Ocena wsparcia kierowanego w ramach po kl do osób w szczególnej sytuacji na rynku pracy



Pobieranie 1.41 Mb.
Strona13/18
Data07.05.2016
Rozmiar1.41 Mb.
1   ...   10   11   12   13   14   15   16   17   18

1.11Określenie optymalnego modelu wsparcia dla poszczególnych kategorii osób w kontekście możliwości w ramach nowego okresu programowania EFS


  1. Jprostokąt 555aki jest optymalny model wsparcia dla poszczególnych grup osób będących w szczególnej sytuacji na rynku pracy, który powinien być wdrożony w nowej perspektywie programowej EFS?

Chcąc określić optymalny model wsparcia dla poszczególnych grup osób będących w szczególnej sytuacji na rynku pracy, należy przede wszystkim odnieść się do potrzeb poszczególnych grup docelowych. W tym przypadku warto odwołać się do wiedzy pracowników PUP, którzy na co dzień pracują z osobami z poszczególnych grup.

W tabelach poniżej wskazano listę potrzeb i barier jakie stoją przed poszczególnymi grupami objętymi badaniem.


Wykres 35. Najważniejsze potrzeby różnych grup docelowych wg beneficjentów

Kobiety



Osoby młode



Osoby starsze


Niepełnosprawni


Długotrwale bezrobotni



Źródło: Badanie CAWI z PUP [n=19]

Jak widać, problemy te różnią się w sposób istotny, w związku z czym odmienne powinno być podejście do ich rozwiązania.

Kilkoro respondentów udzieliło kilku użytecznych rekomendacji dotyczących modyfikacji aktualnie istniejącego i realizowanego w ramach PO KL systemu wsparcia.

Po pierwsze wsparcie powinno zakładać wkład własny wspieranych osób, dzięki czemu poczują one, że nie tylko dostają coś za darmo, ale też dają coś od siebie (nie muszą to być pieniądze):




Podstawowa rzecz, która jest absolutnym błędem, to to, że osoby dostają ofertę zupełnie bez wkładu własnego. Nie mówię nawet o pieniądzach. Bo złotówka przysłowiowa zmienia zupełnie nastawienie osób do rzetelności uczestnictwa w projekcie i do świadomych wyborów. […] Żeby te osoby były zobligowane do tego, że uczestnictwo w projekcie prowadzi do tego, że jakaś część zadań jest przez niego realizowana w wolontariacie na rzecz innych osób. To buduje inną postawę, a jednocześnie daje jakieś takie poczucie wkładu własnego.

Po drugie, oferta projektowa powinna być w większym stopniu zindywidualizowana. Ta z kolei powinna opierać się na dobrej diagnozie społecznej zawierającej również dane dotyczące bieżącego zapotrzebowania na rynku pracy.

Wreszcie – po trzecie – większą wagę powinno przykładać się do – używając terminologii unijnej - „targetowania” grup odbiorców wsparcia. Tak mówiła o tym jedna z respondentek:


Niekoniecznie wszystkie [grupy] się powinno łączyć w ramach danego projektu. Moim zdaniem co innego [...] osoby które wychodzą z zakładów karnych a co innego samotne matki powracające na rynek pracy czy w ogóle wchodzące po raz pierwszy. Różne są sytuacje. Czyli najbardziej takie projekty szyte na miarę.

W przypadku określenia modelu (czy też schematu) wsparcia poszczególnych grup objętych interwencją można się oprzeć o opinię jednego z ekspertów, który określił go następująco:



- kobiety powracające na rynek pracy po okresie opieki nad dzieckiem muszą mieć zapewnione wsparcie w dalszej opiece. Oczywistym wyborem są żłobki i przedszkola, jednak w praktyce są one niedostępne poza większymi ośrodkami, zatem należałoby rozważyć wsparcie np. w formie zatrudnienia niań (dla kilku dzieci) czy wspierania zakładania mini-przedszkoli,

- dla osób zwolnionych z więzienia zaproponowałem wcześniej etap przejściowy w więzieniu półotwartym połączony z aktywnym poszukiwaniem pracy i dawaniem się poznać potencjalnym pracodawcom,

- osoby bez kwalifikacji powinny być diagnozowane pod kątem faktycznych powodów nieosiągania sukcesów (np. poziomu intelektualnego, problemów emocjonalnych, trudności w poszukiwaniu pracy, alkoholizmu, etc.). We współpracy z pomocą społeczną konieczne byłoby zorganizowanie wsparcia psychologicznego, prawnego lub instytucjonalnego,

- osoby długotrwale bezrobotne mają szansę wyłącznie w przypadku wsparcia przez instytucje typu CIS i przy wzroście zapotrzebowania na rynku pracy. W innym wypadku konieczna jest precyzyjna selekcja osób i znaczące jednostkowe wsparcie dla uzyskania efektu,

- dla osób niepełnosprawnych fizycznie i lub niepełnosprawnych ze względu na zaburzenia psychiczne warte rozważenia jest tworzenie stanowisk pracy zdalnej i dofinansowanie wyposażenia w sprzęt komputerowy i dostęp do Internetu,

- bezrobocie osób w wieku do 25 lat oznacza najczęściej, że konieczna jest modyfikacja systemu kształcenia w porozumieniu z lokalnymi władzami oraz pracodawcami – w tym wypadku rozpoznanie rynku i diagnoza są istotne, o ile nawiąże się partnerstwo a strony zobowiążą się do wdrożenia zmian wynikających z diagnozy potrzeb rynku pracy.

Wskazane rekomendacje odpowiadają niemal w całości na występujące w poszczególnych grupach bariery i potrzeby.

Pojawiły się również opinie, iż priorytetowo traktowane powinny być programy wsparcia rozwijające zatrudnienie pozasezonowe a także pracę zdalną – w przypadku niepełnosprawnych oraz bezrobotnych z wykształceniem średnim i wyższym.

Na najwyższym poziomie ogólności, zdaniem większości badanych, niewskazane jest sztywne zawężanie grup docelowych wsparcia – model powinien zakładać ścieżkę: od diagnozy faktycznych przyczyn bezrobocia, przez rozwiązanie problemów bezrobotnego (nawet zindywidualizowane), po dobór rozwiązań (np. szkoleń, stażu) zgodnych z zapotrzebowaniem rynkowym. Zindywidualizowane, kompleksowe podejście powinno przeważać nad masowym, pobieżnym wsparciem, jak wskazuje ekspert:


W większym stopniu kładłbym nacisk na uzyskiwanie sukcesu pojedynczych osób niż masowe, ale mniej intensywne i ukierunkowane na efekty działania.

Oczywiście podejście takie nie sprzyja szybkiej realizacji wskaźników programowych i powoduje rozdrobnienie projektów, co z punktu widzenia Instytucji Zarządzającej programem nie jest zjawiskiem korzystnym. Z drugiej strony wydaje się, iż obecna formuła projektów „masowych” jest już wyczerpana (o czym świadczą problemy z rekrutacją uczestników i ich niechęć do udziału w projektach).

Kolejną kwestią dotyczącą ogólnie rozumianego modelu wsparcia, jest kwestia kompleksowości projektów. W opinii dużej części respondentów badania, projekty dla osób w szczególnie niekorzystnej sytuacji były zdecydowanie zbyt krótkie. Nie pozwalało to na realizację faktycznie kompleksowych projektów, które mają szansę na dokonanie faktycznej zmiany społecznej. Zwłaszcza dotyczy to zmiany postaw osób w szczególnie niekorzystniej sytuacji, które w większości przypadków wymagają wsparcia wykraczającego poza „standardowy” zestaw.


Wzmacniać trzeba na różnych polach te osoby. Druga rzecz: nie pozostawianie ich samym sobie nawet jak już znajdą to zatrudnienie bo to jest „clue” głównie tych projektów, żeby im znaleźć zatrudnienie, możliwie pomóc w uzyskaniu pracy, nie zostawiać ich, one powinny być rozciągnięte w czasie również na okres kiedy ta osoba już pracuje i jakieś formy wsparcia powinny być przewidziane, zaplanowane w trakcie tego, czy nawet co jakiś czas jakieś cykliczne spotkanie, nie wiem, z doradcą czy z psychologiem z którym się współpracowało. Żeby on mniej więcej się orientował czy jest wszystko OK, czy coś się dzieje złego z tą osobą.

Ostatnim zagadnieniem związanym z określeniem optymalnego modelu wsparcia dotyczy kwestii indywidualizacji wsparcia i związanych z tym konsekwencji.




Niekoniecznie wszystkie się powinno łączyć w ramach danego projektu. Moim zdaniem co innego tak jak rozmawialiśmy, osoby które wychodzą z zakładów karnych, a co innego samotne matki powracające na rynek pracy czy w ogóle wchodzące po raz pierwszy. Różne są sytuacje. Czyli najbardziej takie projekty szyte na miarę.

Jednak aby takie „szyte na miarę” projekty sprawdzały się w praktyce, potrzebna jest również pewna elastyczność na etapie realizacji. Biorąc pod uwagę szybko zmieniające się uwarunkowania na rynku pracy, projektodawcy powinni mieć szersze pole manewru w zakresie zmian w projekcie, zwłaszcza, iż rekomendowaną formą realizacji projektu są projekty kompleksowe, o dłuższym okresie realizacji.


1   ...   10   11   12   13   14   15   16   17   18


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna