List otwarty: poniższy materiał staje się tekstem ogólnodostępnym od dnia 15. 09. 2005. Wyjaśnienie powodu zamieszczenia go na stronie internetowej podam w osobnym tekście. Z poważaniem Dr Eugeniusz Siwik alve o analiza wstępna



Pobieranie 0.59 Mb.
Strona8/26
Data07.05.2016
Rozmiar0.59 Mb.
1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   ...   26

11.1. Działanie i zastosowanie





  • Przeciwbakteryjne

  • Artretyzm

  • Zapalenie jelita grubego

  • Problemy układu trawiennego

  • Nadciśnienie

  • Nerki

  • Menopauza

  • Uśmierza ból

  • Bezsenność


Działanie i zastosowanie(Podlewski 629)


  • Hamuje drobne krwawienia z uszkodzonych naczyń włosowatych w błonie śluzowej przewodu pokarmowego i płuc

  • Wykazuje działanie rozkurczające na mięśnie gładkie jelit dróg żółciowych i moczowych, obecność flawonoidów

  • Zwiększa wydzielanie soku żołądkowego i usprawnia trawienie, oraz przyswajanie pokarmów, powoduje to gorzki glikozyd achilleina

  • Pobudza miesiączkowanie i łagodzi bóle okołomiesiączkowe.

  • Nieżyty i stany zapalne przewodu pokarmowego z towarzyszącymi krwawieniami

  • Stany skurczowe mięśni gładkich dróg żółciowych i jelit

  • Zaburzenia trawienia z brakiem łaknienia, odbijaniem, wzdęciami i nudnościami

  • Napadowe bóle jelit i zaparcia nawykowe

  • Hemoroidy

  • Nieznacznym krwawieniu płucnym

  • Bolesne miesiączkowanie, łagodzi bóle

  • Zewnętrznie w postaci odwaru do okładów, przemywań tudno gojących się zranień, krost i wyprysków, płukania jamy ustnej, gardła, dziąseł i irygacji

  • Odwar natomiast bywa stosowany w schorzeniach jelit i żołądka, którym towarzyszą drobne krwawienia ze śluzówki, oraz w razie skurczów jelit, dróg moczowych i żółciowych, grypie anginie i przeziębieniu.




  • Brak łaknienia i dolegliwości trawienne

  • Do nasiadówek: w bolesnych stanach skurczowych pochodzenia psychowegetatywnego w miednicy mniejszej u kobiet (pelvipathia vegetativa).


Działanie

  • Zmniejsza krzepliwość krwi

  • Posiada działanie przeciwbólowe

  • Działa przeciwzapalnie

Przypuszczalne działania


11.2. Zawartość (Lutomski 216)


  • Surowiec zawiera olejek eteryczny(azulen, cyneol, borneol oraz alfa- i beta-pinen)(Lewkowicz 136)

  • Glikozyd cyjanogenny- achilleina

  • Flawonoidy

  • Cholina

  • Garbniki

  • Furanokumaryna

  • Wit. C, K

  • Sole mineralne zasobne w związki magnezu.

  • proazuleny

  • Cukry (Sarawa 16)




  • Kwas mrówkowy(Sarwa 17), octowy, izowalerianowy, jako kwasy organiczne

  • Sole mineralne

Griffith (350-351).

  • Achilleina

  • Kumaryny

  • Kwas salicylowy

  • Olejki eteryczne

  • Poliacetyleny

  • Taniny

  • Trójterpeny

  • Chamuzalen

W przeciwwskazanich autorzy wymieniają nadwrażliwość na krwawnik. Działania uboczne nie są znane.


11.3. Ostrzeżenia i środki ostrożności

  • Wg. Jonasa krwawnik zawiera laktony sekswiterpenowe, o właściowściach uczulających. Możliwa jest alergia krzyżowa na inne rośliny zawierające pokrewne alergogenne laktony seskwiterpenowe (Hausen BM,Breuer J, Weglewski J, Ru”cker G. Alfa- Peroxyachifolid and other new sensitizing sesquiterpene lactones from yarrow. Contact dermatitis 1991;24:274-280., Beier RC, Norman JO, Regor JC, et al. Isolation of the major component in white snakeroot that is toxic after microsomal activatation of sporadic toxicity of white snakerrot ploants and extracts. Natural Toxins 1993;1:286-293).


Nie stosuj w następujących przypadkach

  • Jesteś w ciąży albo planujesz zajść w ciążę



Skontaktuj się z lekarzem

  • Gdy stosujesz preparaty tej rośliny bez poprawy stanu zdrowia w ciągu 2 tygodni.

  • Stosujesz leki farmakologiczne lub zioła, w tym aspirynę, leki przeczyszczające, leki przeciw przeziębieniu i przeciwkaszlowe, leki alkalizujące, witaminy, składniki mineralne, aminokwasy, suplementy pokarmowe czy inne leki na receptę lub bez recepty

  • Uczulenie na krwawnik


Kobiety w ciąży

  • Nie stosuj bez zalecenia lekarza


Kobiety karmiące piersią

  • Nie stosuj bez zalecenia lekarza


Zatrucie

  • Roślina bezpieczna, jeśli stosujesz ja przez krótki okres w ilości nie przekraczającej dawek zalecanych przez producenta.

  • W przypadku wystąpienia biegunki, należy przerwać stosowanie i zgłosić się do lekarza



III.12. Lawenda lekarska (lawenda wąskolistna, lawenda zwykła, lawenda prawdziwa) syn(Lawandula officinalis). Rodzina jasnowate(Lamiaceae)
Ma bardzo dobry wpływ na układ nerwowy. Jest świetnym adaptogenem – wykazuje pobudzające działanie w przypadkach wyczerpania, ale także działanie uspokajające w sytuacjach stresowych. Monografie zawarte w Farmakopei Polskiej i Komisji E (organ Federalnego Urzędu Zdrowia Niemiec) podają bardzo szerokie zakresy stosowania kwiatu lawendy wewnętrznie: są to zaburzenia samopoczucia, niepokoju psychicznego, zaburzeniach snu, podczas nerwowych podrażnień żołądka, w zespole Roehmhelda, we wzdęciach oraz dolegliwościach jelitowych na tle nerwowym. Kłosowate, niebieskofioletowe kwiatostany pojawiają się na szczytach pędów. Surowiec, ziele. Cała roślina wydziela miłą, bardzo intensywną woń, szczególnie wieczorem po zachodzie słońca. Owocem jest rozłupina złożona z czterech rozłupek. W lecznictwie maja zastosowanie kwiaty lawendy (Flos Lavandulae)

Lawenda: Antimeteoricum, Dermaticum, Rubefaciens, Sedativum, Spasmolityticum



(Bremness 194)

Lawenda dzięki świeżemu i czystemu zapachowi była ulubionym dodatkiem do kąpieli, stosowanym przez Greków i Rzymian. Nazwa pochodzi od łacińskiego lavo, lavare co oznacza myć się kąpać.(Bremness 194) Autorka wymienia lawendę w zestawieniach ziół tępiących szkodniki. Najlepsze efekty w odstraszaniu much osiąga się stosując: bez czarny, lawendę, miętę, bylice pospolitą, miętę pieprzową, miętę polną, rutę zwyczajną i bylicę boże drzewko. Lawenda wykorzystywana jest jako aromat w pachnącym atramencie, oraz w pudełkach z papierem listowym przez włożenie do środka ziaren lawendy. Opowieści o kaletniku Grasse, który używał olejku lawendowego do perfumowania swoich modnych wyrobów skórzanych i dzięki temu uodpornił się na zarazy, spowodowały, że ludzie zaczęli nosić ze sobą lawendę, by uchronić się przed chorobami zakaźnymi.(Bremness 88) Lawendę dodaje się również do mieszanek ziołowych zapachowych. Jakie kwiaty nadają się do mieszanek zapachowych: lawenda, akacja, janowiec, goździk, bez czarny, frezja, wiciokrzew, hiacynt, jaśmin, bez, konwalia, lipa, biała lilia, tawuła, rezeda pachnąca, jaśminowiec wonny, malwa, narcyz, chmiel japoński, róża, kwiat pomarańczy, lewkonia, magnolia, fiołek, lak wonny. Mieszanka pachnąca łąką stosowana w sypialni według angielskiego przepisu zawiera lawendę,, pysznogłówkę, płatki róży i miętę, ziele nostrzyka, przytulicy i marzanny(Bremness 208). Zapewne każdy z nas dobrze pamięta przydomowe ogródki z pachnącą wieczorami lawendą. Kwiat lawendy jest używany również do przyprawiania dżemów i przyrządzania lawendowego octu.. Może być dodawana do pikantnych ziół przeznaczonych do aromatyzownaia gulaszu. Kwiaty można kandyzować. Suszone kwiaty wkłada się do szuflad dla nadania zapachu i zabezpieczenia bielizny przed molami. W kosmetyce kwiaty służą do sporządzania toniku do wrażliwej i delikatnej skóry – przyśpiesza odbudowe komórek, działa antyseptycznie i przeciw trądzikowi.(Bremness 89) W medycynie stosować w postaci naparu dla złagodzenie bólu głowy, uspokojenia nerwów, na duszności, zawroty głowy i nieświeży oddech. Czysty olejek można stosować jako środek antyseptyczny, lekko uspakajający i przeciwbólowy, szczególnie na ukąszenia owadów, użądlenia i niewielkie oparzenia. Dodawać 6 kropli do kąpieli w celu uspokojenia dzieci, 1 kroplę na skronie dla złagodzenia bólu głowy.( Dalej zastosowanie z Young krwawienia, cukrzyca, rak jelita grubego, osłabienie i zanik mięśni, bóle głowy, bezsenność, astma, oczyszczenie( antygrzybicza, antybakteryjna,, silnie antyseptyczna i regeneruje tkanki), żylaki, wypadanie i utrata włosów, Olejek lawendowy stosuje się również na oparzenia słoneczne. Przepis: 6 łyżek oliwy z oliwek, 3 łyżki octu jabłkowego, ½ łyżki jodyny, 10 kropli olejku lawendowego. Wszystkie składniki przelać do buteleczki i stosować delikatnie na oparzenia słoneczne.(Bremness 218). Autorka wymienia również przepis na mydło lawendowe z płatkami owsianymi do pielęgnacji skóry i leczenia trądziku. (Bremness 223)Gorzkie liście stosuje się w kuchni południowoeuropejskiej.

Lawenda od dawna jest stosowana w medycynie. Żeglarz Gerard stosował ją u osób cierpiącym na lekką migrenę i zwroty głowy. Niejaki Sir James Smith twierdził, że alkoholowe krople lawendowe wymyślono dla tych którzy chcą pofolgować sobie w piciu, pod pozorem zażywania wykwintnego lekarstwa.

Lecznicze właściwości ma głównie olejek eteryczny, destylowany z gruczołów wydzielniczych, osadzonych pomiędzy drobnymi gwiazdkowatymi włoskami, pokrywającymi kwiaty, liście i łodygi.

Lawenda o właściwościach odświeżających, uspokajających, odkażających, łagodzących ostre bóle, odstraszająca owady. Zastosowanie głównie w bezsenności, niestrawności, bólach głowy, infekcjach, bólach mięśniowych w kosmetyce do każdej skóry, oraz jako środek łagodzący ukąszenia owadów i małe oparzenia. Można mieszać z większością olejków, szczególnie z rumiankiem, sosną i pelargonią, walerianą (Valeriana officinalis) i z tarczycą (Scutellaria lateriflora).

Skutecznym lekiem przy obstrukcji jest syrop z fig (tylko doraźnie a faktyczna przyczyna powinna być dokładnie zbadana). Roztwór z kruszonych nasion lnu (Linum ustatissimum) ma działanie przeczyszczające – pij filiżankę rano i wieczorem. Podobnie działa korzeń lukrecji (Gliyrrhia glabra)., podobnie działa kompot z rabarbaru., jak też herbatka z dzikiej róży.

(Swerdlow 365)

Lawenda pochodzi z rejonu basenu Morza Śródziemnego. Nazwa „lawenda” wywodzi się prawdopodobnie ze średniowiecznej łacińskiej nazwy livendula (od livere, barwić na niebiesko, i lavare prać). W epoce średniowiecza i renesansu dla zapobieżenia zarazie rozkładano lawendę na podłodze kościołów i domów. Podobno królowa Elżbieta I lubiła konfitury lawendowe, ponieważ miały one opinię łagodnego środka uspokajającego.

Już Arabowie stosowali ją jako środek wykrztuśny. Osadnicy amerykańscy używali jej nasion do usuwania z organizmu pasożytniczych nicieni. Twórca aromatoterapii, Maurice Gattefosse, zanurzył oparzoną dłoń w olejku lawendowym i zauważył, że rana szybko się zagoiła.

Badania naukowe wykazały, że niektóre olejki eteryczne zmniejszają przepływ impulsów nerwowych. Alkohol perillylowy związek występujący w lawendzie, może pobudzić apoteozę – czyli zdolność komórki do samounicestwienia w momencie, gdy ulegnie zniszczeniu zawarte w niej DNA. Porównywano skuteczność wąchania olejku lawendowego i przyjmowania środków uspokajających i stwierdzono, że w przypadku leczenia bezsenności działały one tak samo. Inne badania wskazują na możliwość obniżenia przez lawendę poziomu cukru we krwi. Władze niemieckie wydały zgodę na stosowanie lawendy jako środka zapobiegającego wzdęciom i leczącego łagodne zaburzenia żołądkowe(Swerdlow 365)



12.1. Działanie i zastosowanie


  • Układ nerwowy

  • Depresja

  • Biegunka

  • Problemy układu trawiennego

  • Układ odpornościowy

  • Uśmierza ból

  • Bezsenność

  • Stres

  • Działanie uspokajające i przeciwskurczowe, antyseptyczne, wiatropędne, żółciopędne ,oraz zwiększają wydalanie moczu.

  • Nalewek stosowana do nacierań w bólach gośćcowych, zapaleniu korzonków nerwowych, podobnie przy stłuczeniach przy stosowaniu zewnętrznym

  • Olejek lawendowy stosowany w inhalacji w zapaleniu górnych dróg oddechowych i kaszlu z przeziębienia.

(Podlewski 1665).

  • Substancje zawarte w olejku eterycznym pobudzają wydzielanie soku żołądkowego oraz wytwarzanie żółci przez komórki wątroby, a także przepływ przez drogi żółciowe.

  • Działają lekko moczopędnie i napotnie.

  • Linalol i terpineol zmniejszają stan napięcia nerwowego, uczucie niepokoju oraz ułatwiają zasypianie.

  • Czysty olejek eteryczny służy najczęściej do użytku zewnętrznego jako dodatek do płukania jamy ustnej i gardła w stanach zapalnych oraz jako składnik płynów do inhalacji w nieżytach oskrzeli, krtani i gardła.

  • Służy jako składnik maści do smarowania ropiejących i trudno gojących się ran


  • Działa przeciwskurczowo na mięśnie gładkie

  • Wzmaga wydzielanie soków trawiennych

  • Przeciwdziała wzdęciom

  • Słabo uspokajająco

  • Przy stosowaniu zewnętrznym drażni skórę, rozszerza naczynia krwionośne

  • Hamuje rozwój drobnoustrojów

  • Lawenda: Antimeteoricum, Dermaticum, Rubefaciens, Sedativum, Spasmolityticum

Zastosowanie

  • W zaburzeniach trawienia

  • Przy zmniejszonym łaknieniu (dzieci i osoby w podeszłym wieku).

  • Nerwice wegetatywne i stany pobudzenia nerwowego

  • Miejscowo w nerwobólach i niektórych chorobach skóry

Zakres stosowania

  • Zaburzenia samopoczucia, jak stany niepokoju, trudności zasypiania

  • Funkcjonalne dolegliwości w nadbrzuszu nerwowe podrażnienie żołądka, zespół Roehmelda, wzdęcia, nerwowe dolegliwości jelitowe).

  • W balneoterapii, w leczeniu czynnościowych zaburzeń krążenia
1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   ...   26


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna