Oddział fizjoterapii II wydziału lekarskiego warszawskiego Uniwersytetu Medycznego



Pobieranie 1.67 Mb.
Strona4/22
Data07.05.2016
Rozmiar1.67 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   22

OŚRODKOWY UKŁAD NERWOWY

NARZĄDY ZMYSŁÓW


Czaszka – nerwy czaszkowe. Mózgowie i podział. Opony mózgowia – budowa ogólna. Rdzeń kręgowy – budowa ogólna. Pień mózgu.

Kresomózgowie – komora boczna. Międzymózgowie. Komora III. Podział czynności kory mózgowej. Płyn mózgowo-rdzeniowy. Śródmózgowie.


Most. Drogi czuciowe. Drogi wstępujące rdzenia kręgowego, droga wzrokowa, słuchowa, smakowa, węchowa.


Rdzeń przedłużony. Drogi zstępujące. Układ piramidowy, pozapiramidowy, przedsionkowy, czynność móżdżku.


Oko – budowa oka: rogówka, twardówka, naczyniówka, siatkówka. Oczodół mięśnie gałkoworuchowe. Narząd słuchu i równowagi: ucho zewnętrzne, ucho środkowe-jama bębenkowa, ucho wewnętrzne – błędnik kostny i błoniasty.




Repetytorium tematyczne. Kollokwium.

TUŁOWIE


Budowa szyi. Przestrzenie międzypowięziowe. Główne pęczki naczyniowo-nerwowe. Tętnica szyjna wspólna i jej podział. Żyła szyjna wewnętrzna.

Grzbiet. Okolice grzbietu. Kark. Powięź piersiowo-grzbietowa. Grupy mięśni grzbietu i karku, przyczepy, czynność.


Warstwowa budowa ściany klatki piersiowej. Mięśnie klatki piersiowej Przestrzeń między żebrowa. Nerwy i naczynia międzyżebrowe. Przepona: przyczepy, budowa, unerwienie


Mięśnie brzucha: mięsień prosty, mięśnie skośne, mięsień poprzeczny. Mięsień czworoboczny lędźwi. Mięsień biodrowo-lędźwiowy. Dno miednicy. Miejsca zmniejszonej oporności. Kanał pachwinowy. Kanał udowy.



Repetytorium tematyczne. Kollokwium.





KOŃCZYNA GÓRNA


Mięśnie obręczy kończyny górnej: Mięsień podgrzebieniowy, nadgrzebieniowy, podłopatkowy, stożek rotatorów. Mięsień naramienny. Jama pachowa. Splot ramienny. Tętnica i żyła pachowa.

Mięśnie ramienia i przedramienia. Mięsień dwugłowy i trójgłowy ramienia. Mięsień kruchoramienny i ramienny. Dół łokciowy. Powrózek naczyniowo-nerwowy ramienia. Powrózki naczyniowo-nerwowe przedramienia.


Budowa ręki. Mięśnie kłębu i kłębiku. Mięśnie glistowate i międzykostne. Topografia ścięgien zginaczy. Kanał nadgarstka. Unerwienie i unaczynienie ręki.




Repetytorium tematyczne. Kollokwium.

KOŃCZYNA DOLNA


Mięśnie obręczy kończyny dolnej. Mięśnie pośladkowe, mięśnie rotatory stawu biodrowego. Splot lędźwiowo-krzyżowy. Nerw kulszowy. Nerwy pośladkowe. Nerw udowy. Nerw zasłonowy. Nerwy czuciowe. Otwory kulszowe większy i mniejszy. Mięsień biodrowo-lędźwiowy.

Mięśnie uda. Grupa przednia. Grupa tylna. Grupa przywodzicieli. Naczynia udowe. Kanał przywodzicieli. Dół podkolanowy. Naczynia podkolanowe. Gałęzie nerwu kulszowego. Mięśnie goleni. Mięśnie strzałkowe. Grupa przednia. Grupa tylna.


Budowa stopy. Luki podłużne i poprzeczne. Mięśnie stopy. Naczynia stopy.




Repetytorium tematyczne. Kollokwium.

KOMISY



Efekty kształcenia (umiejętności i kompetencje)
Po zakończonym kursie anatomii prawidłowej student powinien:

  • znać mianownictwo anatomiczne polskie, łacińskie i angielskie

  • nazwać, opisać budowę, topografię i rozwój wszystkich struktur wypreparowanych w prosektorium,

  • znać czynność tkanek i narządów w warunkach prawidłowych oraz zależność pomiędzy budową i czynnością narządu,

  • umieć zidentyfikować i określić właściwą nazwę prawidłowej struktury anatomicznej na zdjęciach rentgenowskich, obrazach USG, TK, MR i endoskopowych,

  • przeprowadzić analizę ruchów wykonywanych w poszczególnych stawach

  • opisać podstawy anatomiczne uszkodzenia nerwów i ośrodków nerwowych,

  • znać stosunki topograficzne narządów, zmienność ich budowy, odmiany i wyciągać z tego własne wnioski,

  • umieć określić granice narządów i rzuty ważnych elementów ( np. zastawek serca ) na powierzchnię ciała,

Ocenić różnicę między obrazem prawidłowym i patologicznym posługując się różnymi poznanymi metodami, głównie badaniami przyżyciowymi.

Efekty kształcenia

w zakresie wiedzy student

- zna mianownictwo anatomiczne w języku polskich , łacińskim

- zna budowę ciała ludzkiego w podejściu topograficznym (kończyna górna i dolna, klatka piersiowa, brzuch, miednica, grzbiet, szyja, głowa) oraz czynnościowym (układ kostno-stawowy, układ mięśniowy, układ krążenia, układ oddechowy, układ pokarmowy, układ moczowy, układy płciowe, układ nerwowy i narządy zmysłów, powłoka wspólna);

- zna topografie narządów, naczyń i nerwów oraz ich rzuty na powierzchnie ciała

- zna miejsca obmacywania tętna, pni nerwowych, narządów wewnętrznych grup mięśniowych, kości i stawów

- zna obrazy struktur anatomicznych na preparacie oraz w ikonografii anatomiczno medycznej

-zna podstawy prowadzenia badań naukowych w zakresie anatomii

w zakresie umiejętności student:

- wyjaśnia anatomiczne podstawy badania przedmiotowego;

-wnioskuje o relacjach między strukturami anatomicznymi na podstawie przyżyciowych badań diagnostycznych, w szczególności z zakresu radiologii (zdjęcia przeglądowe, badania z użyciem środków kontrastowych, tomografia komputerowa oraz magnetyczny rezonans jądrowy);

- posługuje się w mowie i piśmie mianownictwem anatomicznym;

- rozumie i posługuje się obrazami struktur anatomicznych uzyskanymi z preparatów, badań obrazowych i przedstawionych w ikonografii anatomiczno-medycznej

- analizuje biomechanikę stawów

- potrafi znaleźć miejsca obmacywania tętna na ciele ludzkim, miejsca powierzchownego przebiegu pni nerwowych i typowe punkty kostne

- rozpoznaje podstawowe struktury anatomiczne, których praktyczna znajomość stanowi niezbędny składnik umiejętności lekarza na preparatach i modelach anatomicznych w co najmniej 90%

- rozpoznaje pozostałe struktury anatomiczne na preparatach modelach i w obrazach USG, TK, MR, RTG, w co najmniej 65%

- potrafi zaplanować proste badanie naukowe w zakresie anatomii




Metody oceny pracy studenta/ Forma i warunki zaliczenia:
Warunkiem zaliczenia semestru, roku i dopuszczenia do egzaminu z Anatomii jest czynny udział w wykładach i ćwiczeniach oraz uzyskanie zaliczenia z każdego tematu ćwiczeń oraz kolokwiów.

UWAGA ! - Aby w pełni wykorzystać czas ćwiczeń student obowiązany jest przychodzić na zajęcia przygotowany teoretycznie z aktualnego materiału oraz obowiązuje znajomość materiału ze wszystkich poprzednio odbytych ćwiczeń.

W celu weryfikacji przygotowania studentów na każdych ćwiczeniach zdają oni krótki sprawdzian pisemny w indywidualnym zeszycie sprawdzianów , wydawanym przez asystenta w trakcie ćwiczeń. Aby zaliczyć semestr trzeba zdać 60% sprawdzianów . Zaliczenie wszystkich sprawdzianów z danego cyklu pozwala na zdobycie dodatkowych 5 pkt. do kolokwium

Materiał podzielony jest na 5 cykli tematycznych:

Osteologia i Anatomia Jam Ciała

Ośrodkowy Układ Nerwowy i Narządy Zmysłów

Tułowie

Kończyna górna



Kończyna dolna

Cykl tematyczny kończy się teoretycznym kolokwium testowym i praktycznym.

Z każdego kolokwium testowego (40 pytań - 1min na pytanie) można uzyskać 40p.Tym samym z kolokwiów teoretycznych można uzyskać 200 pkt. w ciągu roku akademickiego + 25 pkt. za sprawdziany ćwiczeniowe

W trakcie każdego kolokwium praktycznego należy rozpoznać 20 struktur oznaczonych wskaźnikami z numerem(szpilka) Ocena za jedną”szpilkę” 0, 1 lub 2pkt. Czas na rozpoznanie 30 sek. Tym samym można uzyskać 40p.Tym samym z kolokwiów teoretycznych można uzyskać 200 pkt. w ciągu roku akademickiego

Kolokwium odbywa się dla wszystkich studentów danego rzutu na początku ćwiczeń. Z chwilą rozpoczęcia kolokwium brak wstępu na sale prosektoryjną. Osoby spóźnione tracą termin.

3. Do zaliczenia kursu anatomii i dopuszczenia do egzaminu niezbędne jest zdobycie z kollokwiów łącznie 130 pkt za kolokwia teoretyczne i 130pkt za kolokwia praktyczne .

Można być nieobecnym lub nie zaliczyć nie więcej niż jednego kollokwium teoretycznego testowego i praktycznego. Usprawiedliwienie nieobecności nie jest konieczne.

Osoby które w pierwszym lub drugim semestrze zaliczyły mniej niż 60% sprawdzianów przygotowania studenta do ćwiczeń testowe podchodzą w końcu maja do dopuszczającego kolokwium testowego z całości materiału
Osoby które uzyskały mniej niż 130pkt za kolokwia teoretyczne testowe lub nie zaliczyły więcej niż jednego kollokwium podchodzą w końcu maja do dopuszczającego kolokwium testowego z całości materiału.

Poziom zaliczenia 65% - jest to termin ostateczny.

Osoby które uzyskały mniej niż 130p za kolokwia praktyczne lub nie zaliczyły więcej niż jednego kollokwum podchodzą w końcu maja do dopuszczającego kolokwium praktycznego z całości materiału. Warunek pomyślnego zaliczenia to: zaliczenie pkt. bazowych i uzyskanie w łącznej punktacji 65% . Jest to termin ostateczny.
Nie spełnienie powyższych warunków oznacza nie zaliczenie roku i niedopuszczenie do egzaminu.
Egzamin z Anatomii odbywa się w sesji letniej i składa się z części praktycznej (szpilki) i teoretycznej - testowej. Warunkiem zdania egzaminu jest pozytywne zaliczenie obu części. Nie zaliczenie jednej części praktycznej lub teoretycznej oznacza ocenę niedostateczną z całości egzaminu.

Aby zaliczyć egzamin praktyczny należy uzyskać 76 pkt na 120 z całości egzaminu. Egzamin teoretyczny składa się ze 120 pytań. Aby go zaliczyć należy uzyskać co najmniej 76 pkt. Suma punktów z egzaminu praktycznego i teoretycznego określa ocenę wg. następującej skali: 152-169 – dostateczny,

170-187 – dość dobry, 188 205 – dobry 206 223 – ponad dobry, 224-240 – bardzo dobry.
Egzamin w terminie „0”: po przekroczeniu 180 pkt. z kolokwiów praktycznych i 190 pkt. z kolokwiów teoretycznych student może zdawać egzamin ustny w terminie wcześniejszym. Jest on równoznaczny z pierwszym terminem egzaminu w sesji. W przypadku jego nie zdania termin II wyznaczany jest w sesji poprawkowej w trybie zwykłym (test i szpilki)
Termin poprawkowy jest wyznaczony w sesji jesiennej.

Osoby, które w I terminie zaliczyły uzyskały wystarczającą do zaliczenia liczbę punktów z jednej części egzaminu w II terminie zdają jedyne część niezliczoną.

Osoby, które zaliczyły wszystkie kollokwia na co najmniej 80%, mogą zdawać egzamin w tzw. terminie zerowym u kierownika Zakładu lub innego wyznaczonego egzaminatora. Będzie to egzamin ustny.


Literatura podstawowa:
Podstawy Anatomii Człowieka W.Woźniak Wyd. Med. Wrocław

Anatomia Człowieka W.Sylwanowicz (ostatnio wydany pod red. Sokołowskiej-Pituchowej)

Zarys Anatomii Człowieka A. Krechowiecki, F.Czerwiński


Literatura uzupełniająca:

1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   22


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna