Najważniejszej komórki organizacyjnej w Związku Harcerstwa Polskiego!!!



Pobieranie 56.9 Kb.
Data02.05.2016
Rozmiar56.9 Kb.
Rady dla Zastępowych

      Druhno! Druhu!

                Zostałeś zastępowym  !

 

 Gratulujemy! Dostąpiłaś/łeś zaszczytu prowadzenia najważniejszej komórki organizacyjnej w Związku Harcerstwa Polskiego!!! Poniższe opracowanie może Ci pomóc w codziennym wypełnianiu tej funkcji



SYSTEM ZASTĘPOWY

Twórcą systemu zastępowego jest Roland Philipps - zamożny Anglik, prawnik po Uniwersytecie w Oxfordzie. To on odkrył zastępowego. Roland zgłasza się do pracy skautowej w osławionych, wschodnich dzielnicach Londynu – skupisku nędzy i głodu. Za własne pieniądze kupuje tam dom, z którego tworzy Dom Skautowy. Do dziś nosi on nazwę „Domu Rolanda”. Cechy Philipps’a to: olbrzymia siła charakteru, wielka ideowość, głębokie rozumienie służby, pracowitość, rzetelność, ofiarność, silna wola. W czasie I wojny światowej dowodzi kompanią w walkach z Niemcami. Ginie w czasie ataku w 1916 r. Ma wtedy 26 lat.

 

Źle się dzieje, jeśli drużynowy/wa zajmuje się wszystkimi sprawami chłopców czy dziewcząt i robi wszystko. Gdy on odejdzie drużyna się rozleci!



Na czele harcerzy (chłopców, dziewcząt) stoi zastępowy. Na czele zastępu zastępowych stoi drużynowy. Zastępowi – to jego zastęp. Drużynowy powinien rozwijać i dbać o swych zastępowych – o każdego z osobna, bo każdy ma inne problemy.

Na czele „zastępu” drużynowych stoi szczepowy lub namiestnik. Na czele „zastępu” szczepowych i namiestników stoi hufcowy. I tak wzwyż. Każdy z tych „zastępowych” będąc wzorem, starszym bratem i wodzem, dba o rozwój „swych chłopców”. I to jest właśnie system zastępowy.

Nie ma takiej drużyny na wsi, czy w mieście, która nie nadawałaby się do prowadzenia wg. wskazań systemu zastępowego. System zastępowy nie jest jednym ze sposobów prowadzenia pracy harcerskiej – jest jedynym sposobem ! *Jednak tylko 15 % chłopców lub dziewcząt zostaje zastępowymi. Dobrze jest pamiętać o pozostałych.

Z listu Rolanda Philipps’a do Baden – Powella :

„Zawsze byłem zdania, że działalność instruktora, zastępowego składa się z dwóch części:

Pierwsza, to praca z chłopcami i dla nich. Druga, to nieprzerwana ani na chwilę praca nad sobą, by być naprawdę wzorem dla swoich skautów”.

 

         niestety – te 15 % to są dane sprzed 20 lat! Dziś wygląda to trochę inaczej.


ZASTĘPOWY


 

Zastępowy to:

1.        wzór – jaki będziesz ty, tacy będą twoi harcerze  (Przykład osobisty)

2.        wódz – w grach, harcach, przygodzie, zbiórkach, na obozie.

3.        Starszy brat – dobry przyjaciel, pomocnik, opiekun, kumpel.

To znawca w sprawach technik harcerskich – wyższy stopień. Świeci przykładem – styl harcerski, jest zawsze pogodny, pomaga bliźnim. Nie jest dowódcą wojskowym, nauczycielem, złem koniecznym. To twórca , ma głowę pełną pomysłów, marzeń, posiada inicjatywę w działaniu, umiejętności organizatorskie. Tworzy zastęp – to artysta, mistrz, wódz. Tworzy ducha zastępu – więzi emocjonalne. Dba o wszystko w zastępie: począwszy od tego, czy jego harcerze mają pas w szlufkach, aż po zdobycie sprzętu na obóz. Strzeże honoru zastępu ! Prowadzi zastęp według planu, który sam lub ze swoimi  harcerzami napisał i konsekwentnie go realizuje, tak aby osiągnąć cel. Prowadzi też książeczkę zastępu (nie na rozkaz, ale dla siebie !) , gdzie ma listę harcerzy, ich adresy, itp. Notatki o nich, sieć alarmową, plan działania, plany zbiórek, comiesięczny rachunek sumienia (podsumowanie) – bilans sukcesów i niepowodzeń, decyzje Rady Zastępu  i Rady Drużyny i wszystko, co jeszcze jest mu potrzebne w pracy zastępu.

                TY DRUHU ZASTĘPOWY JESTEŚ DLA NICH , A NIE ONI DLA CIEBIE !!!

 Zastępowy widzi, że każdy harcerz z jego zastępu jest inny ! Zastęp, to nie szara masa !Jeśli już to dostrzeżesz – pracuj nad każdym z osobna, w cztery oczy. Zobaczysz szybciej swoje efekty, będziesz wtedy „starszym bratem”. Musisz dla każdego znaleźć czas. Rozwijaj swoich harcerzy przez przykład własny(!)., przez „małą odpowiedzialność”, inicjatywę, stopnie, sprawności, harce, naukę. Pamiętaj – Wymagaj, ale sam bądź w porządku i nieustannie pracuj nad sobą! Harcerze dwa razy szybciej dostrzegą twe braki, wady, potknięcia, niż zalety i sukcesy. I co gorsze , przyjmą je za swoje – wszak zastępowy  to wzór !

                Kto stoi w miejscu, ten się cofa ! Twoi harcerze będą coraz lepsi, będą Cię gonić. Jeśli Cię kiedyś dojdą, przestaniesz być dla nich wzorem, wodzem, starszym bratem. Pnij się więc w górę, aby mieli za czym podążać naprzód. Rozwijaj się indywidualnie – przez przyjaźń, częste kontakty z drużynowymi i innymi zastępowymi (poza kontaktami oficjalnymi, zbiórkami). Zastępowy ma w sobie moc prawie nieograniczoną!

                Jeden dobry zastępowy jest więcej wart, niż cała zgraja przeciętniaków! Nie bądź kapralem, poganiaczem – pociągnij ich za sobą



ZADANIA ZASTĘPOWEGO     

Jak już zauważyłeś/łaś zastępowy, to nie tylko chłopczyk lub dziewczynka  z brązowym sznurem. W pracy na co dzień powinieneś zawsze pamiętać, że podejmując się tej funkcji przyjąłeś na siebie „dowódctwo” zastępu. Jednak oprócz niewątpliwych praw i satysfakcji, są to przede wszystkim obowiązki. Podsumowując wszystko.

Każdy zastępowy :

         opracowuje program pracy zastępu i wspólnie z zastępem planuje jego realizację.

         Zwołuje zbiórki zastępu i prowadzi je.

         Organizuje wszelkie działania zastępu. Dba o prawidłowy podział pracy, tak aby każdy członek zastępu miał możność zdobycia sprawności i zaliczenia zadania zespołowego. W pracy jest zawsze wzorem do naśladowania przez swoich harcerzy.

         Stawia przed  harcerzami ideały postaw zawarte w Przyrzeczeniu i Prawie Harcerskim. Wpływa na cały zastęp na zbiórkach i poza nimi, aby wszystkie poczynania odbywały się po harcersku.

         Dba o to, by członkowie zastępu zdobywali stopnie harcerskie w przepisowym czasie, aby osiągali pozytywne wyniki w pracy szkolnej i domowej, aby z harcerstwa wynieśli jak najwięcej radości i miłych przeżyć.

         Bierze udział w Radach Drużyny, odprawach i zbiórkach Zastępu Zastępowych. Po naradzie z zastępem stawia wnioski o przyjęcie do zastępu, przyznanie sprawności i stopni. W niektórych drużynach zastępy wnioskują o dopuszczenie do Przyrzeczenia Harcerskiego.

         Prowadzi książeczkę pracy zastępu.

Sam widzisz, że twoje zadania nie są proste, a musisz pamiętać, żeby być też  dobrym kolegą/koleżanką. Jeżeli członkowie zastępu będą pewni, że mogą na Ciebie zawsze liczyć, łatwiej się Wam będzie pracowało. Ty musisz być skarbnicą wiedzy i umiejętności. Twoje pomysły muszą być „bombowe”, ale pamiętaj, że koledzy mogą mieć również dobre propozycje. Korzystaj z nich, staraj się, żeby wszyscy pracowali a nie tylko Ty. Wspólnie musicie wybierać zadania do realizacji – Ty koordynujesz pracę. Staraj się, żeby nawet zabawy wnosiły coś nowego do waszej wiedzy i umiejętności.

        Dbaj o dobrą, prawdziwą atmosferę na zbiórkach. Niech uśmiech i piosenka zawsze na nich gości. Wnoś w życie zastępu pogodę, pamiętaj o uśmiechniętej twarzy. Łagodź i postępuj zawsze taktownie, szanuj godność i zdanie każdego harcerza. Jeżeli przyswoisz sobie te rady, będziesz na pewno dobrym zastępowym. Pomoże Ci w tym również ukończenie kursu zastępowych i zdobyciu patentu. 


ZASTĘP


                Znasz już ogólnie swoje obowiązki. Jak jednak powinien wyglądać zastęp?

 

                Zastęp to naturalna grupa dziewcząt lub chłopców, zżyta, złączona braterską  przyjaźnią, żyjąca swym życiem, również między zbiórkami – Czy widziałeś kiedyś przyjaciół, którzy spotykali się tylko w środy od 16.30 do 19.00?! Nie utrzyma się długo zastęp – zlepianka, sztucznie podtrzymywany przy życiu. Efekt jego działania to sprzeczki i zniechęcenie.



Na czele zastępu stoi zastępowy = wódz + wzór + starszy brat.  Do pomocy dobiera sobie podzastępowego – tzw. Numer drugi. On pomoże, gdy będzie trzeba zastąpi, on posiada największe zaufanie zastępowego. Duch zastępu tkwi w tobie dh. zastępowy!!! Ile osób powinien liczyć zastęp? Tyle, ile zdolny jest ogarnąć swymi myślą zastępowy - dla dobrego zastępowego około 10, zaś dla początkującego w granicach 5,6. Niech każdy w zastępie odnajdzie swą funkcję : zastępowy, numer 2, chorąży, piguła, kwatermistrz, reporter, kuchmistrz, piewca, skarbnik, itp. Zastęp powinien przejść okres próby w drużynie i w dniu zakończenia próby otrzymać obrzędowo nadane : godło, nazwę, znak, kolor i wypieszczony proporzec (wszystko wypracowane samodzielnie przez zastęp).

Dobry zastęp powinien osiągać swą siłę i moc. Niech „ walczy” o swój namiot, sprzęt pionierski, buduje najlepszą pionierkę, wygrywa gry, najlepiej śpiewa, najlepiej zdobywa stopnie, śrubuje wspaniały styl harcerski, posiada własny sposób i program pracy. Powiesz : ... EE, to nie my... Dlaczego?! Myślisz, że was na to nie stać?! Właśnie, że stać was na wszystko!!! Przeczytaj jeszcze raz o zastępowym-pomyśl. Kiepskiego zastępowego należy przywiązać do drzewa i pilnować, aby nie narobił nic złego!


OBRZĘDOWOŚĆ


Nie ma dwóch takich samych zastępów! Obrzędowość pomaga stworzyć ducha, atmosferę zastępu. Tylko obrzędowość, która żyje w zastępie może być dobra. Precz ze sztuczną produkcją! Musi być naturalna, wymyślona przez Ciebie i twoich członków oraz samo życie. Musi być fajna, ale i mądra i przemyślana. Atrakcyjność – to też jej ważna cecha. Obrzędowością może być wszystko, co żyje w zastępie – absolutnie wszystko, tj. to, co jest charakterystyczne dla zastępu. Jego atmosfera, zwyczaje to cała przebogata obrzędowość. Oto tylko niektóre elementy, ale uważaj: nie układaj dokładnie wg. nich obrzędowości, bo wyjdzie sztuczny zlepek. One mogą Cię tylko natchnąć!

-          pasowanie zastępowego

-          pasowanie nr 2

-          przyjęcie do zastępu

-          obrzęd powitania proporca

-          przekazanie funkcji w zastępie

-          nadanie godła, proporca, itp.

-          nadanie funkcji (kronikarza, kwatermistrza, itp.)

-          imieniny zastępu – np. data powstania zastępu

-          obrzęd powitania – pożegnania

-          pieśń, szyk, szyfr

-          pseudonimy, amulety, pranie „brudów”

-          plakietka, znak, chód

-          hymn, ważne chwile, okrzyk

-          skarbiec, totem, mowa tajemna

-          węzeł na chuście

-          skrytka, taniec, baza zastępu

-          sieć alarmowa, apteczka

Każda forma pracy może być elementem obrzędowości : obrzędowa gra, harc, musztra, itp. Oprócz tego istnieje cała obrzędowość harcerska – puszczaństwo, symbolika, podawanie lewej dłoni, obrzędowe kręgi stopni, ogniska harcerskie, nazwy i pozdrowienie Czuwaj, mundur, historia, styl harcerski i wiele, wiele innych. To tak naturalne, że tego nawet nie zauważamy. Niestety, o wielu z tych rzeczy zapominamy, a wielu w ogóle nie znamy !!! Tradycje trzeba pielęgnować!

CO ROBIĆ W ZASTĘPIE ?


                Skoro już wiesz, jaki powinien być twój zastęp, najwyższy czas zastanowić się – co będziecie robili na zbiórkach. Harcerze, którzy wstąpili lub chcą wstąpić to twojego zastępu, liczą na to, że będą się dobrze bawili i poznawali coś nowego. Aby ich nie zawieść, pora podjąć decyzję.  Jako starszy harcerz (funkcyjny) powinieneś wiedzieć, że każda wstępująca do naszego Związku dziewczyna lub chłopiec, oczekuje od harcerstwa wesołej zabawy i rozrywki, ale również chce zaspokoić swoje ambicje i zainteresowania, chce nowej wiedzy i umiejętności. Aby zapewnić harcerzom właściwą drogę rozwoju, od początku tworzenia naszej organizacji istnieje SYSTEM STOPNI HARCERSKICH. Każdy z nas zdobywa stopnie indywidualnie, ale cały zastęp pomaga mu w tym. W zastępie harcerze zdobywają stopnie po kolei. Po przyjściu do zastępu chłopiec lub dziewczynka  powinna odbyć próbę harcerza – czas trwania ok. 3 miesiące. Stopień określa ogólny poziom rozwoju harcerza. Dopiero stopień Harcerza Rzeczypospolitej daje pełny smak, zrozumienie harcerstwa. Stopień ma być pomocą, w tym co robimy w drużynie i na co dzień,  nie może zaś być przeszkodą!!!

ETAPY ZDOBYWANIA STOPNIA


I.                     Warunki otwarcia próby :

-          realizuje wymagania otwarcia próby zgodnie z przyjętym regulaminem

-          myśli nad próbą, wybiera opiekuna próby,

-          po zrealizowaniu wszystkich wymagań „warunków”, melduje na apelu drużyny gotowość przystąpienia do próby lub w inny sposób sygnalizuje chęć otwarcia próby ( Ważny moment ! Chłopiec lub dziewczynka są gotowi, to oni chcą, a nie ty mówisz, że oni już mogą – widzą to inni!)

II.                   Otwarcie próby w rozkazie drużyny – próba na stopień

-          napisaną próbę przedkłada się drużynowemu lub kapitule stopni do zatwierdzenia.

-          Drużynowy potwierdza otwarcie próby w swoim rozkazie

III.                 Realizacja próby na stopień

IV.                 Podsumowanie próby

-          opis wykonanych zadań,

-          wyszczególnienie zdobytych w trakcie trwania próby sprawności, zadań zespołowych

V.                   Zamknięcie próby

-      melduje na apelu drużyny wykonanie próby oraz składa wniosek do drużynowego lub kapituły stopni o zamknięcie próby,

-          próba końcowa, w zależności od tradycji i zwyczajów danej drużyny (czasami jest to gra terenowa)

-          jeżeli próba końcowa przebiegła pomyślnie, wówczas następuje :

VI.                 Obrzędowe nadanie stopnia

-          obecni są tylko harcerze z danym stopniem,

-          później nadaje się fakt nadania w drużynie.

ZASADY :

-          Stopień zdobywa się, a nie dostaje !

-          Próbę przeprowadza się indywidualnie

-          Próbantem opiekuję się harcerz z danym lub wyższym stopniem

-          To samo dotyczy próby końcowej (tj. gry terenowej), jego oceny i nadania < Jak harcerze z niższym stopniem mogą decydować o nadaniu wyższego stopnia, przeprowadzać próbę, grę ?!

-          Zastępowy musi mieć i zdobywać wyższy stopień – przykład osobisty

-          Stopni nie wolno ani zawyżać, ani zaniżać!

-          Realizacja próby  na stopień, nie polega na zbieraniu podpisów !!!


ZDOBYWANIE SPRAWNOŚCI


                Stopnie należy zdobywać przez sprawności, w tym z technik harcerskich  z terenoznastwa, samarytanki, pionierki, itp.. Każdy harcerz powinien zdobywać sprawności na swoim poziomie, np. , ale ze wskazaniem na podnoszenie własnej „poprzeczki”.

Zdobycie sprawności to zdobycie umiejętności, zaradności, która przyda się w życiu, np. stolarka, kucharzenie, pierwsza pomoc, orientacja w terenie, umiejętności artystyczne czy organizatorskie.

                SPRAWNOŚĆ TO UMIEJĘTNOŚĆ – FACHOWE WYKORZYSTANIE WIEDZY !

                Aby sprawność miała znaczenie, musi być rzetelnie, dokładnie zdobywana, a nie przyznawana, bo mu się należy ! Jeśli harcerz, ma w ramach zdobywanej sprawności przepłynąć 500 m., a ty po 200 m. Powiesz : „No dobra, wystarczy”- zdziwi go to, bo odbębnił wymaganie!... Nie trzeba dodawać, że nikt nie będzie cenił tak zdobytej sprawności.


ZBIÓRKA ZASTĘPU


JAK UKŁADAĆ ZBIÓRKĘ ?

Znać sens zbiórki, mieć pomysł, ułożyć plan, dokładnie przygotować i przeprowadzić w fajnej atmosferze. Ładnie powiedziane, ale jak to zrobić? Zwróć więc uwagę na kolejność :



*             SENS – zbiórka musi coś dać i dzieciom i tobie dh. zastępowy. Np.: uczymy się posługiwać planem miasta, chcę im pokazać – jak nie powinien postępować skaut, itp. A co i jak robić ? Stworzę obrzędowość,  zdobędziemy sprawność, pokaże im życie lasu, nauczę ich biwakowania, przygotujemy sprzęt na obóz, itp. Zbiórka i wszystko co robisz z harcerzami lub harcerkami, musi mieć sens !!! Harcerze od razu wyczują „lipę” , „chałturę”, bezsens. Dobrze jest , jeśli członkowie zastępu coś wiedzą o przyszłej zbiórce – mogą się do niej przygotować ( WYKORZYSTUJ TU ZADANIA MIĘDZYZBIÓRKOWE ). Tylko nie zatrudne! Muszą móc to zrobić. Wiesz już, co chcesz zrobić, co osiągnąć. Co dalej ? Na każdą zbiórkę trzeba mieć pomysł !!!
*                POMYSŁ – pomysł to myśl, szalone marzenie, fabuła. Czasami coś wpadnie do głowy i nagle wszystko samo się wymyśla – jedno zaczyna wypływać z drugiego. Z jednego dobrego pomysłu może się rozwinąć plan całej zbiórki, a nawet kilku następnych. Mamy pomysł ? Co dalej ? Teraz już możesz ułożyć plan zbiórki. Tu musisz wiedzieć, co, gdzie, kiedy?

                     PLAN – ile czasu mi zajmie? Co będzie po czym ? Jak się podzielimy? Kto będzie prowadzić? Co potrzebujemy? Jak dotrzemy na miejsce? Itp. Plan zbiórki możesz przygotować według zasad dobrej zbiórki. Pamiętaj, aby o niczym nie zapomnieć ! Plan, to inaczej – co będzie po kolei na zbiórce. Czas wziąć się za przygotowywanie zbiórki.

                     PRZYGOTOWANIE – musisz pomyśleć o wszystkich sprawach technicznych! Dlaczego ma nie być kominka? Tylko dlatego, że nikt nie wziął świec? Gra terenowa nie wyszła, bo nikt nie wziął mapy i notatnika? O wszystkich sprawach technicznych notuj sobie gdzieś na boku, gdy planujesz zbiórkę. Wówczas na pewno o niczym nie zapomnisz. Metoda zanotować i wykreślić po zrobieniu zbiórki, to prawie 100 % skuteczności. Zostaje już tylko iść na zbiórkę. Czy będzie teraz fajna? Ponad 50 % gwarancji, że tak. A te drugie 50 % to atmosfera zbiórki.

                     ATMOSFERA – fajnie może być w pokoju dh. zastępowego. Wszyscy dobrze się czuli ze sobą – było wesoło. Fajnie też może być po zmroku w nieznanym lesie, gdy nagle w czasie naszych obrzędów przebiegnie obok sarna. To stworzy atmosferę!!! Przede wszystkim TY dh. zastępowy – liczy się twoja postawa !!! A co jeszcze? Np.: ciekawy, nieznany teren, pora dnia, przygoda, tajemniczość, coś nowego ( niespodzianka ) itp.

Jednak wielki błąd młodych wodzów polega na :

-          spóźnianiu się do domu po zbiórkach

-          szalone, niebezpieczne pomysły – zdrowie twoich harcerzy zależy również od ciebie !!!

-          brak rezerwowego planu zbiórki na złą pogodę – najczęściej deszcz.


ZASADY DOBREJ ZBIÓRKI


Pewnie zastanawiasz się – co to jest ?

1.       ZASADA LOGICZNEGO CIĄGU

Zbiórkę, na którą nie było pomysłu, od razu się wyczuwa. Tak samo obóz, zimowisko, grę lub zupełnie cokolwiek. Skąd pomysły? Z głowy ! Myślisz tak : Łatwo powiedzieć. Dla mnie głowa to: szalone marzenia, fajne filmy, dobre książki, ciekawe historie, samo życie, własne przygody. I bardzo dobrze, to już jest materiał na fajne zbiórki. Trzeba tylko pamiętać, żeby jedno wypływało z drugiego. Wówczas wymyślona zbiórka będzie sama szła naprzód! Ma być wymyślona, a nie poskładana z kawałków!

Jeżeli ktoś prowadzi zbiórkę i używa słowa „teraz” (teraz to albo, a teraz  będzie gra) to coś jest nie tak. Wszystko można logicznie połączyć. Np. gawęda, a potem gra, to są dwie różne rzeczy. Pamiętajcie, że koniec gawędy może być początkiem fabuły, czy zasad gry i wtedy jedno samo wypływa z drugiego! To pomysł!   

2.       ZASADA PRZEMIENNOŚCI ELEMENTÓW ZBIÓRKI

Czy podoba ci się taka zbiórka: powitanie, rada zastępu, gawęda, quiz, musztra, kominek, pożegnanie(?). Przecież to męka dla twoich harcerzy! Długo tego nie wytrzymają. Na zbiórce powinny  przeplatać się : cisza z hałasem, swoboda z dyscypliną, ruch ze spokojem! Wszystkiego niech będzie po trochu. Dla przykładu: cisza – kominek, gawęda, musztra, hałas – śpiewy, okrzyki, popisy, zawody, swoboda – zwiad, gra, zadania praca rąk, dyscyplina – apel, rada zastępu, kominek, ruch – gra, harc, bieg, turniej, spokój – gawęda, obrzędy, itp. Ta przemienność harcerzy zmęczy, ale pozwoli odpocząć.



3.       ZASADA TEMPA

Tempo zbiórki powinno być takie, aby nikt nie zdążył się znudzić!!! Jeśli mówisz gawędę, a chłopcy lub dziewczęta się wiercą – to jest ona albo nudna, albo za długa. To samo będzie dotyczyło gry, musztry, ćwiczeń. Prowadząc zbiórkę obserwuj harcerzy – może już się grą nudzą? Leć więc ze zbiórką dalej. Najfajniejsze rzeczy na zbiórce zostawiał na koniec, wówczas zrobisz wrażenie! ( Jak w dobrym filmie ).



Nigdy nie przedłużaj końca zbiórki – mały niedosyt u harcerzy przyciągnie ich za tydzień!!!

4.       ZASTĘPOWY TEŻ JEST Z NAMI

Zastępowy to wódz. Kapitan nie opuszcza statku. Zastępowy nie może nie być z zastępem w grach, sukcesach i kłopotach. Będzie wtedy dyrektorem, dyrygentem, ale na pewno nie członkiem orkiestry (zastępu). Coś nie będzie grać!!!



5.       ZASADA CZTERECH STAŁYCH ELEMENTÓW ZBIÓRKI

A/ obrzęd powitania zastępu

B/ gawęda – ciekawa historia (max. 10 min.) , spotkanie z kimś, rozmowa w zastępie na dany temat, fragment książki, itp.

C/ Rada Zastępu – TY JĄ PROWADZISZ – NAJLEPIEJ OBRZĘDOWO !

-          przekazujesz decyzje Rady Drużyny

-          załatwiacie sprawy zastępu i omawiacie sprawy kierowane do Rady Drużyny

-          nie przedłużaj jej, max. 15 min. – reszta po zbiórce, inaczej powstanie bałagan

-          obrzęd pożegnania zastępu ( obrzęd pożegnania, to nie cześć lub do zobaczycha!)

D/ obrzęd pożegnania zastępu

6.       ZASADA: COŚ NOWEGO I COŚ STAREGO

-          coś starego – aby utrwalić, przypomnieć, wykorzystać wiedzę

-          coś nowego – aby czegoś się nauczyć, coś zdobyć, poznać

Zbiórka nie powinna dotyczyć tylko jednego tematu np. samarytanki lub łączności. Niech będzie bardziej różnorodna, a na pewno będzie ciekawsza !!!



7.       ZASADA SAMODZIELNOŚCI I INICJATYWY

Nie możesz ciągle prowadzić harcerza za rękę! Masz wskazywać mu drogę i iść razem z nim. Oczywiście, również na zbiórce. Ufaj swoim harcerzom, poczynając od spraw małych, aż po coraz większe. Najlepiej wyrabiać samodzielność i inicjatywę podczas gier, ćwiczeń, harców, zwiadów, zadań międzyzbiórkowych, turniejów czy innych zawodów. Harcerz może się wówczas wykazać! ZASTĘPOWY – PRZEDSZKOLANKA, TO NIESZCZĘŚCIE !!!

8.       ZASADA PODZIAŁU PRACY MIĘDZY ZASTĘPOWEGO, NUMER 2 I CZŁONKÓW ZASTĘPU

Czy ty musisz wszystko przygotowywać na zbiórkę ? Możesz nie dać rady. Przecież drobiazgi zrobić harcerze, np. przynieść świece, wziąć saperkę, przynieść przybory do wykonania jakiś konkretnych prac, itp. To jest dla nich mała szkoła odpowiedzialności. Za całość jesteś jednak odpowiedzialny ty !!! Wymagania w stosunku do członków zastępu można powoli podnosić:

-          dziel pracę

-          harcerze niech meldują ( bez KAPRALSTWA!!!) ci o wykonaniu swych zadań. Premiuj inicjatywę, rzetelność, punktualność.

-          I nie zapominaj : wszystko wcześniej sprawdź! Bo będziesz później nie miło zaskoczony.

9.        ZASADA NIESPODZIANKI = POZYTYWNEGO ZASKOCZENIA

Najlepiej na końcu zbiórki ( zobacz zasadę tempa )

To coś musi twoich harcerzy mile zaskoczyć – będą później to wspominać.



 

Pamiętaj : Układając zbiórkę planuj, ile i jakie zadanie lub zajęcie zajmie ci czasu np.: obrzęd powitania 5 min., gawęda 10 min., musztra 15 min., przejazdy 45 min., gra 1,5 h., itp. Podawaj zawsze maksymalne czas. Jeśli myślisz, że przejazd zajmie minimum 30 min, a max. 1h., przyjmij, że zajmie około godziny, wówczas unikniesz spóźnień.



 

                                                                                                                        Wybrał  phm. Paweł Zuterek


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna