Konspekty do lekcji z literatury polskiej



Pobieranie 54.86 Kb.
Data07.05.2016
Rozmiar54.86 Kb.

Konspekty do lekcji z literatury polskiej



Klasa IV (szkoła podstawowa)
Temat lekcji:

  1. bieżącej: Czytamy i opowiadamy utwór Adama Mickiewicza

pt.: Przyjaciele.

  1. następnej: Czy prawdziwe jest przysłowie: Podwójnie żyje ten, kto posiada przyjaciela?


Cel ogólny:

Wykorzystanie tekstu literackiego do kształcenia umiejętności czytania

ze zrozumieniem, opowiadania i wnioskowania na temat postaw człowieka.
Cele operacyjne:


  • uczeń z uwagą wysłuchuje recytacji wiersza;

  • potrafi ustalić kolejność wydarzeń w utworze;

  • doskonali umiejętność opowiadania odtwórczego według planu;

  • używa cytatu jako argumentu;

  • właściwie podpisuje ilustracje;

  • stosuje poprawnie formy rzeczownika przyjaciel;

  • wypowiada swoje zdanie na temat przyjaźni i krótko je uzasadnia;

  • rozumie pojęcia: dialog, narrator;

  • dostrzega wartość przyjaźni;

  • potrafi wymienić cechy dobrego przyjaciela.


(Cele realizowane podczas dwóch jednostek lekcyjnych)
Metody dydaktyczne:

Heureza, metoda problemowa, metoda przekładu intersemiotycznego, metoda zajęć praktycznych, pogadanka.


Pomoce dydaktyczne:

  • wzrokowe: ilustracje

  • słuchowe: nagranie magnetofonowe

  • podręcznik


Forma pracy: zbiorowa
Bibliografia metodyczna:

  1. Chrząstowska B.: Lektura i poetyka.Wyd.1. WSiP. Warszawa 1987.

  2. Nagajowa M.: ABC metodyki języka polskiego. WSiP. Warszawa 1995.

  3. Węglińska M.: Jak przygotować się do lekcji? Oficyna Wydawnicza Impuls. Kraków 1997.



Przebieg lekcji:

Lekcja pierwsza



I. Wprowadzenie


  1. Powitanie uczniów.

  2. Sprawdzenie listy obecności.

  3. Pogadanka wprowadzająca:

Na ścianie lub tablicy widnieją trzy cytaty dotyczące przyjaźni:



Dla przyjaciela nowego nie odrzucaj starego.

Przyjaźń- to przede wszystkim szczerość, to krytyka błędów towarzysza.

Podwójnie żyje ten, kto przyjaciela posiada.

Uczniowie odczytują i wnioskują, co łączy powyższe cytaty?




  1. Nauczyciel: Dzisiaj jak już domyśliliście się porozmawiamy o przyjaźni, która jest bardzo ważna w życiu każdego człowieka. Dowiecie się na czym polega prawdziwa przyjaźń. Poznacie, jak można przekonać się o tym, czy ktoś jest naszym prawdziwym przyjacielem.

  2. Przenosimy się wiec w krainie przyjaźni, która ma kształt wielkiej księgi.

W tej księdze znajdują się różne ciekawe opowiastki o przyjaźni prawdziwej

i fałszywej. Otwórzmy wiec ją i posłuchajcie jednej z tych opowiastek.



II. Rozwinięcie


    1. Wysłuchanie utworu z kasety, dzieci śledzą go w książce.

    2. Zapisanie tematu lekcji: Czytamy i opowiadamy utwór Adama Mickiewicza pt.: Przyjaciele.

    3. Wyjaśnienie niezrozumiałych słów-zwrot: Dwój duch w jednym ciele.




      1. Nauczyciel: Spróbujcie się zastanowić, czy nasz utwór

o przyjaźni jest wierszem.

      1. Przeczytajmy go. Uczniowie czytają go po cichu.

      2. Wniosek: Utwór o przyjaźni jest wierszem, bo składa się

z trzech strof. Każda ze strof zbudowana jest z wersów.

Wiersz posiada rymy i rytm.




    1. Nauczyciel:

  1. Jakie postacie występują w tym wierszu?

  2. Co o nich wiemy?

W wierszu występują Leszek i Mieszek, którzy są przyjaciółmi.

Mieszkają oni w oszmiańskim powiecie.



  1. Czy oprócz tych dwóch postaci (nazwanych) są jeszcze inne w tym utworze?

Zauważcie, że część wypowiedzi w wierszu nie jest przypisana bohaterom. Kto ją wygłasza?

Występuje tam postać mówiąca- narrator- czarodziej, który nam te historię opowiada (tak jak babcia siedząca w fotelu i czytająca lub opowiadająca bajkę dzieciom).

Wiersz ten jest opowiadaniem a narrator to postać, która nam opowiada o różnych zdarzeniach. W takim razie, gdybyśmy chcieli ten utwór wystawić na scenie, to ile osób musiałoby wystąpić?

Musiałyby wystąpić cztery osoby: Leszek, Mieszek, niedźwiedź

i narrator.


    1. Nauczyciel:

  1. Teraz my zabawimy się w czarodziejów i spróbujemy opowiedzieć historię Leszka i Mieszka. Rola narratora- czarodzieja jest jednak bardzo trudna i żeby ja sobie ułatwić, musimy zbudować plan opowiadania. To bardzo ważne, aby umieć budować takie plany, ponieważ dzięki tej umiejętności będziemy mogli opowiadać rozmaite historyjki i zdarzenia naszym bliskim: rodzicom, przyjaciołom. A więc do dzieła!

  2. Spróbujmy przedstawić bieg wydarzeń (metoda przekładu intersemiotycznego)

Nauczyciel pokazuje uczniom cztery obrazki i zadaje pytania

do każdego z nich:



    • Co przedstawia dany obrazek?

    • Jaki nastrój na nim panuje?

    • Którego fragmentu dotyczy?











    • Do każdego obrazka dobieramy tytuły(zwrócenie uwagi na skrótowość zapisu planu, zmiana czasownika

na rzeczownik będący nazwą czynności)

      • Czułe wyznanie przyjaźni.

      • Niedźwiedź.

      • Udawanie trupa przez Mieszka.

      • Prawdziwych przyjaciół poznajemy w biedzie.

Uczniowie zgodnie z kolejnością wydarzeń w utworze wklejają obrazki

do zeszytu i podpisują je- tworzą czteropunktowy plan, kolorują ilustracje.



  1. Opowiedz, w jakich okolicznościach zawiódł się Mieszek

na Leszku?

-Wykaż komiczne momenty w chwili pojawienia się niedźwiedzia (np. cytat)

-Zacznij wypowiedź:

/wyrazy wypisane na planszach/



  • Było to tak...

  • Otóż pewnego razu...

  • Gdy Leszek i Mieszek rozmawiali sobie w lesie...

  • Leszek i mieszek wybrali się do lasu...

Wspólna ocena uczniów biorących udział w opowiadaniu historii

o Leszku i Mieszku.

- Czy Leszek wobec Mieszka zachował się, jak prawdziwy przyjaciel?

(przywołanie cytatu, wskazanie błędów)


Koniec lekcji pierwszej




Lekcja druga




    1. Nauczyciel:

  1. Co to znaczy być przyjacielem?

Jak rozumiesz ten zwrot?

Wykaż cechy, jakich oczekujesz od przyjaciela(uczniowie mogą

na karteczkach samoprzylepnych wypisać cechy i nakleić na tablicy, dwa

kolory =dwie grupy).


Mieszek Leszek



  1. Oceń zachowanie Leszka wobec Mieszka (uczniowie odpowiadają na pytanie zawarte w temacie lekcji). Zachował się nie jak przyjaciel, lecz jak wróg.

Która z grup przymiotników określa Leszka, a która Mieszka?

  1. Stwierdziliśmy, że Leszek zachował się wobec mieszka obłudnie

i wrogo. Zgromadziliśmy słowa, które określają obu bohaterów.

        • Czy zauważyliście, że wyrazy określające cechy Mieszka możemy wykorzystać, gdy mówimy o cechach przyjaźni?

Prawdziwa przyjaźń, tak, jak przyjaciel, powinna być:
wierna



stała

szczera





wzajemna bezinteresowna


    1. Nauczyciel:

  1. Czy myślicie, że sytuacja, którą przeżył Mieszek, czegoś nas nauczyła?

Co o tym świadczy?

Przysłowie niedźwiedzie: Prawdziwych przyjaciół poznajemy w biedzie.



  1. Wniosek: To, czego przeżyta sytuacja nauczyła Mieszka, jest przekazane nam wszystkim w formie ogólnego podsumowania- morału.

Wiersz, w którym opowiastka o ludziach i o zwierzętach posłużyła

do wygłoszenia takiego pouczenia, nazwano bajką.



  1. Zestaw tytułu wiersza z opowiedzianą historią i wyjaśnij, jak należy go rozumieć? Co sądzisz o wyborze takiego tytułu dla tego wiersza?

III. Zakończenie



    1. Nauczyciel:

Teraz sporządzimy notatkę do zeszytu, która pomoże nam zapamiętać tę historyjkę i przestrogę w niej zawartą (podsumowanie i utrwalenie omówionego materiału).
W bajce Przyjaciele narrator opowiada o przyjaźni Leszka

i Mieszka, która okazała się nieprawdziwa. Pewnego razu, gdy przyjaciele siedzieli pod drzewem, zaatakował ich niedźwiedź.

W obliczu niebezpieczeństwa Leszek wdrapał się na drzewo. Mieszek tej sztuki nie umiał, więc poprosił przyjaciela o pomoc. Niestety Leszek nie pomógł mu. Mieszek zaczął naśladować trupa i dzięki temu sam się uratował. Gdy niedźwiedź odszedł, szczęśliwy Leszek zszedł z drzewa i podszedł do przyjaciela. Zawiedziony Mieszek powiedział mu stare przysłowie niedźwiedzie, że: Prawdziwych przyjaciół poznajemy w biedzie.


    1. Nauczyciel:

      1. Bardzo dużo mówiliśmy dzisiaj o przyjaźni i o byciu przyjacielem. Zobaczymy, jak to magiczne słowo przyjaciel się odmienia, żebyśmy nie popełnili błędu przy opowiadaniu o swoich przyjaciołach.

        • Jaka to część mowy?

        • Na jakie pytanie odpowiada?






liczba pojedyncza

liczba mnoga

M.

przyjaciel

przyjaciele

D.

przyjaciela

przyjaciół

C.

przyjacielowi

przyjaciołom

B.

przyjaciela

przyjaciół

N.

przyjacielem

przyjaciółmi

Msc.

przyjacielu

przyjaciołach

W.

przyjacielu

przyjaciele

(Odmiana ustna, ale później zapis do zeszytu.)





        • Zwrócenie uwagi uczniów na formę D. i B. l. poj. i mn. oraz M. i W. l. mn.

(Czuwanie nad poprawnością językową)
Ćwiczenie (na planszy do uzupełnienia)
Mój najlepszy..................... ma na imię Marek.

Często zapraszam do siebie mojego............................

Mama przygląda się mojemu ............................

z ciekawością.

Bardzo lubię też ................................Tadka, ale ze swoim............................... czuję się lepiej.

W moim .......................... widzę same zalety.

Wszyscy mówią o nas, że jesteśmy wspaniałymi.....................

O takich.................................piszą poeci.





    1. Pogadanka końcowa:

Nauczyciel:

  1. Byliśmy dzisiaj w krainie przyjaźni.

Przeczytaliśmy jedno opowiadanie z wielkiej księgi przyjaźni, ale takich opowiadań jest o wiele więcej.

Czy pamiętacie jakieś?



  1. Każdy z Was ma swoją własną krainę przyjaźni, która zawiera ciekawe historyjki o dowodach wielkiej przyjaźni.

Każdy z Was ma krainę, w której jest tylko ze swoim przyjacielem.
Praca domowa

Wypisz cechy, którymi powinien charakteryzować się Twój



dobry przyjaciel.

Opracowała: mgr Joanna Błażusiak- Dudała








©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna