoczonego Królestwa (8965/12) opisującą propozycję procesu podejmowania decyzji w ramach regionalizacji. Szczegóły zarządzania połowami zostałyby omówione z zainteresowanymi stronami; komitety doradcze odgrywałyby wraz z państwami członkowskimi kluczową rolę w dyskusjach, w szczególności w trakcie ustanawiania planów wieloletnich. W przypadku jednogłośnej zgody państw członkowskich Komisja korzystałaby z aktów wykonawczych, aby przyjąć odpowiednie środki, a w przypadku braku zgody Komisja proponowałaby środki, a decyzja byłaby podejmowana, stosownie do przypadku, przez Radę lub przez Radę i Parlament Europejski.



Przekazywalne koncesje połowowe

Zdania na temat możliwości wprowadzenia obowiązkowych przekazywalnych koncesji połowowych w UE były podzielone. Większość delegacji uważała, że taki system powinien zostać stworzony wyłącznie na zasadzie dobrowolności, aby umożliwić dostosowanie do sytuacji w każdym kraju. Wiele państw członkowskich wspomniało o zagrożeniu, jakim przekazywalne koncesje połowowe mogłyby się stać dla społeczności przybrzeżnych i dla łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego. Kilka delegacji obawiało się, że przekazywalne koncesje połowowe mogłyby spowodować nadmierną koncentrację posiadania praw połowowych, i wolałoby, aby przekazywalne koncesje połowowe nie były wymienialne między państwami członkowskimi, tak aby nie zagrozić systemowi względnej stabilności.

Wiele delegacji kwestionowało skuteczność przekazywalnych koncesji połowowych w redukowaniu nadmiernej zdolności połowowej floty. Niektóre delegacje uważały, że Europejski Fundusz Morski i Rybacki (EFMR) powinien nadal zwalczać nadmierną zdolność połowową.

We wniosku Komisji w sprawie podstawowych przepisów w zakresie WPRyb stwierdza się, że kluczowe znaczenie dla osiągania celów tej polityki ma ochrona żywych zasobów morskich; wniosek przewiduje wzmocnienie wieloletnich planów zarządzania, tak aby zarządzanie zasobami odbywało się w oparciu o poziomy umożliwiające uzyskanie maksymalnego podtrzymywalnego połowu, i przewiduje zakończenie stosowania praktyki odrzutów. Aby lepiej regulować dostęp do zasobów, wniosek wprowadza również system przekazywalnych koncesji połowowych, który mógłby stanowić główny czynnik dostosowania zdolności połowowej floty. We wniosku stwierdza się, że wiarygodne i pełne dane dla celów doradztwa naukowego oraz wdrażania i kontroli mają zasadnicze znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania zarządzania rybołówstwem. Ponadto we wniosku podaje się, że WPRyb powinna wspierać rozwój sektora akwakultury przez planowanie strategiczne; skoncentrowanie się na akwakulturze jest też nowym elementem zawartym we wniosku dotyczącym Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego.

Oprócz debaty orientacyjnej na temat regionalizacji i przekazywalnych koncesji połowowych ministrowie podczas obiadu omawiali także społeczno-gospodarcze aspekty reformy WPRyb, w szczególności priorytety UE w ramach proponowanych celów i  powiązanych środków (łodziowe rybołówstwo przybrzeżne, tworzenie miejsc pracy i spójność społeczna społeczności przybrzeżnych i lądowych) oraz niezbędne środki i potrzebne wsparcie finansowe.

W lipcu 2011 r. Rada odbyła wstępną publiczną wymianę poglądów na temat wniosków Komisji w sprawie reformy WPRyb.

Jeżeli chodzi o reformę WPRyb, Rada przeprowadziła podczas posiedzenia w marcu debaty orientacyjne na temat trzech głównych wniosków w sprawie rozporządzeń tworzących pakiet dotyczący reformy WPRyb, a mianowicie: w sprawie podstawowych przepisów WPRyb, wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury oraz w sprawie EFMR.

Na posiedzeniu Rady w marcu debata orientacyjna na temat wniosku dotyczącego rozporządzenia w sprawie WPRyb koncentrowała się na kwestii zakazu odrzutów.

Kolejna debata orientacyjna podczas posiedzenia Rady w maju ma dotyczyć maksymalnego podtrzymywalnego połowu oraz integracji wymogów ochrony środowiska, a także kwestii EFMR.

SPRAWY RÓŻNE

Dobrostan zwierząt – ochrona świń

Komisja poinformowała Radę o terminie wprowadzenia nowych wymogów w zakresie dobrostanu zwierząt; wymogi te przewiduje dyrektywa 2008/120 ustanawiająca minimalne normy ochrony świń (8661/12).

Kilka państw członkowskich wraz z Komisją zwróciło uwagę na potrzebę dotrzymania terminu realizacji nowych obowiązkowych wymogów dotyczących ciężarnych loch. Delegacje te uważają, że w tej kwestii istnieje silne zapotrzebowanie ze strony konsumentów i że należy uczynić wszystko, aby uniknąć wszelkich zakłóceń konkurencji między państwami członkowskimi w dniu 1 stycznia 2013 r.

Nowe wymogi dotyczące pomieszczeń zostały wprowadzone dyrektywą 2001/88 zmieniającą dyrektywę 91/630. Obejmują one między innymi wymogi dotyczące umieszczania loch w grupach, stałego dostępu do materiału do rycia dla loch i loszek oraz nowych wymogów minimalnych dotyczących powierzchni podłoża. Komisja skupiła się na wymogu dotyczącym umieszczania loch w grupach. Wymóg ten powinien być realizowany przez państwa członkowskie od dnia 1 stycznia 2013 r.



Działania promocyjne dotyczące produktów rolnych

Komisja poinformowała ministrów na temat komunikatu w sprawie działań promocyjnych i informacyjnych dotyczących produktów rolnych: strategii o dużej europejskiej wartości dodanej w celu promowania smaków Europy (8441/12).

W lipcu 2011 r. Rada przeprowadziła publiczną wymianę poglądów na temat zielonej księgi zatytułowanej „Działania promocyjne i informacyjne dotyczące produktów rolnych: strategia o dużej europejskiej wartości dodanej w celu promowania smaków Europy”. Państwa członkowskie z aprobatą przyjęły konsultacje w sprawie promowania produktów rolnych jako niezbędnego środka informowania obywateli UE i państw trzecich o wysokich standardach i jakości produktów unijnych. Kilka delegacji podkreśliło jednak potrzebę stworzenia prostszej i szybszej procedury uruchamiania systemu, w szczególności w przypadku kryzysu. Konsultacje w tej sprawie rozpoczęte przez Komisję zakończyły się w dniu 7 października 2011 r.

W dniach 15 i 16 grudnia 2011 r. Rada ds. Rolnictwa i Rybołówstwa przyjęła konkluzje w sprawie przyszłości polityki na rzecz promowania rolnictwa (18528/11), w których zachęca się Komisję do zbadania wszystkich możliwych sposobów osiągnięcia celów reformy unijnej polityki informacyjno-promocyjnej.

Komisja wskazała potrzebę poprawy unijnego systemu promowania produktów rolnych, tak aby stawić czoła wyzwaniom: promować jakość unijnych produktów w państwach trzecich, uatrakcyjnić tę politykę, uprościć dostęp do systemów promowania oraz zwiększyć spójność działań.

Za przedmiotowym komunikatem powinien pójść wniosek ustawodawczy, który należałoby opublikować pod koniec roku.



Organizacje producentów w sektorze owoców i warzyw

Delegacja węgierska, poparta przez delegacje bułgarską, łotewską, litewską, polską, rumuńską, słoweńską i słowacką, poinformowała Radę na temat finansowania organizacji producentów w sektorze owoców i warzyw (8828/12).

Reforma sektora owoców i warzyw w 2007 r. potwierdziła ważny cel, jakim jest dalsze wzmacnianie organizacji producentów. Wspieranie organizacji producentów w okresie 2007–2013 okazało się szczególnie ważne w państwach członkowskich o niskim poziomie koncentracji producentów.

Na początku kwietnia 2012 r. Komisja przyjęła rozporządzenie zmniejszające stopień unijnego współfinansowania wsparcia organizacji producentów. Zdaniem Węgier zagroziło to realizacji jednego z głównych celów reformy wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw. Nie było ono ponadto zgodne z wnioskami w sprawie reformy WPR, w których planuje się zwiększenie wsparcia finansowego dla organizacji producentów.

Według Komisji ustalenie limitu finansowego tego wsparcia było uzasadnione dużym wzrostem wydatków na wspieranie organizacji producentów obserwowanym od 2007 r. do dziś. Limit ten nie będzie mieć zastosowania do planów, które już zostały przyjęte przez organizacje producentów, ale jedynie do przyszłych proponowanych planów.

Rynek mleka i produktów mlecznych

Polska delegacja poinformowała ministrów o konsekwencjach obecnej sytuacji dla rynku mleka i produktów mlecznych (9056/12).

Kilka państw członkowskich poparło polski wniosek skierowany do Komisji, aby wprowadziła ona środki rynkowe w odpowiedzi na spadające ceny na rynku mleka i produktów mlecznych.

Od początku 2012 r. spadek popytu na produkty mleczne na rynkach światowych doprowadził do znacznego spadku cen rynkowych tych produktów między styczniem a kwietniem 2012 r. w Polsce. Krajowy popyt na produkty mleczne nie był w stanie wchłonąć narastających nadwyżek, co oznacza, że zapasy produktów mlecznych w Polsce rosną.

Polska uznała, że obecna cena interwencyjna jest zbyt niska w odniesieniu do zmieniających się warunków produkcji, które mogą osłabić skuteczność interwencji. Polska zwróciła się do Komisji o jak najszybsze przyjęcie środków, takich jak przywrócenie refundacji wywozowych, a w dłuższej perspektywie zwiększenie cen interwencyjnych masła i odtłuszczonego mleka w proszku.

Komisja bacznie obserwowała zmiany sytuacji na rynku mleka i jest świadoma obecnej sytuacji. Zadeklarowała gotowość do uruchomienia właściwych środków w momencie, w którym według niej będzie to konieczne, o czym nie ma jednak mowy w obecnym przypadku.



Przejrzystość informacji w zakresie bezpieczeństwa żywności

Republika Czeska poinformowała Radę na temat dostępu do przejrzystych informacji w państwach członkowskich, jeżeli chodzi o bezpieczeństwo żywności (9066/12).

Delegacja czeska podkreśliła znaczenie wymiany informacji między państwami członkowskimi a UE za pośrednictwem systemu wczesnego ostrzegania o niebezpiecznej żywności i paszach (RASFF) w związku z ostatnimi kryzysami żywnościowymi, np. z używaniem soli przemysłowej w żywności oraz z fałszowanym proszkiem jajecznym. Polska wyjaśniła, że RASFF nie został aktywowany w przypadku używania soli przemysłowej w żywności, ponieważ oszustwo to nie zostało ocenione jako kwestia bezpieczeństwa żywności. Jeżeli chodzi o fałszowany proszek jajeczny, RASFF został odpowiednio uruchomiony. Komisja przypomniała delegacjom, że mogły one zwrócić się o administracyjne wsparcie w przypadku braku porozumienia między państwami członkowskimi w tej kwestii.

Toksyczność insektycydów dla zdrowia pszczół miodnych

Delegacja francuska poinformowała ministrów o toksyczności substancji czynnej – tiametoksamu – dla pszczół miodnych (9191/12).

W artykule opublikowanym w marcu w magazynie naukowym Science opisano efekty subletalne, jakie substancja czynna – tiametoksam może wywoływać u pszczół (Apis mellifera). Substancja ta jest insektycydem zawartym w różnych produktach ochrony roślin dozwolonych i używanych w kilku państwach członkowskich w przypadku nasion rzepaku lub kukurydzy.

Delegacja francuska chciałaby, aby nowe dane zostały uwzględnione w unijnej ocenie substancji używanych jako pestycydy oraz aby w procesie oceny sprawdzić zachowanie gatunków niedocelowych, w szczególności pszczół.

Komisja przypomniała o stworzeniu europejskiego laboratorium referencyjnego zajmującego się pszczołami miodnymi oraz o swoim wniosku, by uzyskiwać od państw członkowskich więcej danych dotyczących strat w ulach. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) zwrócił się o to, aby na podstawie nowych badań przeprowadzić ocenę skutków działania pewnych rodzajów insektycydów.

INNE ZATWIERDZONE PUNKTY

ROLNICTWO

Przywóz wołowiny wysokiej jakości z USA i Kanady

Po osiągnięciu porozumienia w pierwszym czytaniu z Parlamentem Europejskim Rada przyjęła rozporządzenie 617/2009 otwierające autonomiczny kontyngent taryfowy na przywóz wołowiny wysokiej jakości (6/12). Wraz z tym tekstem zakończy się długotrwały spór handlowy, toczący się na forum Światowej Organizacji Handlu (WTO) między UE, USA i Kanadą, dotyczący używania hormonów w wołowinie. Tym rozporządzeniem UE otworzyła dodatkowy autonomiczny kontyngent taryfowy na wołowinę wysokiej jakości pochodzącą od zwierząt, którym nie podawano hormonów. Jednocześnie USA wycofały sankcje na produkty UE.

Więcej informacji: 9178/12.

SPRAWY GOSPODARCZE I FINANSOWE

Odstępstwo od dyrektywy VAT dla Rumunii – pojazdy drogowe

Rada przyjęła decyzję upoważniającą Rumunię do wprowadzenia środka stanowiącego odstępstwo od dyrektywy 2006/112/WE w sprawie podatku od wartości dodanej (VAT) w przypadku wykorzystywania pojazdów drogowych do celów niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej (7956/12).

Środek ten obejmuje odliczenie VAT w wysokości 50%, pod pewnymi warunkami, na zakup, nabycie, przywóz, wynajem lub leasing pojazdów o masie nie większej niż 3500 kg i posiadających nie więcej niż dziewięć miejsc siedzących oraz w przypadku gdy pojazd nie jest używany wyłącznie do celów działalności gospodarczej.

Decyzja Rady wygaśnie wraz z wejściem w życie przepisów UE dotyczących wydatków związanych z pojazdami drogowymi, które nie kwalifikują się do pełnego odliczenia VAT, lub w dniu 31 grudnia 2014 r. – w zależności od tego, która z tych dat będzie wcześniejsza.



WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI I SPRAWY WEWNĘTRZNE

Prawo do informacji w postępowaniu karnym

Rada przyjęła dyrektywę w sprawie prawa do informacji w postępowaniu karnym (PE-CONS 78/11). Już w dniu 13 grudnia 2011 r. Parlament Europejski zaakceptował tekst będący wynikiem kompromisu osiągniętego między dwiema instytucjami.

Głównym celem tej dyrektywy jest zagwarantowanie osobie podejrzanej lub oskarżonej o popełnienie przestępstwa, że otrzyma informacje o swoich podstawowych prawach procesowych oraz o treści oskarżenia, w tym otrzyma dostęp do materiałów w swojej sprawie.

Więcej informacji znajduje się w komunikacie prasowym 9111/12.



ZATRUDNIENIE

Wytyczne dotyczące polityki zatrudnienia

Rada przyjęła decyzję zatwierdzającą wytyczne na 2012 rok dotyczące polityki zatrudnienia państw członkowskich (7946/12).

Wytyczne dotyczące polityki zatrudnienia zostały przyjęte w 2010 r. 1 co do zasady na okres czterech lat. Wytyczne na 2012 rok pozostaną niezmienione i muszą zostać uwzględnione przez państwa członkowskie w ich polityce zatrudnienia.

TRANSPORT

Specyfikacje kolorów pewnych dokumentów dotyczących transportu drogowego

Rada postanowiła nie sprzeciwiać się przyjęciu przez Komisję trzech rozporządzeń zmieniających określających bardziej szczegółowo kolory pewnych oficjalnych dokumentów wymaganych do dostępu do zawodu przewoźnika drogowego (6882/12), do rynku międzynarodowych przewozów drogowych towarów (6883/12) oraz do międzynarodowego rynku usług autokarowych i autobusowych (6890/12).

Dokumenty, których to dotyczy, to: wzór certyfikatu kompetencji zawodowych na mocy rozporządzenia 1071/2009, wzór wspólnotowej licencji na międzynarodowy przewóz drogowy towarów na mocy rozporządzenia 1072/2009, a także wzór powiązanego z tą licencją świadectwa kierowcy, oraz wzór wspólnotowej licencji na międzynarodowy autobusowy i autokarowy przewóz osób na mocy rozporządzenia 1073/2009.

Projekty rozporządzeń podlegają procedurze regulacyjnej połączonej z kontrolą; w związku z tym, że Rada nie zgłosiła sprzeciwu, Komisja może je przyjąć, o ile sprzeciwu nie zgłosi Parlament Europejski.



1Decyzja Rady 2010/707/UE z dnia 21 października 2010 r. w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich (Dz.U. L 308 z 24.11.2010, s. 46)

PRASA

Rue de la Loi 175 B – 1048 BRUKSELA Tel.: +32 (0)2 281 8352 / 6319 Faks: +32 (0)2 281 8026



press.office@consilium.europa.eu http://www.consilium.europa.eu/Newsroom

9106/12


PL


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna