Nazwy hodowli psów w Polsce Praca magisterska napisana pod kierunkiem prof dra hab. Jana Miodka Wrocław 2005



Pobieranie 431.39 Kb.
Strona1/7
Data09.05.2016
Rozmiar431.39 Kb.
  1   2   3   4   5   6   7

Uniwersytet Wrocławski

Wydział Filologiczny

Instytut Filologii Polskiej




Alicja Zając

Nazwy hodowli psów w Polsce

Praca magisterska

napisana pod kierunkiem

prof. dra hab. Jana Miodka



Wrocław 2005


SPIS TREŚCI
Wstęp 3

Rozdział I Wprowadzenie 5

  1. Przydomki hodowlane 5

  2. Przydomki hodowlane jako nazwy własne 8

  3. Stan badań 10

  4. Materiał 13

Rozdział II Podział semantyczny 15

Rozdział III Analiza motywacji 71

  1. Przydomki związane z psami 71

  2. Przydomki związane z osobą hodowcy 74

  3. Przydomki związane z miejscem hodowli 75

  4. Przydomki podkreślające fakt hodowli 75

  5. Przydomki nawiązujące do nazwy innej hodowli 76

  6. Przydomki pochodzące od innych zainteresowań hodowcy 76

  7. Przydomki pochodzące od określenia innej osoby 77

  8. Przydomki motywowane względami praktycznymi 78

  9. Przydomki motywowane względami estetycznymi 78

  10. Przydomki życzeniowe i wartościujące 78

  11. Przydomki o motywacji mieszanej 79

  12. Przydomki wybrane losowo 80

Rozdział IV Języki przydomków 81

Rozdział V Podział strukturalny 86

  1. Analiza słowotwórcza 86

  2. Liczba członów nazwy 94

Rozdział VI Podsumowanie 97

  1. Związek przydomków z rasami psów 97

  2. Związek przydomków z miejscem hodowli 98

  3. Świadomość językowa hodowców przy tworzeniu przydomków 98

  4. Cechy przydomków hodowlanych jako nazw własnych 99

Alfabetyczny spis przydomków 101

Bibliografia 106

WSTĘP

Przydomki hodowlane (nazwy hodowli) należą do zakresu badań chrematonimii – najmłodszego i ciągle się rozwijającego działu onomastyki. Same jednak nie były one jeszcze obiektem bardziej wnikliwych badań. Dotychczasowe prace omawiające tę grupę nazw własnych ograniczają się do dwóch artykułów (Tomaszewska, 1983; Nowakowska, 2000).

Głównym celem mojej pracy jest zanalizowanie polskich przydomków hodowlanych pod kątem ich motywacji. W przeciwieństwie do istniejących opracowań starałam się więc dotrzeć bezpośrednio do ich twórców. Najodpowiedniejszym źródłem wydał mi się internet, który umożliwia dotarcie do hodowców z wszystkich regionów kraju. Dzięki temu zebrany materiał jest zróżnicowany i w miarę reprezentatywny. Na 609 wysłanych listów otrzymałam 277 odpowiedzi z informacjami na temat 286 przydomków. Są to dane o hodowlach 87 ras psów, mieszczących się na całym obszarze Polski. Cytaty zawierające umotywowanie nazwy pochodzą z internetowych listów od hodowców; zachowałam stylistykę oryginalną.

Na początku pracy zamieściłam wprowadzenie teoretyczne do zagadnienia. Przybliżyłam samą istotę i funkcję przydomków hodowlanych oraz istniejące zasady ich tworzenia, opierając się na regulaminach Związku Kynologicznego. Stowarzyszenie to – jako największe i najstarsze – zostało przeze mnie uznane za reprezentatywne dla wszystkich organizacji kynologicznych działających w Polsce. Następnie przybliżyłam zakres badań chrematonimii, aby uzasadnić zakwalifikowanie przydomków hodowlanych do tego działu onomastyki. Skupiłam się więc głównie na podziale chrematonimów. Kolejny podrozdział to stan badań w zakresie nazw hodowli psów. Streściłam badania Sławomiry Tomaszewskiej i Marii Nowakowskiej, które jako jedyne zajęły się podjętym przeze mnie zagadnieniem. Na koniec umieściłam informację o materiale, który posłużył do analizy w poniższej pracy.

Najważniejszą jej częścią jest podział semantyczny przydomków hodowlanych. Materiał sklasyfikowałam według rodzaju motywacji, jaka kierowała hodowcą przy tworzeniu danej nazwy. Do każdej jednostki dołączyłam uzasadnienie podane przez twórcę. Wydzieliłam 12 głównych kategorii, a w ich obrębie – dodatkowo precyzujące podkategorie.

Zebrany i sklasyfikowany materiał poddałam analizie. Zbadałam liczbę określonych rodzajów motywacji, aby ustalić najpopularniejsze i najrzadziej spotykane. Przedstawiłam drogę skojarzeń, która doprowadziła hodowców do wymyślenia przydomków.

Kolejny rozdział zawiera klasyfikację zebranych przydomków według języków, z których pochodzą. Zestawienie podsumowałam analizą funkcji, jakie spełniają konkretne języki – powodów, dla których hodowca sięgnął po obce słowo.

W rozdziale IV zebrany materiał zanalizowałam pod kątem budowy słowotwórczej. Nie przeprowadzałam dokładniejszych analiz, gdyż główny nacisk w swej pracy kładłam na podejście semantyczne, umotywowanie nazw. Przydomki wydzieliłam na pochodzące od propriów i apelatywów oraz będące samodzielnymi wyrażeniami. W obrębie tego podziału wymieniłam nazwy metaforyczne oraz derywowane, a wśród nich pochodzące od konkretnych kategorii semantycznych. W podsumowaniu podziału wskazałam tylko możliwe sposoby tworzenia przydomków. W analizie gramatycznej zawarłam również podział nazw w zależności od liczby członów.

W podsumowaniu pracy zbadałam związek między przydomkami a rasami psów oraz miejscem hodowli. Przyjrzałam się świadomości językowej hodowców przy tworzeniu nazw hodowli. Na koniec zestawiłam cechy przydomków hodowlanych jako nazw własnych.

Do pracy dołączyłam również alfabetyczny spis wszystkich przydomków poddanych analizie.



ROZDZIAŁ I

WPROWADZENIE
1. Przydomki hodowlane
Każdy pies rasowy oznaczony jest nazwą, która składa się z dwóch członów: imienia oraz przydomka hodowlanego. Pierwszy człon jest indywidualny, wyróżniający, drugi zaś jest nazwą hodowli, z której pies pochodzi. Wszystkie szczenięta urodzone w danej hodowli otrzymują taki sam przydomek.

Rodowód, czyli dokument poświadczający pochodzenie, uzyskuje tylko pies z hodowli zarejestrowanej w organizacji kynologicznej. W naszym kraju do wydawania rodowodów honorowanych na całym świecie uprawniony jest jedynie Związek Kynologiczny w Polsce.

Związek Kynologiczny jest stowarzyszeniem, które zrzesza osoby zainteresowane psami, ich hodowlą, szkoleniem i użytkowaniem. Jego działalność określają szczegółowe regulaminy. Hodowca należący do Związku Kynologicznego musi się stosować do przepisów Regulaminu Hodowlanego. Regulamin szczegółowo określa obowiązki i prawa hodowcy oraz dokumentację hodowlaną. Zawiera także uwagi dotyczące przydomków hodowlanych – ich tworzenie jest więc ograniczone przepisami. Przydomki są zatwierdzane w Zarządzie Głównym Związku Kynologicznego, chronione jako własność hodowcy i nie mogą się powtarzać w innych hodowlach. Szczegółowe wskazania odnośnie do brzmienia przydomka ulegają niewielkim zmianom w kolejnych regulaminach.

W Regulaminie hodowli psa rasowego z 1975 roku odpowiednie paragrafy określały dokładnie wszystkie aspekty rejestracji przydomków hodowlanych:

„§6

Członek Związku zamierzający prowadzić hodowlę obowiązany jest wybrać przydomek hodowlany i zgłosić go w Oddziale macierzystym na właściwym formularzu w 3 egzemplarzach. Przydomek ten będzie używany przy nazwach wszystkich szczeniąt wyhodowanych przez hodowcę, bez względu na liczbę ras, jakie hoduje. Zgłaszając przydomek, hodowca powinien zaznaczyć, czy ma on być umieszczony przed, czy po nazwach psów jego hodowli. Zarząd oddziału po zaopiniowaniu i stwierdzeniu poprawności przydomka pod względem językowym przesyła 3 formularze zgłoszenia do Zarządu Głównego, który prowadzi rejestr przydomków hodowlanych.



Zarząd Główny odmawia zarejestrowania:

  1. przydomka, którego brzmienie jest identyczne lub bardzo zbliżone do uprzednio zarejestrowanego

  2. przydomka w innym współczesnym języku europejskim niż polski

  3. przydomka zawierającego nazwy geograficzne sugerujące pochodzenie z innego kraju.

§7

Przydomek hodowlany zarejestrowany w Zarządzie Głównym jest chroniony i nie może być nadany żadnej innej hodowli.

§8

W przypadku odstąpienia lub sprzedaży hodowli nowy jej właściciel może w razie kontynuowania hodowli używać tego samego przydomka hodowlanego po uzyskaniu pisemnej zgody poprzedniego właściciela oraz Zarządu Głównego Związku Kynologicznego. Te same przepisy dotyczą spadkobiercy.



§9

Dla odróżnienia nazwy psa od przydomka hodowlanego nazwa psa powinna być pisana dużymi literami, a przydomek małymi, np. SMOK z Kordegardy, Prima JUNO, TINA de Thorunio.

§10

Hodowcy mogący się wykazać hodowlą co najmniej trzech pokoleń suk mogą za pośrednictwem zarządu oddziału zgłosić przydomek swojej hodowli do Zarządu Głównego w celu uzyskania wpisu do Międzynarodowego Rejestru Przydomków.”1



Ogólne przepisy porządkowe nie zmieniały się w kolejnych regulaminach. Istotnym modyfikacjom podlegały natomiast obostrzenia dotyczące brzmienia przydomków. W regulaminie z roku 1992 brak zapisu o odmowie rejestracji przydomków zawierających nazwy geograficzne sugerujące pochodzenie z innego kraju. Pozostał zakaz przyjmowania nazw o brzmieniu identycznym lub bardzo zbliżonym do już zarejestrowanych oraz w innym niż polski języku współczesnym2. Przy następnych uaktualnieniach przepisów zwracano większą uwagę na przynależność Związku Kynologicznego do organizacji FCI (Międzynarodowa Federacja Kynologiczna) i wynikające z tego możliwości rejestracji międzynarodowej. W obowiązującym obecnie Regulaminie hodowli psów rasowych z roku 2003 brak konkretnych uwag dotyczących strony językowej przydomków:

„§7


1. Członek Związku, rozpoczynający prowadzenie hodowli, jest zobowiązany wystąpić o zatwierdzenie przez Zarząd Główny przydomka hodowlanego. Przydomek zgłasza się za pośrednictwem Zarządu Oddziału na formularzu w dwóch egzemplarzach, z których po zatwierdzeniu jeden otrzymuje hodowca, drugi pozostaje w aktach Oddziału.

2. Zarząd Główny ma prawo odmówić zarejestrowania przydomka, podając hodowcy przyczynę.

3. Przydomek otrzymują wszystkie szczenięta pochodzące z danej hodowli, bez względu na rasę.

4. Brak zarejestrowanego przydomka uniemożliwia wydanie metryk dla szczeniąt.

5. Nazwę psa pisze się dużymi literami, przydomek zaś małymi, np. SMOK z Kordegardy, Prima JUNO. Przydomek hodowlany może być pisany przed lub po nazwie psa, co ustala się przy rejestrowaniu przydomka.

§8

1. Przydomek hodowlany zarejestrowany przez Zarząd Główny jest chroniony. Po zatwierdzeniu przydomek może być zmieniony w wyjątkowych sytuacjach, np. jeżeli w zatwierdzonej wersji nie może być zarejestrowany w FCI.



2. Hodowca może za pośrednictwem Zarządu Oddziału zgłosić swój przydomek do Zarządu Głównego w celu wpisania go do Międzynarodowego Repertorium Przydomków FCI.

3. Przydomki uznane przez FCI mają pierwszeństwo przed przydomkami zarejestrowanymi wyłącznie przez Zarząd Główny. W razie protestu i na życzenie FCI przydomek krajowy zostanie zlikwidowany, jeśli okaże się identyczny z przydomkiem uznanym przez FCI.

4. Właściciel przydomka ma prawo wziąć na wspólnika pełnoletniego członka związku. Przedstawicielstwo takiej spółki należy do właściciela przydomka.

5. Nowy właściciel, po przejęciu hodowli, może zachować przydomek w drodze dziedziczenia lub za pisemną zgodą poprzedniego hodowcy, potwierdzoną przez Zarząd Główny Związku. W przypadkach spornych wiążąca jest decyzja Zarządu Głównego.”3

Przydomek hodowlany jest więc zatwierdzany przez Zarząd Główny Związku Kynologicznego i to on ostatecznie podejmuje decyzję o przyjęciu danej nazwy. Hodowca zgłasza kilka propozycji, w kolejności według preferencji. Zarząd Główny ma prawo odmówić zarejestrowania przydomka, jakkolwiek ma obowiązek podać przyczynę jego odrzucenia.

W ostatnich latach zaczęły powstawać nowe prywatne związki i stowarzyszenia hodowców psów różnych ras. Wydawana przez nie dokumentacja nie jest honorowana przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI), a tym samym nie dotyczą jej odgórne wymogi i przepisy. W 2001 roku założono Polski Klub Psa Rasowego. W regulaminie tej organizacji nie znalazły się żadne wytyczne dotyczące przydomków hodowlanych. Ponieważ jest to organizacja młoda i niezrzeszona w ogólnoświatowym stowarzyszeniu FCI, liczy na razie niewielu członków i niewiele hodowli. Przydomki zarejestrowane w różnych organizacjach w zasadzie nie różnią się w swej strukturze.


2. Przydomki hodowlane jako nazwy własne
Przydomki hodowlane są nazwami hodowli, a więc tym samym nazwami własnymi. Wskazują na pewnego rodzaju firmę czy też działalność człowieka. Stanowiąc drugi człon zoonimów, nazywających psy rasowe, same zatem należą jednak do chrematonimów.

Chrematonimia to najmłodszy dział onomastyki. Zakres przedmiotu jej badań nie jest jeszcze w pełni ustalony. W rozważaniach nad zakresem terminu wyróżniamy stanowisko minimalistyczne i maksymalistyczne - w zależności od tego, czy badacze zawężają, czy rozszerzają tę kategorię. Edward Breza podaje definicję chrematonimu ( od grec. chréma, chrématos ‘rzecz, towar, zdarzenie’) jako nazwy własnej wytworu jednostkowego lub seryjnego pracy ludzkiej, najczęściej niezwiązanego na stałe z określonym krajobrazem4. Jest to pojęcie szerokie, uwzględniające także efekty pracy umysłowej człowieka. Czesław Kosyl wyłącza poza ścisły obręb pojęcia ideonimy, czyli tytuły utworów literackich, muzycznych i plastycznych, filmów, czasopism i dzienników, nazwy organizacji politycznych i społecznych, a także nazwy własne obiektów (np. kin, domów wczasowych, lokali handlowych)5. W centrum badań znajduje się jednak coraz więcej obiektów kultury materialnej i duchowej. Breza proponuje, by włączać do chrematonimii nazwy obiektów kulturowych niemające swego miejsca w innych działach6.

Charakterystyczne dla chrematonimów są ich funkcje: identyfikacyjna (nazwa wskazuje na obiekt), lokalizująca, asocjacyjna (nazwa konotuje utrwalony w świadomości społecznej zbiór sądów i wyobrażeń o jej denotacie), aluzyjna, reklamowa.

Breza wyróżnia następujące grupy chrematonimów:



  • heortonimy (nazwy świąt i uroczystości)

  • akcjonimy (nazwy wydarzeń historycznych)

  • aktonimy (nazwy umów dyplomatycznych i porozumień)

  • faleronimy (nazwy orderów, odznaczeń, tytułów)

  • ergonimy (nazwy instytucji, przedsiębiorstw, partii, organizacji, stowarzyszeń)

  • ideonimy (tytuły dzieł literackich, muzycznych, filmów, dzieł sztuki)

  • pragmatonimy (nazwy własne zwierząt hodowlanych i roślin ozdobnych, drzew owocowych)

  • porejonimy (nazwy środków transportu)

  • unikatonimy (nazwy pojedynczych egzemplarzy jakiegoś urządzenia, przedmiotu, środka lokomocji itd.)

  • tyronimy (nazwy serów)

  • mitonimy (mitologiczne nazwy własne)

  • bionimy (imiona istot żywych, tj. ludzi, zwierząt i roślin)

  • nazwy firmowe7.

Przydomki hodowlane, jako nazwy hodowli psów, można uznać za nazwy firm, traktując je tak jak nazwy sklepów, lokali gastronomicznych i usługowych.

Nazwami firmowymi zajął się już Zenon Klemensiewicz8. Podał on warunki, które pozwalają na utworzenie dobrej nazwy firmowej. Powinna więc być ona:



  • zrozumiała dla jak najszerszej warstwy klientów, odbiorców danej instytucji

  • właściwa, tzn. informująca o istocie danego przedsiębiorstwa

  • zwięzła

  • wystarczająco odrębna i oryginalna, aby stać się skutecznym środkiem konkurencyjnym

  • przyciągająca, interesująca, pobudzająca uczucia i fantazję, jako jeden ze środków reklamy, ale jednocześnie licząca się z rodzimymi tendencjami i właściwościami polszczyzny.

Jak zauważyła Renata Przybylska9, nazwy firm wyróżniają się tym, że większość z nich motywowana jest nie tylko historycznie, ale i opisowo. Można je więc opisywać z dwóch punktów widzenia:

  1. ze względu na pochodzenie nazwy - od czego powstała, do jakiego znaczenia pierwotnie nawiązywała

  2. synchronicznie, opisowo – jaka jest jej budowa, zawartość treściowa.

Przybylska zanalizowała sposób tworzenia nazw firmowych, biorąc pod uwagę cząstki słowotwórcze i ich funkcje oraz typy nazw – złożenia, zestawienia, zrosty, skrótowce, literowce. Są to wyrazy i polskie, i zapożyczone w wersji spolszczonej lub oryginalnej, a także złożenia z cząstek rodzimych i obcych. Autorka doszła do wniosku, że główną tendencją w nazewnictwie firm jest moda na cudzoziemskość, gdyż obce brzmienie lub pisownia nazwy ma nobilitować daną instytucję10.

Jak pisze Edward Breza, chrematonimy są nazwami przeniesionymi (odapelatywnymi, odimiennymi, odmiejscowymi) lub nieprzeniesionymi. Przenoszenie nazw własnych w chrematonimii jest jedną z jej cech wyróżniających11. Mogą występować także chrematonimy złożone z apelatywów i nazw własnych.

Przydomki hodowlane posiadają zatem wszystkie cechy nazw firm. Wszelkie różnice wynikają z charakteru „firmy”, jaką jest hodowla psów. Widoczne są one głównie w inspiracjach nazw oraz ich funkcjach.
3. Stan badań
Przydomkom hodowlanym nie poświęcono dotychczas specjalnej uwagi w badaniach onomastycznych. Większe zainteresowanie językoznawców wzbudzają imiona właściwe psów.

Krótkiej analizy, a raczej opisu, przydomków dokonała Sławomira Tomaszewska w artykule „O imionach i przydomkach psów rasowych”12. Autorka zajęła się dopiero pojawiającymi się wówczas w badaniach onomastycznych zwierzęcymi nazwami własnymi, czyli zoonimami. Zwróciła uwagę na różnice między przeważającym w dotychczasowych analizach nazewnictwem wiejskim a nazewnictwem miejskim. Jej artykuł ma być przyczynkiem do ich porównań. Autorka jednak błędnie zakłada odpowiedniość imion psów wiejskich i nazw rodowodowych psów, które bardzo często wcale nie są używane na co dzień.

Tomaszewska skupia się głównie na analizie imion psów. Przydomki określa jako „z językoznawczego punktu widzenia (...) mniej ciekawe niż imiona”13. Materiał został zaczerpnięty z rejestrów łódzkiego oddziału Związku Kynologicznego. Zebrane przydomki Tomaszewska poddaje klasyfikacji przeprowadzonej wg znaczenia nazwy. Podział obejmuje jednak tylko 30% materiału (z 1150 nazw), gdyż przy pozostałej części autorce nie udało się ustalić ich pochodzenia. Tomaszewska wydzieliła następujące grupy semantyczne:


  1. Przydomki związane z psami

    1. Określające rasę psa lub pośrednio wskazujące na nią

    2. Określające cechę zewnętrzną psa, najczęściej kolor sierści lub charakterystyczny wygląd danej rasy

    3. Mające ogólny związek z hodowanymi zwierzętami

  2. Przydomki utworzone od imienia lub nazwiska hodowcy

  3. Przydomki związane z Łodzią (miejscem hodowli)

    1. Nawiązujące do nazw dzielnic i osiedli Łodzi

    2. Nawiązujące do nazw ulic i placów Łodzi

    3. Nawiązujące do nazw łódzkich rzek

    4. Nawiązujące do nazw łódzkich parków

    5. Nawiązujące do nazw miejscowości położonych w pobliżu Łodzi

    6. Powiązane z Łodzią w inny sposób

  4. Przydomki związane z nazwami miejscowymi lub wodnymi, wskazujące prawdopodobnie na pochodzenie psa

    1. Nazwy polskie

    2. Nazwy obce

  5. Przydomki mieszane.

Tomaszewska pozostawia dany materiał bez bardziej szczegółowej analizy. Zwraca jednakże uwagę na niekonsekwencję w zapisie nazw – występowanie lub opuszczanie przyimków.

Przydomkami hodowlanymi zajęła się także Maria Nowakowska14. Podkreśla ona, że są one nie tylko składnikiem imienia psa rasowego, ale „przede wszystkim pełnią funkcję nazwy hodowli, a więc są również efektem świadomej twórczości językowej i jako takie warte są poddania szczegółowej analizie”15. Materiał do badań pochodzi z katalogów wystaw międzynarodowych, które odbyły się w Łodzi i w Bratysławie w 1998 roku, autorka analizuje bowiem przydomki polskie (1077 nazw) oraz słowackie (668).

Wszystkie nazwy Nowakowska dzieli na dwie podstawowe grupy: pochodzące od propriów i apelatywów. W ich obrębie wydziela poszczególne typy semantyczne, a wśród nich nazwy metaforyczne (te, które zostały przeniesione z innego źródła w niezmienionej postaci), derywowane (powstałe w wyniku świadomej działalności leksykalno-słowotwórczej) oraz obce.

Nowakowska wydzieliła następujące grupy:



  1. Nazwy pochodzące od nazw własnych

    1. Od nazwiska hodowcy

    2. Od imienia hodowcy/hodowców

    3. Od imienia/imion i nazwiska

    4. Od imienia lub nazwiska i nazwy rasy psów hodowlanych lub do niej nawiązujące

    5. Nazwy nawiązujące do propriów związanych z pochodzeniem rasy

    6. Nazwy nawiązujące do propriów związanych z miejscem hodowli

      1. od nazwy miejscowości, dzielnicy

      2. inspirowane nazwą ulicy, przy której mieści się hodowla

      3. inspirowane nazwą kraju, krainy geograficznej lub historycznej

      4. od nazwy cieków wodnych

    7. Inspirowane innymi nazwami własnymi

      1. związanymi z reprezentantem rasy (np. bohaterem filmu lub imieniem psa początkującego hodowlę)

      2. od imion osobowych i nieosobowych bohaterów historycznych i współczesnych, legendarnych, filmowych

      3. od tytułów filmów, bajek, piosenek

      4. inspirowane nazwami geograficznymi lub historycznymi (także legendarnymi), ew. nazwami mieszkańców – niezwiązane z pochodzeniem rasy i hodowli

      5. inspirowane imionami lub nazwiskami niezwiązanymi z imionami lub nazwiskami hodowców

      6. od nazw znaków zodiaku

  2. Nazwy inspirowane apelatywami

    1. Związane z nazwą rasy

    2. Nazwy inspirowane pochodzeniem rasy, jej przeznaczeniem

    3. Nazwy związane z konkretnym miejscem hodowli

    4. Nazwy inspirowane wyglądem osobników hodowanej rasy

    5. Nazwy inspirowane cechami charakteru danej rasy – niekiedy przewrotne

    6. Nazwy związane z leksemem „pies”

    7. Nazwy o funkcji reklamowej

    8. Związane z nazwami minerałów, pierwiastków

    9. Inspirowane terminami muzycznymi

    10. Nazwy inspirowane światem zwierząt

    11. Nazwy inspirowane światem roślin

    12. Nazwy związane z nazwami miejsc otwartej przestrzeni

    13. Nazwy związane z nazwami miejsc zamkniętych

    14. Nazwy inspirowane innymi apelatywami

      1. rodzimymi

      2. obcymi

  3. Nazwy niejasne.

Nowakowska sytuuje przydomki hodowlane w obrębie chrematonimów. Zauważa, że ogólna motywacja, którą kierują się ich autorzy, jest podobna do tej, którą kierują się właściciele firm. Różnice są spowodowane innym charakterem hodowli psów rasowych.
4. Materiał
Dotychczasowe analizy przydomków hodowlanych opierały się na materiale zaczerpniętym z wszelkiego rodzaju spisów. Tomaszewska zebrała nazwy znajdujące się w rejestrach hodowlanych oraz rejestrach przydomków Związku Kynologicznego, Nowakowska zaś nazwy występujące w katalogu wystawy psów rasowych. Oba źródła dostarczają wyłącznie nazw – bez informacji dodatkowych dotyczących motywacji czy sposobu utworzenia.

Aby dotrzeć do motywacji przydomków, często niejasnej dla odbiorcy, próbowałam zdobyć wiadomości bezpośrednio u hodowców, czyli twórców tych nazw. Materiał zdobywałam przez internet, wysyłając listy z pytaniami na adresy hodowli znalezione na stronach dla miłośników psów16. Każdy list zawierał cztery punkty, na które należało odpowiedzieć:



  1. Nazwa hodowli.

  2. Rasy hodowane na początku.

  3. Rok założenia i miejscowość/region.

  4. Motywacja nazwy (co ona oznacza, skąd się wzięła, dlaczego akurat taka).

Najważniejsze były, oczywiście, punkty 1. i 4., pozostałe traktowałam pomocniczo, jako uzupełnienie informacji. Wysłałam listy do 609 hodowli, otrzymałam 277 odpowiedzi, uzyskując dane o 286 nazwach (niektórzy hodowcy podawali uprzednio przez siebie posiadane lub inne znane sobie przydomki). Nie wszystkie odpowiedzi zawierały pełne informacje.
  1   2   3   4   5   6   7


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna