Miejsce uregulowania w k. K. W jakich przypadkach znajduje zastosowanie ograniczenia przewidziane w k. K



Pobieranie 21.38 Kb.
Data03.05.2016
Rozmiar21.38 Kb.
ZASTOSOWANIE ZASAD DOTYCZĄCYCH JURYSDYKCJI USTAWODAWCZEJ W POSTANOWIENIACH POLSKIEGO KODEKSU KARNEGO

ZASADA


MIEJSCE UREGULOWANIA W K.K.

W JAKICH PRZYPADKACH ZNAJDUJE ZASTOSOWANIE

OGRANICZENIA PRZEWIDZIANE W K.K.

Zasada


jurysdykcji terytorialnej:

-przestępstwo zostało popełnione na terytorium danego państwa bądź na pokładzie jego statku morskiego lub powietrznego





Zasada subiektywnej jurysdykcji terytorialnej

Art. 5 w zw. z art. 6 § 2

Przestępstwo popełnione zostało na terytorium danego państwa bądź na pokładzie jego statku wodnego bądź powietrznego (nawet jeżeli jego skutek wystąpił poza tym terytorium). Obywatelstwo sprawcy nie ma znaczenia.

Nie stosuje się, jeżeli umowa międzynarodowa, której RP jest stroną stanowi inaczej.

Zasada obiektywnej jurysdykcji terytorialnej

Art. 5 w zw. z art. 6 § 2

Przestępstwo popełnione zostało poza terytorium danego państwa, lecz jego skutek – stanowiący znamię czynu zabronionego – wystąpił na tym terytorium. Obywatelstwo sprawcy nie ma znaczenia.

Nie stosuje się, jeżeli umowa międzynarodowa, której RP jest stroną stanowi inaczej.

Zasada jurysdykcji personalnej czynnej

Art. 109

Przestępstwo popełnione zostało za granicą danego państwa, lecz sprawcą jest obywatel tego państwa.

Zasada podwójnego zagrożenia karnego. Tzn. że warunkiem poniesienia odpowiedzialności na tej zasadzie jest uznanie czynu za przestępstwo również w miejscu jego popełnienia (art. 111§1 K.k.). Zasada podwójnego zagrożenia karnego nie ma zastosowania w przypadkach następujących:

- do osoby, która popełniła przestępstwo w miejscu nie podlegającym żadnej władzy państwowej (np. na obszarach Arktyki) (art. 111§3 K.k.);

- do polskiego funkcjonariusza publicznego, który pełniąc służbę za granicą popełnił tam przestępstwo w związku z wykonywaniem swoich funkcji (np. konsula, który przyjął łapówkę w zamian za potwierdzenie nieprawdy) (art. 111§3 K.k.);

- w przypadkach enumeratywnie wymienionych w art. 112 K.k.



  • przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu wewnętrznemu lub zewnętrznemu Rzeczypospolitej Polskiej,

  • przestępstwa przeciwko polskim urzędom lub funkcjonariuszom publicznym,

  • przestępstwa przeciwko istotnym polskim interesom gospodarczym,

  • przestępstwa fałszywych zeznań złożonych wobec urzędu polskiego,

  • przestępstwa, z którego została osiągnięta, chociażby pośrednio, korzyść majątkowa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej




Zasada jurysdykcji personalnej biernej

Art. 110§1

Przestępstwo popełnione zostało za granicą danego państwa, sprawcą jest cudzoziemiec, lecz przestępstwo skierowane było przeciwko interesom: osoby fizycznej danego państwa, osoby prawnej danego państwa, bądź jednostki organizacyjnej danego państwa nie posiadającej osobowości prawnej.

Zasada podwójnego zagrożenia karnego (art. 111§1 K.k – zob. wyżej). Zasada podwójnego zagrożenia karnego nie ma zastosowania do cudzoziemca, który popełnił przestępstwo w miejscu nie podlegającym żadnej władzy państwowej (art. 111§3). Nie ma zastosowania także w 5 przypadkach enumeratywnie wyliczonych w art. 112 K.k. (zob. wyżej)

Zasada jurysdykcji ochronnej

Art. 110§1

Przestępstwo popełnione zostało za granicą danego państwa, sprawcą jest cudzoziemiec, lecz przestępstwo skierowane było przeciwko interesom danego państwa.

Zasada podwójnego zagrożenia karnego (art. 111§1 K.k – zob. wyżej). Zasada podwójnego zagrożenia karnego nie ma zastosowania w 5 przypadkach enumeratywnie wyliczonych w art. 112 K.k.

Art. 112 K.k. pozwala stosować tę zasadę także wobec cudzoziemców, którzy za granicą popełnili przestępstwo o charakterze terrorystycznym.

Zasada aut dedere aut iudicare

(wydaj albo osądź)



Art. 110§2

Do jej zastosowania spełnione muszą być następujące warunki:

  1. przestępstwo popełnione zostało przez cudzoziemca za granicą danego państwa;

  2. przestępstwo nie było skierowane przeciwko interesom danego państwa, jego obywatela, jego osoby prawnej lub jego jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawne;

  3. sprawca przebywa na terytorium danego państwa;

  4. sprawcy nie postanowiono wydać (tzn. dane państwo odpowiedziało odmownie na wniosek innego państwa uprawnionego do wykonywania jurysdykcji np. na zasadzie jurysdykcji terytorialnej).




Przestępstwo jest w ustawie karnej polskiej zagrożone karą przekraczającą 2 lata pozbawienia wolności (art. 110§2).


Zasada ścigania na podstawie umowy międzynarodowej (zasada represji wszechświatowej sensu largo)

Art. 113

Do jej zastosowania spełnione muszą być następujące warunki:

  1. przestępstwo popełnione zostało za granicą danego państwa przez jego obywatela bądź cudzoziemca;

  2. sprawca przebywa na terytorium danego państwa;

  3. nie jest to czyn, który dane państwo może objąć ściganiem na podstawie jednej z opisanych wyżej zasad;

  4. dane państwo jest zobowiązane do ścigania sprawców takich przestępstw na podstawie umowy międzynarodowej.




Zasada podwójnego zagrożenia karnego nie znajduje zastosowania.

Zasada jurysdykcji uniwersalnej (represji wszechświatowej sensu stricto).

Nie ma podstaw do jej stosowania w prawie polskim.

Sprawcy aktów uznanych za przestępne na gruncie prawa międzynarodowego mogą podlegać ściganiu każdego państwa, niezależnie od obywatelstwa sprawcy, obywatelstwa ofiary i niezależnie od tego, gdzie przestępstwo zostało popełnione.

Zasada dotyczy m. in. sprawców następujących zbrodni: ludobójstwa, zbrodni przeciwko ludzkości, poważnych zbrodni wojennych, piractwa, tortur.



Dopuszczalność wykonywania przez państwa jurysdykcji na tej podstawie jest często kwestionowana w doktrynie prawa międzynarodowego.


---








©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna