Ocena polityki i strategii Rosji w zakresie współpracy gospodarczej z zagranicą do roku 2030. Przesłanki wyjściowe



Pobieranie 22.88 Kb.
Data02.05.2016
Rozmiar22.88 Kb.
Ocena polityki i strategii Rosji w zakresie współpracy gospodarczej z zagranicą do roku 2030. Przesłanki wyjściowe


  1. Do 2030 roku w Rosji nastąpi wymiana pokoleniowa. Osoby, które urodziły się po 1975 r., rozpoczęły dorosłe życie po 1991 r. i nie pamiętają ustroju radzieckiego, zostaną najliczniejszą grupą wśród ludności Rosji w wieku produkcyjnym;




  1. Ich mentalność będzie zupełnie inna niż mentalność poprzednich pokoleń, „poczucie Ojczyzny” będzie kształtowało się pod wpływem innych przekazanych im wartości (obywatele świata), dokonają one ponownej oceny skutków kryzysów lat 1998 oraz 2008 widząc w nich następstwa globalizacji, a nie świadectwo braku umiejętności w kierowaniu krajem.




  1. Największą mobilność mentalną i, zarazem, najmniejsze „poczucie Ojczyzny” będzie posiadała odrodzona klasa średnia (przedsiębiorcy, naukowcy, lekarze, technolodzy sektora energetyczno-paliwowego i high-tech’u, oraz przedstawiciele wolnych zawodów), co przyczyni się do ich większej mobilności w środowisku międzynarodowym oraz utrwalenia poglądów liberalno-konserwatywnych (dążenie do zachowania stabilnej pozycji w społeczeństwie);




  1. Dojdzie do wyraźnego zdefiniowania interesów narodu rosyjskiego (jako wspólnoty, a nie tylko państwa) w środowisku globalnym, uda się lepiej z punktu widzenia potrzeb nowego pokolenia sklasyfikować interesy w stosunkach z innymi krajami (postrzeganymi bardziej jako wspólnoty niż całościowe organizacje polityczno-ekonomiczne) pod kątem tego, w jakim zakresie są one sojusznikami, partnerami lub rywalami. Jest to szczególnie ważne przy wypracowaniu stosownych strategii współpracy z tymi regionami, w których kształtują się główne koncepcje światowej polityki i gospodarki;




  1. W kwestii utrzymania pokoju i równowagi sił, zamiast dążenia do ponownego podziału stref wpływu nacisk zostanie położony na walkę ze światowym terroryzmem, co spowoduje zmiany w strategii wojskowej i przemyśle zbrojeniowym tj. zwiększenie roli niewielkich lecz dobrze wyposażonych oddziałów mobilnych (łączących w sobie cechy sił specjalnych i oddziałów ratowniczych) i zniesienie przymusowego poboru do wojska




  1. Struktura produkcji i eksportu Rosji będzie bardziej zbilansowana (tak jak w przypadku innych dużych federacji światowych, Australii i Kanady, które posiadają potężne kompleksy surowcowe). Sądzimy, że w zakresie eksportu wysokotechnologicznego rosyjskim produktem niszowym może się stać sprzedaż dużych i złożonych unikalnych maszyn lub całych linii technologicznych, a nie masowy eksport zwykłych maszyn i urządzeń, które można kupić taniej w pobliskich krajach, w tym w ramach regionalnego handlu z krajami UE i APEC;




  1. Nastąpi transformacja geoekonomicznej i geopolitycznej struktury wymiany gospodarczej Rosji z zagranicą, tj. wyrównanie udziału krajów strefy euroatlantyckiej z jednej strony oraz grupy WNP + Szanghajska Organizacja Współpracy z drugiej, z zachowaniem specyfiki stosunków Rosji z południowo-wschodnią flanką APEC (dostawy rosyjskiego uzbrojenia i wyposażenia dla tamtejszego wojska, policji oraz służb ratowniczych)




  1. Zostaną doprecyzowane preferencje Rosji w zakresie pozyskania imigrantów z zagranicy (zwykli robotnicy na równi ze specjalistami wysokokwalifikowanymi), państwo wypracuje długofalowe stanowisko w kwestii imigrantów z Chin, specjalna służba migracyjna przejmie podstawowe kompetencje MSW w zakresie planowania i nadzoru nad procesami imigracyjnymi, zostanie wypracowana naukowo uzasadniona koncepcja szkolenia i przekwalifikowania pracowników zagranicznych z uwzględnieniem ewentualnego outsourcingu (przeniesienia szeregu pracochłonnych branż do krajów ościennych, posiadających nadmiar siły roboczej) oraz zatrudnienia ich na pewien czas na terenie Rosji na podstawie długookresowych umów o pracę




  1. Zostanie ostatecznie określona praktyka stosowania przez Rosję przepisów WTO oraz sposób ich stosowania w odniesieniu do konkretnych gałęzi gospodarki rosyjskiej oraz regionów.




  1. Powstanie koncepcja udziału rubla oraz miejsca Rosji w zmieniającym się międzynarodowym systemie walutowym, który coraz bardziej nabiera charakteru wielowalutowego, co będzie odzwierciedlało połączenie w nadchodzącym okresie procesów globalizacji i regionalizacji



Kryzys światowy i strategia współpracy gospodarczej Rosji z zagranicą


  1. Analiza zatwierdzonych rozporządzeniem Rządu Rosji 17.11.2008r KONCEPCJI długofalowego rozwoju społeczno-gospodarczego Federacji Rosyjskiej na okres do 2020 roku (nr 1662-r) oraz PODSTAWOWYCH KIERUNKÓW działalności Rządu Federacji Rosyjskiej na okres do 2012 roku (nr 1663-r) pozwala odpowiedzieć na kluczowe obecnie pytanie: jaki wpływ będzie miał kryzys, który rozpoczął się w 2008 r., na realizacje strategii gospodarczej Rosji, przede wszystkim w zakresie stosunków gospodarczych z zagranicą.




  1. Dynamika zmian światowych cen ropy, stanowiącej podstawowy rosyjski produkt eksportowy, ma obecnie i będzie miała w przewidywalnej przyszłości decydujący wpływ na losy gospodarki rosyjskiej mimo deklarowanych zamiarów zasadniczej zmiany struktury wymiany gospodarczej z zagranicą poprzez zwiększenie eksportu towarów wysokotechnologicznych. Budżet państwa przy założeniu średniej ceny ropy 40 USD za baryłkę, uwzględniając poza tym spadek ceny gazu, skorelowanej z ceną ropy, wymaga systematycznych zmian założeń tak w części dochodów jak i wydatków. Ministerstwo Rozwoju Gospodarczego oraz Ministerstwo Finansów już 19 stycznia przystąpiły do korekty wskaźników makroekonomicznych. Uwzględniając wydarzenia z początku 2009 r. konieczne będzie także gwałtowne przyspieszenie inwestycji w skrapianie gazu ziemnego i infrastrukturę jego transportu do odbiorcy, w tym USA oraz poważne zwiększenie zakresu przetwarzania ropy i gazu. Warto też zaoferować zainteresowanym krajom dostawy (w tym na zasadach leasingu) pływających elektrowni atomowych w celu zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego.




  1. Jest mało prawdopodobne, aby strategiczne ukierunkowanie gospodarki rosyjskiej na strukturalną przebudowę poprzez zwiększenie produkcji gotowych produktów wysokotechnologicznych znalazło w najbliższych latach swoje odzwierciedlenie w strukturze rosyjskiego eksportu. Przyczyną takiego stanu rzeczy stanie się ogólne zmniejszenie importu w krajach-importerach celem zwiększenia zatrudnienia na miejscu oraz przewaga zapotrzebowania na towary paliwowe i surowcowe, co jest w znacznej mierze zgodne z teorią międzynarodowego podziału pracy. Z kolei przychody z tytułu sprzedaży tej grupy towarów pozwolą na zmodernizowanie gospodarki Rosji poprzez wdrożenie najnowszych maszyn i technologii.




  1. Skarb państwa będzie zmuszony do wzięcia na siebie głównego ciężaru spłaty zadłużenia zagranicznego rosyjskich spółek prywatnych, wzrośnie udział państwa w gospodarce w wyniku przejęcia za długi dużych firm. Konieczne będzie opracowanie na nowo formuły partnerstwa publiczno-prywatnego, bowiem poprzedni model, sądząc po wynikach, zupełnie się nie sprawdził. W tej materii trzeba będzie zadbać przede wszystkim o mały i średni biznes, który stanowi podstawę materialną klasy średniej. Z uwagi na dalsze rozwarstwienie społeczeństwa rosyjskiego przyjdzie zrezygnować z oceniania poziomu życia jako „średniej temperatury w szpitalu” i, dokonując porównań z innymi krajami, przejść do analizy bardziej złożonej struktury społecznej.




  1. Nie jest wykluczone, że władze Rosji będą zmuszone do odbudowy normalnego ruchu związkowego, wprowadzenia liderów związkowych do Rady Bezpieczeństwa oraz zgodzą się na utworzenie relacji partnerskich z ruchem związkowym w głównych branżach, przedsiębiorstwach i regionach. Wziąwszy na siebie w warunkach kryzysu rolę amortyzatora presji społecznej w negocjacjach z pracodawcami i rządem, związki zawodowe mogłyby przejąć część odpowiedzialności za planowanie i regulacje makroekonomiczne, zwiększenie wydajności i ochronę pracy. Mechanizm funkcjonowania ruchu związkowego w warunkach kryzysu rosyjskiego trzeba będzie dopiero stworzyć.




  1. Zaostrzy się konkurencja międzynarodowa na rynku produktów gotowych: zwycięży nie ten, kto jako pierwszy stworzy potrzebne w warunkach kryzysu nowe produkty i technologie, lecz ten, kto jako pierwszy wprowadzi je na rynki światowe. W związku z powyższym marketing strategiczny powinien dotyczyć każdej spółki i stać się częścią integralną procesu „tworzenia” nowych łańcuchów produkcyjnych. Nie można przy tym wykluczyć udziału podmiotów rosyjskich w korporacjach międzynarodowych.




  1. W związku z powyższym istnieje potrzeba rewizji konceptualnej wcześniejszych teorii wzrostu gospodarczego oraz ich uzupełnienie poprzez analizę bieżącego kryzysu. Dobrze by się stało, gdyby Rosja, która w okresie poprzednich 7 lat odczuła wzrost gospodarczy bez rozwoju, doświadczyła w okresie kolejnych 7 lat rozwój gospodarczy bez wzrostu, tj. efektywnie zrealizowała przebudowę strukturalną gospodarki, tym bardziej, że państwo przejmuje coraz więcej aktywów, należących do rosyjskich spółek prywatnych. Z uwagi na tempo zmian w uwarunkowaniach gospodarczych wymaga uściślenia np. teoria długich cykli Kondratiewa.




  1. Na tle wzrostu zaufania do juana i kilku nowych walut regionalnych organizacji gospodarczych ulegną osłabieniu możliwości oraz argumentacja na rzecz uczynienia z rubla jednej z regionalnych walut rezerwowych. Istotą walki o status międzynarodowych walut rezerwowych stanie się konkurowanie pomiędzy jakościowo nowym dolarem (który pod presją międzynarodowej wspólnoty finansowej zostanie pozbawiony „sprzężenia” funkcji waluty narodowej i międzynarodowej) oraz najmocniejszymi walutami regionalnych organizacji międzynarodowych (Euro i in.). W warunkach występowania na świece tendencji do wielowalutowości kwestia uznania rubla jako jednej z regionalnych walut rezerwowych, tym bardziej w warunkach jego osłabienia, zostanie odłożona na dalszą przyszłość.




  1. Można założyć, że Rosja szybciej niż kraje Zachodu otrząśnie się z problemów, wywołanych przez wewnętrzne czynniki kryzysu finansowego, jako że jej banki i instytucje finansowe pozostawały w tyle jeśli chodzi o praktykę stosowania tych narzędzi finansowych, które przyczyniły się w głównej mierze do powstania „baniek finansowych”. Pytanie tylko, czy aparat urzędniczy będzie gotów zrezygnować z ukrytych w tych „bańkach” korupcyjnych możliwości bogacenia się.




  1. Zwiększy się obciążenie władz regionalnych, które będą musiały zapewnić równowagę gospodarczą oraz społeczną w swoich regionach, przez co w jeszcze większym stopniu będą starały się uwzględnić wpływ przystąpienia Rosji do WTO i wykorzystać obowiązującą ustawę federalną o międzynarodowej współpracy regionalnej podmiotów Federacji Rosyjskiej z 1999r. Jednocześnie podmioty federacji, okręgi federalne oraz duże aglomeracje miejskie przy udziale ekspertów regionalnych izb przemysłowo-handlowych zajmą się bardziej szczegółowo i systematycznie opracowaniem środków w celu wykorzystania sprzyjających i przeciwdziałania negatywnym czynnikom zewnętrznym.




  1. Z uwagi na dynamikę wahań koniunkturalnych w warunkach kryzysu regulacja wymiany gospodarczej z zagranicą poprzez cła oraz inne mechanizmy stanie się bardziej elastyczna. Nie jest wykluczone, że zostanie odtworzone specjalne ministerstwo ds. współpracy gospodarczej z zagranicą, które w oparciu o własne przedstawicielstwa zagraniczne przejęłoby całość polityki handlowo-ekonomicznej, w tym w zakresie usług, przepływu kapitału i siły roboczej.


UE i Rosja: wspólne przezwyciężenie kryzysu
W dzisiejszej sytuacji konieczne jest nie zamknięcie się we własnych specyficznych problemach, a poszukiwanie możliwości wspólnego ich rozwiązania.


  1. Jednym z takich kierunków jest przezwyciężenie bezrobocia lub nawet zwiększenie zatrudnienia w pewnych gałęziach. Z doświadczenia lat 30-ch ubiegłego wieku pamiętamy, że w tamtym okresie (industrializacji) ZSRR zaprosił znaczną ilość inżynierów i robotników z USA oraz Niemiec. Również i dzisiaj, naszym zdaniem, istnieje duże zapotrzebowanie w Rosji w niektórych gałęziach produkcji i usług na wykwalifikowanych robotników i inżynierów (skomentować).




  1. Poza tym wzajemne korzyści może przynieść współpraca w dziedzinie transportu o wymiarze transkontynentalnym, co w znacznej mierze obniży koszty przewozów pomiędzy Azją Północno-Wschodnią a Europą Zachodnią (Kolej Transsyberyjska, Północny Szlak Morski, magistrala samochodowa Ural-Syberia-Rosyjski Daleki Wschód).




  1. Kolejnym obszarem współpracy może się stać zwiększenie wymiany technologicznej w celach poszerzenia gamy produktów, posiadających wcześniej nieistniejące właściwości użytkowe, co stworzy dodatkowy lub zupełnie nowy rodzaj popytu.




  1. I wreszcie, Europa Zachodnia mogłaby stać się partnerem i konsultantem Rosji w sprawach rozwoju małego biznesu i skierować całą gadaninę wokół tego tematu na bardziej konkretne tory.


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna