Magdalena Kębłowska Plan wynikowy Click On 2 Wstęp Czym jest plan wynikowy



Pobieranie 269.18 Kb.
Strona1/9
Data03.05.2016
Rozmiar269.18 Kb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9


Magdalena Kębłowska

Plan wynikowy


Click On 2

Wstęp

1. Czym jest plan wynikowy

Powtarzając za H. Komorowską, za podstawową zmianę, jaka powinna dokonać się


w systemie edukacji w Polsce, należy uważać „ukierunkowanie działań dydaktycznych
na osobę ucznia, a nie na osobę nauczyciela” (2000:5)1. Plan wynikowy, który określa
o c z e k i w a n e o s i ą g n i ę c i a u c z n i ó w po przerobieniu danej partii materiału, znakomicie spełnia ten warunek i pozostaje w zgodzie z postulatem podejścia skoncentrowanego na uczniu (learner-centeredness). Tak skonstruowany stanowi nieocenioną pomoc w wielu aspektach pracy nauczyciela. Po pierwsze, pozwala zaplanować zajęcia, przygotować dodatkowe materiały i ćwiczenia, pomoce wizualne, tematy prac projektowych itp. zarówno na najbliższy tydzień, jak i na koniec roku szkolnego, a nawet na koniec danego etapu edukacyjnego. W ten sposób przyczynia się do bardziej spójnego i lepiej zorganizowanego procesu dydaktycznego. Po drugie, jest szczególnie przydatny przy opracowywaniu testów i kartkówek, ponieważ pomaga wyznaczyć właściwe kryteria oceny. Dzięki temu może się również okazać pomocny w kontaktach nauczyciela z rodzicami, dla których jasno sformułowane w planie wynikowym umiejętności i wiedza są bardziej czytelne niż spis treści w języku obcym w podręczniku. Rodzice mogą się także zainteresować planem wynikowym, by wiedzieć, jak pracować z dzieckiem w domu czy jakie materiały
mu dostarczyć, by wspomóc pracę nauczyciela, a tym samym przyczynić się do większej niezależności ucznia. Sami uczniowie, zwłaszcza na wyższych poziomach mogą docenić plan wynikowy przy wytyczaniu i realizowaniu swoich celów. Wreszcie będzie plan wynikowy wskazówką dla nauczycieli innych przedmiotów w procesie integracji wiedzy i umiejętności, a w szczególności w trakcie realizacji prac projektowych czy ścieżek międzyprzedmiotowych.
2. Struktura planu wynikowego do podręcznika Click on 2 (Podręcznik ucznia i Zeszyt ćwiczeń)

Poniższa propozycja planu wynikowego składa się z dwóch zasadniczych części:



  • tabeli zawierającej oczekiwane osiągnięcia uczniów oraz

  • tabeli ukazującej realizowanie wytycznych Podstawy Programowej w danej części podręcznika.


2.1. Oczekiwane osiągnięcia ucznia

Podział pierwszej z tabel na wiedzę (czyli Uczeń zna) i umiejętności (czyli Uczeń potrafi) jest istotnym elementem planowania wynikowego oraz ustalania kryteriów oceny. Pamiętać należy, że we współczesnej szkole w i e d z a, a więc opanowanie słownictwa i struktur gramatycznych, nie jest już ostatecznym celem procesu nauczania/uczenia się, a jedynie pomocnym narzędziem w osiągnięciu właściwego celu, czyli u m i e j ę t n o ś c i. Dlatego też znajomość słownictwa i materiału gramatycznego należy traktować jako punkt wyjściowy lub p o z i o m p o d s t a w o w y wystarczający jedynie na ocenę dostateczną. Dopiero


to, co uczeń potrafi powiedzieć czy napisać w języku obcym powinno stanowić bazę dla wyższej oceny.

W kolumnie Słownictwo znalazły się kategorie leksykalne proponowane w każdym dziale (Unit) podręcznika wraz z konkretnymi przykładami wyrazów, zwrotów czy wyrażeń. Z przyczyn technicznych lista słów nie jest kompletna, zawiera natomiast wystarczającą liczbę przykładów, które pozwalają na rozpoznanie danej kategorii. Warto w tym miejscu przypomnieć, iż na poziomie początkującym każde nowopoznane słowo powinno zazwyczaj znaleźć się w aktywnym repertuarze ucznia. Na wyższych poziomach, gdzie pojawia się coraz więcej nowego słownictwa, nauczyciel, biorąc pod uwagę różne kryteria (np. przydatności dla ucznia, zainteresowań ucznia itp.), będzie często decydował, które słowa uczeń musi znać aktywnie (a więc używać), a które biernie (a więc jedynie rozpoznawać i ogólnie orientować się w znaczeniu).



Materiał gramatyczny to lista struktur gramatycznych wraz z przykładami, które uczeń powinien znać, a więc powinien być w stanie prawidłowo zrobić na przykład zadania typu wypełnianie luk (fill-in-the-blank) czy transformacje. Dla przykładu, jeśli uczeń zna czas Present Simple, potrafi wstawić w zdaniach czasowniki w tym czasie w odpowiedniej formie:

Jenny .......... (cook) dinner every day.

Jenny cooks dinner every day.

lub ułożyć pytanie w tym czasie na podstawie zdania twierdzącego:



Jenny cooks dinner every day.

How often does Jenny cook dinner?

To, że uczeń zna daną strukturę nie oznacza jednak, że potrafi ją używać. Ostatnia kolumna tabeli to właśnie umiejętności ucznia, czyli to, jak potrafi opanowane słownictwo


i gramatykę stosować w komunikacji. Posługując się poprzednim przykładem, uczeń potrafi używać czasu Present Simple, jeśli na przykład umie rozmawiać z kolegą na temat jego
i swoich czynności dnia codziennego:

A: How often do you exercise?

B: I exercise once a week.

A: Do you ever do the shopping?

B: I do the shopping on Saturdays.

lub napisać kartkę do kolegi z wakacji o tym jak wygląda typowy wakacyjny dzień,


a co wyjątkowo robi teraz:

We go to the beach every afternoon, but this afternoon

we are writing letters at the hotel.

Ponadto plan proponuje rozwój umiejętności na poziomie podstawowym, a więc odpowiednim dla przeciętnego ucznia, oraz oddzielnie wyszczególnionym poziomie ponadpodstawowym, skierowanym do ucznia bardziej samodzielnego, znajdującego się


na poziomie wyższym niż przeciętny.

Podkreślić należy, że seria podręczników Click On ma charakter s p i r a l n y,


co znaczy, iż zarówno materiał leksykalny, gramatyczny, jak i umiejętności będą powtarzać się w różnych częściach podręcznika, poszerzając wiedzę i kompetencję komunikacyjną ucznia. Tak więc czas Present Continuous, na przykład, pojawi się najpierw jako struktura służąca do mówienia o czynnościach wykonywanych w danej chwili, a później jako konstrukcja do wyrażania zaplanowanych czynności przyszłych.
2.2 Realizowanie wytycznych Podstawy Programowej

Tabela z wytycznymi Podstawy Programowej zawiera szereg istotnych elementów postulowanych przez Reformę, elementów, dzięki którym proces nauczania/uczenia się staje się bardziej aktualny dla ucznia i bardziej na uczniu skoncentrowany. Kategorie w niej zawarte pomogą nauczycielowi uświadomić sobie, które aspekty pracy dydaktycznej należy podkreślić i dlaczego.

Pierwsze dwie kategorie (Uwzględnianie realiów życia codziennego ucznia oraz Możliwość wyrażania własnej opinii ucznia) pozwalają najpełniej realizować postulat umieszczenia ucznia w centrum działalności nauczyciela. Uczeń ma możliwość odniesienia tego, o czym mowa na lekcji do własnych doświadczeń, zainteresowań, ma możliwość wyrażenia własnych opinii i upodobań.

Kategoria Interdyscyplinarność odnosi się do integracji międzyprzedmiotowej,


a więc powiązania tematycznego z innymi przedmiotami szkolnymi. Takie podejście nie tylko poszerza horyzonty ucznia, ale może odegrać ważną rolę motywującą, gdyż język obcy postrzegany jest wtedy jako użyteczne narzędzie w zdobywaniu wiedzy, a nie jedynie jako cel sam w sobie.

Kolejny aspekt to Rozwijanie szeroko pojętej kompetencji interkulturowej, która obejmuje wpajanie postawy tolerancji, ciekawości, otwartości i tolerancji wobec innych kultur, umiejętność dostrzegania podobieństw i różnic między kulturą własnego kraju


a kulturą innych narodów oraz umiejętność nawiązywania i podtrzymywania kontaktów
z cudzoziemcami. Można więc w tej kategorii znaleźć informacje o tym, jaki jest model rodziny w różnych kulturach, jakie miejsca warto zwiedzić w krajach anglojęzycznych, jak wypełnić formularz bankowy w Wielkiej Brytanii, czy też jak interpretować teksty autentyczne (np. napisy w środkach komunikacji publicznej, nagłówki gazet, oferty pracy, reklamy itp.).

Rozwijanie samodzielności to istotny, jeśli nie najistotniejszy, postulat Podstawy realizowany przy pomocy podręcznika. W ramach tej kategorii na uwagę zasługuje trening strategii, a więc wskazywanie uczniowi, w jaki sposób uczyć się słownictwa, pisania itp. Uczeń ma okazję do samodzielnej pracy z podręcznikiem (np. nad zagadnieniami gramatycznymi) oraz możliwość samooceny własnego postępu. Wreszcie podręcznik zachęca do sięgania po literaturę w języku angielskim (lub jej uproszczone wersje w postaci tzw. graded readers) dzięki lekturze komiksu wg A.C. Doyle’a The Hound of the Baskervilles
w odcinkach.

Kolejnym elementem rozwijającym samodzielność ucznia, uczącym współpracy


w grupach, zapewniającym integrację międzyprzedmiotową oraz używanie języka obcego jako narzędzia jest Projekt. Podręcznik umożliwia przeprowadzanie prostych projektów interdyscyplinarnych już na początkowym etapie uczenia się języka.

Jako ostatnią wyróżniono realizację Ścieżek międzyprzedmiotowych (które mogą, choć nie muszą, być realizowane w formie projektów) przewidzianych dla trzeciego etapu edukacyjnego, między innymi wychowanie prozdrowotne i edukację ekologiczną.



CLICK ON 2 – Plan wynikowy


Części podręcznika

Uczeń zna


Uczeń potrafi

Słownictwo

Materiał gramatyczny


Module 1

Lifestyles
Unit 1

What do you do?


  • nazwy zawodów
    (np. shop assistant, journalist, carpenter, fashion designer, accountant);

  • czynności dnia codziennego (np. brush one’s teeth, catch the bus to school, walk the dog, have lessons, do one’s homework);

  • zajęcia w wolnym czasie (np. climbing, scuba diving, canoeing, cutting the grass, eating out, rollerblading);

  • zwroty wyrażające upodobania (np. I like/ enjoy..., I hate can’t stand..., I don’t mind...);

  • przysłówki częstotliwości (always, often, sometimes, seldom, never, once
    a week)
    ;

  • nazwy państw
    i narodowości (np. Argentina – Argentinian, Brazil –

  • zasady określania godzin (np. It’s 3 o’clock.);

  • przyimki czasu at, on,
    in
    (np. at night, at 6 o’clock, on Monday,
    in July
    );

  • zasady tworzenia czasu Present Simple i Present Continuous oraz różnice w znaczeniu między nimi;

  • zasadę użycia czasu Present Continuous dla wyrażania zaplanowanych czynności przyszłych




Poziom podstawowy

  • zrozumieć ogólnie dialogi o zwyczajowych i tymczasowych zajęciach postaci
    i odpowiedzieć na pytania;

  • podawać godziny (np. A: What time does the sailing lesson start? B: It starts at nine ten.);

  • na podstawie podanych informacji mówić o swoich czynnościach codziennych stosując przyimki czasu i przysłówki częstotliwości (np. I catch the bus to school in the morning. I never walk the dog on Saturdays.);

  • powiedzieć, jakie zajęcia lubi, jakich nie lubi; z pomocą nauczyciela (nie) zgodzić się
    z kolegą (np. A: I like rollerblading. B: So do I.);

  • na podstawie podanych informacji odpowiedzieć na pytania o inną osobę
    (np. A: Where does Paula come from? B: She comes from Brazil. A: Does she like her job? B: Yes, she does.);

  • na podstawie podanych informacji z pomocą nauczyciela rozmawiać o czynnościach wykonywanych przez postacie używając czasu Present Simple i Present Continuous (np. A: What does Irene do at work? B: She cuts hair. A: Is she cutting hair now?
    B: No, she isn’t. She’s talking on the phone.);

  • na podstawie podanych informacji mówić o zaplanowanych czynnościach przyszłych używając czasu Present Continuous (np. A: Are the Brows having a barbecue
    on Tuesday?
    B: No they aren’t. They are visiting their parents.);

  • zrozumieć ogólnie teksty o dniu codziennym postaci i odpowiedzieć na pytania;

  • przedstawiać się, przeliterować swoje imię i nazwisko, powiedzieć, jakiej jest narodowości i gdzie mieszka;

  • z pomocą nauczyciela zadać koledze pytania o jego dane osobowe;

  • zrozumieć ogólnie list z wakacji i odpowiedzieć na pytania;

  • na podstawie podanych informacji z pomocą nauczyciela napisać list do kolegi
    z wakacji;

  • na podstawie podanych informacji z pomocą nauczyciela napisać wypracowanie
    o codziennym dniu innej osoby
  1   2   3   4   5   6   7   8   9


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna