Materiały szkoleniowe drogerii natura



Pobieranie 0.92 Mb.
Strona14/24
Data07.05.2016
Rozmiar0.92 Mb.
1   ...   10   11   12   13   14   15   16   17   ...   24

1.4 Program bezpiecznego opalania


Zalecenia ogólne:

  • nie nadużywać opalania,

  • oparzeń słonecznych czy w solarium trzeba unikać za wszelką cenę. Gdy to się stanie twoja skóra będzie potrzebowała długiego czasu na regenerację. Wszelkie poparzenia czy w solarium czy na słońcu grożą poważnymi schorzeniami skóry, nadmierne opalanie może spowodować raka skóry (najgroźniejsza forma to czerniak złośliwy),

  • nie próbuj przez cały rok być tak brązowa jak to tylko możliwe. Nie powinnaś przekraczać maksymalnej dawki promieniowania UV w ciągu roku,

  • bądź bardzo ostrożna przebywając na słońcu, szczególnie w górach i ciepłych krajach, także promienie odbite od wody, piasku, śniegu są niebezpieczne. Moc światła słonecznego jest trudna do zmierzenia i może zmieniać się gwałtownie. Pamiętaj, że promienie UV docierają nawet pod parasol plażowy,

  • w przypadku łóżka opalającego lub tuby zawsze przestrzegaj wskazówek udzielonych przez obsługę studia i stosuj odpowiednie dla twojej karnacji czasy naświetlania,

  • na plaży próbuj opalać się powoli i sukcesywnie. Koniecznie używaj kremów ochronnych do opalania, w czasie pierwszych dni nie zostawaj zbyt długo na słońcu (najlepiej byłoby unikać plażowania w godzinach 10:00 do 15:00),

  • nadmiar promieniowania UV jest szkodliwy dla oczu. Kiedy opalasz się w solarium obowiązkowo zakładaj okulary ochronne, nie wystarczy zamknięcie powiek - promienie UV w nadmiarze mogą doprowadzić do poważnych chorób oczu, a nawet do utraty wzroku? (Na plaży w czasie opalania proponuję nakładać na powieki ochronne okularki np. Łezki czy muszelki, które zakrywają tylko powiekę),

  • dzieci nie powinny się opalać. Dzieci do trzeciego roku życia w ogóle nie powinny być opalane. Później z wielkim umiarem, zawsze z zastosowaniem wysokiej ochrony przeciwsłonecznej. Nie wolno opalać dzieci w solarium!,

  • jeżeli zażywasz leki upewnij się u lekarza czy możesz się opalać. Wiele leków ma działanie światłouczulające! Możesz nabawić się problemów ze skórą - zaczynając od niegroźnej, przemijającej pokrzywki poprzez przebarwienia i odbarwienia skóry, a na poważnych kłopotach ze skórą kończąc.
    Uważajcie dziewczyny zażywające doustne środki antykoncepcyjne - wiele z tych leków może uwrażliwić skórę na promienie UV,

  • jeżeli miałaś problemy ze skórą lub jesteś uczulona na różne specyfiki koniecznie poradź się lekarza czy możesz się opalać,

  • do opalania w solarium stosuj specjalne kosmetyki , które pielęgnują skórę i ułatwiają opalanie, po opalaniu również powinnaś stosować specjalne balsamy,

  • do opalania na słońcu nie wolno używać kosmetyków przeznaczonych do solarium. I odwrotnie - kosmetyki z filtrami przeciwsłonecznymi nie mogą być stosowane w solarium,

  • jeżeli masz dużo znamion, pieprzyków to również nie powinnaś wystawiać się na intensywne działanie promieni UV,

  • jedna sesja opalania może trwać max. 10 dni. Nie wolno opalać się codziennie,

  • między seansami trzeba robić przerwy. Dla skóry wrażliwej co najmniej dwudniowe odstępy, dla karnacji ciemniejszych można opalać się co drugi dzień. Czyli w jednej sesji będzie 3 do 5 seansów. Po trzeciej wizycie w solarium na pewno będzie już widać efekt. Nie będzie to jeszcze opalenizna bardzo widoczna, ale skóra nabierze już ładnego kolorytu. Sesje 10 dniowe nie mogą być powtarzane bez przerwy. Należy robić przerwy w regularnym chodzeniu do solarium. Dla podtrzymania ładnego koloru skóry wystarczy jeden seans w tygodniu (a dla wrażliwej skóry raz na 10 - 14 dni). Łączny czas opalania w solarium (do tego trzeba doliczyć także opalanie na plaży)w ciągu roku nie powinien przekraczać 10 godzin.Co jakiś czas pozwól skórze zupełnie odpocząć od opalania,

  • po każdym seansie w solarium trzeba koniecznie dobrze odżywić i nawilżyć skórę: pomocna będzie intensywnie nawilżająca maseczka oraz dobry balsam do ciała,

  • chroń włosy. Promienie UV niszczą włosy. Najlepszym wyjściem byłoby stosowanie specjalnych kosmetyków ochronnych na włosy, coraz więcej firm produkujących kosmetyki do włosów ma w swojej ofercie preparaty ochronne, przeciw promieniom UV, świetnie sprawdzi się tu również krem karite ( np. firmy Argiletz), jeśli nie chcesz nakładać kosmetyków na włosy na czas opalania to pamiętaj chociaż o zabieraniu ze sobą chustki na głowę. Również przed słońcem trzeba chronić włosy. Wiele z was zauważa jak bardzo włosy są przesuszone po upalnym lecie,

  • pamiętaj koniecznie o zdjęciu biżuterii, zegarka,

  • przed opalaniem nie używaj perfum ani dezodorantu Skóra powinna być czysta,

  • pamiętaj, aby z chwilą uzyskania lekkiej opalenizny zrobić przerwę w kąpielach słonecznych lub w seansach w solarium. Większość polek ma z natury jasną karnację i bardzo sztucznie, nawet nieestetycznie wygląda mocna opalenizna,

  • przed wyjazdem na urlop można przygotować skórę poprzez rozsądne opalanie w solarium. To przygotowanie nie ma polegać na tym, że skóra będzie maksymalnie brązowa! Pod wpływem odpowiednio dobranej sesji opalającej zewnętrzna warstwa naskórka ulega pogrubieniu a poziom melaniny w skórze wzrasta. To nie oznacza oczywiście, że możesz bezkarnie przebywać na słońcu. Nawet po takim wstępnym przygotowaniu skóry koniecznie trzeba przestrzegać wszelkich zaleceń dotyczących opalania na słońcu.

  • takie wstępne opalanie w solarium zalecane jest także osobom, które cierpią na pokrzywkę słoneczną. Wraz z pierwszymi promieniami słońca u osób uwrażliwionych pojawia się wysypka na odsłoniętych częściach ciała. Można temu zapobiec przygotowując skórę w solarium. Lekko opalona skóra nie będzie reagowała tak gwałtownie na pierwsze mocniejsze promienie słoneczne.



NIE OPALAJ SIĘ, JEŚLI:


  • masz bardzo jasną karnację (fototyp I),

  • masz uczulenie na słońce,

  • chorujesz na serce, nerki lub tarczycę, epilepsję (inne poważne choroby przewlekłe),

  • cierpisz na bielactwo skóry,

  • przebyłaś niedawno operację i jesteś w okresie rekonwalescencji,

  • zażywasz leki światłouczulające (antykoncepcyjne, antydepresyjne, przeciwgrzybicze, z wyciągiem z dziurawca),

  • masz miesiączkę,

  • jesteś w ciąży lub niedawno urodziłaś dziecko,

  • masz liczne przebarwienia i znamiona,

  • masz rozszerzone naczynka na twarzy lub ciele,

  • używasz kosmetyków z retinolem, z kwasami AHA, szamponu z dziegciem


Tabela umożliwiająca samodzielnie określić swój fototyp:




Ustalenie typu karnacji skóry

 

0

1

2

3

4

Punkty

kolor oczu

jasne
(niebieskie, szare, zielone)

(niebieskie, szare, zielone)

jasne brązowe

ciemne brązowe

brązowe, czarne

 

kolor włosów

rudawe

Blond

kasztanowe, ciemny blond

ciemny brąz

Czarne

 

Kolor nieopalonej skóry

różowy

bardzo blada

blada z beżowym

jasno brązowa

ciemny brąz

 

Piegi na nieopalonej skórze

dużo

Sporo

mało

kilka

nie mam

 




Zsumuj sobie uzyskane punkty

 







Opalanie na słońcu

 

0

1

2

3

4

Punkty

Co się dzieje po opalaniu na słońcu bez filtra (10-20 min)

porażenie, często z obrząkami

porażenia, czasem z obrzękami

rzadko porażenia

ciemne brązowe

nie ma porażeń

 

Jak się opalasz?

prawie wcale

Trochę

w miarę

bardzo łatwo

zzybko ciemny brąz

 

Czy zaraz po opalaniu brązowiejesz?

nigdy

Rzadko

czasami

Często

Zawsze

 

Jak reaguje na słońce Twoja twarz?

jest bardzo wrażliwa

jest wrażliwa

normalnie

Dobrze znosi słońce

bardzo dobrze znosi słońce

 




Zsumuj sobie uzyskane punkty

 







Twoje zwyczaje przy opalaniu

 

0

1

2

3

4

Punkty

Czy opalasz całe ciało?

nigdy

rzadko

czasami

Często

 

Ostatnie opalanie

 nigdy 

+3 miesiące temu

2 do 3 miesięcy temu

1 do 2 miesięcy temu

15 dni temu

 




Zsumuj sobie uzyskane punkty

 




:: Podsumowanie ::

Suma punktów

Rodzaj cery

Numer fototypu

0-7 punktów

bardzo wrażliwa

Typ I

8-16 punktów

Wrażliwa

Typ II

17-25 punktów

Normalna

Typ III

ponad 25 punktów

Odporna

Typ IV

Wszystkie chcemy być piękne, mieć ładną, zdrową skórę. Pamiętajcie o tym, że aby skóra była zdrowa i ładna nie wolno przemęczać jej nadmierną dawką promieni UV.

2. CELLULIT
Cellulit jest chorobą. Większość z nas go nie akceptuje i postanawia z nim walczyć. Warto sięgać po coraz bardziej udoskonalone preparaty, by zapobiec jego dalszemu rozwojowi. Taka kuracja jest najbardziej efektywna, gdy rozpoczynamy ją już w pierwszym stadium "skórki pomarańczowej". Preparaty antycellulitowe są bardzo pomocne, ale same nie są w stanie zlikwidować choćby grama tłuszczu, ułatwiają one tylko uwolnienie tłuszczu z komórek tłuszczowych tzw. adypocytów, jednak, aby się go pozbyć, organizm musi go spalić podczas wysiłku fizycznego.
2.1 Charakterystyka cellulitu
Cellulit jest to przerost komórek tłuszczowych spowodowany przewagą syntezy kwasów tłuszczowych w stosunku do ich rozkładu czyli lipolizy. Skóra w miejscach objętych cellulitem jest gąbczasta, z nierównymi zgrubieniami i bruzdami, przypomina skórę pomarańczy. Cellulit to naturalny sposób gromadzenia zapasów tłuszczu w organizmie kobiet. Odłożony w skórze bioder i ud tłuszcz, stanowi rezerwę energii wykorzystywaną podczas ciąży. W naturalny sposób można ten zapas częściowo zmniejszyć podczas karmienia piersią, nie jest to jednak takie proste, o czym na pewno przekonało się wiele kobiet. Dzieje się tak dlatego, że nastąpiła zmiana naszego trybu życia, stajemy się coraz mniej aktywni fizycznie, prowadzimy siedzący tryb życia, jadamy coraz bardziej przetworzone produkty spożywcze, co niestety przyczynia się do tworzenia cellulitu.

Dawniej uważano, że przypadłość ta jest związana z otyłością, dziś wiemy, iż cellulit dotyczy prawie 80% kobiet, począwszy od wieku dojrzewania, zarówno tych przy kości, jak również tych szczupłych.



2.1.1. Podział cellulitu:

Ze względu na podłoże, na którym się formuje, cellulit dzielimy na:



  • twardy (wodny) – tkanka jest twarda, zbita, ściśle przylega do mięśni, skóra jest sucha, szorstka, widoczne są rozstępy, występuje u kobiet utrzymujących stałą wagę ciała, szczupłych, tancerek, sportsmenek.

  • miękki (tłuszczowy) – luźny, nie przylega ściśle do mięśni, może zajmować duże powierzchnie i sprawia wrażenie, jakby tkanka znajdowała się między skórą a mięśniami, występuje u kobiet otyłych, nieruchliwych ze słabością tkanki mięśniowej i wiotką skórą, często po gwałtownym schudnięciu lub po dłuższym stosowaniu środków odwadniających.


2.1.2. Trzy etapy rozwoju cellulitu.

  • Stadium obrzękowe: niewidoczne gołym okiem, naczynia włosowate zatracają prawidłową przepuszczalność, co powoduje gromadzenie się płynów w przestrzeniach międzykomórkowych, opuchnięcie tkanki tłuszczowej i niedostateczny przepływ limfy; cellulit w tym stadium jest całkowicie uleczalny.

  • Stadium włóknikowe: powiększenie zmian przez gromadzenie się komórek tłuszczowych – obrzęknięte tkanki uciskają na naczynia krwionośne, powodując zaburzenia mikrokrążenia w skórze i tkance podskórnej, a to z kolei powoduje niedokrwienie komórek tłuszczowych (zaczynają one gromadzić i wytwarzać substancje toksyczne oraz jednocześnie powiększają się).

  • Stadium stwardnieniowe: zmiany przerośnięte, widoczne, powstałe przez kumulowanie się komórek tłuszczowych w grudki wielkości około 1 mm, występuje bolesność; nie leczenie cellulitu na tym etapie powoduje coraz większy przerost komórek, guzki mają rozmiary 2-20 mm; cellulit w tym stadium wymaga leczenia wewnętrznego.


2.2 Przyczyny powstawania cellulitu


      1. Hormony.

Cellulit najchętniej atakuje kobiety w czasie dojrzewania, w ciąży i przed menopauzą, ponieważ do powstawania "skórki pomarańczowej" najbardziej przyczyniają się żeńskie hormony estrogeny, a ściśle mówiąc ich zbyt wysoki poziom w stosunku do progesteronu (innego hormonu żeńskiego wydzielanego przez jajniki). Od tej dysproporcji zaczyna się łańcuch reakcji, którego efektem są grudki i nierówności na udach, pośladkach, brzuchu, a czasem nawet na piersiach i wewnętrznej stronie ramion. Cellulit dotyczy głównie kobiet, u mężczyzn zdarza się bardzo sporadycznie. Sprzyjają mu bowiem żeńskie hormony - estrogeny, które mają też wpływ na elastyczność i charakterystyczną dla kobiet strukturę tkanki łącznej. U mężczyzn włókna kolagenu i elastyny układają się jak siateczka i mocno podtrzymują komórki tłuszczowe oraz naczynia krwionośne. Natomiast u kobiet kolagen i elastyna układają się równolegle, dzięki temu tkanka łączna kobiet jest bardziej elastyczna i rozciągliwa i jest w stanie rozciągnąć się w czasie ciąży. Z jednej strony to wielka zaleta, ale z drugiej po porodzie może przysporzyć problemy. Pozbijane w twarde grudki komórki tłuszczowe mogą łatwo przesuwać się między włóknami kolagenu i elastyny, deformując tkankę łączną, która stopniowo twardnieje i traci elastyczność. Stwardnienia te mogą uciskać na zakończenia nerwowe w skórze, dlatego cellulit w zaawansowanym stopniu może powodować ból.


      1. Zaburzenia mikrokrążenia.

Estrogeny wpływają również na zwiększenie przepuszczalności naczyń krwionośnych. Płyn fizjologiczny przenika z krwi do tkanek i gromadzi się w przestrzeniach międzykomórkowych, powodując obrzęki, tak częste podczas menstruacji. Obrzęknięte tkanki uciskają na naczynia krwionośne, powodując zaburzenie mikrokrążenia w skórze i tkance podskórnej, a to z kolei powoduje niedokrwienie komórek tłuszczowych. Z braku tlenu i składników odżywczych wytwarzają one i gromadzą w swym wnętrzu substancje toksyczne. Tak więc komórki tłuszczowe mogą zwiększać swe rozmiary nie tylko gromadząc tłuszcz, ale również toksyczne odpady metaboliczne. Dlatego właśnie początki "skórki pomarańczowej" mogą pojawiać się już u młodych, szczupłych dziewczyn. Pojedyncze komórki tłuszczowe mogą z czasem powiększać swe rozmiary aż 10-krotnie co jest widoczne w postaci charakterystycznych grudek na skórze (każda pojedyncza komórka tłuszczowa może maksymalnie powiększyć się nawet 60-krotnie!!!).


      1. Zaburzenia w układzie limfatycznym.

Krążąca po organizmie limfa zbiera substancje toksyczne i odprowadza je do węzłów chłonnych, skąd są transportowane do nerek i usuwane z organizmu. To, czy układ limfatyczny dobrze funkcjonuje, zależy w dużej mierze od sprawności i elastyczności tkanki łącznej. Jeśli jest zbyt miękka i przepuszczalna, toksyny, zamiast wędrować do węzłów chłonnych, wnikają w inne tkanki np. gromadzą się w komórkach tłuszczowych. Tak więc sprawny układ limfatyczny pomaga w usuwaniu toksyn z komórek tłuszczowych, a więc pośrednio zapobiega powiększaniu się cellulitu.
2.3 Pielęgnacja skóry z cellulitem
2.3.1. Zasady pielęgnacji skóry z cellulitem.

Pielęgnacja skóry z cellulitem polega przede wszystkim na:

  • przestrzeganiu właściwej diety,

  • regularnej aktywności fizycznej,

  • wcieraniu preparatów kosmetycznych,

  • masażach,

  • stosowaniu naprzemiennych ciepłych i zimnych natrysków pod niezbyt dużym ciśnieniem wody,

  • stosowaniu doustnych preparatów leczących cellulit, które niedawno pojawiły się na rynku.

Podczas stosowania takich preparatów kosmetycznych po pierwsze: należy uzbroić się w cierpliwość i być bardzo systematycznym. Po drugie: warto połączyć ich zastosowanie z masażem ciała. Naukowcy firmy Lierac odkryli zależność między chudnięciem a przyjemnością wywołaną masażem. Masaż pobudza produkcję endorfin skórnych tzw. hormonów szczęścia. Działają one uspokajająco i przeciwbólowo, ale też przyspieszają spalanie tłuszczów. Więc im większa przyjemność z masażu, tym większy efekt odchudzający. Trzeba jednak pamiętać, że samo posmarowanie się kremem, nie przyczyni się do utraty tłuszczu. Kremy pomagają rozłożyć tłuszcz do kwasów tłuszczowych i wyeliminować jego zapasy z komórek tłuszczowych. Tłuszcze rozłożone do kwasów tłuszczowych, trafiają następnie do układu krwionośnego, gdzie stanowią łatwo dostępne źródło energii i podczas wysiłku fizycznego zostają spalone, dzięki czemu organizm pozbywa się ich na dobre. Jeśli natomiast nie połączymy stosowania tych preparatów z wysiłkiem fizycznym, wówczas uwolnione tłuszcze znowu zostaną upakowane w komórkach tłuszczowych.



2.3.2. Działanie preparatów przeznaczonych do walki z cellulitem.
Działanie aktywnych składników roślinnych zawartych w preparatach przeznaczonych do walki z cellulitem polega głównie na:

  • poprawieniu ukrwienia skóry poprzez pobudzenie mikrocyrkulacji w komórkach w celu przyspieszenia eliminacji produktów przemiany materii (tzw. odtoksycznienie skóry),

  • pobudzeniu lipolizy (rozkładu tłuszczu), której efektem jest uwolnienie z komórek tłuszczowych wolnych kwasów tłuszczowych.

Pierwszy cel działania preparatów antycellulitowych to działanie usprawniające krążenie, wzmacniające ścianki naczyń krwionośnych oraz przeciwdziałające zatrzymywaniu wody w skórze. W tym przypadku stosowane są najczęściej następujące substancje i wyciągi roślinne:

Bez czarny - eliminuje nadmiar wody w przestrzeniach międzykomórkowych,
Algi zielone i brunatne - zmniejszają tendencję do zastoju płynów, poprawiają krążenie limfatyczne, kwas alginowy ma zdolność wiązania toksyn,
Nostrzyk żółty - zawiera dużą ilość kumaryny, która działa wzmacniająco na naczynka limfatyczne, poza tym pobudza przepływ krwi i udrażnia żyły,
Bluszcz - usprawnia krążenie, podobnie jak:

Miłorząb japoński (Ginkgo biloba),

Ostrokrzew, Skrzyp polny (Equisetum arvense),
Arnika oraz rutyna (otrzymywana z rośliny o nazwie Ruta zwyczajna) - są pomocne zwłaszcza w przypadku osób mających problemy z rozszerzonymi naczynkami na nogach, wzmacniają one ściany naczyń krwionośnych i działają przeciwzapalnie. Osoby z problemami naczynkowymi powinny unikać preparatów rozgrzewających czy zawierających kwasy owocowe.
Drugim celem preparatów antycellulitowych jest pobudzenie rozkładu tłuszczu w komórkach tłuszczowych. Ostatnio wiele firm kosmetycznych zajęło się właśnie tym problemem czego efektem jest pojawienie się dużej liczby nowych preparatów. Aby zrozumieć ich działanie należy nieco przybliżyć procesy związane z metabolizmem tłuszczów w naszym organizmie. Dla człowieka tłuszcze (zbudowane z kwasów tłuszczowych i glicerolu) są głównym magazynem energii. Metabolizm tłuszczów jest ściśle uzależniony od procesu glikolizy czyli rozkładu glukozy zachodzącego w każdej komórce naszego ciała. Okazuje się, że przy diecie bogatej w węglowodany (glukozę) i ubogiej w tłuszcze, organizm zwiększa syntezę kwasów tłuszczowych, z których powstają tłuszcze, które są następnie gromadzone jako rezerwa energii w komórkach tłuszczowych. Powoduje to w następstwie zwiększenie objętości komórek tłuszczowych. Organizm mając do dyspozycji duże ilości węglowodanów, wykorzystuje je w pierwszej kolejności jako źródło energii, natomiast tłuszcze upychane są w komórkach tłuszczowych jako zapas na "gorsze czasy". Synteza kwasów tłuszczowych w organizmie jest regulowana na drodze hormonalnej przez trzy hormony: insulinę, glukagon i adrenalinę. W przypadku niedoboru energii, a więc przy niskim poziomie glukozy, glukagon i adrenalina hamują enzym odpowiedzialny za syntezę kwasów tłuszczowych. Przy wysokim poziomie glukozy w organizmie z kolei insulina stymuluje działanie tego enzymu, co prowadzi do wzrostu syntezy kwasów tłuszczowych i w konsekwencji do magazynowania tłuszczu w komórkach tłuszczowych. Proces eliminacji tłuszczy z adypocytów (komórek tłuszczowych) jest zależny również od dwóch typów receptorów zlokalizowanych na komórkach tłuszczowych. Są to receptory L /alfa/ - do których przyłącza się insulina pobudzając gromadzenie tłuszczu, a co za tym idzie przyczynia się ona do powiększania objętości komórek tłuszczowych oraz receptory B /beta/ - do których przyłączają się glukagon i adrenalina, pobudzając rozkład tłuszczów i zmniejszenie rozmiarów komórek tłuszczowych.

Problem skutecznej eliminacji tłuszczów z adypocytów (czyli komórek tłuszczowych) stał się głównym tematem badań wielu laboratoriów farmaceutycznych i kosmetycznych na świecie. Badania te prowadzi się w dwóch kierunkach:

pierwszy cel, to znalezienie substancji blokujących receptory L/alfa/,

drugi cel, to znalezienie sposobu obniżenia poziomu glukozy w komórkach niezależnego od drogi hormonalnej (czyli insuliny, która powoduje obniżenie nadmiernej ilości glukozy we krwi).



Związkami skutecznie blokującymi receptory L/alfa/ okazały się substancje otrzymywane z roślin takie jak: ksantyna (wyciąg z zielonej kawy), rutyna (wyciąg z ruty zwyczajnej) teofilina i aminoteofilina (wyciąg z liści herbaty), kofeina (wyciąg z kawy, guarany), escyna (wyciąg z kasztanowca). Szczególnie escyna odznacza się dużą aktywnością, przyczepiając się do receptorów alfa hamuje ich rolę. W tym czasie receptory beta są stymulowane przez adrenalinę i glukagon, które aktywują rozkład i usuwanie tłuszczów. Kofeina ma dodatkowo zdolność blokowania jednego z enzymów przyczyniających się do gromadzenia tłuszczów. Należy jeszcze wspomnieć o L-karnitynie, która co prawda nie ma zdolności blokowania receptorów alfa, ale odgrywa dużą rolę w procesie rozkładu i spalania tłuszczu w komórkach, ułatwiając przebieg tych procesów, dlatego też tak często możemy ją spotkać w składzie wielu preparatów antycellulitowych.

W badaniach nad obniżeniem poziomu glukozy we krwi, niezależnie od produkcji insuliny, duże osiągnięcia posiada medycyna wschodu: Chin, Indii i Japonii. Okazało się bowiem, że substancje czynne otrzymywane z roślin wschodu posiadają właśnie takie właściwości. Rośliny te podzielono na dwie grupy. Do pierwszej grupy należą rośliny, których wyciągi podawane wewnętrznie mają zdolność do pobudzania trzustki do produkcji insuliny, dzięki czemu następuje obniżenie poziomu glukozy we krwi. Rośliny te odgrywają dużą rolę np. przy leczeniu chorych na cukrzycę. Natomiast laboratoria firm kosmetycznych interesują się głównie drugą grupą roślin, które potrafią obniżać poziom glukozy w komórkach, zupełnie niezależnie od drogi hormonalnej. Do roślin tych zaliczamy m.in. żeń-szeń, karanta, fasola, jambol. Wyciągi z tych roślin mają zastosowanie w preparatach antycellulitowych. Dokładne działanie tych wyciągów, sposób w jaki wpływają one na rozkład tłuszczów w komórkach tłuszczowych nie jest jeszcze tak końca poznany, wiadomo, że ważną rolę odgrywają w tym procesie związki o nazwie glikany, wchodzące w skład ekstraktów wyżej wymienionych roślin.
PRZYKŁADY:

  • Norel – krem wyszczuplający z kompleksem antycellulitowym,

  • Dax Cosmetics – specjalistyczny koncentrat wyszczuplający do redukcji cellulitu,

  • Lirene - intensywny krem antycellulitowy, intensywny płyn antycellulitowy, aktywne serum antycellulitowe,

  • Dermika – koncentrat antycellulitowy i wyszczuplający,

  • Garnier – antycellulitowy żel wyszczuplający,

  • Soraya – intensywnie ujędrniający krem antycellulitowy,

  • Evelline Laboratories – serum intensywnie wyszczuplające i ujędrniające, antycellulitowe,


3. ROZSTĘPY.
3.1 Przyczyny powstawania rozstępów

Powstawanie rozstępów nie jest związane tylko z nadmiernym rozciąganiem skóry. Rozstępy są w dużej mierze rezultatem wzrostu poziomu kortyzolu we krwi. Jest to hormon wydzielany przez nadnercza. Jego ilość wzrasta w okresie ciąży, dojrzewania, otyłości, wzrostu wagi. W okresie ciąży również wzrost poziomu estrogenów przyczynia się w pewnym stopniu do zwiększenia możliwości pojawienia się rozstępów. Ponieważ tabletki hormonalne mają wpływ na żeńskie hormony płciowe, dlatego istnieje prawdopodobieństwo, iż mogą być jednym z czynników sprzyjających rozstępom.

Na tworzenie się rozstępów wpływa również używanie regularnie i przez dłuższy okres czasu leków steroidowych, ponieważ przyczyniają się one m.in. do ścieńczenia naskórka, zahamowania syntezy kolagenu w skórze właściwej oraz degradacji już istniejących włókien kolagenowych.

Niewłaściwa, uboga w składniki odżywcze (witaminy, mikro- i makroelementy) dieta, to także jedna z przyczyn powstawania rozstępów. Dużą rolę odgrywa tu zwłaszcza niedostateczna ilość cynku. Dlatego kobiety często będące na dietach niskokalorycznych mogą mieć skłonności do rozstępów.

I wreszcie kolejną istotną przyczyną, na którą nie mamy wpływu są nasze skłonności genetyczne. W związku z tym, istnieje prawdopodobieństwo, iż jeśli u matki podczas ciąży pojawiły się rozstępy, to mogą (ale nie muszą) pojawić się one również u jej córki.



Osoby mające predyspozycje do tworzenia się rozstępów:

  • ludzie otyli,

  • nastolatki w okresie dojrzewania,

  • kobiety w okresie ciąży, menopauzy,

  • kulturyści,

  • osoby o częstych wahaniach wagi,

  • osoby będące wielokrotnie na dietach niskokalorycznych,

  • osoby przyjmujące leki steroidowe,

  • osoby z predyspozycjami genetycznymi.

Rozstępy mogą pojawiać się zarówno u mężczyzn jak i u kobiet, u osób otyłych i szczupłych, starszych, jak i u nastolatek w okresie dojrzewania. Problem ten dotyczy w mniejszym lub większym stopniu niemal 90% kobiet w ciąży.
3.2 Charakterystyka rozstępów
Rozstępy tworzą się na poziomie skóry właściwej, a ich powstawanie wiąże się z upośledzeniem fibroblastów czyli komórek odpowiedzialnych za produkcję włókien kolagenu i elastyny. Kolagen i elastyna to białka, mające postać włókienkowatą, które tworzą uporządkowaną sieć, nadając skórze elastyczność, jędrność, sprężystość i odpowiednie napięcie. Prawidłowo zbudowane włókno kolagenu odznacza się niesamowitą wytrzymałością na rozciąganie. Trzeba użyć obciążenia co najmniej 10 kg, aby zerwać włókno kolagenowe o średnicy 1mm. Upośledzone - m.in. z powodu zwiększonego poziomu kortyzolu we krwi - fibroblasty, zaczynają produkować zmienione włókna kolagenu i elastyny, które stają się bardziej kruche i mniej podatne na rozciąganie. Podczas nadmiernego rozciągania się skóry jak to ma miejsce np. w czasie ciąży, z powodu kruchości włókien dochodzi do zrywania tej regularnej sieci, czego efektem są właśnie rozstępy. Ponieważ jednocześnie dochodzi także do ścieńczenia warstwy naskórka, stają się one bardziej widoczne.

Rozstępy wyglądają jak wrzecionowate pasma, występują najczęściej na pośladkach, brzuchu, udach, piersiach. Wyróżniamy dwie fazy tworzenia się rozstępów:

  • W fazie I - zapalnej mają one postać czerwonych pasm. Na tym etapie mamy jeszcze największe szanse, aby się ich pozbyć.

  • W fazie II - zanikowej, następuje pozorna regeneracja rozstępów. Czerwone pasma ulegają rozjaśnieniu i zmniejszeniu. Dzieje się tak dlatego, iż zmienione włókna kolagenu oraz cieniutkie włókna elastyny starają się jak gdyby zregenerować zerwaną sieć. Jednak nie ma już możliwości przywrócenia stanu skóry właściwej sprzed nastąpienia ubytku. W rezultacie na skórze pozostają widoczne białe prążki, wyczuwalne przy dotyku. Przystąpienie do leczenia rozstępów starszych, będących już w fazie zanikowej może nieco polepszyć stan skóry, ale nie ma już możliwości zlikwidowania ich w 100%.



3.3 Pielęgnacja skóry z rozstępami
Ponieważ przyczyną tworzenia się rozstępów są m.in. zmiany hormonalne i skłonności genetyczne, dlatego nie zawsze jesteśmy w stanie im zapobiec. Możemy jednak ograniczyć ich powstawanie, poprzez:

  • unikanie w miarę możliwości częstych wahań wagi i "cudownych" diet, które w rezultacie dają tylko efekt jo-jo,

  • przestrzeganie odpowiedniej diety, która zapewnia wystarczające dawki witamin oraz mikroelementów, zwłaszcza cynku i krzemu. Można także pomyśleć o uzupełnieniu diety suplementami.

Jeśli tylko zauważymy pierwsze oznaki powstawania rozstępów lub też znajdujemy się w sytuacjach sprzyjających ich tworzeniu, chodzi tu zwłaszcza o okres ciąży czy dojrzewania, warto regularnie masować ciało stosując oliwki, olejki, balsamy lub jeden z dostępnych kremów przeciw rozstępom. Trzeba też pamiętać, że rodzaj kremu nie jest tak istotny jak sam masaż skóry. Krem jest tylko czynnikiem wspomagającym.

PRZYKŁADY:

  • Perfekta Body – galaretka przeciw rozstępom (też dla kobiet w ciąży),

  • Oceanic Cosmetics AA – intensywny krem na rozstępy (też dla kobiet w ciąży),



1   ...   10   11   12   13   14   15   16   17   ...   24


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna