List otwarty: poniższy materiał staje się tekstem ogólnodostępnym od dnia 15. 09. 2005. Wyjaśnienie powodu zamieszczenia go na stronie internetowej podam w osobnym tekście. Z poważaniem Dr Eugeniusz Siwik alve o analiza wstępna



Pobieranie 0.59 Mb.
Strona4/26
Data07.05.2016
Rozmiar0.59 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   26

Interakcje nieznane




4.5. Ostrzeżenia i środki ostrożności (Griffith)




Nie stosuj w następujących wypadkach


  • Jesteś w ciąży albo planujesz zajść w ciążę

  • Cierpisz na przewlekłą chorobę przewodu pokarmowego (owrzodzenie żołądka lub dwunastnicy)

  • Zapalenie przełyku na tle refluksu

  • Wrzodziejące zapalenie jelita grubego, spastyczność jelita grubego, uchyłkowatość lub zapalenie uchyłków jelita



Skontaktuj się z lekarzem w następujących wypadkach


  • Stosujesz preparaty tej rośliny bez poprawy stanu zdrowia w ciągu 2 tygodni. Być może jest bardziej bezpieczna i skuteczna metoda leczenia twoich dolegliwości.

  • Stosujesz jakieś leki farmakologiczne, w tym aspirynę, leki przeczyszczające, leki przeciw przeziębieniu i przeciwkaszlowe, leki alkalizujące, witaminy,, składniki mineralne, aminokwasy, suplementy pokarmowe, czy inne leki na receptę lub bez recepty.

  • U kobiet w ciąży nie stosuj bez zalecenia lekarza

  • U kobiet karmiących nie stosuj bez zalecenia lekarza

  • U dzieci poniżej 2 lat stosowanie jest niebezpieczne.

  • Możliwe jest wystąpienie wyprysku kontaktowego. Preparaty kamfory nie powinny być stosowane u niemowląt w okolicy nosa (Jonas W.B., Levin J.S.,123)



4.6. Działania szkodliwe, niepożądane lub objawy przedawkowania




Drgawki - wezwać pogotowie, zgłosić się do szpitala

Halucynacje - pogotowie, szpital

Nudności - stosowanie stop, lekarz

Wymioty - stosowanie stop, lekarz

Zawroty głowy - stosowanie stop, lekarz


Znaczne przekroczenie dawki może wywołać śpiączkę lub uszkodzenie nerek.



III.5. Czeremcha amerykańska(Padus serotina Ehrh., syn. Prunus serotina Czeremcha zwyczajna, trzemcha, śliwa kocierpka, „wiśnia dusząca”, Rosaceae(Różowate rodzina), Prunoideae(Śliwowe podrodzina).

(...) Zapewniaią niektórzy, że gałązki z liściami i kwiatkami położone na zbożu, myszy rozpędzaią: inni twierdzą, że koniom tak są obmierzłe, iż w żłób włożone, konie od naylepszego obroku wstrzymuią. Jagody maią bydź użyteczne w biegunkach: a God zapewnia, że korą drzewa uleczył Francuzką chorobę.



(Kluk- T I.-str. XIII)

„gdzie w potrzebie Lekarz być może, osobliwie w większych przypadkach, najlepiey iest udać się do niego: ale Lekarz daleki gwałtowność potrzeby ratunku, choroby mniey niebezpieczeństwa maiące, albo się muszą, albo mogą leczyć w domu. Stąd po wsiach z miłości ludu, powinnaby bydź we dworach niby Apteki ze zbieranych Roślin kraiowych pożytecznieyszych, ktoremiby w czasie ratować można. Mam mysl na końcu Dykcyonarza osobnym reiestrem wypisać Rosliny, któreby się w takiey Aptece znaydować powinny: skutki zaś ich znaydą się w Reiestrze lekarskim”.

Słynie ze swej zdolności do usuwania i zapobiegania tworzenia kamieni nerkowych. Kora czeremchy (być może zawiera prunozynę) posiada właściwości ściągające, rozgrzewające, napotne, poprawiające trawienie, a także uspokajające, antybakteryjne i antywirusowe. Zalecana jest w niestrawności na tle nerwicowym, zapaleniu żołądka i znużeniu w okresie rekonwalescencji. Wykazuje działanie odmładzające. Owocem jest pestkowiec o barwie ciemnopurpurowej do prawie czarnej. Do celów leczniczych służą kwiaty (Flos Prundi padi), owoce (Fructus Pruni padi) i kora czeremchy (Cortex Pruni padi).

Kora czeremchy amerykańskiej jest popularna w lekach przeciw kaszlowi ze względu na swe działanie uspokajajace i przeciwskurczowe(Hobbs 117).




5.1 Działanie i zastosowanie




Wg. Akuna Wg. Griffitha’a brak danych





  • Astma

  • Biegunka

  • Problemy układu trawienia

  • Nerki

  • Uśmierza ból

  • Układ oddechowy

  • (Lewkowicz 65) W medycynie ludowej stosuje się jako środek ściągający przy biegunkach, moczopędny i przeciwreumatyczny.

  • Kwiaty z czeremchy stosuje się jako dodatek do kąpieli w niektórych chorobach skóry, a odwary z kory, do moczenia stóp przy grzybicach.

  • (Sarwa 316-317)Z owoców należy usunąć pestki, ponieważ zawierają trujący kwas pruski.

Owoc prunus communis stosowany do zwiększenia działania afrodyzyjnego opium (Ra”tsch- 107)



5.2. Zawartość (Sarwa 316)





  • W naowocni – cukry, kwasy organiczne, pektyny, garbniki, prowitamina A, Wit. C, B, PP, oraz sole mineralne K, Mn, i Fe

  • Owoce (bo tylko one mogą być stosowane w kuchni) służą do robienia konfitur, powideł, soku, galaretki, dżemu, wina i nalewki na spirytusie. Z owoców należy bezwzględnie usuwać pestki, ponieważ zawierają trujący kwas pruski.(cyjanowodór)

  • Owoce można także spożywać na surowo (bez pestek!), ale nie wolno ich jeść zbyt dużo, ponieważ miąższ może zalepić gardło, co może prowadzić do uduszenia (stąd inna nazwa to wiśnia dusząca).

  • Odwar sporządzony z kory, jest lekiem napotnym poprawiającym trawienie, przeciwwirusowym, przeciwbakteryjnym, łagodzącym bóle porodowe, kaszel, zapalenie oskrzeli, przewlekłe biegunki, niestrawność, stany zapalne żołądka i oskrzeli. W przypadku stosowania odwaru z kory, wolno się leczyć wyłącznie za zgodą i pod kontrolą lekarską.

  • Amigdalina – cyjankotwórczy glikozyd, z którego po spożyciu uwalnia się cyjanowodór (Jonas W.B.,Levin J.S.,Podstawy Medycyny Komplementarnej Alternatywnej, for the Polish edition by Towrzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych Universitas, Kraków 2000,121)

  • W korze; garbniki, kumaryna, glikozyd cyjanogenny amigdalina-prunozyna(silnie trujący), która w przewodzie pokarmowym rozkłada się do cyjanowodoru (kwas pruski). Najwięcej amigdaliny zawierają nasiona.

Leczenie się korą (brak danych czy Alveo zawiera prunozynę), bez wiedzy i zgody lekarza jest całkowicie zabronione.

  • (Lewkowicz 65) Kwiaty zawierają znaczne ilości flawonoidów (pochodnych kwercetyny), garbniki i glikozydy cyjanogenne, a kora dużo garników

  • W owocach wyodrębniono barwniki antocyjanowe, glikozydy cyjanogenne i liczne kwasy organiczne.

  • Glikozyd amigdalina (najwięcej w nasionach, w miąższu owoców nie występuje).



III.6. DRAPACZ LEKARSKI - bernardynek(Cnicus benedictus) Asteraceae, Astrowate
(Kluk)„Jest rodzay maiący kwiaty składane. Główki pyłkowe są przerosłe. Kwiatki wszystkie dwupłciowe rodzayne. Kielich iaiowo-okrągły, którego gałązkowe kolace łuski iak dachowka za siebie zachodzą. Koronki kwiatowe wszystkie są sobie podobne. O iednym tylko wiem w kraiu gatunku”.
(Akuna) Od dawna znany jako środek łagodzący bóle menstruacyjne, regulujący cykl miesiączkowy i pokrywający „zapotrzebowanie pokarmowe kobiet” w okresie miesiączki. Inne właściwości to łagodzenie stresu, depresji i wspomaganie procesów trawienia. Na wierzchołkach pędów wyrastają duże, bez wartości dekoracyjnej żółte kwiaty, które po przekwitnięciu zawiązują się w owoce typu niełupki z puchem. Surowiec to ziele i liście. W lecznictwie używa się ziela drapacza (Herba Cnici benedicti).

(Podlewski 645).

Drapacz lekarski Cnicus benedictus L.)Amarum, Stomachicum, Tonicum



Synonimy: bernardynek, Caberna benedicta Benth. et Hook, Carduus benedictus Bruns, Centaurea benedictus L., kardobenedykta, oset lekarski.
6.1. Zawartość



  • Sole mineralne(duże ilości) Na, Ca, K, Mg, witaminy z grupy B, flawonoidy, oraz glikozydy (bezpośrednio pobudzają pracę skurczowo-rozkurczową mięśnia sercowego).

  • Wg.Griffith’a zawiera również gorycz knicynę(decydująca o bardzo gorzkim smaku rośliny) i olejki eteryczne.

  • Garbniki(Sarwa 126)

  • Laktony seskwiterpenowe(Lewkowicz 71), głównie knicynę, oraz knicynoid i benedyktynę

  • Związki goryczkowe poprawiają trawienie pokarmów i zwiększają łaknienie.

  • Napary i odwary stosuje się jako skuteczny środek pobudzający wydzielanie soku żołądkowego, w stanach nieżytowych błon śluzowych przewodu pokarmowego, oraz przy wzdęciach spowodowanych nadmiernym rozwojem szkodliwej flory bakteryjnej

  • Zalecane szczególnie osobom w podeszłym wieku.

  • Pomocniczo przy chorobach nowotworowych jako środek wspomagający w trakcie zalecanego przez lekarza onkologa leczenia farmakologicznego.

  • Można podawać osobom anemicznym i wyczerpanym oraz rekonwalescentom po ciężkich chorobach.

  • Flawonoidy

  • Olejek eteryczny, niewielkie ilości.

  • Śluzy

  • Śladowe ilości olejku eterycznego

  • Substancje antybiotyczne

  • Duże ilości soli mineralnych, najwięcej jodu.


6.2. Działanie i zastosowanie

Zastosowanie: (Podlewski 645)

  • Niedobór soków trawiennych i upośledzone trawienie

  • Różnego rodzaju zaburzenia przewodu pokarmowego

  • Dróg żółciowych, wątroby

  • I nerek

  • Dla osób wycieńczonych i rekonwalescentom po ciężkiej chorobie

  • Niedobór soli mineralnych

  • Ogólne osłabienie na tle wadliwej przemiany materii




  • Przeciwzapalnie

  • Miażdżyca cholesterol

  • Krążenie?

  • Depresja?

  • Problemy układu trawienia

  • Gorączka

  • Serce?

  • Wątroba (pęcherzyk żółciowy)

  • Bóle menstruacyjne

  • Migrena

  • Nadwaga

  • Uśmierza ból

  • Układ oddechowy?

  • Stres?

  • Tarczyca

  • (Sarwa 127) Środek ogólnie wzmacniający, leczący osłabienie przewodu pokarmowego, likwidujący bóle brzucha i niestrawność, pobudza wydzielanie soków żołądkowych

  • Stosowany w leczeniu anoreksji, niestrawności, pomocniczo celem wzmożenia laktacji i w depresji.

  • Oprócz tego oddziałuje na błony śluzowe żołądka i jelit, działa wiatropędnie, poprawia apetyt, korzystnie oddziałuje na wątrobę, pobudzając jej czynność, zwiększa wydzielanie żółci.

  • Reguluje przemianę materii , działa słabo moczopędnie, bakteriobójczo, przeciwdziała nadmiernej fermentacji jelitowej, jednocześnie dostarczając cennych mikroelementów

  • Odwar ma zastosowanie w leczeniu gruźlicy płuc, hemoroidów, zaparć, zaburzeń pracy wątroby, histerii i wyczerpania psychicznego

  • brak łaknienia, dolegliwości trawienne. W bezpośrednim działaniu pobudza wydzielanie śliny i soku żołądkowego.

Działanie: (Podlewski 645)

  • Substancje goryczkowe zwiększają wydzielanie śliny i soku żołądkowego

  • Poprawia trawienie i zwiększa łaknienie

  • Ułatwia przepływ krwi w żyłach i zmniejsz zastoje żylne

  • Posiada słabe właściwości odkażające wobec niektórych gronkowców i wirusów.

  • Zwiększa wydalanie moczu

  • Reguluje przemianę materii

  • Uzupełnia w organizmie zawartość soli mineralnych i niektórych mikroelementów.

(Griffith 283-284)

Działania

  • Pobudza laktacje u karmiących matek

  • Działa bakteriobójczo

  • Działa przeciwzapalnie

  • Zwiększa krzepliwość krwi


6.3. Przeciwwskazania: Uczulenie na ziele drapacza i inne rośliny z rodziny Złożonych (Compositae=Asteraceae).

Działanie uboczne: możliwe są reakcje alergiczne. Interakcje – nieznane.

Dawkowanie: średnia dawka dzienna 4-6 g surowca; w przetworach odpowiednio.



Działania niepożądane:

Przedawkowanie przy dłuższym stosowaniu może wywołać nudności, wymioty, kolkę lub biegunkę.



Informacje dodatkowe

  • Stosowany na skórę pokrywającą staw, usuwa stan podrażnienia stawu

  • Właściwości rośliny nie zostały wszechstronnie przebadane

  • Należy zachować ostrożność przy stosowaniu zewnętrznym, aby uniknąć działania toksycznego

Przypuszczalne działania

  • Pomaga w obniżaniu gorączki

  • Może łagodzić bóle głowy

  • Może regulować zaburzenia miesiączkowania

  • Może wywoływać wymioty

  • Stosowany zewnętrznie pomaga w gojeniu skaleczeń, zadrapań i ran.


6.4. Ostrzeżenia i środki ostrożności

Patrz jak przy innych ziołach podanych u Griffitha (dzieci do lat 2, kobiety karmiące, planowanie ciąży, długość leczenia).

III.7. Goryczka żółta (Gentiana lutea).Gentianaceae, Goryczkowate
Znana jest ze swego gorzkiego smaku. W czasach średniowiecza używana była jako antidotum na różne trucizny. Badania kliniczne wykazały korzystne działanie na funkcje wątroby. Goryczka pobudza łaknienie, wydzielanie śliny, oraz soków żołądkowego, wątrobowego, trzustkowego i jelitowego. Przyczynia się również do wzmożonego wydzielania enzymów trawiennych. Poprawia apetyt i działa przeciwdrobnoustrojowo. Owocem jest wydłużona, wrzecionowata torebka. Surowcem leczniczym są kłącza i korzenie goryczki (Radix Gentianae). Roślina objęta całkowitą ochrona gatunkową. Opis tego działania jak w Podlewskim (657).

7. (Kluk T II, 23) Goryczka

Autor wymienia 6 podstawowych odmian goryczki, lecz nie wymienia Gentiana lutea, dlatego nie można porównać wiedzy zawartej w Dykcjonarzu Roślinnym

(Podlewski 567) Goryczka, Amarum, Stomachicum, Tonicum



Gatunki lecznicze:
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   26


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna