Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru połOŻonego w miejscowości smolnik pod nazwą „smolnik 3



Pobieranie 161.67 Kb.
Strona2/3
Data07.05.2016
Rozmiar161.67 Kb.
1   2   3

OCENA ROZWIĄZAŃ FUNKCJONALNO – PRZESTRZENNYCH

W niniejszym rozdziale przedstawiono odpowiednie zestawienia dotyczące intensywności zagospodarowania terenów o różnym przeznaczeniu oraz przestrzenny zakres zmian.

W ustaleniach szczegółowych dla wszystkich terenów, gdzie wprowadza się zabudowę dowolnego typu projekt planu określa wskaźniki ekologiczne tj. minimalną powierzchnię biologicznie czynną oraz wskaźnik intensywności zabudowy.

Jednym ze standardów pozwalających zwymiarować zmiany wprowadzane projektami planów jest wskaźnik intensywności zabudowy(w.i.z.). Rozumiany jest on jako maksymalna wartość stosunku powierzchni całkowitej wszystkich kondygnacji wszystkich budynków do powierzchni całkowitej działki budowlanej, na której te budynki są zlokalizowane. Projekt planu wprowadza również dla obszarów zabudowy inny wskaźnik, jakim jest minimalna powierzchnia działki biologicznie czynnego. Określa on minimalną powierzchnię pokrytą roślinnością bądź wodą powierzchniową na terenie działki oraz dodatkowo 50% sumy nawierzchni tarasów i stropodachów urządzonych jako stałe trawniki lub kwietniki, zapewniające swobodną wegetację roślin.


tereny zabudowy:

  1. MR – teren zabudowy zagrodowej;

  2. UKs - teren zabudowy usług sakralnych;




Wskaźniki/ tereny

5-RM

6-RM

i

8-RM



UKs

9-RM

min. powierzchnia działki czynna biologicznie

60%

60%

50%

50%

maksymalny wskaźnik intensywności zabudowy

0,2

0,35

0,1

0,4

maksymalna wysokość zabudowy

10 m

10 m

utrzymanie istniejącej

10 m

Tab. 1- Podstawowe wskaźniki zabudowy regulowane projektem planu
tereny otwarte:

  1. R – teren rolny;

tereny komunikacji samochodowej



  1. KDD – teren drogi publicznej klasy dojazdowej;

  2. KDW – teren drogi wewnętrznej;

  3. KD – teren parkingu.


PODSUMOWANIE:

Ustalenia szczegółowe planu w wystarczający sposób respektują postulaty zawarte w opracowaniu ekofizjograficznym, dotyczące przestrzennego rozmieszczenia funkcji oraz zastosowanych parametrów i wskaźników.

ROZDZIAŁ V

PROGNOZA SKUTKÓW REALIZACJI USTALEŃ PROJEKTU M.P.Z.P.


Skutki oddziaływania ustaleń planu na środowisko przyrodnicze będą występowały zarówno na etapie realizacji zamierzeń planistycznych, jak i w czasie użytkowania obszaru po jego zagospodarowaniu zgodnie w tymi zamierzeniami, przy czym dla największego obszaru C oddziaływanie to będzie stale korzystne (aktualnie też jest korzystne, ale nie można wykluczyć zabudowy tego ternu na mocy decyzji o warunkach zabudowy). Tereny A i B będą okresowo (w trakcie realizacji zamierzeń inwestycyjnych – budowy obiektów kubaturowych) powodować uciążliwości np. związane ze wzmożonym transportem materiałów, hałasem, większa ilością osób i związanych z tym większym obciążeniem środowiska.
Zmiany wynikające z realizacji planu będą dotyczyły jedynie terenów A i B i przyczynią się do rozwoju w niewystarczającym stopniu wykształconej bazy mieszkaniowej w rejonie bieszczadzkim (przybliżona gęstość zaludnienia wynos 4,5 osoby/km²), a przede wszystkim – do prawidłowej obsługi terenów rolnych, których utrzymanie w aktualnym stanie warunkuje właściwe funkcjonowanie części biotycznej środowiska (zachowanie gatunków roślin i siedlisk uwarunkowanych prowadzeniem gospodarki człowieka jak np. łaki świeże, utrzymanie naturalnego środowiska życia i bytowania zwierząt i ich tras migracji).

Realizacja na terenach A i B planowanych obiektów - głównie mieszkaniowych, nawiązująca do form regionalnej architektury z zastosowaniem miejscowych materiałów wpłynie na wzbogacenie krajobrazu kulturowego oraz na poprawienie funkcjonalnej i wizualnej atrakcyjności przestrzeni. Dopuszczona wysokość do 10 m nie zakłóci panoram i osi widokowych i będzie korespondować z otoczeniem.

Należy także zauważyć, że zdecydowana w projekcie planu intensywność zabudowy, procent powierzchni czynnej biologicznie oraz minimalna powierzchnia działki budowlanej nie wpłyną znacząco ujemnie na środowisko przyrodnicze, w tym na świat zwierzęcy (zwłaszcza ptaki, duże drapieżniki, krajobraz naturalny oraz zdrowie ludzi). Ich oddziaływanie będzie miało charakter typowy dla budownictwa o zasięgu głównie lokalnym, tzn., że oddziaływanie planowanego użytkowania i zagospodarowania nie będzie miało bezpośredniego ani pośredniego wpływu na przedmiot ochrony Obszaru mającego znaczenie dla Wspólnoty Natura 2000 „Bieszczady” tj. projektowanego specjalnego obszaru ochrony siedlisk NATURA 2000 „Bieszczady” oraz Parku Krajobrazowego Doliny Sanu.

Na terenie objętym zmianą planu nastąpi wzrost ruchu samochodowego w skali lokalnej oraz wzrost typowych uciążliwości komunikacyjnych.

Tereny zakrzewień i zadrzewień, upraw rolnych oraz wód powierzchniowych wskazane w projekcie na obszarze blisko 175 ha, pozostawione są w projekcie planu głównie dla pełnienia funkcji przyrodniczych zapewnią ciągłość powiązań ekologicznych. Jest to niebywała korzyść dla środowiska i ochrony tego obszaru, zwłaszcza chronionych gatunków i siedlisk występujących w dolinie Sanu, ze względu na fakt, iż zakaz zabudowy może być ustalony jedynie poprzez plan miejscowy. W wariancie kiedy miejscowy plan nie zostanie uchwalony możliwe jest zastosowanie trybu decyzji o warunkach zabudowy i rozwój na tym obszarze zabudowy w sposób niekontrolowany, chaotyczny, powodujący niszczenie gatunków, siedlisk, przerwanie tras migracji zwierząt itd.

Realizacja zapisów planu dotycząca infrastruktury technicznej tj. zalecenia podziemnego prowadzenia kabli elektroenergetycznych (ochrona środowiska, w tym jakości życia, dbałość o walory estetyczne), stosowanie ekologicznych źródeł ciepła, podjęcie próby uregulowania zasad prowadzenia gospodarki odpadowej itp. zapewnią prawidłową obsługę projektowanych obiektów, a także zminimalizuje oddziaływanie zagospodarowania i użytkowania terenu na środowisko przyrodnicze. Plan nie rozstrzyga przebiegu sieci uzbrojenia wewnątrz obszaru planu. Będzie to dokonane na etapie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu i będą one wynikać z warunków technicznych określanych przez dysponentów sieci.



Potencjalnym źródłem zagrożeń dla jakości wód podziemnych i powierzchniowych mogą stać się bezodpływowe zbiorniki na nieczystości. Zachodzi teoretyczne niebezpieczeństwo skażenia płytko występujących wód gruntowych (GZWP) w przypadku nieszczelności zbiorników na ścieki. Zagrożenia te nie wynikają jednak z ustaleń planu, który prawidłowo zabezpiecza środowisko, lecz z ewentualnych nieprawidłowości ich budowy i eksploatacji. Drugim źródłem zagrożeń są wody opadowe z dróg, które mogą zawierać związki ropopochodne rozpuszczalne i nierozpuszczalne. Wody opadowe z dachów budynków nie stanowią zagrożenia dla wód podziemnych i powierzchniowych. Pod względem działalności inwestycyjnej, wody gruntowe stosunkowo łatwo ulegają zmianom ilościowym. Obniżenie zwierciadła wód gruntowych lub likwidacja warstwy wodonośnej może nastąpić w wyniku działań tj.:

Na terenie opracowania można wykluczyć możliwość trwałego obniżenia poziomu wód podziemnych na skutek planowanych działań inwestycyjnych.
1   2   3


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna