Konferencja „MAŁych ojczyzn" „roli społeczności lokalnych w unii europejskiej" panel



Pobieranie 59.47 Kb.
Data07.05.2016
Rozmiar59.47 Kb.
KONFERENCJA „MAŁYCH OJCZYZN”

„ROLI SPOŁECZNOŚCI LOKALNYCH

W UNII EUROPEJSKIEJ”

PANEL

Archiwalny PR – mit czy rzeczywistość?

Rzecz o roli archiwów

w rozwijaniu świadomości historycznej

społeczności lokalnych

MATERIAŁY INFORMACYJNE

Szczecinek, 13 września 2013 roku

PANEL

Archiwalny PR – mit czy rzeczywistość?

Rzecz o roli archiwów w rozwijaniu świadomości historycznej społeczności lokalnych

Moderatorzy: Joanna Chojecka, Sławomir Miara.

Miejsce: Sala sesyjna w ratuszu miejskim, Pl. Wolności 13, Szczecinek

Tłumaczenie: niemiecki

11.00 Powitanie i otwarcie konferencji

11.15 – 13.15 wykłady

1. Komunikacja społeczna w archiwach państwowych.



dr Marlena Jabłońska (UMK)

Po co archiwom PR? O znaczeniu wizerunkowej funkcji public relations

Urszula Śliwińska-Misiak (trener biznesu)

Media relations jako narzędzie skutecznego zarządzania wizerunkiem archiwów państwowych

2. Komunikacja społeczna w archiwach państwowych – prezentacja doświadczeń i dobrych praktyk wybranych archiwów

Narodowe Archiwum Cyfrowe

Archiwum Państwowe m. st. Warszawy

Archiwum Państwowe w Kaliszu

13.15 14.15 przerwa obiadowo-kawowa

14.30 - 17.00 wykłady i dyskusja

2. Komunikacja społeczna w archiwach państwowych – prezentacja doświadczeń i dobrych praktyk przez wybrane archiwa - cd



Grzegorz Tymoteusz Andryszak, Krzysztof Skrzypiec (AP Koszalin)

Program APEX, czyli o obecności polskich archiwów w europejskiej przestrzeni cyfrowej

3. Archiwa państwowe a media. Znaczenie współpracy w rozwijaniu świadomości historycznej społeczności lokalnych, w pokonywaniu uprzedzeń w nowym rozdziale wspólnej historii i regionalnej integracji.



Ewelina Starzak (TKK Max Koszalin)

Karty historii” z „Archiwum K”, czyli o efektach i znaczeniu współpracy między instytucjami kultury i telewizją lokalną



Jolanta Rudnik (Radio Koszalin)

Przeszłość dla przyszłości” – polsko-niemiecka historia Pomorza w audycjach Polskiego Radia Koszalin



Piotr Cywiński (dziennikarz akredytowany w Niemczech, specjalista stosunków polsko-niemieckich)

"Ziemia utracona, ziemia obiecana" - czyli świadomość historyczna społeczności lokalnych po obu stronach Odry.
Streszczenia wystąpień
dr Marlena Jabłońska

Po co archiwom PR? O znaczeniu wizerunkowej funkcji public relations

O funkcji wizerunkowej public relations w kontekście archiwów mówimy w Polsce od 2007 roku, kiedy to podczas V Zjazdu Archiwistów Polskich w Olsztynie udało się wygłosić tekst zatytułowany „Budowanie wizerunku archiwum” autorstwa mojego i prof. Haliny Robótki . Nie bez kozery używam tutaj słowa udało, nie była to bowiem sztuka łatwa. Temat i problematyka poruszone w wystąpieniu były dla władz Stowarzyszenia Archiwistów Polskich czymś zupełnie nowym, nie do końca zrozumiałym a nawet chyba mało ważnym. Kolejne lata pokazały jednak, że warto było zaciekawić archiwistów ich własnym wizerunkiem i zachęcić do spojrzenia na siebie z dystansem. Zmieniająca się rzeczywistość także wymusiła na całej branży zmianę podejścia do instytucji i do samego zawodu, zamianę sposobu myślenia, zmianę nastawienia. Pomimo, iż nadal wśród archiwistów silna jest grupa malkontentów, to zauważalne są zmiany na plus, coraz więcej mówi się o kwestiach wizerunkowych archiwów zwracając uwagę na jego znaczenie.

Archiwa ciągle jeszcze są na początku swej wizerunkowej drogi. Potrzebna jest bowiem strategia działania, konsekwencja i upór w dążeniu do celu. Jedno zadanie jednak należy odrobić niezwłocznie. Otóż archiwa w Polsce, a w szczególności archiwa państwowe, muszą dookreślić swój wizerunek, odpowiedzieć sobie na pytanie jakimi chcą być instytucjami, o jakim charakterze i jaki obraz samych siebie chcą budować w społeczeństwie.



Urszula Śliwińska-Misiak (trener biznesu)

Media relations jako narzędzie skutecznego zarządzania wizerunkiem archiwów państwowych

Postrzeganie urzędu w kategorii produktu to duża zamiana w postawie urzędników, jednak choć świadomość ta jest coraz powszechniejsza, wydatki na promocję rosną lub choćby się pojawiają, to zazwyczaj wszelkie działania promocyjne ograniczają się do produkcji długopisów, notatników i kalendarzy opatrzonych logo urzędu. Tymczasem skuteczna promocja urzędu to nie krocie wydawane na jego promocję lecz wybór takich instrumentów, dzięki którym efektywnie porozumiemy się z otoczeniem.

Współczesna administracja, chcąc przełamać stereotyp skostniałych urzędów stoi przed nieuniknionym krokiem zmiany swojego wizerunku, a ta z kolei nie może skutecznie się odbyć bez opartego na wiedzy zarządzania relacjami z mediami.

Grzegorz Tymoteusz Andryszak, Krzysztof Skrzypiec (AP Koszalin)

Program APEX, czyli o obecności polskich archiwów w europejskiej przestrzeni cyfrowej

Jak rozumieć w dzisiejszych czasach powszechny dostęp do priorytetowych dokumentów archiwalnych, świadectw przeszłości odzwierciedlających dzieje państw, narodów i społeczeństw? Czy konieczna jest osobista wizyta w placówce danego archiwum, czy też szybko rozwijająca się technologia pozwala na dotarcie do informacji bez względu na ograniczenia czasowe czy terytorialne. W jaki sposób wykorzystują archiwa oraz inne instytucje kultury możliwości informatyczne? Czy wychodzą naprzeciw oczekiwaniom społecznym? O europejskim programie APEX i udziale w nim polskich archiwów państwowych opowiedzą informatyk i archiwista z Archiwum Państwowego w Koszalinie.


Ewelina Starzak (TKK Max Koszalin)

Karty historii” z „Archiwum K”, czyli o efektach i znaczeniu współpracy między instytucjami kultury i telewizją lokalną

„Historia to nuda, a o Koszalinie nie można powiedzieć nic ciekawego? Ten stereotyp postanowiło złamać koszalińskie Archiwum Państwowe z Telewizją Max, przygotowując serię filmów o Koszalinie i regionie. W cyklicznym program "Z Archiwum K", którego nowe odcinki ukazują się dwa razy w miesiącu, od maja 2011 roku powstało blisko czterdzieści odcinków popularyzujących historię regionalną i ukazujący źródła archiwalne jako niejako gotowy scenariusz do opowieści historycznej w odcinkach właśnie. Tematy związane są z miejscami, budynkami, ciekawymi ludźmi, faktami, wydarzeniami i ciekawostkami. Archiwa ukazywane są - tutaj na przykładzie koszalińskiej placówki archiwalnej - jako miejsca, w których należy szukać źródeł oraz informacji, traktujących o historii i to nie tylko tej odległej, ale - co szczególnie cieszy się dużym zainteresowaniem - także tej bardzo bieżącej.
Jolanta Rudnik (Radio Koszalin)

Przeszłość dla przyszłości” – polsko-niemiecka historia Pomorza w audycjach Polskiego Radia Koszalin

Pomorze to region , gdzie splotły się losy wielu narodów a dramatyczne wydarzenia sprawiły iż zarówno losy Niemców - dawnych mieszkańców tych terenów jak i Polaków czy Ukraińców, którzy mieszkają tutaj dzisiaj są wyjątkowo skomplikowane. Nikogo dzisiaj już nie dziwi, że mieszkańcy pogranicza stawiają pytania: kim jesteśmy? Skąd pochodzimy? Dokąd zmierzamy? Jedna z bohaterek reportażu Tutaj, Here, Hier pamięta Koszalin jedynie z opowiadań rodziców. „Czego szukałam? Nie szukałam ani dębu, ani starego mieszkania rodziców i dziadków. Szukałam swoich korzeni.” One świadczą o tym, kim jesteśmy... 

Ślady wielu wydarzeń i losów dawnych i powojennych mieszkańców Pomorza odnaleźć można jedynie w dokumentach archiwalnych. I to jest punkt wyjścia wielu reportaży i audycji dokumentalnych koszalińskiej Rozgłośni Polskiego Radia.


Piotr Cywiński (dziennikarz akredytowany w Niemczech, specjalista stosunków polsko-niemieckich)

"Ziemia utracona, ziemia obiecana" - czyli świadomość historyczna społeczności lokalnych po obu stronach Odry.

Podobnie jak Niemcy, także polscy przesiedleńcy byli zmuszeni do opuszczenia na zawsze swych stron rodzinnych na wschodzie i musieli odnaleźć się w nowym otoczeniu i nowej rzeczywistości. Zrastanie się Europy daje niegdyś śmiertelnym wrogom nowe możliwości. Jak się w niej odnajdują? O wspólnych inicjatywach, nowych osiedleńcach po obu stronach Odry (nasi na niemieckim pograniczu, Niemcy na polskim), świadomości historycznej, stosunkach dobrosąsiedzkich, ale też o wciąż jeszcze istniejących, acz coraz mniejszych dysonansach.

Nasi Prelegenci

dr Marlena Jabłońska

Doktor nauk humanistycznych. Absolwentka Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz Wyższej Szkoły Bankowej w Toruniu. Od 2006 r. adiunkt w Instytucie Historii i Archiwistyki UMK.

Prowadzi zajęcia akademickie m.in. z zakresu metodyki opracowania dokumentacji nieaktowej oraz komunikacji społecznej, promocji i autoprezentacji na kierunku archiwistyka i zarządzanie dokumentacją. Specjalizuje się w zagadnieniach z zakresu komunikacji w instytucjach publicznych oraz public relations. Jest pomysłodawcą i organizatorem międzynarodowej konferencji „Public relations w archiwach”, autorką licznych artykułów publikowanych w czasopismach branżowych a poświęconych wizerunkowi archiwów, budowaniu relacji oraz zdobywaniu dobrego publicity. Ponadto, prowadzi autorskie warsztaty i szkolenia dla osób indywidualnych i instytucji. Zajmuje się doradztwem personalnym. Jest członkiem Stowarzyszenia Archiwistów Polskich i w-ce prezesem Oddziału SAP w Toruniu. Prywatnie jest szczęśliwą mamą i żoną.


Urszula Śliwińska-Misiak

Dziennikarka telewizyjna i prasowa, następnie rzecznik prasowy wojewody lubuskiego, wykładowca akademicki.

Absolwentka filozofii, filologii polskiej, dyplomowany trener biznesu, absolwentka Szkoły Trenerów Biznesu w Gorzowie Wlkp. współrealizowanej przez Teichert & Partners. W czasie studiów współzałożycielka grupy naukowej Nauka-A-Religia. Prowadzi wykłady na wyższych uczelniach oraz szkolenia dla firm, m.in. z zakresu etyki w biznesie, technik sprzedaży, zarządzania marką i wizerunkiem, zarządzania informacją w sytuacjach kryzysowych, kontaktów z mediami, public relations oraz komunikacji. Doskonale orientuje się w systemie komunikacji w administracji państwowej m.in. dzięki kursom i szkoleniom organizowanym przez Centrum Informacyjne Rządu dla rzeczników prasowych administracji publicznej. W pracy trenera wykorzystuje swoją wszechstronność, otwartość, życzliwość i kreatywność. Jest przekonana, że rolą trenera jest aktywne wspieranie uczestników szkoleń w odkrywaniu ich potencjału, talentów i możliwości.


Ewelina Starzak

Politolog i historyk, absolwentka Uniwersytetu Szczecińskiego. Pracę w telewizji zaczynała w szczecińskim oddziale TVN24. Od trzech lat na stałe związana z koszalińską TV MAX. Autorka programów historycznych „Karty historii” i „Z Archiwum K”.

Jolanta Rudnik

Dziennikarka związana z Polskim Radiem Koszalin – publicystka, reportażystka i dokumentalistka. Zajmuje się m.in. sprawami stosunków polsko-niemieckich, historią Pomorza oraz problemami, które związane są z pograniczem kultur i narodów a także udziałem Polski w UE.

Reportażem radiowym zajmuje się od kilkunastu lat. Jej bardzo oryginalny, nasycony jednocześnie i poezją, i wnikliwą obserwacją styl przyniósł reportażystce kilkanaście nagród i wyróżnień w prestiżowych ogólnopolskich konkursach. Była laureatkom konkursów „Polska i świat”, „Pogranicze” i „Wspólna Europa” oraz Międzynarodowego Festiwalu Mediów Katolickich. Dwukrotnie otrzymała Polsko-Niemiecką Nagrodę Dziennikarską. Zaszczytny tytuł Radiowego Reportażysty Roku 2013 w Ogólnopolskim Konkursie Reportażystów Radiowych MELCHIORY otrzymała za „pasję dokumentalisty oraz odwagę w podejmowaniu kontrowersyjnych tematów współczesnego świata”. Z audycją pt. "Podróż w przeszłość" zajęła III miejsce w konkursie Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych „Konkurs dla dziennikarzy na najlepsze publikacje prasowe, audycje radiowe i programy telewizyjne prezentujące problematykę dotyczącą archiwów państwowych podległych Naczelnemu Dyrektorowi Archiwów Państwowych”. Punktem wyjścia wielu jej audycji radiowych są dokumenty z zasobu archiwów państwowych.



Piotr Cywiński


Dziennikarz, publicysta, reporter i autor książek. Specjalizuje się w problematyce międzynarodowej. Wieloletni komentator parlamentarny, akredytowany w Bonn, Brukseli i Berlinie, autor licznych wywiadów z szefami rządów państw UE, Komisji Europejskiej i NATO, a także reportaży z krajów Europy, Azji i Afryki, w tym z terenów objętych wojną, m.in. z Bałkanów i Ruandy. W latach 1989-2011 pracował w tygodniku „Wprost”, następnie był komentatorem „Uważam Rze”. Organizował wizytę w Polsce oraz prowadził w programie TVP dyskusję z pierwszym szefem Federalnego Urzędu do Spraw Dokumentacji Służb Bezpieczeństwa Państwa byłej NRD, obecnie prezydentem RFN Joachimem Gauckiem. Był m.in. moderatorem telewizyjnego, polsko-niemieckiego "okrągłego stołu" z udziałem polityków z obu krajów i przedstawicieli mniejszości narodowych. Opublikował książki „Sezon na Europę” i „Koniec Europy” (napisane wspólnie z Rogerem Boyesem z „The Times”). Publikuje także w opiniotwórczej prasie zagranicznej. Obecnie jest stałym publicystą-komentatorem tygodnika „W Sieci” i portalu WPolityce.pl. Według analiz Instytutu Monitorowania Mediów, portal „wPolityce" osiągnął w maju 2013 pierwsze miejsce w kategorii „Najbardziej opiniotwórcze portale internetowe".


Sieć 33 polskich archiwów państwowych, na czele której stoi Naczelny Dyrektor Archiwów Państwowych, reprezentowana będzie na konferencji przez trzy różne co do zasięgu działania, wielkości zgromadzonych zbiorów oraz podejmowanych form komunikacji społecznej archiwa:

Narodowe Archiwum Cyfrowe (NAC)

Archiwum Państwowe miasta stołecznego Warszawy (APW)

Archiwum Państwowe w Kaliszu (APK)
Narodowe Archiwum Cyfrowe
Hankiewicza 1
Warszawa 02-103 
Ochota


Tel (22) 572-16-00

Fax (22) 572-16-01

nac@nac.gov.pl

http://www.nac.gov.pl
Narodowe Archiwum Cyfrowe rozpoczęło działalność 8 marca 2008 roku. Nastąpiło to wskutek decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, który przekształcił utworzone w 1955 roku Archiwum Dokumentacji Mechanicznej (ADM) w Narodowe Archiwum Cyfrowe (NAC). Jest jednym z trzech archiwów centralnych obejmujących zasięgiem obszar całej Polski. Gromadzi materiały archiwalne: powstałe i utrwalone sposobem foto- i fonograficznym, wchodzące w skład narodowego zasobu archiwalnego zapisane w sposób cyfrowy.

W zbiorach NAC znajduje się ponad 15 milionów zdjęć. Fotografie obejmują okres od lat czterdziestych XIX wieku, aż po czasy współczesne. Około 2% zbiorów to materiały najstarsze z okresu od 1840 do początków II Rzeczpospolitej, około 6% to dokumentacja okresu międzywojennego, 3% pochodzi z czasów okupacji. Blisko 90% zdjęć obejmuje okres PRL. Ponad 150 000 zdjęć z zasobu NAC można oglądać online http://www.audiovis.nac.gov.pl/



Zbiór Nagrań Dźwiękowych Narodowego Archiwum Cyfrowego liczy ponad 30 tysięcy jednostek z lat 1889 – 2007, w tym w Sekcji Polska Radia Wolna Europa blisko 17 tysięcy nagrań, zarejestrowanych w latach 1952 – 1994. Na nagrania różnego pochodzenia składa się około 5% z okresu do 1939 roku, 10% pochodzi z czasu II wojny światowej, pozostałe 85% to okres PRL. Za najcenniejsze można uznać taśmy z zapisem głosów wybitnych Polaków: marszałka Józefa Piłsudskiego, Józefa Becka, Władysława Andersa, Ignacego Jana Paderewskiego czy Stefana Żeromskiego. Interesujące są także materiały dźwiękowe z takich wydarzeń historycznych jak m.in. przyłączenie Zaolzia do Polski, atak żołnierzy niemieckich na Westerplatte, Msze za Ojczyznę z kazaniami ks. Jerzego Popiełuszki. Wiele nagrań to również audycje Polskiego Radia, relacje z wydarzeń kulturalnych, sportowych oraz uroczystości państwowych. Obok typowych materiałów dźwiękowych, w zbiorach NAC znajdują się także skrypty programów Polskiego Radia oraz Sekcji Polskiej Radia Wolna Europa.

Zbiór filmów liczy około 2,4 tysiąca tytułów z lat 1928 – 1993. Większość z nich (około 90%) to materiały pochodzące z Instytutu Badań Edukacyjnych, Wytwórni Filmowej „Sportfilm” oraz Wytwórni Filmowej „Czołówka”. W zbiorach dominują kroniki: polskie z lat 1958 – 1975 (głównie o tematyce wojskowej) oraz niemieckie z okresu II wojny światowej – przedstawiają przede wszystkim walki na różnych frontach, życie na terenach okupowanych przez wojska hitlerowskie, w tym w Generalnej Guberni. Niezwykle cenne są filmy z lat 20 i 30 XX wieku. Wśród nich jest m.in. "Polonia Restituta", dokumentujący walki o kształt granic II RP.

Archiwum Państwowe m.st. Warszawy
Krzywe Koło 7
Warszawa 00-270 
Stare Miasto


Tel +48 022 831 18 03

Fax +48 022 831 00 46

archiwum@warszawa.ap.gov.pl

www.warszawa.ap.gov.pl
Archiwum Państwowe m.st. Warszawy (APW) jest kontynuatorem archiwum miejskiego, które od chwili lokacji miasta gromadziło przywileje dla niego wystawiane. Pierwszą siedzibą Archiwum było odrębne pomieszczenie w ratuszu na Rynku Starego Miasta. W kwietniu 1792 roku powołano Archiwum Generalne miasta Warszawy. Na czele Archiwum stanął archiwista generalny, Hipolit Lemański. Gromadzenie akt zostało przerwane po zwycięstwie konfederacji targowickiej we wrześniu 1792 roku. W 1810 roku na mocy dekretu księcia warszawskiego przekazano część najstarszych akt miejskich (około 1800 woluminów) do Archiwum Ogólnego Krajowego w Warszawie. Pozostałe akta w 1817 roku przeniesiono do nowego ratusza w dawnym pałacu Jabłonowskich. W październiku 1863 roku nowy ratusz spłonął, a wraz z nim część archiwaliów i 80% registratury z lat 1816-1862. Ocalone akta przeniesiono do pałacu Namiestnikowskiego, który na czas odbudowy pałacu Jabłonowskich stał się siedzibą ratusza. W 1917 roku utworzono Archiwum Główne Magistratu m.st. Warszawy. W 1935 roku "kierownikiem organizacji archiwów miejskich" został major Adam W. Englert, który przejął i adaptował na cele archiwalne budynek dawnego Arsenału, przy ul. Długiej 52. Uroczyste otwarcie nowej siedziby Archiwum Miejskiego odbyło się 29 listopada 1938 roku. Archiwum bez większych strat przetrwało walki września 1939 i lata okupacji niemieckiej, jednakże 4 listopada 1944 niemieckie oddziały spaliły doszczętnie cały zasób Archiwum.

Archiwum Miejskie reaktywowano w kwietniu 1945, na mocy decyzji prezydenta Warszawy. Rozpoczęto gromadzenie ocalałych materiałów archiwalnych. Archiwum do 1955 roku mieściło się w kilku pokojach przy ul. Marszałkowskiej 8. Następnie otrzymało trzy kamienice (przy ul. Krzywe Koło 7 i 9, Nowomiejska 12), w którym mieści się do dnia dzisiejszego. W czerwcu 1951 roku, wraz z innymi archiwami miejskimi, Archiwum zostało przejęte przez państwową służbę archiwalną i otrzymało nazwę Wojewódzkiego Archiwum Państwowego (w 1957 roku przekształcono je w Archiwum m.st. Warszawy i Województwa Warszawskiego). Obecnie nosi nazwę Archiwum Państwowe m.st. Warszawy. Wobec ogromu strat do bezcennych materiałów w tej sytuacji należą akta rosyjskich władz i urzędów terenowych (zwłaszcza Rząd Gubernialny Warszawski, Kancelaria Gubernatora Warszawskiego, akta Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego, Instytutu Politechnicznego, oberpolicmajstra i "ochrany" warszawskiej). Niezwykle wartościowe źródło do różnych dziedzin życia mieszkańców Warszawy stanowią księgi hipoteczne i notarialne będące podstawową pomocą przy ustalaniu stosunków własnościowych (znajdują się m.in. testamenty: Hugona Kołłątaja i księcia Józefa Poniatowskiego). Ponad 2.500 ksiąg z aktami stanu cywilnego przynosi informacje o dawnych mieszkańcach Warszawy i Mazowsza, stanowiąc główną bazę źródłową w badaniach genealogicznych. Bardzo cenny jest zbiór planów i map Warszawy od 1762 roku, ze szczególnie ważnymi planami Lindleya.

Z ruin przedwojennego ratusza wydobyto akta komisarycznego burmistrza Warszawy z okresu okupacji. Bezcenne, w skali światowej, są akta Biura Odbudowy Stolicy, dokumentujące odradzenie się ze zgliszcz skazanej na zagładę stolicy Rzeczypospolitej. Oddziały zamiejscowe przechowują wiele cennych materiałów archiwalnych stanowiących ważne źródła do badań regionalnych.

Zasób Archiwum (z oddziałami zamiejscowymi) liczył na koniec 2012 roku 22,355,19 metrów bieżących, na które składało się 2.406.751 jednostek archiwalnych.



Archiwum Państwowe w Kaliszu
Poznańska 207
Kalisz 62-800 
-


Tel +48 61 757 10 22

Fax +48 61 757 10 22

sekretariat@archiwum.kalisz.pl

www.archiwum.kalisz.pl
. Pierwsza kaliska publiczna placówka archiwalna – Archiwum Akt Dawnych, powstała przy Trybunale Cywilnym w Kaliszu na mocy decyzji namiestnika Królestwa Polskiego z 16 III 1825 r. Przechowywała ono głównie akta sądowe dawnych sądów grodzkich i ziemskich oraz akta miast z okresu staropolskiego. W 1888 r. archiwum zostało zlikwidowane, a jego zasób przeniesiono do Archiwum Głównego Akt Dawnych w Warszawie. Po odzyskaniu niepodległości, głównie celem zabezpieczenia akt rosyjskich urzędów zaborczych, utworzono w 1920 r. Archiwum Państwowe, zlikwidowane sześć lat później z powodów oszczędnościowych. Archiwalia zostały wywiezione do archiwów w Poznaniu i Warszawy, z których część trafiła później do Łodzi (np. akta gubernialne).

Powiatowe Archiwum Państwowe w Kaliszu zostało utworzone w 1950 r. Po kolejnych zmianach i przekształceniach organizacyjnych, a także po reformie administracyjnej z 1998 roku Archiwum Państwowe w Kaliszu działa na terenie trzech województw: wielkopolskiego (powiaty: jarociński, kaliski – grodzki i ziemski, kępiński, krotoszyński – poza gminą Kobylin, ostrowski, ostrzeszowski, pleszewski), łódzkiego (powiat wieruszowski, poza gminą Lututów) oraz dolnośląskiego (gminy: Dziadowa Kłoda, Myślibórz i Syców z powiatu oleśnickiego).

Większość przechowywanych archiwaliów, bo aż 70% zostało wytworzonych po 1945 r. Akta z okresu zaborów i międzywojnia stanowią po około 15% zasobu, natomiast dokumentacja z okresu okupacji hitlerowskiej stanowi ułamek procenta. Ponad połowa (52%) archiwaliów została wytworzona przez instytucje wymiaru sprawiedliwości (sądy, notariuszy, prokuratury). Niewiele mniej przypada na akta administracji ogólnej (rządowej i samorządowej) i specjalnej - 30%. Akta stanu cywilnego i metrykalne obejmują 6% zasobu, ale mimo to są najczęściej wykorzystywanymi aktami w pracowni naukowej i kwerendach przeprowadzanych przez Archiwum. Prawie 5% akt przypada na instytucje gospodarcze, przede wszystkim zakłady przemysłowe. Pozostała część zasobu składa się ze zbiorów archiwalnych, spuścizn osób prywatnych, akt instytucji finansowych, partii i organizacji politycznych, instytucji nauki i oświaty, organizacji spółdzielczych, stowarzyszeń i związków, instytucji ochrony zdrowia, związków zawodowych, instytucji kultury, organów ustawodawczych państwa (tj. biur senatorskich), instytucji wyznaniowych oraz cechów rzemieślniczych. Zasób Archiwum Państwowego w Kaliszu na koniec 2012 roku liczył 3.295,42 mb na które składało się 277 256 jednostek archiwalnych
Archiwum Państwowe w Koszalinie
Marii Skłodowskiej-Curie 2
Koszalin 75-803 
-


Tel +48 94 317 03 60

Fax +48 94 317 03 61

sekretariat@koszalin.ap.gov.pl

www.koszalin.ap.gov.pl
Geneza Archiwum Państwowego w Koszalinie związana jest bezpośrednio z decyzją o utworzeniu w 1950 roku województwa koszalińskiego. Jednym ze skutków tej decyzji było powołanie w 1953 roku Wojewódzkiego Archiwum Państwowego w Koszalinie. Faktyczną działalność WAP w Koszalinie rozpoczęło z dniem 1 lutego 1961 r. i objęło swoim zasięgiem teren ówczesnego województwa koszalińskiego, a w jego skład weszły także dwa istniejące już archiwa szczebla powiatowego: PAP w Słupsku, działające we wschodniej części województwa, oraz PAP w Szczecinku, obejmujące swoim zasięgiem południe województwa koszalińskiego.

W chwili rozpoczęcia działalności WAP we Koszalinie w 1961 roku jego zasób tworzyła dokumentacja przejęta ze zlikwidowanego w tym samym roku w PAP w Białogardzie. Były to akta polskie, na które składała się dokumentacja starostw powiatowych, powiatowych rad narodowych, zarządów miejskich i miejskich rad narodowych z lat 1945-1950 z powiatów Koszalin, Białogard i Kołobrzeg oraz akta gmin wiejskich z lat 1945-1954 z tych samych powiatów. W kolejnych latach do zasobu WAP w Koszalinie trafiły materiały archiwalne z okresu do 1945 roku przekazane przez WAP w Szczecinie, Bydgoszczy, Poznaniu i Gdańsku.



Wraz z kolejnymi reformami administracyjnymi oraz transformacją ustrojową Państwa Polskiego w 1989 roku zasób systematycznie się powiększał. Przejęte zostały kolejne zespoły archiwalne, na które złożyła się cenna dla badań historycznych dokumentacja, w tym m.in. całe byłe archiwum zakładowe Komitetu Wojewódzkiego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Wśród dokumentacji tego zespołu oprócz akt znalazła się także licznie zachowana dokumentacja fotograficzna. Obecnie zasób liczył 4.531,23 metrów bieżących akt i dokumentów, na które składało się 372.197 jednostek archiwalnych (stan na koniec 2012 roku ).





©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna