List od prezydenta ifbb sporty sylwetkowe spojrzenie wstecz



Pobieranie 3.11 Mb.
Strona9/36
Data07.05.2016
Rozmiar3.11 Mb.
1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   ...   36

KOLEGIUM SĘDZIÓW PZKFiTS W LATACH 2002 – 2010


1. Andrzej MICHALAK Warszawa - przewodniczący

2. Leszek MICHALSKI Toruń - sekretarz

3. Arkadiusz LESZCZYŃSKI Białystok - członek

4. Jerzy SZYMAŃSKI Zabrze - członek

5. Wiesław SIWEK Poznań - członek
Lista aktywnych sędziów klasy międzynarodowej, zaliczających seminaria sędziowskie PZKFiTS oraz IFBB

1. FILLEBORN Mariola Warszawa

2. FILLEBORN Paweł Warszawa

3. KASZUBA Bogdan Ustka

4. KEMPIŃSKI Arkadiusz Toruń

5. LESZCZYŃSKI Arkadiusz Białystok

6. MATELLA Katarzyna Toruń

7. MICHALAK Andrzej Warszawa

8. MICHALSKI Jerzy Sosnowiec

9. MICHALSKI Leszek Toruń

10. POLIS Stefan Częstochowa

11. PRYŁOWSKA Violetta Bydgoszcz

12. SIWEK Wiesław Poznań

13. STELMASIAK Józef Łódź

14. SZYMAŃSKI Jerzy Zabrze

15. ZAPOLSKA Joanna Białystok


Lista aktywnych sędziów I klasy państwowej, zaliczających seminaria sędziowskie PZKFiTS
1. BEROWSKI Marek Ustka

2. BUDZIŃSKI Janusz Toruń

3. FOKSIEWICZ Wojciech Pionki

4. KAZIMIERCZUK Marek Warszawa

5. KUNECKI Gabriel Łódź

6. KUNICKA Halina Gorzów Wlkp.

7. LEWANDOWSKI Mariusz Warszawa

8. NOL Waldemar Ostrołęka

9. RĘKAS Andrzej Sandomierz

10. SIDORUK Artur Białystok

11. SĘDKOWSKA Ewa Łódź

12. STRYJEWSKI Janusz Elbląg

13. WILEMSKI Andrzej Olsztyn

14. ZIELIŃSKI Grzegorz Gdańsk


Lista aktywnych sędziów II klasy państwowej, zaliczających seminaria sędziowskie PZKFiTS
1. CZARNECKI Krzysztof Kobylnica

2. FLIS Dariusz Zabrze

3. JAKUBCZAK Piotr Częstochowa

4. KANIAK Katarzyna Gliwice

5. KLEINEDER Paweł Gdańsk

6. ŁUKASIK Janusz Piotrków Trybunalski

7. NAWROCKA Agnieszka Poznań

8. POTRYKUS Piotr Puck


Lista sędziów III klasy państwowej, którzy uzyskali uprawnienia w latach 2008 – 2009 lub zaliczyli seminarium sędziowskie PZKFiTS

1. BROCKI Marek Warszawa

2. CICHOŃ Jakub Kadzidło

3. CWALINA Krzysztof Olsztyn

4. GAWOR Damian Warszawa

5. GOTTO Przemysław Giżycko

6. GRUCELSKA Tamara Elbląg

7. JAFERNIK Tomasz Żory

8. JAGODNICKI Paweł Warszawa

9. JENDRYCH Piotr Warszawa

10. JĘDRZEJEWSKI Marek Łódź

11. KASKA Ewelina Cegłów

12. KĘSKA Dominik Kraków

13. KUBA Lidia Katowice

14. KUKUŁA Jakub Lubiszew

15. KUŹMA Paweł Warszawa

16. MARCINKOWSKI Paweł Warszawa

17. MARKOWSKI Adam Kraśnik

18. MATWIJ Alicja Ruda Śląska

19. MILOCH Tomasz Laskowice

20. MOHAMED Achmed Warszawa

21. NAPIÓRKOWSKI Tomasz Warszawa

22. NIEWIECZERZAŁ Magdalena Warszawa

23. OLEJNICZAK Marek Gniezno

24. PIKULA Małgorzata Pruszków

25. PRYŁOWSKA Paulina Bydgoszcz

26. PRYK Ireneusz Pruszków

27. PRZYBYLSKI Piotr Warszawa

28. ROTERMAN Łukasz Warszawa

29. RZESIOWSKI Jacek Stargard Szczeciński

30. STACHURSKI Marcin Bydgoszcz

31. SZCZERSKI Dominik Mińsk Mazowiecki

32. ŚCIECHOWSKI Michał Siedlce

33. ŚLĘŻAK Monika Rzeszów

34. ŚNIATAŁA Tomasz Ostrów Wlkp.

35. TOMCZAK Adrian Łódź

36. TOMCZYK Bartosz Koło

37. WITKOWSKI Bernard Zamość

38. WOŹNIAK Marcin Olsztyn

39. WOŹNIAK Piotr Warszawa

40. ZALEWSKI Tomasz Warszawa

41. ZUBKOWICZ Tomasz Olecko





  1. TRÓJBOJ SIŁOWY i WYCISKANIE LEŻĄC

8.1. Trójbój siłowy - spojrzenie wstecz

Historia sprawdzianów siły i tężyzny fizycznej sięga swymi korzeniami starożytnej Grecji, gdzie wcieleniem męskiej siły był mityczny Herakles. Siłacze greccy zatrzymywali wozy ciągnięte przez dwójkę lub trójkę koni, podnosili głazy i mocowali się między sobą. W czasach nowożytnych siłacze popisywali się łamaniem podków, wyginaniem żelaznych sztab, rozrywaniem łańcuchów krępujących ciało, a nawet rozwalaniem bram grodowych. XIX wiek przyniósł pewne usprawnienie w eksponowaniu i pomiarze siły: podnoszono, rwano lub podrzucano ciężary metalowe o określonej wadze w jak największej ilości powtórzeń.

Przełomem okazał się rok 1885, kiedy to w Petersburgu, w carskiej Rosji, powstała - pod kierownictwem doktora Władysława Krajewskiego - pierwsza w świecie szkoła siłaczy. W tymże mieście, w 1897 r, zorganizowano I Ogólnorosyjskie Mistrzostwa Siłaczy, na których używano nieobrotowej sztangi. W czterech konkurencjach: podrzucie oburącz i jednorącz oraz wyciskaniu oburącz i jednorącz, startowało pięciu zawodników, dając podwaliny nowoczesnemu podnoszeniu ciężarów.

A już rok później, w Wiedniu, rozegrano I Mistrzostwa Świata w Podnoszeniu Ciężarów. Klasyczne podnoszenie ciężarów - wyciskanie, rwanie i podrzucanie sztangi - zapoczątkowano znacznie później, bo dopiero w 1937 r - na XX Mistrzostwach Świata. Rok 1972 przyniósł wycofanie z konkurencji wyciskania, jako szkodliwego dla zdrowia (bardzo silne przeciążenia kręgosłupa). Od tego czasu sport ciężarowy nazwano dwubojem olimpijskim.

Równolegle z podnoszeniem ciężarów rozwijały się inne formy sprawdzianów siły absolutnej: w Hiszpanii sportem narodowym jest piedra, polegająca na podnoszeniu wybetonowanej beczki z ziemi na kark; w Kanadzie podnoszą ponad głowę drewniane belki. Jednak to właśnie trójbój siłowy uznano za najbardziej miarodajny sposób mierzenia siły absolutnej człowieka.

Na długo przed pojawieniem się trójboju siłowego najstarszym i najwszechstronniejszym ze sprawdzianów siły było podniesienie z ziemi dużego ciężaru – czy to w formie obłej, jak głazy, czy kanciastej, jak drewniane belki, czy też bardziej wyszukane, jak cyrkowe występy siłaczy z ubiegłych wieków. Historia pojedynczych bojów, składających się na trójbój siłowy, początkowo rozwijała się równolegle z konkurencjami prowadzącymi do powstania podnoszenia ciężarów. Jako pierwszy z bojów zaistniał najbardziej naturalny i najłatwiejszy do wykonania – martwy ciąg.

Jednak dopiero wiek XIX przyniósł ograniczenie rodzajów sprawdzianów i bardziej precyzyjne przepisy. Dominującą formą drugiej połowy XIX wieku było, podobnie jak u ciężarowców, podnoszenie ciężarów jedną ręką. Atleci przekraczali w tym boju 200 kg. Martwy ciąg, wykonywany najpierw prawą, później lewą ręką i na koniec oburącz, stał się standartowym sprawdzianem w krajowych i międzynarodowych konkursach siłaczy. Na początku XX wieku ciężary podnoszone oburącz sięgały 300 kg przy wadze ciała siłaczy 85-95 kg. Lata 20-te to wzrost wyników do 360 kg, za sprawą fenomenalnego Niemca Hermana Goerner’a (ważącego 100 kg) i nie pobity do dzisiaj jego rekord w podnoszeniu ciężaru jedną ręką – 333 (!) kg z 1920 r.

Kobiety rzadko konkurowały w martwym ciągu. Ich sprawdziany siły odbywały się na sposób cyrkowy, z uwidocznieniem widzom potężnego ciężaru, lecz bez stosowania przepisów, ograniczających dowolność pokazu. Niemniej w 1926 r Francuzka Mile Jane de Vesley podniosła 178 kg.

Lata 40-te XX wieku przyniosły dalszy postęp w martwym ciągu – coraz powszechniejsze stały się ciężary przekraczające 300 kg. Największym chyba wyczynem popisał się 38-letni ciężarowiec amerykański Bob Peoples, podnosząc nachwytem sztangę ważącą 329 kg przy wadze ciała niespełna 86 kg. Inny ciężarowiec, Paul Anderson, w 1958 r podniósł 372 kg przy wadze ciała ponad 163 kg.

Jako początek powstania trójboju siłowego należy uznać rok 1958, kiedy to w Wielkiej Brytanii odbyły się pierwsze krajowe mistrzostwa. Nie był to jeszcze klasyczny trójbój, gdyż boje zmieniano od zawodów do zawodów Najczęściej stosowany był triplet: przysiad, wyciskanie leżąc i unoszenie przedramion ze sztangą. Około roku 1966 unoszenie przedramion zastąpiono martwym ciągiem i taki zestaw bojów pozostał do chwili obecnej.

W Stanach Zjednoczonych, które stały się później potentatem w sportach siłowych, pierwsze zawody rozegrano w roku 1964, a rok 1972 przyniósł założenie Międzynarodowej Federacji Trójboju Siłowego – International Powerlifting Federation (IPF). Rok później odbyły się pierwsze oficjalne Mistrzostwa Świata w Trójboju Siłowym.

Europejskie struktury trójboju siłowego zawiązały się w Turku (Finlandia) 11 maja 1977 r, kiedy to zgromadzeni działacze i zawodnicy z Wielkiej Brytanii, Finlandii, Szwecji i Norwegii podjęli decyzję o założeniu Europejskiej Federacji Trójboju Siłowego (EPF). Rok później, 2 kwietnia 1978 r, odbyły się w Birmingham pierwsze Mistrzostwa Europy Mężczyzn w Trójboju Siłowym, na których jeden z zawodników - Taito Haara z Finlandii (140 kg wagi ciała) - otarł się o tonę w trójboju , zaliczając 980 kg, w tym 400 kg w przysiadzie. Ten pierwszy rekordowy wynik znacząco poprawiono dopiero 16 lat później, kiedy to Austriak, Karl Saliger, jako pierwszy przekroczył na mistrzostwach Europy 1000 kg, chociaż wcześniej, w 1987 r, inny Europejczyk – Szwed Lars Noren – uzyskał na Mistrzostwach Świata 1077,5 kg. Aktualny absolutny rekord świata IPF w trójboju wynosi 1180 kg (435,0+352,5+392,5) i należy do Briana Sidersa (USA).

PZKFiTS jest – od momentu jego założenia w 1989 r – członkiem Międzynarodowej Federacji Trójboju Siłowego (IPF) i Europejskiej Federacji Trójboju Siłowego (EPF). IPF należy natomiast do Stowarzyszenia Międzynarodowych Federacji Sportowych – GAISF, przez co ma wyłączne prawa do organizacji mistrzostw świata i kontynentów. IPF jest również współzałożycielem i członkiem Komitetu Igrzysk Światowych (Worl Games Council).

Pierwsze międzynarodowe zawody trójboju siłowego obejmujące Europę Wschodnią odbyły się w 1983 r w Czechosłowacji, w mieście Most. Następstwem tych zawodów było otwarcie się Europy Wschodniej na współpracę z EPF i IPF, przy walnym współudziale Polski, organizującej dwa pierwsze „Puchary Bałtyku”: w Gdańsku (1987) i Koszalinie (1989), na których wystartowali także zawodnicy z innych krajów socjalistycznych, a w 1991 r gospodarzem imprezy był komunistyczny jeszcze Związek Radziecki.

Na mistrzostwach Europy kraje bloku socjalistycznego zadebiutowały w 1986 r w Sztokholmie, gdzie wystąpiły reprezentacje Polski i Czechosłowacji, a rok później na ME pojawili się także zawodnicy z NRD. Trójboiści ze Związku Radzieckiego wystartowali na mistrzostwach Europy dopiero w 1991 r, a rok później przyjechali już jako grupa niepodległych państw - Łotwa, Rosja i Ukraina.

Kobiety pojawiły się na mistrzostwach Europy w roku 1983, w niemieckim Darmstadt. W 1995 r roku odbyły się I Mistrzostwa Europy w Wyciskaniu Leżąc w Budapeszcie. Wygrał je nasz reprezentant Andrzej Stanaszek, zdobywając złoty medal w swojej kategorii (52 kg) oraz w klasyfikacji open, uzyskując 162,67 pkt. wg. formuły Schwartza.

W Polsce trójbój siłowy nieodmiennie związany jest z kulturystyką. Duży wpływ na rozwój trójboju miało utworzenie w dniu 5 września 1958 Komisji Kulturystyki przy Polskim Związku Podnoszenia Ciężarów. Komisja ta, działając pod przewodnictwem redaktora Stanisława Zakrzewskiego, lansowała tzw. „polską szkołę kulturystyki’, polegającą na rozgrywaniu wielobojów kulturystycznych, obejmujących pozowanie, elementy gimnastyki i konkurencje siłowe. Sprawdziany siły obejmowały mięśnie nóg, grzbietu i klatki piersiowej. Najlepsi kulturyści rekrutowali się często z dobrych ciężarowców, uzyskujących przewagę nad rywalami w bojach siłowych. Angielską nazwę „powerlifting” jeszcze w 1984 roku tłumaczono jako „kulturystyczny trójbój siłowy”.

Pierwsze Mistrzostwa Polski w Trójboju zorganizowano pod egidą TKKF-u w maju 1977 r w Piotrkowie Trybunalskim i odtąd mistrzostwa Polski w trójboju siłowym rozgrywane były co roku. W 1981 r Centralna Komisja Kulturystyki wydała spójne i precyzyjne przepisy organizacji i sędziowania zawodów kulturystycznych i trójbojowych. Rok później CKK dostosowała je do standardów międzynarodowych.

W ramach współpracy międzypaństwowej, w latach 1984-1991 łączono imprezy międzynarodowe z mistrzostwami Polski, organizując Międzynarodowe Mistrzostwa Polski w Trójboju Siłowym. Najsilniejszymi ośrodkami trójboju siłowego w latach 80-tych były: Żory, Poznań, Pułtusk, Zakopane, Elbląg, Łomża i Warszawa.

Na Mistrzostwach Europy Polacy zaznaczyli swoją obecność w maju 1986 r, startując w Sztokholmie. Potem nastąpiła dwuletnia przerwa. Ponownie Polacy wystartowali na Mistrzostwach Europy1989 Mężczyzn w Lathi: w kategorii 67,5 kg - Jan Wilczyński z Pułtuska (6 m.), 90 kg - Jan Łuka z Żor (7 m.), 125 kg - Piotr Pawlik z Żor (7 m.).

Rok później Polacy zdobyli swoje pierwsze medale. Na Mistrzostwach Europy Mężczyzn w Reykjaviku (Islandia) Jan Wilczyński został Mistrzem Europy w kategorii 67,5 kg (652,5 kg w trójboju), a Jan Łuka zdobył tytuł wicemistrzowski w kat. 82,5 kg (752,5 kg). Pierwszy rekord międzynarodowy - rekord świata – pobił Andrzej Stanaszek z Bielska-Białej, późniejszy wieloletni najlepszy zawodnik świata i Europy. W kategorii 52 kg zaliczył 150 kg w wyciskaniu leżąc, stając się etatowym rekordzistą w latach 1992-1996.

Polska włożyła duży wkład w rozwój międzynarodowej współpracy w zakresie trójboju siłowego inicjując i organizując cykl zawodów międzynarodowych pod nazwą „Puchar Bałtyku” umożliwiający starty zawodnikom krajów socjalistycznych i byłym krajom ZSRR razem z zawodnikami krajów Europy Zachodniej. W 1987 r. w Gdańsku odbył się pierwszy „Puchar Bałtyku” w trójboju. Wzięło w nim udział 24 zawodników z 5 państw: Szwecji, Polski, Czechosłowacji, /Norwegii i NRD. Reprezentacja Polski zajęła drugie miejsce. Kolejne edycje „Pucharu Bałtyku” odbywały się w: 1989 r. w Koszalinie, 1991 r. w Szczecinie, 1995 r. w Kielcach.

Przed 2000 rokiem w Polsce zorganizowano kilka wielkich imprez międzynarodowych rangi mistrzowskiej:

- Puchar Bałtyku – Gdańsk 1987

- Puchar Bałtyku – Koszalin 1989

- Puchar Bałtyku – Szczecin 1991

- Puchar Bałtyku – Kielce 1995

- Mistrzostwa Europy Juniorów w Trójboju – Pułtusk 1997

- Mistrzostwa Europy Mężczyzn w Trójboju – Pułtusk 1999

- Mistrzostwa Europy Juniorów w Trójboju – Tomaszów Lubelski 1999
Mistrzostwa Europy Juniorów w Trójboju Siłowym w 1997 r zorganizowane zostały przez MKSS „Narew” Pułtusk. Na zawodach tych po raz pierwszy Polka uzyskała tytuł wicemistrzowski – Monika Pisarczyk z „Tęczy-Społem” Kielce. Juniorzy zdobyli 6 medali, w tym złote Sławomira Śledzia ze „Śródmieścia” Legnica (kat. 56 kg) i Jarosława Olecha z „Tęczy-Społem” (kat. 67,5 kg), W klasyfikacji open drugie miejsce zajął Jarosław Olech.

Na Mistrzostwach Europy Seniorów w Trójboju Siłowym w Pułtusku 1999 r Polacy zdobyli 3 medale: złoto – Jarosław Olech „Tęcza-Społem” (kat. 67,5 kg), brąz – Dariusz Wszoła „Śródmieście” (kat. 52 kg) i Jan Wegiera „Tytan” Zakopane (kat. 75 kg). Jarosław Olech wygrał klasyfikację open zostając Mistrzem Mistrzów.

Mistrzostwa Europy Juniorek i Juniorów w Tomaszowie Lubelskim przyniosły Polsce aż 9 medali, w tym złote: Ewy Przytulskiej z Malborka (kat. 82,5 kg), Dariusza Wszoły (kat. 52 kg) i Sławomira Śledzia (kat. 56 kg) – obaj z Legnicy.
Zdjęcia:

Foto 110. Pierwsi polscy medaliści Mistrzostw Europy w Trójboju (Lahti 1990): Jan Wilczyński

(z lewej) i Jan Łuka (z prawej) z trenerem kadry Zdzisławem Pieńkosem.

Fot. Jan Rozmarynowski





Foto 111. Sopot 1965: Sprawdzian w wyciskaniu leżąc na zawodach kulturystycznych. Wyciska Przemysław Kwiatkowski.

Fot. Jan Rozmarynowski
Foto 112. Sopot 1968: Sprawdzian w przysiadach na zawodach kulturystycznych. Wykonuje Wojciech Strzeżek.

Fot. Jan Rozmarynowski
Foto 113. Reprezentacja Polski na Mistrzostwa Świata w Wyciskaniu Leżąc 2004 w Cleveland, Ohio, USA.
Foto 114. – Mistrzostwa Świata Kobiet w Wyciskaniu Leżąc, Praga, 2008: w Kongresie IPF wzięli udział członkowie Prezydium PZKFiTS (od lewej): prezes PZKFiTS, Paweł Filleborn, prezydent IPF, Detlev Albrings i wiceprezes PZKFiTS, dr Marek Kruszewski.
Fot. Arkadiusz Znojek


Foto 115. – Prezes Paweł Filleborn poprawia koszulkę do wyciskania Markowi Markwatowi, rekordziście świata weteranów w kat. 90 kg. Mistrzostwa Europy Kobiet i Mężczyzn w Wyciskaniu Leżąc, Bratysława 2008.

Fot: Arkadiusz Znojek


Foto 116. – Część ekipy polskiej na Mistrzostwach Europy Kobiet i Mężczyzn w Wyciskaniu Leżąc, Bratysława 2008.

Fot: Arkadiusz Znojek
Foto 117. – Jedno z głosowań na Kongresie IPF w Soelden, 2007. Delegat PZKFiTS na ten Kongres, dr Marek Kruszewski, przed wrzuceniem kartki do głosowania do urny.
Foto: Arkadiusz Znojek


8.2. Imprezy międzynarodowe organizowane w Polsce w latach 2000-2009

Polska była dwukrotnie gospodarzem mistrzostw międzynarodowych w trójboju siłowym zorganizowanych przez działaczy KS „Kobra Jass Kościan” pod kierownictwem Jacka Urbaniaka, prezesa i trenera tego klubu. W 2003 r. były to Mistrzostwa Świata Juniorek i Juniorów, w 2007 r. - Mistrzostwa Europy Kobiet i Mężczyzn (Seniorów).

Trwające od 11 do 14 września 2003 r. Mistrzostwa Świata Juniorek i Juniorów w Trójboju Siłowym zgromadziły 59 zawodniczek z 17 państw świata oraz 104 zawodników z 25 krajów. W Kościanie wystartowało 5 naszych zawodniczek, zdobywając dwa medale, oraz 11 naszych reprezentantów, którzy uzyskali 4 medale. Jedyny srebrny medal zdobył Michał Wilk w kat. 90 kg. Pozostali medaliści zdobyli 4 brązowe medale: Agnieszka Leszczyńska (kat. 56 kg), Anna Śliwińska (kat. 90 kg), Grzegorz Kępczyński (kat. 60 kg), Karol Kopienka (kat. 90 kg), Oliwier Bryniarski (kat. 110 kg). Polska zajęła 4 miejsce w klasyfikacji kobiet z dorobkiem 29 pkt., wyprzedzona przez reprezentacje Stanów Zjednoczonych – 57 pkt., Ukrainy – 63 pkt. i Rosji – 69 pkt.
W klasyfikacji mężczyzn również uplasowała się na czwartej pozycji, z 46 pkt.. Lepsze okazały się Stany Zjednoczone – 54 pkt., Ukraina – 55 pkt. i Rosja – 72 pkt.

Druga impreza międzynarodowa, Mistrzostwa Europy Kobiet i Mężczyzn w Trójboju Siłowym, była o wiele bardziej medalodajna dla Polaków. W zawodach wzięło udział 59 kobiet z 17 krajów i 91 mężczyzn z 20 państw. Wystawiliśmy po 9 osób w reprezentacji żeńskiej i męskiej, którzy razem zdobyli 8 medali, w tym 3 złote – Dariusz Wszoła (kat. 56 kg), Jarosław Olech (kat. 75 kg) i Jan Wegiera (kat. 82,5 kg), 4 srebrne – jedyna medalistka Anna Śliwińska (kat. +90 kg), Dominik Golak (kat. 60 kg), Jacek Spychała (kat. 75 kg), Jacek Wiak (kat. 100 kg), 1 brązowy – Marian Czarkowski (do 110 kg). Ponadto Jarosław Olech został Najlepszym Zawodnikiem Mistrzostw – 603,2 pkt.



W klasyfikacji drużynowej kobiet Polska zajęła 3 miejsce z dorobkiem 39 pkt., za Norwegią 51 pkt. i Finlandią 62 pkt. Drużyna mężczyzn wygrała dużą przewagą punktów – 63, wyprzedzając Norwegię – 47 pkt., i Francję – 44 pkt.
Foto 118. Prezes PZKFiTS, Paweł Filleborn (w środku), był honorowym gościem Mistrzostw Europy Kobiet i Mężczyzn w Trójboju Siłowym w Kościanie. Na zdjęciu - z egzaminatorem Kursu Sędziowskiego Wojciechem Kardynalskim (z prawej) i egzaminowanym Henrykiem Ostrykiewiczem (z lewej).

Foto: Arkadiusz Znojek
Foto 119. Publiczność gorąco dopingowała Polaków przez cały czas trwania Mistrzostw Europy w Kościanie.
Foto: Arkadiusz Znojek



Foto 120. Polki zajęły 3 miejsce drużynowo na Mistrzostwach Europy Kobiet i Mężczyzn w Kościanie. Trofeum wręczane przez prezydenta EPF, Arnulfa Wahlstroma (z lewej) odebrał trener kadry Arkadiusz Znojek (drugi od lewej). Z prawej strony stoi organizator i prawdziwa dusza tych zawodów, Jacek Urbaniak.

Foto: Arkadiusz Znojek
Foto 121. Dekoracja kat. 110 kg. Stoją od lewej: prezydent EPF Arnulf Wahlstrøm, prezez PZKFiTS Paweł Filleborn, Orhan Bilican (Belgia), Christo Ivailo (Bułgaria), Marian Czarkowski (Polska). Mistrzostwa Europy w Trójboju Siłowym, Kościan 2007.

Foto: Arkadiusz Znojek
Foto 122. Część drużyny polskiej na Mistrzostwach Europy Kobiet i Mężczyzn w Trójboju Siłowym, Kościan 2007.

Foto: Arkadiusz Znojek
Foto 123. Walkę na pomoście podpatrują: Agnieszka Marciniak (z lewej) i Dorota Nowak (z prawej). Mistrzostwa Świata Juniorek i Juniorów w Kościanie, 2007.

Foto: Arkadiusz Znojek
Foto 124. Jeden jedyny raz w życiu, 8-krotny mistrz świata, Jarosław Olech, zrzucił sztangę z pleców na pomost. Znakomita obsługa z Kościana utrzymała 350 kg, ale stojący z tyłu asekurant został kontuzjowany i z zakrwawioną twarzą musiał zejść z pomostu. Mistrzostwa Świata Juniorek i Juniorów w Trójboju Siłowym w Kościanie, 2007.

Foto: Arkadiusz Znojek
Foto 125. Bolesny ślad zostawiony przez zsuwające się 350 kg po plecach mistrza świata musiał doraźnie łagodzić woreczek z lodem.

Foto: Arkadiusz Znojek
Foto 126. Jacek Spychała skutecznie walczy o srebrny medal w kat. 75 kg na Mistrzostwach Europy Kobiet i Mężczyzn w Trójboju Siłowym w Kościanie, 2007.

Foto: Arkadiusz Znojek
Foto 127. Wojciech Kardynalski na rękach najsilniejszej kobiety w Polsce, Anny Śliwińskiej. Obok stoją: Arkadiusz Znojek, Anna Kierul i Magdalena Jabłońska. Kuca Dorota Szczepanik. Mistrzostwa Europy Kobiet i Mężczyzn w Trójboju Siłowym, Kościan 2007.

Foto: Arkadiusz Znojek
Foto 128. Nie było medalu w trójboju, ale był „mały” medal z martwego ciągu w kat. 90 kg – z „brązu” cieszy się Dorota Szczepanik. Mistrzostwa Europy Kobiet i Mężczyzn w Trójboju Siłowym, Kościan 2007.

Foto: Arkadiusz Znojek
Foto 129. Publiczność w Kościanie zaskoczyła władze EPF nie tylko mocnym dopingiem dla Polaków, ale również dla startujących rywali naszych zawodników.

Foto: Arkadiusz Znojek
Foto 130. Największe emocje przeżywali kibice i oficjele przy bardzo zażartej walce Jacka Wiaka i Annibala Coimbry z Luksemburga (od lewej): Wojciech Kardynalski, Paweł Filleborn i Gaston Parage - skarbnik IPF. Mistrzostwa Europy, Kościan 2007.

Foto: Arkadiusz Znojek
Foto 131. Efektownym saltem wskoczył na podium kat. 60 kg wicemistrz Europy, Dominik Golak, Mistrzostwa Europy w Trójboju Siłowym, Kościan 2007.

Foto: Arkadiusz Znojek
8.3. Ewolucja mistrzostw Polski w drugiej dekadzie

Ustalona po pierwszych dziesięciu latach istnienia PZKiTS stabilizacja organizacyjna, jako związku o ustalonych już strukturach i gronie oddanych działaczy, nie spowodowała zastoju w zmianach organizacyjnych mistrzostw Polski. Wręcz przeciwnie, zmiany odbywały się na dwóch płaszczyznach - wymuszanych przez zmiany przepisów organizacji międzynarodowych, do których Związek należy oraz jako odpowiedź na zmieniające się zapotrzebowania środowiska trójbojowego.

Powstała z inicjatywy Andrzeja Sobczyka w roku 1998 kategoria wiekowa do lat 15 umarła śmiercią naturalną. Jedyne mistrzostwa Polski w tej kategorii odbyły się w roku 1999 r. w Kamiennej Górze, w wyciskaniu leżąc.

W 2001 roku dokonano dalszego podziału juniorów. Do tej pory istniały trzy kategorie wiekowe juniorskie - do lat 17 (młodzicy), do lat 19 (juniorzy młodsi) i do lat 23 (juniorzy). Zmiana dotyczyła przesunięcia wieku młodzików i juniorów młodszych o jeden rok, zwiększając tym samym zakres wieku dla każdej kategorii wiekowej: młodzicy - 14-18 lat, juniorzy młodsi - 14-20 lat. Aby zaktywizować większe ilości zawodników, wyzerowano rekordy Polski w każdej nowej kategorii wiekowej. Zgodnie z ustaleniami z 1997 r młodzicy nadal nie używali sprzętu specjalistycznego, a najwyższe wyniki z ich zawodów stanowiły rekordy mistrzostw Polski, możliwe do poprawienia jedynie w kolejnej edycji danych zawodów.

W roku 2008 zmieniono nazwę kategorii 14-18 lat na juniora do lat 18. Spowodować to miało zmianę postrzegania tych zawodów, a zarazem zawodników, przez urzędników administracji samorządowej.

W roku 2009 wprowadzono "System współzawodnictwa, klasyfikacji sportowej oraz zasady przeprowadzania rankingów i klasyfikacji Polskiego Związku Kulturystyki, Fitness i Trójboju Siłowego", zgodnie z którym należało przystosowywać zawody do współzawodnictwa sportu dzieci i młodzieży, o które Związek starał się od kilku lat. Utworzono więc dodatkową kategorię 14-16 lat , nazwaną ponownie młodzikami. Nowa kategoria przejęła wszystkie zasady rozgrywania zawodów od juniorów do lat 18, a więc przede wszystkim rozgrywanie zawodów bez użycia sprzętu specjalistycznego i bez notowania rekordów Polski, a jedynie rekordów Mistrzostw Polski. Czas rozegrania pierwszych zawodów ustalono na rok 2010.

Jednocześnie, ze względu na rozgrywanie przez IPF mistrzostw świata juniorów 14-18 lat w trójboju siłowym i wyciskaniu leżąc, w 2009 r. działacze Związku podjęli decyzję o startach juniorów do lat 18 w sprzęcie specjalistycznym i ustanawianiu rekordów Polski juniorów do lat 18. Tym samym umożliwiono poprawianie rekordów tej grupy wiekowej na każdych mistrzostwach Polski, w których juniorzy do lat 18 mogą uczestniczyć.

W roku 2007 zawiązała się grupa inicjatywna w osobach Grzegorza Leskiego i Arkadiusza Znojka, mająca na celu zorganizowanie pierwszych oddzielnych mistrzostw Polski weteranów. Inicjatorzy zmiany stwierdzili, że wielu weteranów rezygnuje ze startów ze względu na nieuniknioną konfrontację ich wyników z bardzo dużymi rezultatami uzyskiwanymi przez seniorów. Pierwsze takie zawody planowane na rok 2007, a później na rok 2008, nie zostały zorganizowane ze względu na obawy organizatora o frekwencję na tych zawodach. Identyczna sytuacja zaistniała w roku 2009 i gdy wydawało się, że i w tym roku weterani własnych zawodów mieć nie będą, sytuację uratował prezes zasłużonego klubu sportowego "Tęczy-Społem" w Kielcach, Wojciech Kardynalski. Pierwsze oddzielne Mistrzostwa Polski Weteranek i Weteranów odbyły się w 16 maja 2009 r. w hali Kieleckiej Tęczy-Społem, wysoko ocenione przez zawodników. Nowością było rozgrywanie dwóch klasyfikacji - w trójboju siłowym i wyciskaniu leżąc – na jednych zawodach.



Od 1 stycznia 2007 r. IPF zredukowała ilość kategorii wagowych o kategorię 52 kg w seniorach i 44 kg w seniorkach, tym samym redukcję tych kategorii przeprowadzono także w Polsce.

1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   ...   36


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna