Nazywam się Alicja Mangin



Pobieranie 4.38 Kb.
Data02.05.2016
Rozmiar4.38 Kb.
Nazywam się Alicja Mangin mam 23 lat i jestem Francuzką.

Choruję na wrodzoną łamliwość kości, która powoduje, że moje kości są bardzo delikatne,


a to zmusza mnie do poruszania się na wózku inwalidzkim. Codzienne życie i świat zewnętrzny jest dla mnie synonimem stałego niebezpieczeństwa. Nawet najmniejszy upadek powoduje złamania, miesiące hospitalizacji, bezruch i odcina mnie w jednej chwili od moich aktualnych projektów.

Życie nigdy nie było dla mnie łatwe, jednak miałam szczęście urodzić się w dobrej rodzinie


i w dobrym kraju.

Przez cały czas uczyłam się w "normalnych" szkołach. Ukończyłam szkołę średnią artystyczną w zakresie sztuk dekoracyjnych i mam dyplom z projektowania mody.

Mając 20 lat postanowiłam przenieść się do Paryża, by ćwiczyć swój warsztat stylistki. Jednego dnia uczyłam się w szkole, a kolejnego pracowałam. To było genialne!

Jednak życie na wózku inwalidzkim w Paryżu to prawdziwa męka. Nie mogłam jeździć metrem, tylko autobusami, platformy do wjazdu wózków były najczęściej uszkodzone, więc czasami czekałam na trzeci lub czwarty autobus zanim trafiłam na taki, który mógł mnie zabrać. W konsekwencji mieszkałam w Paryżu tylko rok. Życie stało się zbyt skomplikowane.

Musiałam zdecydować: praca czy komfortowe życie? W Paryżu było ono niemożliwe
z powodu mojej niepełnosprawności.

W ten sposób zdecydowałam, by udać się na południe Francji, do mojej rodziny. Zrobiłam prawo jazdy, kupiłam samochód i pojechałam. Nie znalazłam jednak pracy w moim zawodzie z powodu braku firm odzieżowych na południu Francji.

Postanowiłem zmienić branżę i zacząć szkolenie z projektowania stron i grafiki, aby być
w stanie znaleźć stałą pracę.
Miałam ogromne szczęście, ze zawsze otrzymywałam ogromne wsparcie i mobilizację od mojej rodziny, to by mój największy atut w życiu.

Nie jestem kimś, kto łatwo się poddaje i jest dla mnie nie do pomyślenia, by siedzieć w domu i nic nie robić. Chcę pracować i mieć możliwie najbardziej normalne życie. Myślę, że nic


w życiu nie otrzymujemy tak po prostu, a każdy powinien osobiście budować swoją drogę
i walczyć o to, by dotrzeć tam gdzie pragnie.


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna