Małe vademecum" 6 Śwdh „kora brzozowa"



Pobieranie 291.2 Kb.
Strona1/4
Data07.05.2016
Rozmiar291.2 Kb.
  1   2   3   4

Małe vademecum”



6 ŚWDH „KORA BRZOZOWA”


Z poprawkami dla 5 DH „Czarne Stopy”

Drogi czytelniku !!


Ta publikacja ma służyć jako mały informator wiedzowy. Poza wymaganiami znaleźć tu można odpowiedzi na większość pytań, które mogą paść na biegu harcerskim. Powtarzam mogą a nie muszą. Pamiętać należy, że na biegu mogą pojawić się także pytania z poza tego „dzieła”. Nie należy, więc się ograniczać się a raczej powinno się nawet sięgać do bardziej znanych i dużo lepszych źródeł.
Jako autor tego „dzieła” chciałbym zastrzec sobie prawo do popełniania wszelakich błędów tj. ortograficznych, stylistycznych czy też wiedzowych. Jeśli ktoś z czytających zauważy takowe błędy niech wyśle do redakcji informacje o chochliku a w następnym wydaniu zostanie to skorygowane.
Chciałbym również dodać, że mimo niezawodnej pamięci, mogłem pominąć pewne kwestie, dlatego też proszę szanowna radę drużyny o dokładne zapoznanie się z „dziełem” i zwrócenie uwagi mi na brakujące informacje, jeżeli takowe wystąpią.
„Dzieło” to może stanowić źródło wiedzy także dla harcerzy spoza 6 ŚWDH „Kora Brzozowa”, pamiętać jednak należy że napisane jest w oparciu o wymagania na stopnie tejże właśnie drużyny oraz, że część wiedzy dotyczy bezpośrednio jej.
Spis treści

Postacie Historyczne

Historia Scoutingu

Historia Harcerstwa

Struktura

Symbolika

Węzły

Szyfry i mors



Stosy

Terenoznawstwo

Samarytanka

ROZDZIAŁ I

POSTACIE HISTORYCZNE


A. (str. 6)

Wymagania na próbę harcerki i harcerza



Zapozna się z biografiami i portretami

Baden Powella

Andrzeja Małkowskiego


B.

Wymagania na stopień ochotniczkę i młodzik



Wszystkie wymagania do próby harcerza + Zapozna się z biografiami i portretami

Olgi Drahonowskiej




C.

Wymagania na stopień tropicielka i wywiadowca



Wszystkie wymagania do próby harcerza i młodzika Zapozna się z biografiami i portretami

Aleksandra Kamieńskiego

Ignacego Kozielewskiego


D.

Wymagania na próbę harcerki i harcerza starszego



Wszystkie wymagania do próby harcerza + młodzik i wywiadowca. Zapozna się z biografiami i portretami


E.

Wymagania na stopień pionierka i odkrywca



Wszystkie wymagania do poprzednich prób i stopni + Zapozna się z biografiami i portretami

Floriana Marciniaka

Stanisław Broniewski

Stefana Mirowskiego




F.

Wymagania na stopień samarytanka i ćwik



Wszystkie wymagania do poprzednich prób i stopni + Zapozna się z biografiami i portretami

Stanisław Dubois

Adam Ciołkosz




A.




1. Robert Baden Powell (ur. 22 lutego 1857 w Londynie, Wielka Brytania - zm. 8 stycznia 1941 w Kenii) - żołnierz, pisarz, twórca i założyciel oraz wybitna postać światowego skautingu. Znany również jako Bi-Pi.
Urodził się w Paddington dzielnicy Londynu w Wielkiej Brytanii

W latach 1876-1910 najpierw jako zwykły żołnierz, a później generał armii brytyjskiej działał w czynnej służbie wojskowej w Anglii, Indiach, Afganistanie i Afryce Południowej. Odnosił także sukcesy dziennikarskie, literackie i plastyczne.

W wojnie przeciwko Burom wsławił się obroną miasta Mafeking (w Afryce)(1899 - 1900), obleganego przez ponad 7 miesięcy przez Burów, gdzie utworzono oddział chłopców do służby pomocniczej (łącznikowej, wartowniczej). Próba ta uświadomiła mu możliwość powierzenia młodszym chłopcom odpowiedzialnych zadań pod warunkiem poważnego ich traktowania.

W 1907 roku zorganizował obóz doświadczalny dla chłopców na wyspie Brownsea.

W 1908 roku wydał klasyczny podręcznik skautingu "Scouting for Boys" ("Skauting dla chłopców").

W 1912 roku ożenił się z Olave St. Clair Soames.

W 1920 roku na pierwszym Jamboree Robert Baden-Powell Bi-Pi został wybrany na Naczelnego Skauta Świata. Za pracę skautową otrzymał tytuł lorda - barona of Gilwell, a w posiadłości Gilwell Park został zorganizowany międzynarodowy ośrodek skautowy. Bi-Pi był odznaczony wieloma najwyższymi odznaczeniami brytyjskimi i innych krajów, w tym Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu "Polonia Restituta". W 1939 roku wyjechał na leczenie do Kenii, gdzie zmarł 8 stycznia 1941 roku. Uchodził za człowieka radosnego i z poczuciem humoru.

2. Andrzej Juliusz Małkowski (ur. 31 października 1888 w Trębkach k. Kutna, zm. 15/16 stycznia 1919) - jeden z twórców polskiego skautingu, wybitny instruktor i teoretyk harcerstwa, działacz polskich organizacji młodzieżowych i niepodległościowych.
Urodził się w rodzinie ziemiańskiej o tradycjach patriotycznych i żołnierskich. Uczył się w Warszawie, Tarnowie, Krakowie i Lwowie. Był współzałożycielem abstynenckiej organizacji uczniów krakowskich "Młodzież". Należał do "Eleusis", "Zarzewia", "Sokoła".

W listopadzie 1909 roku otrzymał do przetłumaczenia (za karę) klasyczny podręcznik twórcy skautingu Roberta Baden-Powella "Scouting for Boys" ("Skauting dla chłopców"). Po zapoznaniu się z jego treścią Małkowski stał się entuzjastą i propagatorem skautingu na ziemiach polskich.

W czasie pierwszego kursu skautowego 20 marca-21 maja 1911 omawiał poszczególne rozdziały przygotowywanego przez siebie podręcznika. W okresie od kwietnia do lipca 1911 ukazywała się arkuszami jego praca "Scouting jako system wychowania młodzieży" - pierwsza polska książka o skautingu. Małkowski wszedł w skład pierwszej Komendy Skautowej, następnie Naczelnej Komendy Skautowej we Lwowie. W październiku 1911 rozpoczął wydawanie "Skauta", który wkrótce zdobył niezwykłą poczytność. W 1913 roku zorganizował wycieczkę skautową na III Wszechbrytyjski Zlot Skautów w Birmingham w Anglii, gdzie nad polskim obozem powiewała flaga z białym orłem na amarantowym tle i używano nazwy kraju wymazanego z mapy świata. Za wybitne zasługi Małkowski otrzymał od Roberta Baden Powella skautowy medal "Za zasługi".

W listopadzie 1918 roku został przeniesiony do armii gen. Józefa Hallera. Wysłany w misji wojskowej do polskich oddziałów w Odessie do generała Lucjana Żeligowskiego, zginął w nocy 15/16 stycznia 1919 roku w wyniku zatonięcia statku, którym płynął.




B.
2. Olga Drahonowska-Małkowska (ur. 1 września 1888, zm. 15 stycznia 1979) – jedna z twórczyń polskiego skautingu.
Olga Drahonowska-Małkowska urodziła się w Krzeszowicach jako druga córka Zofii i Karola Drahonowskich. Instruktorka wychowania fizycznego w "Sokole” działała także w „Eleusis”. Z Eleusis pozyskał ją Małkowski do niepodległościowego "Zarzewia", gdzie szybko poznała tajniki służby wojskowej, zdobywając stopień porucznika Polskich Drużyn Strzeleckich.
Gdy Andrzej Małkowski zapoczątkował harcerstwo – Olga Drahonowska w lecie 1911 założyła pierwszą żeńską (trzecią według kolejności) drużynę skautową we Lwowie. Była również pierwszą komendantką skautek w Naczelnej Komendzie Skautowej w latach 1911-1912.
W czerwcu 1913 wyszła za mąż za Andrzeja Małkowskiego.
W późniejszych latach mocno działała na rzecz harcerstwa oraz scoutingu: organizacja zlotów w Rumunii, w Austrii.
Po klęsce wrześniowej w 1939 r., na nalegania syna aby uchodziła przed gestapo – opuściła kraj. Dotarła do Wielkiej Brytanii. W 1942 r. powołano Olgę Małkowską do władz ZHP. Została przewodniczącą Komitetu Naczelnego ZHP na czas wojny.

Po wojnie [edytuj]


Sama wróciła do kraju w 1961 r. A od 1964 r. na stałe w Zakopanem,
W 1979 r. Olga Małkowska odeszła na Wieczną Wartę. Spoczywa na nowym cmentarzu w Zakopanem przy ul. Nowotarskiej.
C.




1. Aleksander Kamiński pseudonim "Kamyk" (ur. 28 stycznia 1903 w Warszawie, zm. tamże 15 marca 1978); pedagog, wychowawca, twórca metody zuchowej, instruktor harcerski, harcmistrz, żołnierz Armii Krajowej oraz jeden z ideowych przywódców Szarych Szeregów.

Urodzony w Warszawie, syn Jana, farmaceuty, i Petroneli Kaźmierczak. W 1905 wyjechał wraz z rodzicami do Kijowa, Trudne warunki materialne sprawiły, że już od 1916 pracował jako goniec w banku. Po powrocie do kraju (w marcu 1921) kontynuował naukę w Gimnazjum Kazimierza Kulwiecia w Warszawie.

Twórca metody zuchowej (harcerskiej metody wychowawczej dla 8 - 11-letnich chłopców) i autor powieści, stanowiących równocześnie podręczniki metodyczne dla instruktorów zuchowych: "Antek Cwaniak" 1932, "Książka wodza zuchów" 1933 i "Krąg rady" 1935.

W konspiracji od października 1939, członek ścisłej Głównej Kwatery ("Pasieka") Szarych Szeregów.

Używał tu pseudonimu "Kaźmierczak", a od listopada 1942 "Hubert", a także "Fabrykant", "Kamyk". Kmendant główny Organizacji Małego Sabotażu "Wawer". W tym czasie napisał artykuł "Mały sabotaż" Najbardziej znane i widoczne efekty działalności "Wawra" to m.in. rysunki "kotwicy" Polski Walczącej i znaki "V", antyniemieckie napisy w miejscach publicznych, kolportaż ulotek, gazowanie kin, akcje megafonowe. Osobiście uczestniczył w pierwszej serii takich akcji – w wybijaniu witryn wystawowych fotografów, eksponujących zdjęcia umundurowanych Niemców . Autor najgłośniejszej książki okupowanej Warszawy: "Kamienie na szaniec".

Grób Aleksandra Kamińskiego na Powązkach.

Po przejściu na emeryturę 1972 powrócił do Warszawy, gdzie zmarł 15 marca 1978. Pochowano go na cmentarzu wojskowym Powązki w Warszawie obok Kwatery Szarych Szeregów. Spoczął, więc obok Rudego, Alka i Zośki, tak mu bliskich bohaterów "Kamieni na szaniec".

2. Ignacy Kozielewski (ur. 15 stycznia 1882 w Starzenicach, zm. 1 lipca 1964) - współtwórca harcerstwa polskiego, pedagog, autor prac popularnonaukowych.
W 1903 roku zaczął studiować prawo na Uniwersytecie Warszawskim. Poważna choroba płuc zmusiła go do przerwania nauki. Po okresie rekonwalescencji w Zakopanem przebywał we Lwowie, gdzie studiował na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Lwowskiego.Tu, związany z organizacjami Sokół-Macierz, Koło Braterskie Zetu, Eleusis zaprzyjaźnił się z Tadeuszem Strumiłłą, Andrzejem Małkowskim, Stanisławem Pigoniem, Olgą Drahonowską. Pisywał wiersze do prasy lwowskiej, m.in do "Skauta".
Kiedy we Lwowie zaczął powstawać ruch skautowy, w 1911 roku razem z Andrzejem Małkowskim został redaktorem pisma Skaut, które potem samodzielnie prowadził od 1912 roku.
Jego dziewięciozwrotkowy wiersz „Wszystko co nasze”, opublikowany w 1911 w numerze Skauta, do którego refren dopisała później Olga Drahonowska-Małkowska jest oficjalnym hymnem ZHP od 1918 roku.

D.
Wszystko co powyżej

E.
1. Stefan Mirowski ps. "Bolek", "Radlewicz", "Nosowicz II", "Prawdzic", "Berek" (ur. 14 marca 1920 - zm. 13 lipca 1996, Oslo), instruktor Związku Harcerstwa Polskiego, harcmistrz, porucznik Armii Krajowej w Szarych Szeregach.
Organizator i komendant "Zawiszy" w Szarych Szeregach, kierownik wydziału Pasieki (Głównej Kwatery Szarych Szeregów) podczas II wojny światowej. Był także członkiem Komendy Głównej organizacji "Wawer"(mały sabotaż).
W latach 1945-1948 pełnił funkcję zastępcy komendanta Warszawskiej Chorągwi ZHP. Usunięty z ZHP w 1949. Powrócił do służby w 1956 roku, biorąc udział w Zjeździe Łódzkim ZHP.
W 1990 przywrócenie tradycyjnego Przyrzeczenia i Prawa Harcerskiego na XXVIII Zjeździe ZHP. Wtedy też wybrany został na funkcję Przewodniczącego ZHP.
Zmarł nagle podczas światowej konferencji skautowej w Oslo, gdzie przewodniczył delegacji odbierającej certyfikat potwierdzający członkostwo ZHP w WOSM - Światowej Organizacji Ruchu Skautowego. Odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, Krzyżem Walecznych i Krzyżem Armii Krajowej.
Pochowany na Powązkach Wojskowych.


2. Florian Marciniak (4 maja 1915 - 21 lutego 1944) - wybitny instruktor harcerski, harcmistrz, pierwszy naczelnik Szarych Szeregów.Pseudonimy: Jerzy Nowak, Nowak, J.Krzemień, Szary, Flo.

Urodził się 4 maja 1915 w Gorzycach pod Czempiniem.

Od młodych lat należał do harcerstwa, w którym był drużynowym 21 Poznańskiej Drużyny Harcerzy im. Tadeusza Rejtana.

Po ewakuacji wojska i władz z miasta przedostał się 8 września 1939 do Warszawy, gdzie został komendantem Wojennego Pogotowia Harcerzy. Tuż przed kapitulacją stolicy - 27 września 1939 - otrzymał nominację na naczelnika "Szarych Szeregów" - organizacji zakonspirowanego harcerstwa męskiego. Wywarł duży wpływ na program wychowawczy i plany działania tajnej organizacji. Wprowadził w "Szarych Szeregach" zasadę "wychowania przez walkę" w ramach programu "Dziś - Jutro - Pojutrze". Żeni się z Zofią Broniewską siostrą 2 naczelnika Sz. Sz.

W marcu 1943 brał udział w przygotowaniach odbicia z rąk Gestapo Janka Bytnara "Rudego" ("Akcja pod Arsenałem").

6 maja 1943 roku Florian Marciniak został aresztowany w Warszawie przez funkcjonariuszy poznańskiego Gestapo. Przewieziony zostaje do obozu Gross-Rosen, w którym w dniu 20 lub 21 lutego 1944 roku został zamordowany.



3. hm. Stanisław Broniewski ps. "Stefan Orsza"

Stanisław Broniewski (ur. 29 grudnia 1915 - zm. 30 grudnia 2000), pseudonimy Stefan Orsza, Witold, K. Krzemień - naczelnik harcerskiej konspiracji, harcmistrz, podporucznik AK,


Urodził się 29 grudnia 1915 w Warszawie. W 1928 wstąpił do Związku Harcerstwa Polskiego - 3 Warszawskiej Drużyny Harcerzy im. ks. J. Poniatowskiego. We wrześniu 1939 współorganizator Pogotowia Harcerzy w Warszawie. Podczas II wojny światowej w Szarych Szeregach, od maja 1943 do października 1944 Naczelnik Szarych Szeregów. Dowódca akcji pod Arsenałem (marzec 1943), uczestnik powstania warszawskiego 1944. Jeniec obozu w Bergen-Belsen.
W 1989 został przewodniczącym Krajowego Komitetu Odrodzenia ZHP oraz Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. Współzałożyciel Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej, w latach dziewięćdziesiątych działał na rzecz zjednoczenia Polskiego Harcerstwa.
Pełnił funkcję Honorowego Przewodniczącego Stowarzyszenia Szarych Szeregów. Zmarł po długiej chorobie 30 grudnia 2000, w Wesołej w wieku 85 lat.
Pogrzeb hm. Stanisława Broniewskiego "Orszy" odbył się 9 stycznia 2001 roku na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

F.
1. Adam Ciołkosz (ur. 5 stycznia 1901 w Krakowie, zm. 1 października 1978 w Londynie) – instruktor harcerski, żołnierz, publicysta, jeden z przywódców Polskiej Partii Socjalistycznej w kraju i na emigracji.
Adam Ciołkosz urodził się w Krakowie w rodzinie o tradycjach demokratycznych i niepodległościowych.

Jeszcze w latach gimnazjalnych wstąpił do I Drużyny Skautowej im. Zawiszy Czarnego, później sam założył I Drużynę Harcerską w Zakopanem, prowadzoną następnie przez Andrzeja Małkowskiego. Podczas wojny polsko-bolszewickiej zorganizował cztery kompanie karabinów maszynowych, wziął udział w walkach o Grodno, Wilno i w obronie Warszawy, następnie w 1921 walczył w III powstaniu śląskim w bitwie o Górę Św. Anny.

W 1921 r. założył Wolne Harcerstwo zrzeszające harcerzy starszych który pod wpływem konfliktów wewnętrznych został rozwiązany w 1924 r.

Od czasów studenckich Adam Ciołkosz związany był z ruchem socjalistycznym, należał do Sekcji Akademickiej PPS i Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej.


Zmarł w Londynie 1 października 1978.
2. Stanisław Dubois (czyt. dibuła) (ur. 7 stycznia 1901 w Warszawie - zm. 21 sierpnia 1942 w Oświęcimiu), polski działacz socjalistyczny i publicysta.

Był współtwórcą i działał aktywnie w Czerwonym Harcerstwie (1926 – 1942) TUR. Zakładał pierwsze gromady (drużyny) w 1926 roku w Warszawie.

Pełnił funkcję przewodniczącego Rady Głównej Czerwonego Harcerstwa.

Od 1933 roku zwolennik współpracy z komunistami. Brał udział w powstaniach śląskich. W latach 1922-1939 sekretarz redakcji "Robotnika". Aresztowany, wywieziony do obozu koncentracyjnego Auschwitz, tam rozstrzelany przez Niemców.

ROZDZIAŁ II

HISTORIA SCOUTINGU




A. (str. 6)

Wymagania na próbę harcerki i harcerza



Zna najważniejsze fakty z historii scoutingu.

B.

Wymagania na stopień ochotniczkę i młodzik



Zna najważniejsze fakty z historii scoutingu.

C.

Wymagania na stopień tropicielka i wywiadowca



Zna najważniejsze fakty z historii scoutingu.

D.

Wymagania na próbę harcerki i harcerza starszego



Próba na harcerza + stopnie młodzik i wywiadowca + Zna wiekszość wymagane w drużynie fakty z historii scoutingu.

E.

Wymagania na stopień pionierka i odkrywca



Zna większość wymagane w drużynie fakty z historii scoutingu.

F.

Wymagania na stopień samarytanka i ćwik



Obie próby oraz wszystkie stopnie +

Zna wszystkie wymagane w drużynie fakty z historii scoutingu.




A, B i C.
1907 r. – pierwszy obóz organizowany przez Baden Powella na wyspie Brownsea.
1908 r. – wydanie książki „Scouting for Boys” autorstwa Bi-Pi.
1920 r. – Bi-Pi zostaje Naczelnym Scoutem Świata.
D, E.
1909 r. – odbywa się I wszechbrytyjski zlot Scoutów przy udziale 11000 uczestników. W tym roku docieraja też do Polski pierwsze sygnały o Scoutingu.
1913 r. – Zlot w Birmingham przy udziale 30000 uczestników, wśród których jest 56 osobowa delegacja z Polski, na czele której znajduje się Andrzej Małkowski. Na zlocie pojawia się flaga Polska (państwa którego nie było w tedy na mapach świata),a Małkowski dostaje order „za zasługi” od Bi-Pi.
F.
1899 r. – Baden Powell podczas obrony Mafekingu do wywiadu oraz tropienia wykorzystuje młodych chłopców. W tym samym roku na podstawie swoich obserwacji wydaje „AIDS of Scouting”.
1902 r. – Ernest Thompson Seton zakłada pierwszy „Szczep Indian Leśnych”.
1908 r. – RTS formułuje zasady setonowskie.
ROZDZIAŁ III

HISTORIA HARCERSTWA



A. (str. )

Wymagania na próbę harcerki i harcerza



Pozna daty dotyczące powstania harcerstwa

Kiedy docierają sygnały do Polski o scoutingu, powstanie komendy i drużyn we Lwowie, data powstania Sz. Sz. oraz wiedza czym było Sz. Sz.




B.

Wymagania na stopień ochotniczka i młodzik



Wymagania próby harcerza + pozna bardziej szczegółowe daty powstawania harcerstwa.

Data powstania ZHP z zaboru rosyjskiego i ze wszystkich zaborów, data akcji pod Arsenałem oraz krótki opis zdarzenia, potrafi opisać podział wiekowy w Sz. Sz. oraz zna datę rozwiązania Sz.Sz.



C.

Wymagania na stopień tropicielka i wywiadowca



Wymagania próby harcerza + młodzik +data I Walnego Zjazdu, program szarych szeregów + naczelnicy szarych szeregów + akcja na Kutchere – przebieg, znajomość pojęć Wawer, Bądź Gotów, Związek Koniczyn”. Wie czym było powstanie Warszawskie oraz zna wybrane fakty.

D.

Wymagania na próbę harcerki i harcerza starszego



Wymagania próby harcerza i stopni młodzik i wywiadowca + zamach na Koppego, akcja pod Celestynowem – przebieg, lata działania HSPS i ZMP oraz krótka charakterystyka.

E.

Wymagania na stopień pionierki i odkrywca



Wymagania prób i poprzednich stopni + powstanie ZHR, Wstąpienie do WOSM i WAGGGS + HSP.

F.

Wymagania na stopień samarytanki i ćwik



Wymagania obu prób, oraz wszystkich poniższych stopni + 1001Frombork, Frombork 2000, Bieszczady 40, Bieszczady 2000, KIHAM.

A.
1909 r. – do Polski docierają pierwsze sygnały Scoutingu.

21.05.1911 r. – powstaje komenda scoutowa we Lwowie.

22.05.1911 r. – na rozkaz Andrzeja Małkowskiego powołane zostają 4 pierwsze drużyny:

I Lwowska Drużyna Skautów im. Tadeusza Kościuszki

II Lwowska Drużyna Skautów im. JanaKarolaChodkiewicza

III Lwowska Drużyna Skautek im. Emilii Plater

IV Lwowska Drużyna Skautów im. Szymona Kohorta
Sz. Sz. – Szare Szeregi kryptonim męskiej organizacji podczas II wojny światowej. Celem Szarych Szeregów była walka z okupantem.

27.09.1939 r. – powstanie Szarych Szeregów.



B.
1912 r. ukazują się „Harce młodzieży Polskiej” Piaseckiego i Schraibera. Po raz pierwszy pojawia się słowo harcerz odtąd zastępuje Scotta.

15.10.1912 r. –pierwszy numer czasopisma „Skaut”. Na okładce widniał harcerz trzymający chorągiew z napisem "Czuwaj" , na stronie tytułowej zamieszczono wiersz Ignacego Kozielewskiego "Wszystko co nasze ..." (późniejszy hymn ZHP)w środku był konkurs na odznakę skautową (wziął w nim udział ks. dr Kazimierz Lutosławski).

1.11.1916 r. – połączenie organizacji harcerskich zaboru rosyjskiego w Związek Harcerstwa Polskiego.

1.11.1918 r. – połączenie wszystkich organizacji harcerskich wszystkich zaborów z jeden Związek Harcerstwa Polskiego. Miejscem zjazdu był Lublin.

15/16.01.1919 – ginie Andrzej Małkowski. Statek który płynął wpłynął na minę.

26.03.1943 r. – Akcja pod Arsenałem Łącznik na końcu ulicy, wyznaczony do sygnalizowania o zbliżającej się karetce policyjnej daje oczekiwany znak. Z za zakrętu widać już nadjeżdżającą furgonetkę. W pewnej chwili z bramy wychodzi niemiecki policjant. Gdy widzi w ręku jednego z młodych ludzi pistolet, próbuje strzelać. Zostaje trafiony przez Zośkę i pada na jezdnię. Więźniarka próbuje zmienić kurs. Jednak zostaje obrzucona butelkami z benzyną.

Gestapowcy, którzy wyskoczyli z płonącego auta zaczynają nerwowo strzelać; odpowiadają im polskie strzały. Spoza filaru wybiega Zośka i pędzi wprost na ukrytego gestapowca. Za nim wybiegają inni. Niemiec zrywa się i chowa za samochód, gdzie dosięga go kula jednego z nadbiegających chłopców. Wszyscy dobiegają do więźniarki Alek otwiera tylne drzwi. Zostaje uwolnionych dwudziestu pięciu więźniów, a wśród nich skatowany Rudy.

  1   2   3   4


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna