Nietypowy dostęp naczyniowy do hemodializ u chorych z niedrożnością żył centralnych



Pobieranie 3.8 Kb.
Data07.05.2016
Rozmiar3.8 Kb.
Gałązka Zbigniew, Nazarewski Sławomir, Grochowiecki Tadeusz, Frunze Sławomir, Madej Krzysztof, Zieliński Adam, Jakimowicz Tomasz, Szmidt Jacek

Nietypowy dostęp naczyniowy do hemodializ u chorych z niedrożnością żył centralnych


Katedra i Klinika Chirurgii Ogólnej, Naczyniowej i Transplantacyjnej Akademii Medycznej w Warszawie
Od 1990 roku w naszej Klinice wykonano 17 nietypowych przetok tętniczo-żylnych do dializ. Średni wiek chorych wynosił 39 lat. W opisywanej grupie wykonano 10 przetok pachowo-biodrowych oraz 5 przetok pachowo-pachowych. Wskazaniem do operacji była jedno- lub obustronna niedrożność żył podobojczykowych lub ramienno-głowowych. Ponadto, z tych s! amych wskazań przy jednoczesnym występowaniu zakażenia w obrębie wcześniej operowanych kończyn górnych, wykonano 2 przetoki udowo-udowe. Wszystkie przetoki były używane do hemodializ. Okres obserwacji wynosił średnio 18 miesięcy. W 2 przypadkach konieczna była rekonstrukcja przetoki z powodu jej zwężenia - u jednego chorego wykonano przezskórną angioplastykę zespolenia, u kolejnego - ponowne dystalne zespolenie. W jednym przypadku stwierdzono niedrożność zespolenia. Przetokę te zrekonstruowano wszywając krótki przeszczep z PTFE między protezą naczyniową a żyłą szyjną wewnętrzną. U dwóch chorych wykonano rekonstrukcję przetoki z powodu powstania tętniaka rzekomego. W okresie od 1 do 24 miesięcy po operacji u 7 (41%) chorych konieczne było wykonanie udrożnienia przetoki z powodu jej zakrzepicy. Po udrożnieniu przetoki były ponownie użyte do hemodializ.
Uważamy, że w przypadku niedrożności żył centralnych przetoki pachowo-biodrowe, pachowo-pachowe lub udowo-udowe są dobrym! sposobem uzyskania dostępu naczyniowego do hemodializ.


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna