Laudacja wygłoszona na cześć Arcybiskupa Metropolity Baltimore



Pobieranie 32.28 Kb.
Data02.05.2016
Rozmiar32.28 Kb.


Laudacja

wygłoszona na cześć

Arcybiskupa Metropolity Baltimore

J.E. Williama kardynała Keelera

z okazji nadania tytułu doktora nauk teologicznych

honoris causa KUL w Lublinie

dnia 6 listopada 2000
Eminencje, Ekscelencje, Panowie Ministrowie, Senatorowie, Posłowie, Magnificencje, Wysoki Senacie i Rado Wydziału Teologii KUL, Szanowni Państwo!
Podniosły nastrój dzisiejszego święta, którego głównym bohaterem jest Jego Eminencja William kardynał Keeler, Arcybiskup Metropolita Baltimore, wyrażają zebrane tu najwyższe władze Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Rektor i Senat Akademicki oraz Wydział Teologii wraz ze swoimi strukturami oraz licznie przybyłymi Gośćmi, z kraju i z zagranicy.

Splendoru dzisiejszemu wydarzeniu nadaje również sam okres obchodzenia w Kościele katolickim Wielkiego Jubileuszu, upamiętniającego dwa tysiące lat od momentu Wcielenia Syna Bożego. Ten błogosławiony Rok Łaski od Pana i Zbawcy Jezusa Chrystusa jest szczególnym czasem pojednania człowieka z Bogiem i ludzi między sobą. Od strony eklezjalnej jest to również czas wytężonego dialogu ekumenicznego między wyznaniami chrześcijańskimi oraz dialogu międzyreligijnego, głównie z religiami monoteistycznymi, jak judaizmem, a także islamem.

Niezwykłej precyzji i doktrynalnej powagi dodaje dzisiejszemu niezwykłemu wydarzeniu także Deklaracja Dominus Iesus, ogłoszona 6 sierpnia 2000 przez Prefekta Kongregacji Nauki Wiary, Józefa kardynała Ratzingera. Głównym przesłaniem Deklaracji jest wyrażenie prawdy, że pełnia zbawienia jest jedynie w Jezusie Chrystusie. Jasne wyłożenie swojej doktryny przez Kościół katolicki nie oznacza braku szacunku do innych Kościołów czy Wspólnot religijnych, lecz wyraża troskę o prawdę w ogóle i lęk przed synkretyzmem. Powodowany miłością i poszanowaniem wolności - Kościół katolicki -troszczy się o wierne przepowiadanie wszystkim ludziom prawdy, która została objawiona w sposób definitywny i całkowity przez Jezusa Chrystusa oraz głosi konieczność nawrócenia się do Niego jako jedynego Odkupiciela i Zbawcy, aby przez posługę Kościoła i jego sakramenty uczestniczyć w komunii Trójjedynego Boga.

Wszystkie te okoliczności zbiegają się na szczególną doniosłość dzisiejszego popołudnia, gdy w Auli im. Stefana kardynała Wyszyńskiego stajemy się świadkami nadania przez wymienione władze uniwersyteckie zaszczytnego tytułu Doktora honoris causa niezwykłemu Człowiekowi, Kapłanowi, Arcybiskupowi, Kardynałowi, a w tym wszystkim Obrońcy Życia, Mężowi Opatrzności dla ubogich, Wychowawcy ducha osobowości chrześcijańskiej, i nade wszystko niezmordowanego Mediatora w dialogu ekumenicznym i międzyreligijnym, Williama Henry Keelera.

Uroczystość ta znalazła wyśmienite miejsce, serce Uniwersytetu, miejsce wystąpień wielkich mówców, które przywołuje starożytną Agorę, gromadzącą - jak ongiś, tak i dziś - setki słuchaczy, zadziwionych ich mądrością. Miejsce to jest także szczególnym punktem "hipostazy" zebranej tu wspólnoty osób. "Hipostaza" ta wyraża zjednoczenie wokół centralnej Osoby, ongiś - będącej w loży słuchaczy jako student, dziś - już w prezydium jako nauczający swoim życiem Kardynał, który otrzyma również to, co cały ten świat łączy: doktorat honoris causa Wydziału Teologii KUL. W tym jednym z "arcydzieł ludzkiej kultury", jak Jan Paweł II nazwał uniwersytet, dokona się promocja Osoby, która współtworzy swoistą kulturę, specyficzną kulturę człowieka wyzwolonego. Wyrazem tej promocji jest najwyższa godność uniwersytecka, którą Wydział Teologii i Senat Akademicki KUL nagradza dziś J.E. Williama kardynała Keelera:


  • wielkiego ekumenistę i człowieka dialogu międzyreligijnego

  • humanistę i kapłana

  • niezłomnego obrońcę życia ludzkiego

  • ofiarnego działacza charytatywnego

  • promotora edukacji dojrzałości chrześcijańskiej

  • symbolu pokory i służby Kościołowi i człowiekowi

Dokonania J.E. Williama kardynała Keelera są przeogromne, skupione zawsze wokół drugiej osoby, gdzie wzorem jest Osoba samego Zbawiciela i Pośrednika między Bogiem a ludźmi, Jezusa Chrystusa. Właśnie, przez pryzmat Osoby Boga-Człowieka patrzy nasz dostojny Laureat na osobę tych wszystkich, do których wierzy być posłanym: do ludzi, wśród których się urodził, wychował, zdobywał ostrogi naukowe i kolejne stopnie hierarchii kościelnej, do których wreszcie został posłany, aby ich właśnie umacniać Chrystusem. Jako kapłan, biskup, arcybiskup i kardynał niósł niestrudzenie i niezwykle optymistycznie obraz Boży najpierw katolikom, chrześcijanom, białym i czarnym, ale też i wyznawcom innych religii, głównie Żydów, a także i muzułmanów. W ten sposób stał się jako homo christianus także homo universalis. Pokazał, że chrześcijaństwo nie jest zawężone do swoich tylko wiernych, lecz jest samo w sobie uniwersalne, czyli skierowane do każdego człowieka. Odbiciem i potwierdzeniem tej postawy jest wspomniana deklaracja Dominus Iesus.

Droga Williama Henry Keelera do miary homo universalis rozpoczęła się w rodzinnym San Antonio w Texasie, 4 marca 1931 roku. Zapewne sama historia tego przedziwnego miasta, zbudowanego najpierw wokół warowni hiszpańskiej, a następnie misji franciszkańskiej z początku XVIII wieku, przekształconej pod jego koniec w fort Alamo, wsławionego obroną podczas walki o niepodległość Teksasu w 1836 roku, wniósł w młodym chłopcu, synu Thomasa Keelera i Margaret z domu Conwey, ducha walki o wolność i godność człowieka. Ale już niebawem poszukiwanie pracy i chleba zaprowadziło całą rodzinę Keelerów do stanu Pensylwania, konkretnie do miasta Lebanon, gdzie William Henry ukończył St. Mary School, a następnie Catholic High School.

Po zakończeniu tegoż liceum musiały się rozejść drogi - dojrzałego już Williama Henry'ego - z domem rodzinnym. Powędrował do Overbrook w Filadelfii, gdzie w 1952 roku uzyskał bakalaureat ogólnego wykształcenia i został skierowany na studia licencjackie z teologii na Papieski Uniwersytet Gregoriański w Rzymie. W Wiecznym Mieście otrzymał też święcenia kapłańskie z rąk późniejszego kardynała Luigi Traglia w 1955 roku. Po licencjacie w 1956 powrócił do rodzimej diecezji i został wikariuszem w Marysville oraz sekretarzem diecezjalnego sądu biskupiego. Po dwóch latach pracy wrócił do Rzymu, gdzie w tym samym uniwersytecie podjął studia doktoranckie z prawa kanonicznego, uwieńczone doktoratem w 1961 roku. Powrót, w rodzinne od strony służby strony, naznaczony jest tym samym miastem, Marysville, tyle że objął stanowisko obrońcy węzła małżeńskiego, a po trzech latach został proboszczem tejże parafii.

Początek Soboru Watykańskiego II stał się dla młodego, wykształconego kapłana również nowym rozdziałem w jego życiu. Jako sekretarz biskupa Leecha, uczestnika Soboru, został mianowany przez papieża Jana XXIII "specjalnym doradcą" soborowym. W tym też czasie był członkiem codziennego informatora soborowego "Przegląd Soborowy" (Council Digest), finansowanego przez biskupów amerykańskich. Już w rok później został mianowany wicekanclerzem diecezji Harrisburg, a po Soborze jej kanclerzem, by po kolejnych stopniach kariery urzędniczej, od wikariusza generalnego dojść do biskupa pomocniczego w dzień św. Krzysztofa, 24 lipca 1979. Trzy lata później (1983) został ordynariuszem tejże diecezji, wprowadzonym przez dostojnika polskiego pochodzenia, Jana kardynała Króla.

Wybór ten rozpoczyna najnowszą historię zacnego Laureata. Na wiosnę 1989 papież Jan Paweł II mianuje go arcybiskupem Baltimore, najstarszej diecezji w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej, by w pięć lat później (1994) powołać go do grona kolegium kardynalskiego. W tym też okresie czasu Metropolita Baltimore przewodniczy różnym gremiom kościelnym na terenie własnej archidiecezji, Konferencji Episkopatu USA a także na polu narodowym i międzynarodowym.

Pasterzowanie w Baltimore skupia się, poza zwykłą posługa biskupa diecezjalnego, na wzmocnieniu struktur szkolnictwa katolickiego. Daje się natychmiast poznać jako gorliwy rzecznik pro-life oraz zdecydowany promotor szeroko rozumianej ewangelizacji parafialnej i działalności charytatywnej. Dobitnym tego przykładem jest inicjatywa tzw. "apelu wielkopostnego", podczas którego zebrano aż 12 mln USD na wsparcie lokalnych szkół katolickich, ruchu charytatywnego i działań na rzecz postępu duchowego.

Na forum Konferencji Episkopatu USA Arcybiskup William Keeler daje się poznać jako niezwykły budowniczy więzów ekumenicznych i międzyreligijnych. Będąc przewodniczącym Komisji Episkopatu ds. Dialogu Ekumenicznego i Międzyreligijnego (1984-87) odznacza się żywą skutecznością głównie w dialogu katolicko-żydowskim oraz w moderowaniu stosunków między religią żydowską a Kościołem katolickim. Podczas wizyty Ojca Świętego w USA, w 1987 roku, Arcybiskup Baltimore był jednym z głównych organizatorów spotkania Jana Pawła II z przywódcami żydowskimi w Miami oraz z przywódcami protestanckimi w Columbii (Płn. Karolina).

Zapał ekumenicznego i międzyreligijnego dialogu wiąże Kardynał Keeler z odbudową świadomości moralnej w społeczeństwie amerykańskim. W przemówieniu w Elizabethtown College z 19 lutego 1996 roku stwierdza nasz Laureat, że dzisiejsza kultura wydaje się być pozbawiona jakiegokolwiek prawa. Ponadto środki przekazu promują odwrócony porządek wartości. Stąd do szkół przenika zafałszowanie wolności, relatywizm i subiektywizm, lekceważenie norm moralnych, a w konsekwencji: gwałt, narkotyki i rozwiązłość. Kardynał stanowczo się temu przeciwstawił. Stojąc na czele Narodowej Konferencji Biskupów Katolickich doprowadził z przedstawicielami środowisk ortodoksyjnych Żydów do wspólnego oświadczenia, że "religie i wartości moralne, jakie z niej wyrastają, mają swoje nieusuwalne miejsce w demokracji amerykańskiej, tworząc strukturę naszego społeczeństwa. Ma to podstawowe znaczenie dla publicznej edukacji w USA."

W ślad za tym oświadczeniem Kardynał Keeler oraz przywódcy religijni Żydów ortodoksyjnych, a także muzułmanie i protestanci, opracowali wspólny program edukacji moralnej. Od roku 1994 jest on obecny w szkołach stanu Maryland i stał się ruchem w całym kraju. Poparł go nie tylko Jan Paweł II - co jest zrozumiałe, ale także uzyskał poparcie nawet u samego prezydenta Clintona. Główna teza programu edukacji moralnej leży w stwierdzeniu, że wartości moralne, realizowane na forum społecznym, wyrastają przede wszystkim z religii i wiary, które są fundamentem wszelkiego postępowania, wypisanego w naszych sercach - konkluduje nasz Laureat.

Kardynał Keeler zrozumiał, że demoralizacja, która wkracza wraz z nowymi formami liberalizmu, dotyka przede wszystkim dzieci i młodzież, i dlatego chciał, żeby edukacja moralna objęła szczególnie tych najmłodszych obywateli państwa, choć oczywiście musi dotyczyć w pewnym stopniu wszystkich. Nie trudno zauważyć, że po wielkich wojnach zwykle następuje jakieś paradoksalne przebudzenie się duchowe i moralne społeczeństw, ale potem dochodzi do równie niespodziewanego upadku niemal wszystkich cnót obywatelskich. Toteż ten upadek moralny dotknął również i społeczeństwo amerykańskie.

Zaangażowanie dialogu i ekumenii nie wygasło w osobie Arcybiskupa Baltimore, wprost przeciwnie - wzrosło i nabrało szczególnych znamion uniwersalistycznych. Do postawy ekumenicznego otwarcia i ewangelicznego pragmatyzmu w dialogu ze środowiskami żydowskimi, muzułmańskimi i protestanckimi doszedł szczególny dialog z prawosławiem. Szczególną zasługą Kardynała W. Kellera jest jego wpływ na złagodzenie ocen przez Patriarchę Bartłomieja podczas jego wystąpienia w Waszyngtonie, w październiku 1997 r. Patriarcha - jak pisze recenzent doktoratu honorowego, Arcybiskup J. Życiński - wyakcentował pogłębiające się różnice między prawosławiem a katolicyzmem i "nie widział szans na realizację optymistycznej wizji, jaką ukazał dla dialogu ekumenicznego Jan Paweł II w encyklice Ut unum sint". Dziwnym zrządzeniem Opatrzności nabożeństwo ekumeniczne w Baltimore, jakie zorganizował Kardynał Keeler, stało się sposobnością do głębszej wymiany poglądów między dwoma hierarchami Kościoła. Rezultatem tego spotkania są słowa Patriarchy Bartłomieja: "Przed spotkaniem widziałem w Kardynale przedstawiciela heterodoksyjnej teologii, po spotkaniu traktuję go jako brata w Chrystusie". Znalazły one oddźwięk w późniejszym wystąpieniu Patriarchy podczas wykładu w Georgetown University, gdzie wykreślił ze swego wystąpienia wszelkie krytyczne uwagi dotyczące Kościoła unickiego. Na ich miejsce "pojawiła się ewangeliczna nadzieja inspirująca poszukiwania pełniejszej jedności siostrzanych Kościołów".

Wartym zaznaczenia jest ponadto fakt, iż Kardynał Keeler jest członkiem Komitetu Prawosławnych i Katolickich Biskupów. W lipcu bieżącego roku wsparł pokaźnie zorganizowanie VIII Plenarnej Międzynarodowej Sesji dotyczącej dialogu katolicko-prawosławnego w Emmitsburgu, w archidiecezji Baltimore.

Na polu narodowym i międzynarodowym Arcybiskup W. Keeler może się poszczycić nie tylko przewodniczeniem Konferencji Stanowej Biskupów Katolickich (Maryland), lecz także sprawowaniem stanowiska Wiceprzewodniczącego Narodowej Konferencji Biskupów Katolickich podczas obchodów dwóchsetlecia powstania pierwszej rzymskokatolickiej diecezji w USA (Baltimore), a następnie Przewodniczącego tejże Konferencji od 1992 roku. W ślad za tym idą następne ważne nominacje watykańskie: członek Papieskiej Rady ds. Jedności Chrześcijan (1994) i Kongregacji Kościołów Wschodnich (1994). Do nich dołącza inne ważne przewodniczenie i członkostwo różnych gremiów:


  • wiceprzewodniczenie w Katolickim Stowarzyszeniu na rzecz Współpracy z Bliskim Wschodem

  • członkostwo w Radzie ds. Misji wśród Czarnych i Rodzimych Amerykanów

  • patronat w Radzie Katolickich Uniwersytetów Amerykańskich

  • przewodniczenie w Radzie Katolickich Organizacji Charytatywnych

  • przewodniczenie Komitetowi Biskupów Amerykańskich w działalności na rzecz życia (Pro-Life).

Niezwykłego wymiaru kontaktom międzynarodowym i międzywyznaniowym zdaje się nadawać w ostatnich dniach Dokument z Baltimore Dabru emet (Powiedzcie prawdę), podpisany przez 170 rabinów i teologów, a ogłoszony 10 września 2000 w "New York Times". Dokument ten jest kamieniem milowym na drodze kształtowania stosunków między judaizmem a chrześcijaństwem, które odtąd wydają się zapomnieć wzajemne urazy, niechęci i posądzenia, a starają się budować nowe relacje, głównie na wzajemnym poszanowaniu i zrozumieniu. Zadziwiające, ale jakże radośnie powitany jest przez cały świat chrześcijański fakt, że Żydzi nie tylko chcą pozytywnie mówić o chrześcijanach, szanować chrześcijan jako chrześcijan i poznawać nauczanie ich Kościoła, ale że kończy się chyba era stereotypów posądzania chrześcijan o sprzyjanie faszyzmowi, co w konsekwencji prowadziło do wniosku, jakoby Holocaust był rezultatem chrześcijaństwa. Mocne i jednoznaczne przeciwstawienie się Żydów temu kłamstwu historycznemu każe powrócić na drogę negocjacji nie tyle politycznych, ile właśnie dialogu międzyreligijnego, czyli uszanowania chrześcijańskiej wierności Objawienia Boga w Jezusie Chrystusie. Czy ta odwaga 170-ciu, a dziś już ponad 200 zacnych i wielkich rabinów i teologów żydowskich nie jest jakimś owocem i echem wspaniałych dokonań Arcybiskupa Baltimore, Williama kardynała Keelera, a także Instytutu Studiów Chrześcijańskich i Żydowskich w Baltimore ?

Wszystkie te godności, tytuły i zaszczyty William kardynał Keeler oddał w służbę człowiekowi, rozumianemu integralnie i uniwersalnie. Stąd sam Kardynał odznacza się i prześwietla dzisiejszą rzeczywistość Kościoła i świata nadzwyczajnymi cechami, które pozwolą ujrzeć w nim:



  • odważnego i umiejętnego działacza i dyplomatę w kontekście różnych kultur i tradycji

  • kompetentnego syna Kościoła w utrzymywaniu eklezjalnego stylu służby drugiemu człowiekowi

  • cierpliwego i skutecznego realizatora historiozbawczych planów Kościoła

  • wspaniałego organizatora życia społecznego, w wymiarze diecezjalnym, wielonarodowym i różnoreliginym

  • budowniczego pokoju i zgody między zwaśnionymi grupami etnicznymi, Kościołami, religiami

  • niezmordowanego obrońcę życia ludzkiego i propagatora jego chrześcijańskiego rozwoju.

W uznaniu tych zasług i z wdzięczności za wielkie duszpasterskie zaangażowanie nasz Laureat został odznaczony wieloma honorowymi stopniami naukowymi (Honorary Degrees) w wielu miastach uniwersyteckich i stanach USA, a także licznymi nagrodami i odznaczeniami. Do najważniejszych z Awards and Honors, przyznanymi przez różne wspólnoty wyznaniowe, należy wymienić:

  • Mahmound Abou Saud Excellence Award przyznaną przez Radę Muzułmanów Amerykańskich w 1994 r.

  • Nostra Aetate Award przyznaną przez Instytut Chrześcijańsko-Żydowskiego Porozumienia w 1997

  • Shaare Zedek Lifetime Achievment Award przyznaną przez centrum Medyczne w Jerozolimie w 1990 r.

  • Henry A. Rosenberg Distinguisher Citizen Award przyznaną w 1999 r.

Wyróżnienia te są wyrazem uznania ekumenicznej postawy Arcybiskupa Baltimore i równocześnie wymownym świadectwem skuteczności dialogu międzyreligijnego, który swe inspiracje czerpie przede wszystkim z nauczania ostatniego Soboru, jak i najnowszego nauczania papieskiego. W tym nasz Kardynał koncentruje się szczególnie na doniosłej i obszernej tematyce wolności religijnej. W przemówieniu w bazylice Santa Maria in Trastevere (30 czerwca 1997 roku) wymienia dwóch wielkich prekursorów wolności religijnej. Pierwszym jest amerykański kardynał Gibbons, który już w XIX wieku bronił nie tylko praw robotników, ale i nauczał o wolności religijnej. Postacią bardziej współczesną, a nam Polakom jakże bliską, jest osoba drugiego prekursora wolności religijnej - Stefana kardynała Wyszyńskiego. Walczył on o wolność polskiego Kościoła, o wolność poszczególnych ludzi i o wolność narodu polskiego przeciwko totalitarnemu komunizmowi. Obie te postacie - zdaniem Kardynała Keelera - są wyznacznikiem dalszej obrony wolności religijnej, która nadal jest gwałcona w wielu krajach. Dla tej obrony potrzebna jest współpraca ekumeniczna i dialog międzyreligijny.

Wymownym przykładem sensu takiej współpracy jest jeszcze fakt owocnego dialogu między Kościołem katolickim i islamem. Nasz Laureat podpisał z przedstawicielem Amerykańskiej Rady Muzułmańskiej, doktorem Cheema, wspólne oświadczenie na Konferencji Ludnościowej w Kairze (wrzesień 1994 r.), które miało wielkie znaczenie o zasięgu światowym. Dziś - zdaniem Kardynała Keelera - potrzebny jest dalszy dialog katolików i muzułmanów. Potrzebne jest wspólne świadectwo wobec świata, że wierzący w jednego Boga winniśmy głosić prawdę o konieczności budowania świata w oparciu o wzajemną miłość, w działaniu na rzecz sprawiedliwości, na rzecz bardziej braterskiego społeczeństwa. W tym dialogu konieczne jest odwoływanie się do wspólnych przesłanek religijnych. Bez wątpienia dla katolików i muzułmanów jest to Bóg osobowy, a także Jezus Chrystus i Maryja (Przemówienie z 8 grudnia 1995).

Ten najstarszy i największy Wydział naszego Uniwersytetu, w swoim czasie jedyny od Łaby po Władywostok, honoruje dzisiaj Rządcę najstarszej stolicy biskupiej USA zaszczytnym wyróżnieniem doctor theologiae honoris causa. Uniwersytet i Wydział Teologii KUL honoruje Obywatela kraju, z którego tak wielu - głównie naszych rodaków - wspierało i nadal wspiera naszą Alma Mater Lublinensis. Czyni to świadom identyfikacji postawy J.E. Williama kardynała Keelera z duchem naszej katolickiej Uczelni. W tym zasługuje jeszcze raz na mocne podkreślenie:


  • troska o wykształcenie, głównie najuboższych (warto na tym miejscu zaznaczyć, że nasz Uniwersytet - jako chyba jedyny w Polsce - kształci ok. 25 % młodzieży wiejskiej, a także otacza naukową opieką ok. 700 osób ze Wschodu)

  • walka o dialog międzyludzki, ekumeniczny i międzyreligijny

  • upór i satysfakcja w kompetentności przekazu Prawdy Objawionej

  • promocja godności osoby ludzkiej i obrona życia ludzkiego w każdym jej wymiarze

  • głoszenie i poszanowanie uniwersalnego chrześcijaństwa

  • troska o wyzwolenie realne człowieka ze wszelkiej niedoli społecznej, politycznej a także w pewnym sensie i religijnej.

Tak wszyscy bardzo serdecznie cieszymy się obecnością Waszej Eminencji. Dziękujemy za przyjęcie naszego odznaczenia i osobiste przybycie do naszej Uczelni i do Polski. Od dziś Wasza Eminencja jest naszym Doktorem, stał się jednym z nas!

Eminentissime Doctorande! Veni ad lauream!


Lublin, 6 listopada 2000 Ks. Krzysztof Góźdź





©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna