Krótko o filmie. 4 Filmowa Frida Kahl



Pobieranie 121.47 Kb.
Strona6/6
Data09.05.2016
Rozmiar121.47 Kb.
1   2   3   4   5   6
Obsada – informacje.

Salma Hayek (Frida Kahlo)

Salma Hayek, znana aktorka filmowa i telewizyjna, zdobyła także pozycję wziętego producenta w obu tych branżach. W marcu 2003 r. wejdzie na ekrany nowy film Roberta Rodrigueza Once Upon a Time In Mexico, w którym oprócz niej wystąpili m.in. Antonio Banderas i Johnny Depp. Była współproducentem i zagrała główną rolę w filmie In the Time of the Butterflies. Ostatnio zakończyła pracę nad produkcją i reżyserią filmu The Maldonado Miracle – jest to jej debiut reżyserski, w którym zagrali Peter Fonda, Mare Winningham i Ruben Blades.

Hayek ma także na swoim koncie role w filmach Time Code, Chain of Fools, Dogma, Wild Wild West, Fools Rush In, 54, Od zmierzchu do świtu (From Dusk Till Dawn), Desperado i Breaking Up, w którym wystąpiła obok Russella Crowe. W przyszłym roku zobaczymy ją w filmie Hotel Mike’a Figgisa, stanowiącym rozwinięcie Time Code.



Alfred Molina (Diego Rivera)

Alfred Molina, aktor urodzony w Londynie, otrzymał nominację do nagrody Tony oraz nagrodę Drama Desk za swoją rolę w spektaklu Art, którym zadebiutował na Broadwayu. Nagrodę Theater World i nominację do Drama Desk Award w kategorii Najlepszego Debiutu Aktorskiego przyniósł mu udział w sztuce Molly Sweeney, zaliczanej do kategorii Off-Broadway.

Na dorobek filmowy Moliny składają się role w Boogie Nights (za którą otrzymał Nagrodę SAG), The Imposters, Annie Kareninie, Species, Maverick, Prick Your Ears, Dead Man (Truposz), Tylko razem z córką (Not Without My Daughter) i Poszukiwacze zaginionej arki (Raiders of the Lost Ark). Niedługo wejdzie na ekrany film Plots With a View, w którym zagrał jedną z głównych ról obok Christophera Walkena i Brendy Blethyn.



Geoffrey Rush (Lew Trocki)

Rush otrzymał ostatnio nominacje do nagród Oscara, Golden Globe, SAG i BAFTA w kategorii „Najlepszy Aktor” za rolę uwięzionego Markiza de Sade w filmie Zatrute pióro (Quills), której zawdzięcza też tytuł Najlepszego Aktora, przyznany mu przez Londyńskie i przez Nowojorskie Stowarzyszenie Krytyków Filmowych.

W 1997 r. zdobył nagrody Akademii Filmowej, Golden Globe, Screen Actors Guild Award i Brytyjskiej Akademii Sztuki Filmowej i Telewizyjnej (BAFTA) dla najlepszego aktora za udział w filmie Blask. Za rolę pianisty Davida Helfgotta otrzymał też wiele innych nagród aktorskich, m.in. Broadcast Film Critics oraz Stowarzyszeń Krytyków Filmowych z Los Angeles, Nowego Jorku i Bostonu i Towarzystwa Krytyków Filmowych z Teksasu. Jego kolejnym sukcesem był Oscar i nominacja do Golden Globe (w kategorii najlepszej męskiej roli drugoplanowej) za nagrodzony Oscarem film Zakochany Szekspir (Shakespeare in Love). Za tę samą rolę dostał również (w tej samej kategorii) nagrodę BAFTA oraz, w tym samym roku, nominację do BAFTA za rolę drugoplanową w filmie Elizabeth.



Edward Norton (Nelson Rockefeller)

Edward Norton ma na swoim koncie główne role w filmach Primal Fear, Wszyscy mówią Kocham Cię, Skandalista Larry Flynt (The People vs. Larry Flynt), Rounders, American History X, Podziemny krąg, The Score oraz Death to Smoochy. W Keeping The Faith zadebiutował jako reżyser, jednocześnie produkując ten film i grając w nim w jednej z głównych ról obok Bena Stillera i Jenny Elfman. Otrzymał nominacje do Nagrody Akademii Filmowej w kategorii Najlepszego Aktora za rolę w American History X i w kategorii męskiej roli drugoplanowej za Primal Fear. Występowi w tym ostatnim filmie zawdzięcza też nagrodę Golden Globe w kategorii męska rola drugoplanowa. Jest także laureatem wyróżnień National Board of Review oraz Stowarzyszeń Krytyków Filmowych z Los Angeles, Bostonu i Teksasu za swój dorobek aktorski.

Ostatnio Norton zagrał razem z Anthony Hopkinsem w filmie Czerwony smok i w kryminale Spike’a Lee The 25th Hour. Na Manhattanie można go zobaczyć w sztuce Lanforda Wilsona Burn This.



Antonio Banderas (David Siqueiros)

Banderas zyskał uznanie krytyki i nominację do nagrody Golden Globe w kategorii Najlepszego Aktora za swój występ aktorsko-wokalny wraz z Madonną w adaptacji filmowej musicalu Evita Andrew Lloyd Webbera i Tima Rice’a. Kolejną nominację do nagrody Golden Globe otrzymał za rolę tytułową w filmie Maska Zorro (The Mask of Zorro), w którym wystąpił obok Anthony’ego Hopkinsa i Catherine Zeta-Jones.

Ostatnio Banderas zagrał w zrealizowanym przez Miramax i Dimension filmie Mali Agenci, który odniósł spory sukces kasowy, a niedługo wejdzie na ekrany następny film z jego udziałem, Once Upon a Time in Mexico Roberta Rodrigueza. Ma w swoim dorobku także role w filmach Original Sin, The Body i Kumpel do bicia. W 1999 r. zadebiutował jako reżyser filmem Crazy in Alabama z udziałem Melanie Griffith.

W 1982 r. Banderas otrzymał od reżysera i scenarzysty Pedro Almodovara rolę w filmie Labirynt namiętności (Labyrinth of Passion). Był to pierwszy z pięciu filmów tego twórcy, w których miał wystąpić: później zagrał kolejno w filmach Matador, Law of Desire, Kobiety na skraju załamania nerwowego (Women on the Verge of A Nervous Breakdown) oraz Zwiąż mnie! (Tie Me Up! Tie Me Down!). W tym samym okresie brał udział także w bardziej konwencjonalnych hiszpańskich produkcjach teatralnych, takich, jak The Stilts, The Pleasure Of Killing, czy Baton Rouge. Po międzynarodowym sukcesie filmów Kobiety na skraju załamania nerwowego i Zwiąż mnie! został dostrzeżony przez amerykańską publiczność kinową. W 1992 r. zadebiutował w Stanach Zjednoczonych rolą młodego muzyka kubańskiego w filmie The Mambo Kings. W chwili, gdy został do niej zaangażowany, nie znał angielskiego i wszystkie dialogi opanował jedynie fonetycznie. Debiut w USA otworzył mu drogę do ważnych ról drugoplanowych w czterech filmach w ciągu następnych dwóch lat: były to Filadelfia, Dom dusz (House of the Spirits), Wywiad z wampirem (Interview With The Vampire) i Miami Rhapsody.

W 1995 r. po raz pierwszy wystąpił w roli głównej w amerykańskim filmie w Desperado Roberta Rodrigueza, później otrzymywał coraz liczniejsze propozycje: m.in. Nigdy nie rozmawiaj z nieznajomym (Never Talk To Strangers), Assassins, Cztery pokoje, Two Much oraz 13. wojownik.




Twórcy filmu – informacje.



Julie Taymor (reżyser)

Julie Taymor, reżyser teatralna, operowa i filmowa, debiutowała w tej roli w filmie pełnometrażowym w 1999 r., realizując film Tytus Andronicus (Titus) z Anthony Hopkinsem i Jessicą Lange. Scenariusz filmu (autorstwa Julie Taymor) powstał w oparciu o dramat Szekspira Tytus Andronicus i został opublikowany jako ilustrowana książka przez wydawnictwo Newmarket Press.

Taymor otrzymała szereg nagród za musical Król Lew (The Lion King), wystawiony w 1997r. w New Amsterdam Theater. Wyróżniono ją wówczas m.in. dwiema nagrodami Tony za najlepszą reżyserię musicalu i za jej oryginalne kostiumy, była ponadto współprojektantką masek i marionetek oraz autorką dodatkowych tekstów piosenek do Króla Lwa, wystawionego także w Londynie, Toronto, Los Angeles oraz w Japonii i Niemczech. W 2000 r. Taymor reżyserowała na Broadwayu sztukę The Green Bird Carlo Gozziego, której pierwsza produkcja miała miejsce w 1996 r. w wykonaniu Theatre For a New Audience w The New Victory Theater (przedstawienia w La Jolla Playhouse).

Zrealizowane przez Taymor, oryginalne dzieło wizualno-muzyczno-teatralne Juan Darién: A Carnical Mass, wystawione w Vivian Beaumont Theater w Lincoln Center w 1996 r. zyskało pięć nominacji do nagród Tony, w tym w kategorii najlepszej reżyserii. Wznawiając Juana Darién sztukę po raz pierwszy wyprodukowaną przez Music Theater Group w 1988 r., Taymor wystąpiła nie tylko w roli reżysera, lecz także projektanta kostiumów i współautora (wraz z kompozytorem Elliotem Goldenthalem). Dzieło wyróżnione zostało wieloma nagrodami, m.in. dwiema Obie i doczekało się prezentacji na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym w Edynburgu oraz na innych festiwalach we Francji, w Jerozolimie i w Montrealu, a następnie wystawiane było przez dłuższy czas w San Francisco.

We wrześniu 1995 r. Taymor wyreżyserowała Latającego Holendra Richarda Wagnera dla Los Angeles Music Center, zrealizowanego w koprodukcji z Houston Grand Opera. Salome Richarda Straussa reżyserowała na zaproszenie Opery Kirowskiej w Rosji, Niemczech i Izraelu – operę wystawiono pod batutą Walerija Giergiewa. W czerwcu 1993 r. na festiwalu Maggio Musicale we Florencji wystawiony został w jej reżyserii Czarodziejski flet W.A. Mozarta pod batutą Zubina Mehty.

Debiutem reżyserskim Julie Taymor w dziedzinie opery był w 1992 r. Król Edyp Igora Strawińskiego, zrealizowany w Japonii dla orkiestry Saito Kinen, pod batutą Seiji Ozawy. W roli Edypa wystąpił Philip Langridge, a w roli Jokasty Jessye Norman. Film, nakręcony przez Taymor z wystawienia tej opery, miał swoją premierę na festiwalu filmowym Sundance, a następnie gdzie otrzymał nagrodę Jury na Festiwalu Filmów o Sztuce w Montrealu. W 1993 r. został wyemitowany przez stacje telewizyjne wielu krajów, zdobywając nagrodę Emmy, a w 1994 r. podsumowaniem jego sukcesu stała się nagroda International Classical Music Award za najlepszą produkcję w dziedzinie opery.

Pierwszy film Taymor, Fool’s Fire, nie tylko przez nią reżyserowany, ale i adaptowany na podstawie opowiadania Edgara Allana Poe Hop Frog, został wyprodukowany przez American Playhouse i miał premierę na festiwalu filmowym Sundance, a następnie wyemitowany został przez stację PBS w marcu 1992 r. Nagrodzono go wyróżnieniem „Best Drama” na Międzynarodowym Festiwalu Electronic Cinema w Tokio.

W 1994 r. sceniczne przedstawienie Tytusa Andronicusa Szekspira wystawione zostało przez off-broadwayowy Theatre For a New Audience. Dorobek reżyserski Taymor uzupełniają: Burza (Tfana na Amerykańskim Festiwalu Szekspirowskim w Stratford), Poskromienie złośnicy, The transposed heads (na podstawie noweli Tomasza Manna, współprodukowane przez American Musical Theater Festival i The Lincoln Center) oraz Liberty’s Taken, oryginalny musical, którego współautorami byli David Suehsdorf i Elliot Goldenthal.

Podczas pobytu na stypendium Watsona w Indonezji, w latach 1975-79, Taymor założyła trupę maskowo-taneczną Teatr Loh, międzynarodowy zespół złożony z aktorów, muzyków, tancerzy i kukiełkarzy z Jawy, Bali, Sundy, Francji, Niemiec i Stanów Zjednoczonych. Zespół ten odbył tournée po całej Indonezji, wystawiając dwa oryginalne przedstawienia: Way of Snow i Tirai (później prezentowane także w USA).

W 1991 r. Taymor otrzymała stypendium MacArthura, zwane „dla geniuszy”, a oprócz tego stypendium Guggenheima; została też laureatką dwóch nagród OBIE, pierwszej Dorocznej Nagrody Dorothy B. Chandler w dziedzinie teatru, oraz, w 1990 r., Brandeis Creative Arts Award. Ostatnio ukazało się drugie, rozszerzone i poprawione wydanie ilustrowanej książki, poświęconej jej karierze twórczej, pt. Julie Taymor: Playing With Fire – Theater, Opera, Film (wyd. Abrams). Napisaną przez nią książkę The Lion King: Prode Rock on Broadway, opublikowało wydawnictwo Hyperion. Jesienią 1999 r. w Wexner Center for the Arts w Ohio otwarta została retrospektywna wystawa, dokumentująca 25 lat pracy twórczej Julie Taymor, następnie przewieziona do National Museum of Women in the Arts w Waszyngtonie i do Field Museum w Chicago.

Obecnie Taymor współpracuje z Elliotem Goldenthalem przy produkcji oryginalnej opery Grendel, której premiera ma się odbyć w 2005 r. w Operze Los Angeles, a kolejne przedstawienia na Lincoln Center Festival. Ponadto, na jesieni 2004 r., będzie reżyserowała nowe wystawienie Czarodziejskiego fletu w nowojorskiej Metropolitan Opera.



Sarah Green (producent)

Ostatnia produkcja zrealizowana przez Green, Girlfight z 2000 roku, została nagrodzona w kategorii Najlepszej Reżyserii i na równi z innym filmem wyróżniona Wielką Nagrodą Jury na festiwalu Sundance, nagrodą w kategorii Najlepszy Film i Najlepsza Rola Żeńska na festiwalu filmowym w Deauville, Prix de la Jeunesse w Cannes i nagrodą the Open Palm na IFP Gotham Awards. Green wyprodukowała Girlfight wspólnie z Maggie Renzi i Marthą Griffin, angażując debiutującą autorkę scenariusza i reżyser Karyn Kusamę. W tym samym roku na ekranach pojawiła się dosadna, złośliwa komedia State and Main, przy której Green po raz piąty współpracowała jako producent ze scenarzystą i reżyserem Davidem Mametem. W filmie, opowiadającym o środowisku biznesu filmowego, wystąpili Alec Baldwin, Charles Durning, Phillip Seymour Hoffman, Patti LuPone, William H. Macy, Sarah Jessica Parker, David Palmer, Rebecca Pidgeon i Julia Stiles.

Jay Polstein (producent)

Jay Polstein pracuje w studio Maverick Films w Los Angeles. Obecnie pracuje nad filmem My Sassy Girl, realizowanym przez DreamWorks (jest to remake przebojowej, koreańskiej komedii romantycznej o młodzieńcu pechowo zakochanym w dziewczynie załamanej po niedawnym rozstaniu). Równocześnie Polstein zajmuje się produkcją dla New Line Cinema innej komedii romantycznej, Even Steven, z udziałem piosenkarki Faith Hill – historii intryg dwóch uwodzicielek, dawniej związanych ze sobą, a teraz łączących swe siły, by zorganizować dla ich byłego chłopaka randkę marzeń, a następnie bezlitośnie go pogrążyć. Pracuje też nad filmem Underdog, realizowanym dla Disneya w oparciu o komiks z lat 60-tych. Będzie to opowieść o niepozornym piesku, który po przypadkowym napiciu się eksperymentalnego eliksiru zmienia się w niepokonanego pogromcę złoczyńców. Polstein produkuje ten film razem z Rogerem Birnbaumem i Gary Barberem ze Spyglass Entertainment.

Nancy Hardin (producent)

Nancy Hardin korzystając z wieloletniego doświadczenia z pracy w studiach filmowych oraz jako agent literacki i wydawca w Nowym Jorku, obecnie zajmuje się produkcją filmów pełnometrażowych, w tym animowanych, oraz telewizyjnych. Jako samodzielny wydawca w oficynach New American Library, Pocket Books w ramach Simon & Schuster oraz Bantam Books, zainicjowała i zrealizowała pomysł wydania wielu książek związanych z filmem. Następnie w Los Angeles została szefem działu literatury w Ziegler and Associates, wreszcie, jako wiceprezes działu produkcji w Paramount Pictures, nadzorowała realizację takich filmów, jak Grease, Foul Play i Little Darlings.

Lizz Speed (producent)

Po zrobieniu dyplomu na kalifornijskim uniwersytecie Berkeley w 1988 r. Lizz Speed przeniosła się do Los Angeles, gdzie w Paramount Pictures została asystentką Sherry Lansing i Stanleya Lansinga (znanych z filmu Fatalne Zauroczenie (Fatal Attraction)). Następnie, jako szef działu kreatywnego w Columbia Pictures, pracowała przy filmach Boys In The Hood, Przebudzenie (Awakenings) i The League of Their Own. Wkrótce później otrzymała stanowisko szefa działu rozwoju u producenta Scotta Rudina (praca nad Searching For Bobby Fischer).

Rodrigo Prieto (zdjęcia)

Prieto zyskał uznanie krytyków swoimi zdjęciami do filmu Amores Perros, wyróżnionym Nagrodą Krytyki w kategorii Najlepszy Film na festiwalu filmowym w Cannes w 2000 r. W tym samym roku nagrodzony został Złotą Żabą za najlepsze zdjęcia na festiwalu Camerimage, a w rok później Srebrnym Arielem w tej samej kategorii i za ten sam film.

Prieto, operator urodzony w Meksyku, wcześniej już dwukrotnie otrzymał Srebrnego Ariela, za zdjęcia do filmów Un Embrujo i Sobrenatural, a także nagrodę za najlepsze zdjęcia do pierwszego z tych filmów na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w San Sebastian, i do drugiego z nich, na Festiwalu Filmowym Cartagena Colombia oraz Diosa De Plata. Jego dorobek operatorski w filmach anglojęzycznych obejmuje m.in. Original Sin, Ricky Six, 8. Mila Curtisa Hansona i The 25th Hour Spike’a Lee.



Julie Weiss (kostiumy)

Weiss pracowała przy realizacji wielu filmów pełnometrażowych, m.in. The Gift, Get Carter, American Beauty, A Simple Plan, Fear and Loathing in Las Vegas, The Edge, Marvin’s Room, Searching For Bobby Fischer, It Could Happen To You, Honeymoon in Vegas, Steel Magnolias, Tequila Sunrise, F/X oraz Testament. Za swoją pracę przy filmie 12 Monkeys otrzymała nominację do nagrody amerykańskiej Akademii Filmowej.

W dziedzinie filmu telewizyjnego Weiss dwukrotnie zdobyła Emmy Awards za kostiumy do filmów A Woman of Independent Means i The Dollmaker, a nominację do Emmy za Evergreen, The Elephant Man (Człowiek Słoń) i Little Gloria, Happy at Last. Jej największe sukcesy w teatrze to nominacja do nagrody Tony za The Elephant Man i nagroda Dramalogue za 50/60 Vision, a dorobek twórczy uzupełnia praca przy MacBeth w Circle in the Square i the Mark Taper Forum, Bandido, Ghetto, Tales From Hollywood, The Killing of Jablonski, Conjuring an Event i Billy the Kid.

Oprócz pracy w kinie, telewizji i teatrze Weiss wykładała w szkole teatralnej przy Uniwersytecie Stanford. Ma stopień magistra sztuki filmowej Uniwersytetu Brandeis

i B.A. Uniwersytetu kalifornijskiego w Berkeley.



Elliot Goldenthal (muzyka)

Kompozytor Elliot Goldenthal pisze muzykę dla orkiestry, teatru, opery, baletu i filmu. Jest laureatem dwóch nominacji do Oscara i dwóch do nagrody Golden Globe za partytury do filmów Wywiad z wampirem (Interview With The Vampire) oraz Michael Collins, nominacje do nagród muzycznych Grammy za A Time to Kill i Batman Forever oraz trzy nominacje do Nagrody Chicagowskich Krytyków Filmowych za Heat, Michael Collins i Chłopak rzeźnika (The Butcher Boy). W 1998 r. Goldenthal otrzymał prestiżową nagrodę Krytyków Filmowych z Los Angeles za najlepszą muzykę oryginalną do filmu Neila Jordana Chłopak rzeźnika.

Do ważniejszych dzieł Goldenthala w dziedzinie muzyki poważnej należą: Shadow Play Scherzo, zamówione na uroczysty jubileusz 70 urodzin Leaonarda Bernsteina oraz napisane na wielką orkiestrę symfoniczną i chór Fire, Water, Paper: A Vietnam Oratorio, zamówione przez Pacific Symphony Orchestra na obchody 20 rocznicy zakończenia wojny w Wietnamie, które prezentowano następnie podczas specjalnego tournée Bostońskiej Orkiestry Symfonicznej pod batutą Seizi Ozawy. Płytę z nagraniem oratorium, z solowymi partiami wiolonczeli w wykonaniu Yo Yo Ma, wydała wytwórnia Sony Classical.



1   2   3   4   5   6


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna