Monografia Publicznej Szkoły Podstawowej im. Marii Konopnickiej w Trześni lata 1961 – 2011 Trześń 2011 Zespół redakcyjny



Pobieranie 467.35 Kb.
Strona1/4
Data03.05.2016
Rozmiar467.35 Kb.
  1   2   3   4



Monografia

Publicznej Szkoły Podstawowej

im. Marii Konopnickiej

w Trześni

lata 1961 – 2011

Trześń 2011

Zespół redakcyjny:

Marzena Dziadoń, Sylwia Krajewska, Joanna Marszałek, Renata Tambor




Projekt okładki:

Krzysztof Nowak


Publiczna Szkoła Podstawowa w Trześni

ul. Szkolna 2

39-432 Gorzyce



www.szkola_trzesn.republika.pl

e-mail: sptrzesn@op.pl


Kropla drąży kamień nie siłą, lecz często padając – tak też człowiek staje się wykształcony nie siłą, lecz często się ucząc.”


Owidiusz

SPIS TREŚCI
  1. Słowo wstępne


  2. Rys historyczny szkoły:

1. Inicjatywa

2. Pierwsze kroki

3. Nareszcie

4. Nauka w nowej szkole

5. Dalsze lata


  1. Nasza szkoła dzisiaj

  2. Dyrekcja, nauczyciele, pracownicy administracji i obsługi

  3. Wspomnienia

  4. Zakończenie

  5. Nasi mali poeci

  6. Absolwenci

  7. Literatura

I. SŁOWO WSTĘPNE

Szkolnictwo w Trześni ma wielowiekową tradycję. Nie zachowały się niestety żadne źródła potwierdzające istnienie szkoły parafialnej w średniowieczu, możemy jednak przypuszczać, że zgodnie z zaleceniami soboru laterańskiego z roku 1215, szkoła taka została utworzona przy parafii w Trześni, która istniała już w 1320 roku.

Pierwsza wzmianka o szkole w Trześni pochodzi z roku 1602, kiedy to z polecenia biskupa Maciejowskiego odbyła się wizytacja przeprowadzona przez Marcina Wróblewskiego. W tym czasie uczyła się w niej dziesięciu chłopców.

Po upadku Rzeczpospolitej Trześń znalazła się w zaborze austriackim. Szkoła zimowa została założona w 1856 roku i mieściła się w drewnianym budynku.





Budynek szkoły zimowej w Trześni

W 1886 roku została przemianowana na jednoklasową,


a w 1902 roku na dwuklasową. W 1910 roku wybudowano nowy, murowany budynek, pełniący swoją funkcję do roku 1961.



Budynek szkolny, tzw. „Stara szkoła” w Trześni

W roku 1911 utworzono trzecią klasę. Rząd austriacki nie był zainteresowany rozwojem polskiego szkolnictwa aż do 1861 roku, kiedy to Galicja uzyskała autonomię. Wprowadzono język wykładowy polski, później nauczanie w szkołach ludowych stało się obowiązkowe i bezpłatne. Szkolnictwo galicyjskie, mimo tego, że było bardziej zacofane niż w krajach Europy Zachodniej, odegrało olbrzymią w rolę w zachowaniu tożsamości narodowej i rozwoju kultury polskiej na terenie zaboru austriackiego.

Wraz z odzyskaniem niepodległości dokonały się zmiany
w szkolnictwie galicyjskim, niestety o jakości edukacji dzieci
w okresie międzywojnia decydowała głównie sytuacja materialna rodziców. W 1931 roku do szkoły w Trześni uczęszczało 190 uczniów.

W czasie okupacji nauka w szkole przebiegała podobnie jak


w innych szkołach tego typu na terenie Generalnej Guberni.
6 września 1944 roku stanowisko kierownika szkoły objął Ludwik Steni, który sprawował tę funkcję do lutego 1948 roku. Po nim stanowisko objął Wincenty Wielowiejski, a od 1 września 1950 roku Bronisława Antończyk, która była inicjatorką budowy nowej szkoły.

Mija 50 lat od chwili, gdy po raz pierwszy zabrzmiał dzwonek w budynku Szkoły Podstawowej w Trześni przy ulicy Szkolnej.

Jest to zaszczytny jubileusz dla szkoły, która od pół wieku kształci dzieci, od najmłodszych lat dając im solidne podwaliny wiedzy.

Historia powstania naszej szkoły jest długa, ale warta poznania, bo kryje w sobie trud, pracę i upór ludzi bezgranicznie oddanych szkole.

50 lat, jakie mija od początku istnienia szkoły to dużo. Przez ten czas nagromadziło się wiele faktów, wydarzeń i postaci związanych z jej funkcjonowaniem. Zamiarem autorów tej monografii jest oddanie hołdu wszystkim tym, którzy sercem związani byli ze szkołą, przywołanie ich wspomnień i najważniejszych wydarzeń minionych lat, ale także pokazanie jak szkoła funkcjonuje dziś. Zapis ten będzie również istotnym źródłem wiedzy dla następnych pokoleń uczniów i nauczycieli. Mamy nadzieje , że za następne pół wieku potomni będą z niego korzystać przy tworzeniu swojej monografii, dokumentując w ten sposób ciągłość rozwoju naszej szkoły.




II. RYS HISTORYCZNY SZKOŁY

1. Inicjatywa

Z inicjatywą wybudowania nowej szkoły wystąpili mieszkańcy Trześni. Dotychczasowy budynek szkoły był bardzo zniszczony, zagrzybiały, wymagał ciągłych remontów, a poza tym był zbyt ciasny dla ciągle rosnącej liczby uczniów.


2. Pierwsze kroki

Pierwszym przedsięwzięciem związanym z budową szkoły było powołanie „zespołu cegielnianego”(później powstał jeszcze jeden), który zobowiązał się w ciągu trzech lat dostarczyć łącznie


420000 sztuk cegieł. Wówczas Społeczny Komitet Budowy Szkoły rozpoczął starania o pozyskanie działki pod budowę. Doskonałym miejscem okazała się resztówka pozostała po folwarku hrabiego Tarnowskiego, którą Fundusz Ziemi przekazał Dyrekcji „Siarki”
w Tarnobrzegu. Dzięki interwencji pochodzącego z Trześni Walentego Ramusa, pracownika Rady Państwa i delegata Rządu do spraw przesiedleń przy powstającej kopalni siarki, przekazanie dwuhektarowej działki na wzniosły i piękny cel budowy szkoły odbyło się bez przeszkód. Z tą chwilą Komitet Budowy zaczął gromadzić materiały budowlane i fundusze. Sprowadzono 1500 t kamienia, 60t wapna, piasek i deski. Na budowę szkoły przeznaczono dochód ze sprzedaży 10 ha ziemi gromadzkiej i dębów.

Zbliżało się tysiąclecie chrztu Polski. Władze postanowiły uczcić rocznicę powstawania państwa budując 1000 szkół. Zapanowała wielka radość, gdy „Nowiny Rzeszowskie” ogłosiły listę szkół, których budowa rozpocznie się w 1959 roku. Na liście tej znalazła się również szkoła w Trześni.

W październiku 1959 roku rozpoczęły się pierwsze prace związane z powstaniem szkoły. Praca przy kopaniu fundamentów byłą bardzo ciężka. Ziemia leżąca od kilku lat ugorem była zadeptana, a wskutek nadzwyczajnej suszy tak twarda, że należało kuć kilofami. Niektórzy gospodarze orali pługami, aby łatwiej było zdjąć wierzchnią warstwę skamieniałej gleby. Zapał mieszkańców był tak wielki, że w pracach brali udział zarówno mężczyźni, jak
i kobiety.

zdjęcia3


zdjęcie4

Prace mieszkańców Trześni przy kopaniu fundamentów nowej szkoły

W dniu 26 listopada 1959 roku wmurowano kamień węgielny pod budowę szkoły.

Akt erekcyjny został podpisany przez władze powiatowe i miejscowe oraz kierownika budowy.


Roboty budowlane prowadziło Tarnobrzeskie Przedsiębiorstwo Budownictwa z siedzibą w Machowie. Kierownikiem budowy był Jan Duliban, natomiast majstrami byli panowie Flisowski i Madej. Mieszkańcy wsi z zapałem i ofiarnością wykonywali wiele niefachowych prac. Również młodzież z klas starszych po lekcjach włączała się do tych działań.

Aktywnie działał Społeczny Komitet Budowy Szkoły, szczególnie przewodniczący Józef Chruściel, ówczesny sołtys Franciszek Ramus oraz kierownik szkoły Bronisława Antończyk.

W pozyskiwanie funduszy na budowę szkoły bardzo czynnie angażował się Komitet Rodzicielski, w tym celu organizując zabawy i festyny. Do najaktywniejszych członków Komitetu należeli: Władysław Ramus, Władysław Kasak, Władysław Czerwonka, Józef Rutyna, Jan Guźla, Walenty Bujak i inni.

Wiosną 1960 roku, gdy szkoła miała już piętro, przerwano dalszą budowę z powodu braku pieniędzy. Z pomocą przyszedł pan Walenty Ramus, który interweniował w Ministerstwie Oświaty, dzięki temu nadal kontynuowano budowę.

W roku szkolnym 1960/61 niespotykana od kilkudziesięciu lat powódź zniszczyła plony, mimo to mieszkańcy nadal finansowo wspomagali powstanie nowej szkoły.

23 czerwca 1961 roku uroczyście zakończono ostatni rok nauki w starym budynku.

3. Nareszcie

Nadszedł niecierpliwie oczekiwany dzień otwarcia nowej szkoły. W dniu 3 września 1961 roku na placu nowej szkoły licznie zgromadzili się mieszkańcy Trześni i okolicznych miejscowości, młodzież szkolna, a także przedstawiciele Ministerstwa Oświaty, władz wojewódzkich, powiatowych i lokalnych oraz organizacji społecznych i politycznych.

Po wygłoszeniu przemówień przez przedstawicieli władz, wystąpiła kierownik szkoły Bronisława Antończyk, która podziękowała wszystkim za ofiarność przy budowie. W imieniu uczniów wdzięczność za nową szkołę wyraziła Maria Sobowiec deklamując wiersz pióra mieszkanki Trześni – Wiktorii Gamoń. Potem nastąpiło odsłonięcie pamiątkowej tablicy wmurowanej przy wejściu do budynku z napisem:

  1   2   3   4


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna