Omówić etymologię pojęcia logistyka oraz podać i uzasadnić definicję



Pobieranie 195.06 Kb.
Strona2/4
Data28.04.2016
Rozmiar195.06 Kb.
1   2   3   4

Czwarta faza (od r. 1987 do chwili obecnej) to logistyka jako potencjał wzrostu wydajności i korzyści ekonomicznych, zintegrowanego zarządzania, rozwój zintegrowanych strategii logistycznych (poziomych i pionowych), powiązań logistycznych, internacjonalizacja(globalizacja) struktur i działań logistycznych. Eurologistyka. Rozwój systemów informatycznych jako instrumentów sterowania procesami logistycznymi.





  1. Podać przyczyny i scharakteryzować rozwój logistyki w Polsce

W Polsce logistyka znalazła uznanie i zaznaczyła intensywny rozwój dopiero na przełomie lat 70’ i 80’. Uświadomiono sobie konieczność zdecydowanego usprawnienia gospodarki, realizowanej w warunkach gry rynkowej. Logistyka- jako dyscyplina wiedzy- stanowi w tej sytuacji nową i racjonalna przesłankę do realizacji tak postawionego zadania.

Stało się tak ponieważ: (1)nastąpiło przejście od gospodarki nakazowo-rozdzielczej do rynkowej, co oznacza zmianę rynku producenta na rynek nabywcy; (2)powstała konkurencja, która się nasila w zakresie rodzaju, ilości, jakości i ceny produkcji oraz usług; (3)nastąpiła konieczność obniżki kosztów; (4) wprowadzono nowoczesne systemy zarządzania; (5) pojawiła się konieczność integracji, która tworzy warunki do lepszego wykorzystania potencjału i osiągania wyższych efektów finansowych

Znaczący wpływ na rozwój miały także takie przedsięwzięcia jak:


      1. Powołanie w akademiach ekonomicznych kierunków i katedr logistyki

      2. Powołanie Polskiego Towarzystwa Logistycznego

      3. Wykorzystanie przez naukę i praktykę dorobku kilku międzynarodowych sympozjów poświeconych logistyce

      4. Badania naukowe i bogaty dorobek teoretyczny polskich uczonych w dziedzinie logistyki

      5. Osiągnięcia wdrożeniowe praktyki




  1. Scharakteryzować podmiot i przedmioty logistyki jako dziedziny naukowej

Przedmiotem badań są materiały, środki, części, zespoły, podzespoły, towary, produkty itp., stanowiące materialna treść przepływu strumienia w łańcuchu logistycznym a także: usługi, informację, komunikacje oraz środki pieniężne.

Podmiot badań jest w postaci kierownictw przedsiębiorstw, zakładów, firm; kierownictw komórek logistycznych; kierownictw baz logistycznych; kierownictw komórek funkcjonalnych w przedsiębiorstwie oraz stanu osobowego realizującego zadania logistyczne


  1. Omówić rolę i znaczenie logistyki w osiąganiu efektywności ekonomicznej przedsiębiorstw,(przytoczyć przykład)

Miarą osiągnięcia efektywności ekonomicznej przedsiębiorstwa jest zapewnienie płynności finansowej oraz maksymalnie wysokich dochodów. Aby przedsiębiorstwo przynosiło zyski muszą być spełnione takie czynniki jak:

    • Właściwe zarządzanie.

    • Nowoczesna technologia produkcji, sprzęt.

    • Wykwalifikowana załoga.

    • Optymalne warunki produkcji oraz dystrybucji towaru.

Logistyka obejmuje planowanie koordynację i sterowanie przepływami materiałów i produktów oraz przepływami i informacji od dostawców w celu zaspokojenia oczekiwań klientów i uzyskania pożądanych efektów.

Zadania logistyki w przedsiębiorstwie jest m.in.:



  1. Przyjmowanie zamówień i ich koordynacja

  2. Planowanie produkcji

  3. Zabezpieczanie zsynchronizowanego z produkcją zaopatrzenia w materiały niezbędne do jej realizacji

  4. Kontakty z dostawcami i prowadzenie negocjacji

  5. Realizowanie zakupów

  6. Organizacja dostaw, transport

  7. Gospodarka magazynowa – optymalizowanie stanów

  8. Administrowanie bazami produktów

  9. Nadzorowanie dostaw produktów do klienta.

Rola logistyki:

  • Wyznaczenie celów i podejmowanie decyzji odnoszących się do organizacji jako całości, tak aby funkcjonowanie przedsiębiorstwa było sprzężonym ciągiem procesów od zamówienia na produkty przez planowanie ich wytworzenia, zakupy niezbędnych materiałów, aż po dystrybucje.

  • Analiza zagrożeń ze strony konkurencji i środowiska, które mogą istotnie wpływać na efektywność procesów.

  • Pozyskiwanie i utrzymywanie klientów, podporządkowanie im celom związanym z obsługą.

Przykład

A) Ofensywa Napoleona lub Hitlera na wschód Europy nie powiodła się gdyż zawiodło zabezpieczenie wojsk – w tym cała logistyka.

B) przygotowanie armii Nato do ataku na Irak w I połowie lat 90-tych miało za zadanie stworzenie optymalnych warunków do prowadzenia działań przez lotnictwo i wojska lądowe. O powodzeniu w bitwie w poważnym stopniu zadecydowały służby logistyczne oraz oddziały zabezpieczające.


  1. Scharakteryzować miejsce logistyki w przedsiębiorstwie

Obszar działań logistyki powinien obejmować przedsięwzięcia, zadania i prace w zakresie:

  1. Współudziału w zarządzaniu przedsiębiorstwem poprzez planowanie, organizowanie i kontrolowanie wszelkiej działalności logistycznej.

  2. Zapewnienie środków i materiałów niezbędnych do uruchomienia i utrzymania ciągłości produkcji ( surowce, półfabrykaty, energia, środki ochronne ).

  3. Dystrybucji ( transport, magazynowanie, pakowanie, księgowość ).

  4. Marketing ( ceny, zbyt towaru, obsługa klienta, reklama ).

  5. Komunikacja międzyludzka ( informatyka, telekomunikacja, kontakt osobisty, poczta ).




  1. Omówić cel i zadania logistyki w przedsiębiorstwie

Celem logistyki jest zapewnienie optymalnych warunków funkcjonowania przedsiębiorstwa dla osiągnięcia maksymalnych efektów ekonomicznych przy minimalnych nakładach oraz zagwarantowanie sprawnego przepływu towarów od producenta do konsumenta.

Zadania logistyki: (1) koordynacja przepływu surowców, materiałów i wyrobów gotowych do konsumentów, (2) minimalizacja kosztów tego przepływu, (3) podporządkowanie działalności logistycznej wymogom obsługi klienta


  1. Wymienić i krótko scharakteryzować japońskie zasady logistyki

Kaizen

Keiretsu. Struktury Keiretsu-podstawy rozwoju rozwiązań logistycznych- to układy grupowe, które przejawiają się we wszystkich aspektach działalności ludzkiej.

W aspekcie działalności ekonomicznej, Keiretsu polega nie tylko na dążeniu do zachowania harmonii i zgody stosunkach tolerancji w stosunkach między pracownikami, ale przede wszystkim na tworzeniu związków i współdziałania pomiędzy firmami. Cechą charakterystyczną tych struktur jest to, że poszczególne grupy Keiretsu są powiązane ze sobą udziałami kapitałowymi, systemem bankowym oraz wspólnymi systemami zakupów i dystrybucji.



Kanban. W języku japońskim oznacza „kartę” lub „etykietę”. Sensem istnienia tej zasady są karty zapotrzebowania i produkcji. Karty te zawierają szereg niezbędnych informacji, dzięki którym mogą być łączone poszczególne miejsca i fazy produkcji. Informacje znajdujące się na kartach pozwalają w sposób zdecentralizowany sterować produkcją powtarzalną, opartą na regułach samosterowalności. Informacje te mogą dotyczyć:

  • liczby elementów(wyrobów), które mają być wyprodukowane,

  • identyfikacji części, typów pojemników, liczby standardowych pojemników,

  • miejsca wytworzenia i zużycia,

  • miejsca składowania.

System Kanban –jako zasada- jest wykorzystywany w produkcji masowej i zabezpiecza duże serie, które charakteryzuje pełna normalizacja części i fizycznych ciągów komunikacyjnych między miejscami nadania(wytworzenia, wykonania) a miejscami odbioru(wykorzystania).

Zaletą systemu Kanban jest to, że umożliwia sterowanie produkcją dostawców oraz stanem magazynów i uzupełnianiem zapasów w strefie montażu. Ponadto umożliwia utrzymanie niskich stanów magazynowych oraz eliminuje specyfikacje dostawcze i zamówienia

Stosowanie zasady Kanban przynosi określone korzyści, do których się zalicza:


  • skrócenie czasu przebiegów przez przyśpieszenie przepływu materiałów;

  • wzrost produktywności pracy;

  • redukcje powierzchni produkcyjnych i magazynowych;

  • redukcję zapasów;

  • ograniczenie nadprodukcji;

  • minimalizację przepływu informacji i dokumentów;

  • eliminację niepewnego planowania terminów;

  • redukcje kosztów wiązania kapitału.

Just-In-Time

TQM(Total Quality Management) – kompleksowe zarządzanie jakością. Zasada TQM jest pochodną systemów Kaizen i stanowi podstawę podejmowania skutecznej koncepcji kompleksowego zarządzania jakością.

TQM cały swój wysiłek stawia na jakość, wokół której kompleksowość „Total” odnosi się do integracji wszystkich współpracowników.


Kompleksowość tę charakteryzują następujące czynniki:

  • każda czynność w przedsiębiorstwie wpływa na jakość działania;

  • wszyscy współpracownicy są odpowiedzialni za jakość produktu i usług;

  • wszyscy współpracownicy Włączają się aktywnie do rozwiązywania problemów związanych z jakością;

  • pełne wykorzystanie specyficznej wiedzy i zaangażowania współpracowników;

  • pracownicy znają wpływ swojej pracy na jakość produktu końcowego i jakość świadczonej usługi.

Quality”, w koncepcji TQM jest orientacją jakościową także na klienta, którą charakteryzują czynniki:

  • klient i jego oczekiwania wobec produktu i działalności usługowej znajdują się w centrum pojmowania i kształtowania jakości;

  • oczekiwania klientów są zróżnicowane;

  • jakość obejmuje wszystkie rodzaje korzyści prowadzące do zadowolenia lub do rozwiązania problemu od strony klienta;

  • czynnikami determinującymi jakość są zarówno procesy produkcji, jak i wszystkie procesy usługowe związane z produktem;

  • funkcjonalne aspekty jakości oraz jej aspekty technologiczne są określone przez odczucia klientów.

Charakter TQM jako koncepcji zarządzania podkreśla „Management”. Ma to swoje odzwierciedlenie w traktowaniu polityki przedsiębiorstw w dziedzinie jakości jako swoisty podsystem zarządzania obejmujący cały zakres funkcjonalny zarządzania czyli: planowanie, organizowanie i kontrolę.

Podstawą do stosowania tej zasady są wymagania klientów, a kompleksowe zarządzanie jakością jest pełną realizacją oczekiwań klientów w sprawie jakości produktów i usług. Zarządzanie to obejmuje zarówno przepływ towarów jak i informacji.

Zasada TQM prowadzi logistykę do doskonałości, której warunkiem jest spełnienie następujących kryteriów:


  1. partnerstwo z klientami;

  2. partnerstwo z dostawcami;

  3. planowanie długoterminowe;

  4. integracja funkcji przedsiębiorstwa;

  5. postęp technologiczny;

  6. mobilizacja personelu;

  7. zintegrowany system informacji;

  8. wskaźniki jakości .

MRP (Material Requirement Planning) – system sterowania i planowania produkcji. Są dwa systemy MRP: I oraz MRP II.

System MRP I obejmuje aktualne zlecenia klientów oraz prognozowanie zapotrzebowania na wszystkich szczeblach procesu produkcji w celu osiągnięcia redukcji.

System MRP II obejmuje ponadto planowanie potrzeb i możliwości wykorzystania potencjału i zdolności produkcyjnej oraz uwzględnia wszystkie niezbędne w procesie produkcji zasoby i przedsięwzięcia determinujące planowy rozwój i optymalne wykorzystanie zdolności kierowania i transformacji wartości.

W ten sposób system MRP stał się zorientowaną na rynek i konsumenta metodą planowania i sterowania, która włącza cały łańcuch logistyczny do procesu planowania ukierunkowanego na zbyt.

Na tej podstawie przedsiębiorstwo może planować i realizować produkcje, biorąc za podstawę prognozy popytu. W ten sposób powstaje siec zleceń silnie związana z planem. W tym sensie system MRP II jest rozumiany jako system obejmujący skoordynowane planowanie w sferze zaopatrzenia , produkcji, zbytu, itp., a wiec dziedzin i sfer odpowiedzialności logistycznej.


  1. Omówić znaczenie zasady Just-In-Time w działalności logistycznej

Zasada Just-In-Time określa organizację wytwarzania, w której w fazie projektowania należy przewidzieć wszelkie potrzeby dotyczące produkcji, aby spełnić każde życzenie klienta, przy minimalnym koszcie. Celem zasady Just-In-Time jest przygotowanie produktów i usług przez odpowiednie planowanie, sterowanie i kontrolę wszystkich strumieni materiałów i informacji, z uwzględnieniem kryteriów ekonomiczno-rynkowych, tzn. bez strat czasowych i materiałowych, unikając marnotrawstwa w zakresie czynnika ludzkiego i energii, dostosowując się jednocześnie do życzeń klientów. Życzenia te mogą dotyczyć ilości wyrobu, jego jakości oraz czasu dostarczenia lub odbioru, serwisu itp. Do sprawnego funkcjonowania zasady Just-In-Time konieczna jest doskonała komunikacja informatyczna, zapewniająca optymalne warunki obiegu informacji.

Osiągniecie sukcesu w realizacji zasady Just-In-Time jest zależne od współrealizacji zasad wynikających ze struktur Keiretsu, ponieważ one są źródłem i podstawą silnych związków i ścisłej. Harmonijnej współpracy między dostawcami a producentami a dystrybutorami. Te pozytywne i oczekiwane przez wszystkie strony działania tworzą sprzyjające warunki do realizacji dostaw w logistycznym systemie Just-In-Time, który stawia przed dostawcami rygorystyczne wymagania pod względem:



  1. elastyczności,

  2. punktualności i częstotliwości realizacji zamówień,

  3. jakości obsługi posprzedażnej dostarczonych produktów.




  1. Rola i znaczenie zasady Kaizen w osiąganiu optymalnych efektów działalności logistycznej w przedsiębiorstwie

Kaizen umożliwia skuteczne wdrażanie do teorii i praktyki funkcjonowania przedsiębiorstw kolejnych nowoczesnych systemowych rozwiązań logistycznych.

Z tego tez względu Kaizen można uznawać za „zasadę zasad”, ponieważ tworzy podstawę wyjściową oraz wzór jak należy skutecznie doskonalić wszelka działalność każdego przedsiębiorstwa. Stanowi także trwały fundament, na którym można tworzyć nowe zasady logistyki, pozwalające optymalizować efektywność gospodarki na różnych szczeblach organizacyjnych funkcjonalnych.

Kaizen w języku japońskim oznacza „usprawnienie”, „doskonalenie”. Stąd zasadnicza treścią tej zasady jest dążenie wszystkich pracowników do ciągłego doskonalenia wszelkich aspektów działalności firmy.

Doskonalenie to dotyczy zarówno personelu kierowniczego (decyzyjnego) i zarządzającego (organizacyjnego) jak i personelu wykonawczego (produkcyjnego) we wszelkich sferach produkcji, zaopatrywania, dystrybucji i innych działach.

Zasada Kaizen jest bardzo precyzyjnie realizowana, co wynika z właściwego rozumienia przez japończyków znaczenia usprawnień i doskonalenia własnego zakładu oraz japońskiej filozofii głębokiego angażowania się wszystkich pracowników w stopniowe i ciągłe doskonalenie procesów gospodarczych swoich firm w celu uzyskania lepszych wyników. Realizacja tej filozofii powoduje, że jednym z priorytetowych obszarów zainteresowania pracowników jest usprawnianie procesów fizycznego przepływu towarów i towarzyszących im informacji w systemach logistycznych.

W porównaniu z gospodarką zachodnią zaletą japońskiej zasady jest stopniowe i systematyczne wprowadzania wszelkich udoskonaleń, gdyż:



  • daje lepsze i pewne efekty ekonomiczne,

  • zapewnia powszechny udział całego personelu w doskonaleniu (usprawnianiu) danej firmy,

  • nie pociąga za sobą znaczących nakładów finansowych.




  1. Wymienić i krótko scharakteryzować współczesne zasady logistyki

Celowość. Celem logistyki jest zapewnienie optymalnych warunków funkcjonowania przedsiębiorstwa dla osiągnięcia maksymalnych efektów ekonomicznych przy minimalnych nakładach. We wszystkich sferach działalności logistycznej (koncepcyjnej i praktycznej) dążyć do precyzyjnej realizacji podjętych przedsięwzięć, zadań i prac. Wszystko cokolwiek i ktokolwiek czyni w działalności logistycznej ma gwarantować pełne osiągnięcie celu logistyki.

Efektywność. Wszystko, co wiąże się z działalnością logistyczną, w sferze koncepcyjnej i praktycznej, musi być realizowane na poziomie gwarantującym najwyższą efektywność ekonomiczną. Dotyczy to wszystkich elementów łańcucha logistycznego widzianych przez pryzmat racjonalnych potrzeb materialnych i usług realizowanych we właściwym miejscu i czasie, zakładanej ilości oraz na odpowiednim poziomie jakościowym. Logistyka powinna stanowić podstawowy czynnik determinujący całą sferę zarządzania przedsiębiorstwem.

Kompleksowość. Całościowe ujecie zagadnień podczas rozwiązywania problemów logistycznych w sferze zarządzania na wszystkich szczeblach organizacyjnych zapewniających wysoka jego skuteczność oraz zakładaną efektywność ekonomiczną. Kompleksowe rozwiązanie problematyki zarządzania logistycznego w przedsiębiorstwie jest warunkiem powodzenia w praktycznym działaniu, stąd wszelkie aspekty procesów logistycznych powinny być ściśle związane z innymi dziedzinami funkcjonalnymi przedsiębiorstwa.

Elastyczność. Umiejętność dostosowania się systemu logistycznego do wszelkich zmian wynikających ze zmieniającego się otoczenia. Skuteczne, szybkie i efektywne reagowanie na wszelkie zaskakujące negatywne zmiany w realizowanych przedsięwzięciach logistycznych prowadzące do eliminacji zagrożeń niepowodzenia ekonomicznego. Zasada ta obejmuje także umiejętność wprowadzania do logistyki i stosowania nowych trendów oraz wniosków z badań naukowych.

Partnerstwo. Traktowanie wszystkich członków łańcucha logistycznego jako równorzędnych partnerów, od działalności których zależy końcowy efekt ekonomiczny każdego z nich. Taki stan osiąga się poprzez stwarzanie warunków do właściwych układów partnerskich polegających na rzetelności i pewności we wszelkim działaniu, uczciwości i prawdomówności, przychylnej elastyczności na zmiany, pełnej wymianie informacji, wzajemnej gwarancji bezpieczeństwa finansowego itp.

Współzależność. Wszystkie elementy składowe logistyki dobrze funkcjonują jedynie w ścisłym współdziałaniu ze sobą. Dotyczy to zarówno szeroko pojętego łańcucha logistycznego jak i oddzielnej logistyki w przedsiębiorstwie. Ponadto wszelka działalność kierownicza tj. planowanie, organizowanie, sterowanie i kontrolowanie muszą stanowić działania wzajemnie sprzężone i zależnie od siebie, gdyż tylko w takich warunkach mogą zapewniać optymalne funkcjonowanie logistyki.

Realność. Wszelka działalność logistyczna musi uwzględniać racjonalne rozwiązania koncepcyjne przedsiębiorstwa i łańcucha logistycznego, uwarunkowania wewnętrzne i zewnętrzne oraz musi być oparta na aktualnych ekonomicznych realiach rynku.


  1. Wyjaśnić pojęcia: łańcuch logistyczny, sieć logistyczna

Łańcuch logistyczny – zespól pewnej liczby jednostek( przedsiębiorstw i instytucji), które działają wspólnie w sposób zintegrowany w celu dostarczenia właściwego produktu we właściwe miejsce, we właściwym czasie, zachowując odpowiednia jakość przy możliwie najniższym koszcie.

Sieć logistyczna



  1. Scharakteryzować fazy przepływu strumieni rzeczowych w przedsiębiorstwie i wykazać ich wpływ na działalność logistyczną

Zintegrowane zarządzanie przepływami strumieni rzeczowych przez przedsiębiorstwo, opartych na decyzjach podejmowanych w wyniku przetwarzania strumieni informacyjnych, obejmuje 3 fazy:

    • zakup (zaopatrzenie),

    • produkcja

    • dystrybucja (zbyt)

Z punktu widzenia spojrzenia logistyki, procesy logistyczne w przedsiębiorstwie można rozpatrywać wg powyższych faz, nazywając je logistyką zaopatrzenia, logistyką produkcji czy też logistyką dystrybucji. Oddzielne rozpatrywanie i rozwiązywanie powyższych działań logistycznych w przedsiębiorstwie nie stoi w sprzeczności z integralnym podejściem do całości procesów logistycznych, umożliwiają głębszą analizę funkcjonowania tych procesów, a także zjawisk specyficznych występujących w poszczególnych, wyodrębnionych fazach. W przedsiębiorstwach możemy spotkać różne rozwiązania organizacyjne. W praktyce możemy spotkać rozwiązania scentralizowane, w których występuje jedno logistyczne centrum decyzyjne, zarządzające całym procesem przepływu strumieni rzeczowych w przedsiębiorstwie, ale możemy spotkać też modele zdecentralizowane, w których następuje podział funkcji decyzyjnych.


  1. Omówić kierunki przepływu strumieni rzeczowych i informacyjnych w przedsiębiorstwie i wykazać ich wpływ na projektowanie procesów logistycznych

W przedsiębiorstwie przemysłowym następuje transformacja zasileń. Uzyskane w wyniku tej transformacji wyroby są przesyłane do otoczenia. Informacje związane z transformacja zasileń płyną natomiast w kierunku przeciwnym. Ich źródłem jest rynek dostarczający informacji bezpośrednich bądź pośrednich, umożliwiających budowanie prognoz popytu. Informacje te stanowią sprzężenie zwrotne w stosunku do dystrybucji. Do właściwego sterowani przepływami strumieni rzeczowych nieodzowne są odpowiednie systemy informacyjne, wsparte techniką komputerowa.


  1. Omówić zasady projektowania struktur organizacyjno-produkcyjnych i uzasadnić ich potrzebę z punktu widzenia działalności logistycznej

W projektowaniu struktury produkcyjnej chodzi o ustalenie grup obejmujących określone stanowiska robocze, a także łączenie tych grup w specjalne komórki organizacyjne. Strukturę przepływu produkcji projektuje się natomiast z uwzględnieniem wyrobów, które mają być produkowane.

W projektowaniu struktury przepływu produkcji podstawową zasadą powinna być zasada jednokierunkowości przepływu strumieni materialnych. Pozwala na wy eliminowanie tzw. nawrotów i zbędnych cykli, jakie niepotrzebnie mogą powstać w kanałach logistycznych. Oprócz zbędnych kosztów taka sytuacja absorbuje czas i zajętość kanałów przesyłowych, co może wprowadzać destrukcję w całej sieci logistycznej. W dalszej konsekwencji prowadzi to do redukcji zatorów i przestojów w przepływach fizycznych, a tym samym do minimalizacji poziomu zapasów produkcji w toku.



Minimalizacja liczby kanałów logistycznych głosi konieczność redukowania liczby kanałów logistycznych do niezbędnego minimum, gwarantującego jednak pełne pokrycie potrzeb systemu produkcyjnego i odpowiednią płynność i rytmiczność wszelkich przepływów fizycznych.


  1. Pokazać rolę i charakterystykę tablicy krzyżowej w planowaniu przepływów strumieni rzeczowych

Tablica krzyżowa odzwierciedla przepływy oraz wejścia i wyjścia strumieni rzeczowych w odniesieniu do poszczególnych komórek organizacyjnych przedsiębiorstwa. Jednocześnie stanowi bilans tych przepływów. W poszczególnych polach tablicy krzyżowej podaje się wielkości dobowych przepływów (w tonach) z miejsc dostawy (wiersze) do miejsc odbioru (kolumny).


  1. Pokazać rolę i charakterystykę schematy Sankeya w planowaniu przepływów strumieni rzeczowych

Schemat Sankeya odzwierciedla przepływy oraz wejścia i wyjścia strumieni rzeczowych w odniesieniu do poszczególnych komórek organizacyjnych przedsiębiorstwa. Jednocześnie stanowi bilans tych przepływów. W schemacie Sankeya przedstawia się na ogół rzeczywiste odległości (w przyjętej skali), wielkości przepływów (masę)w podziale na surowce, wyroby gotowe itp. i powiązania transportowe.


  1. Przedstawić cel i omówić zadania logistyki zaopatrzenia

Celem logistyki zaopatrzenia jest maksymalne zaspokojenie potrzeb wszelkich potrzeb materiałowych przedsiębiorstwa po minimalnych logistycznych kosztach dostaw materiałowych.

Głównym zadaniem logistyki zaopatrzenia jest zapewnienie przedsiębiorstwu sprawnego zasilania we wszystkie materiały niezbędne do prowadzenia ciągłej i rytmicznej działalności gospodarczej.

Chodzi o zabezpieczenie czasowo-przestrzennej dostępności tzw. materiałów bezpośrednio produkcyjnych, tj. surowców, materiałów konstrukcyjnych, produktów i półfabrykatów, a także części zamiennych, podzespołów, modułów utrzymujących przedsiębiorstwo w stanie gotowości produkcyjnej.


  1. Źródła zaopatrzenia przedsiębiorstwa w materiały niezbędne do produkcji

Materiały mogą być pozyskiwane z dwóch zasadniczych źródeł:

- zamawiane bezpośrednio u producenta,

- nabywane na rynku zaopatrzeniowym.

Producentem niektórych materiałów może być macierzysty zakład. specjalizujący się w produkcji i dostawach zaopatrzeniowych, zresztą nie tylko na własne potrzeby.




  1. Przedstawić fizyczną drogę przepływu materiałów zaopatrzeniowych

W wyniku realizacji procesów zaopatrzeniowych wymienione materiały przepływają od dostawców wewnętrznych i zewnętrznych, działających na rynku materiałowym do magazynów zaopatrzeniowych przedsiębiorstwa.

Organizacja i realizacja fizycznego przepływu materiałów zaopatrzeniowych od dostawców do magazynów zaopatrzeniowych stanowi istotę logistyki materiałowej przedsiębiorstwa.

Liczba i wielkość magazynów zaopatrzeniowych jest zależna od wielkości przedsiębiorstwa, charakteru prowadzonej działalności gospodarczej i specyfiki procesów technologicznych. Przedsiębiorstwa mniejsze dysponują z reguły jednym uniwersalnym magazynem zaopatrzeniowym, obsługującym wszystkie procesy technologiczne. Przedsiębiorstwa duże - o skomplikowanej produkcji - posiadają określone ciągi magazynów zaopatrzeniowych, które tworzą pewne systemy gospodarki magazynowej.

Fizycznie, w zakres klasycznej logistyki materiałowej nie wchodzi bezpośrednie zaopatrywanie linii produkcyjnych, co ma miejsce w przypadku nowoczesnych technologii logistycznych opartych na zasadzie dostaw bezpośrednich, dokładnie na czas, w systemie Just in Time.




  1. Omówić zasadnicze fazy przepływów materiałów w przedsiębiorstwie i wykazać ich wpływ na działalność logistyczna

W sferze logistyki zaopatrzenia przedsiębiorstwa, w całokształcie procesów zaopatrzeniowych, wyodrębnia się trzy główne fazy przepływów materiałowych:

- dopływ (transport) materiałów zaopatrzeniowych i kooperacyjnych do przedsiębiorstwa,

-odbiór i składowanie tych materiałów w magazynach zaopatrzeniowych i związane z tym czynności manipulacyjne i magazynowe,

-organizację przepływu materiałów z magazynów zaopatrzeniowych do pierwszego stanowiska roboczego w procesie produkcyjnym.



  1. Omówić wymagania stawiane logistyce zaopatrzenia

Logistyka zaopatrzenia musi gwarantować:

- kompletność i jakość dostaw zaopatrzeniowych

- terminowość i rytmiczność dostaw,


  • niezawodność i sprawność łańcucha dostaw.




  1. Wymienić rodzaje służb zaopatrzeniowych i omówić ich rolę w sprawności działań logistycznych

Niezwykle złożone i bardzo odpowiedzialne zadania logistyki zaopatrzenia realizują specjalistyczne służby zaopatrzenia, które funkcjonują w sposób mniej lub bardziej formalny praktycznie w każdym przedsiębiorstwie.

Współcześnie duże znaczenie przywiązuje się do takiej organizacji dostaw, która minimalizuje poziom zapasów materiałowych, co oznacza konieczność precyzyjnego planowania dostaw w ściśle określonych terminach i w określonych ilościach.

Za planowanie i realizację procesów informacyjno-decyzyjmch w sferze zaopatrzenia odpowiedzialna jest służba zaopatrzenia w skład której wchodzą także specjalistyczne komórki informatyczne i badań marketingowych.

Wykonawstwem fizycznych procesów zaopatrzenia zajmują się służby transportowe i magazynowe przedsiębiorstwa (jeśli takie występują).

W rozwiniętych przedsiębiorstwach grupę szeroko rozumianych logistycznych służb zaopatrzenia tworzą:

- specjalistyczne komórki marketingu zaopatrzenia,

- komórki ekonomiczno-finansowe łączone z komórkami

informatycznymi.

- komórki spedycyjno-transportowe,

- komórki magazynowe.

Koordynacją działalności wszystkich logistycznych służb zaopatrzeniowych zajmuje się centralnie organ kierowniczy tych służb, zaliczany przeważnie do składu kierownictwa przedsiębiorstwa'".




  1. Omówić rolę i znaczenie procesów informacyjnych w logistyce zaopatrzenia

Sprawny przepływ fizycznych procesów zaopatrzeniowych warunkują adekwatne procesy informacyjne, które - najogólniej - obejmują:

- zbieranie, weryfikowanie i gromadzenie informacji wejściowej.

- selekcję, przetwarzanie i zobrazowanie informacji operatywnej.

- dystrybucję i edycję informacji planistycznej, wykonawczej.

Informacje te dzielą się na informacje względnie stale oraz bieżące informacje operatywne. Do zbioru danych względnie stałych należą:

- baza indeksowa (indeksy materiałowe, kody i adresy dostawców i odbiorców. kody operacji finansowych i inne),

- baza normatywna logistyki zaopatrzenia (normy i wskaźniki zużycia, normy zapasów materiałowych, wykazy asortymentów zaopatrzeniowych, wykazy dostawców itp.),



  • baza katalogowa (katalogi i cenniki materiałów, oferty handlowe, prospekty i informatory itp.).




  1. Omówić istotę decyzji logistycznej dotyczącej zaopatrzenia materiałowego

Istotą logistycznych decyzji w sferze zaopatrzenia materiałowego jest formalnie odpowiedź na cztery główne pytania: Co kupić? Ile kupić? Gdzie kupić? Kiedy kupić?

W gospodarce rynkowej wyczerpująca odpowiedź na powyższe pytania jest podporządkowana nadrzędnym wymogom obsługi klienta, jakie obowiązują w tym przypadku dostawcę materiałów zaopatrzeniowych.





  1. Przedstawić zakres rozważań menedżera podczas podejmowania decyzji logistycznej dotyczącej zaopatrzenia

Aby optymalnie rozwiązać główny problem logistyki zaopatrzenia sformułowany za pomocą 4 pytań: co?, ile?, gdzie?, kiedy? precyzyjnie należy:

  • określić asortyment i ilość zamawianych materiałów,

  • dokonać wyboru dostawców i źródeł zaopatrzenia,

  • określić termin i wielkość dostaw,

  • ustalić warunki składania i realizacji zamówień,

  • wynegocjować optymalne warunki zakupu(finansowe i techniczne),

  • wybrać formę transportu i zasady jego rozliczania,

  • określić zasady reklamacji, zwrotów i odsprzedaży,

  • ustalić warunki funkcjonowania składów zaopatrzeniowych,

  • uwzględnić wszelkie wahania i zakłócenia zaopatrzenia.




  1. Omówić etapy przemieszczania materiałów w aspekcie zaopatrzenia przedsiębiorstwa w niezbędne środki do produkcji

Jednym z trudniejszych problemów decyzyjnych w sferze zaopatrzenia jest realizacja zleceń materiałowych. Do fizycznego przemieszczania materiałów z przedsiębiorstwa-dostawcy do przedsiębiorstwa-odbiorcy używa się tzw. zleceń transportowych. Usprawnia to planowanie potrzeb materiałowych i umożliwia wstępne planowanie kosztów dostawy.

Cena nabycia nadchodzącego materiału obejmuje uzgodnioną cenę zakupu powiększoną o dodatkowe koszty dostawy. W przypadku materiałów wycenianych według średniej ceny rynkowej, cena ta zmienia się po każdym przyjęciu materiału do magazynu. Procedura przemieszczania materiału obejmuje niżej wymienione etapy:



1. Przedsiębiorstwo odbierające zamawia materiał w przedsiębiorstwie wydającym i wstępnie planuje koszt dostawy obejmujący takie elementy jak: fracht, cło, ubezpieczenie transportowe, koszty rozładunku itp.

2.Przedsiębiorstwo wydające księguje wydanie materiałów zgodnie z otrzymanym zleceniem transportowym. Ilość materiału wydana z zapasu w przedsiębiorstwie wydającym jest rejestrowana jako zapas w drodze w przedsiębiorstwie odbierającym.

3.Przedsiębiorstwo odbierające wprowadza przyjęcie materiału na podstawie zlecenia transportowego. Przyjęcie materiału powoduje zmniejszenie zapasu w drodze i zmniejszenie wielkości otwartego zakupu w przedsiębiorstwie odbierającym.

31. Przedstawić podstawowe kryteria doboru dostawców.

Podstawowym kryterium jest oczywiście cena. ( po uprzednim sprawdzeniu pozycji finansowej dostawcy i jego opinii wśród innych odbiorców).

Pozostałymi zasadniczymi kryteriami są:

- oddalenie dostawcy od magazynów zaopatrzenia,

- terminowość i rytmiczność dostaw,

- gwarantowana ilość, jakość i asortyment dostaw,

- możliwość negocjowania cen, terminów i zamówień,

- sposób dostarczania materiałów do odbiorcy.

Według M. Ciesielskiego: Strategie logistyczne przedsiębiorstw, AE, Poznań 1998, s. 62 -przykładowy zestaw kryteriów wyboru dostawców przedstawia się następująco:

- jakość produktu,

- cena i upusty,

- ilości oferowane w jednorazowej dostawie,

- warunki umowy,

- zakres obsługi,

- formy sprzedaży,

- możliwość składowania u dostawcy,

- sposób załatwiania reklamacji,

- odległość od zakładu produkcyjnego dostawcy,

- zdolności produkcyjne dostawcy,

- sytuacja finansowa.

Wybór dostawców, zwłaszcza stałych, dostarczających podstawowe surowce i materiały oraz zespoły i części, opiera się na naukowych, wielokryterialnych metodach oceny, które rozwijane są w nurcie teorii zakupów oraz na bazie doświadczeń przedsiębiorców. .

Kryterium lokalizacji dostawcy zaleca wybór najbliższych źródeł zaopatrzenia, co gwarantuje:

- minimalizacje kosztów transportu i dostawy,

- minimalizacje czasu dostawy,

- zwiększenie bezpieczeństwa ładunku na krótszej trasie.

- możliwość realizacji elastycznych zamówień.

Innym bardzo istotnym problemem związanym z wyborem dostawcy jest lokalizacja w tzw. przestrzeni dystrybucyjnej. Środki transportu dowożące zakupione materiały zaopatrzeniowe powinny być w miarę możliwości wykorzystane w drodze powrotnej do transportu produktów i wyrobów gotowych oferowanych na sprzedaż.

Idealnym rozwiązaniem jest lokalizacja źródeł zaopatrzenia materiałowego w tej samej przestrzeni dystrybucyjnej co punkty odbioru wyrobów gotowych.

32. Wskazać i uzasadnić źródła minimalizacji koszów zaopatrzenia.

Wszystkie kryteria wyboru dostawców podporządkowane są nadrzędnej zasadzie minimalizacji kosztów przy zachowaniu określonych standardów obsługi klienta".

Wszędzie tam gdzie istnieją możliwości zmniejszenia kosztów bez wpływu na komfort klienta należy z nich korzystać.

Czynniki wpływające na minimalizację kosztów:

- wartość samego transportu i dostaw,

- czas dostawy,

- bezpieczeństwo ładunku na trasie.

- możliwość realizacji elastycznych zamówień.

Środki transportu dowożące zakupione materiały zaopatrzeniowe powinny być w miarę możliwości wykorzystane w drodze powrotnej do transportu produktów i wyrobów gotowych oferowanych na sprzedaż.

Idealnym rozwiązaniem jest lokalizacja źródeł zaopatrzenia materiałowego w tej samej przestrzeni dystrybucyjnej co punkty odbioru wyrobów gotowych.


33. Omówić kryteria niezawodności dostaw.

Przy lokalizacji źródeł zaopatrzenia należy wziąć pod uwagę także możliwości infrastruktury technicznej zarówno dostawcy, jak też całej sieci komunikacyjnej. W tym sensie ważne są takie czynniki jak:

- niezawodność czasowa,

- niezawodność asortymentowa.

- niezawodność ilościowo-jakościowa dostawy.

Teoretycznie, niezawodne źródło dostaw to takie, które realizuje 100% zamówień zgodnie z ustalonymi terminami, ściśle według złożonych zamówień pod względem asortymentu, ilości i jakości materiałów.

We współczesnych interesach ekonomicznych obniżenie niezawodności dostaw do pewnego poziomu, np. 90%, powinno spowodować zmianę dostawcy i wybór nowego źródła zakupu materiałów.

Poziom niezawodności dostaw ma bardzo duży wpływ na wysokość zapasów magazynowych a to na koszty i w końcu na efektywność przedsiębiorstwa.

Niezawodność dostaw zaopatrzeniowych to przede wszystkim olbrzymie korzyści ekonomiczne i warunek najbardziej efektywnej technologii logistycznej Just in Time.(dokładnie na czas)

Jednym z najważniejszych atrybutów niezawodności dostaw jest odpowiednia jakość dostarczanych materiałów, która musi być zgodna z ustalonym kontraktem i aktualnym zamówieniem.

Jakość materiałów zaopatrzeniowych rzutuje na jakość wyrobów gotowych, a tym samym na koszty obsługi gwarancyjnej i dobre imię firmy.

Kontrola ustalonych wymagań jakościowych znajduje się w gestii innych komórek, jednak jej wyniki muszą być znane komórkom logistycznym, aby dynamicznie reagowały w kanale logistyki zaopatrzenia, łącznie nawet ze zmianą dostawcy.

Na jakościową ocenę dostawcy składają się takie elementy jak:

- ocena technicznych możliwości dostawcy w zakresie realizacji zamówień.

- ocena organizacyjnych powiązań dostawcy z bankami i innymi podmiotami,

- ocena jakościowa dostawcy przez innych odbiorców.

Przy wyborze dostawców bardzo ważnym czynnikiem jest oferowana przez dostawcę cena na materiały będące przedmiotem transakcji kupna -sprzedaży. Kryterium ceny jest kryterium równorzędnym obok dwóch pozostałych warunków wyboru dostawcy, takich jak:

- jakość materiałów zaopatrzeniowych,

- niezawodność dostaw zaopatrzeniowych.

Kryterium ceny musi być rozpatrywane na szerszej płaszczyźnie ocenowej, obejmującej szereg dodatkowych argumentów, podnoszących atrakcyjność tej ceny, do których w systemach rynkowych standardowo należą:



- możliwość negocjowania cen, np. w cyklach sezonowych,

- stosowanie rabatów i upustów cenowych,

- sposoby i terminy płatności i rozliczeń finansowych,

- sposoby obsługi reklamacji i zwrotów,

- zdolności kredytowa dostawcy i jego pozycja finansowa.

Kolejna grupa kryteriów wyboru dostawcy dotyczy zagadnień orgnizacyjno-technicznych związanych z procedurą zgłaszania i realizacji zamówień, chodzi główcie o elastyczność dostawcy w zakresie:

- terminów składania zleceń i zamówień,

- możliwości wprowadzania zmian w zamówieniach długookresowych,

-możliwości dodatkowej realizacji lub anulowania niektórych zamówień,
34. Scharakteryzować harmonogram realizacji zamówień materiałowych.

Proces składania i realizowania zamówień przebiega w pewnym cyklu wykonawczym, na który składają się następujące etapy.



- przygotowanie zamówienia przez zamawiającego (opracowanie odpowiedniego dokumentu - elektronicznego lub tradycyjnego ).

- złożenie zamówienia do dostawcy (przesłanie pocztą elektroniczną lub tradycyjną),

- przekazanie zamówienia do realizacji u dostawcy (zbieranie i opracowanie zamówień, ujęcie zamówienia w ewidencji i zlecenie do realizacji).

- wykonanie zamówienia (kompletowanie i pakowanie przesyłki, przygotowanie dokumentacji i ładunku do wydania, organizacja spedycji i transportu).

Szczególnie ważnym etapem cyklu realizacji zamówienia jest przekazanie zamówienia do realizacji, zwane też otwarciem zlecenia, które obejmuje:

- weryfikację poprawności i zgodności zamówienia z planami

dostaw i możliwościami dostawcy,

- sprawdzenie zdolności płatniczych zamawiającego oraz

potwierdzenie warunków umowy,

- wystawienie rachunku i zlecenie zamówienia do realizacji.

Istotnym elementem realizacji zamówień są środki zbierania i przesyłania informacji, środki transportowe i obiekty magazynowe oraz wykorzystywane w zależności od potrzeb opakowania.

Na czas cyklu realizacji zamówienia składają się:



- czynności administracyjno-pocztowe,

- czynności magazynowo-ładunkowe,

- czynności spedycyjno-transportowe.

Źródłem dużych rezerw czasowych mogą być czynności administracyjno-pocztowe, które w dużej mierze zależą od sposobów komunikacji między zleceniodawcą a dostawcą zaopatrzenia materiałowego. Etap ten można usprawnić za pomocą powszechnie stosowanych technicznych środków informatyki, wśród których na plan pierwszy wysuwa się dzisiaj poczta elektroniczna i bezpapierowe nośniki informacji.

Procedury odbioru materiałów zaopatrzeniowych mogą być mniej lub bardziej rozbudowane, w zależności od stopnia partnerskich stosunków dostawcy i odbiorcy. W przypadku zaawansowanych relacji partnerskich z dostawcami odbiór materiałów od takiego dostawcy odbywa się na zasadzie pełnego zaufania, co eliminuje dodatkowe czynności kontrolne i związane z tym koszty.

W przeciwnym przypadku służby magazynowe zamawiającego dokonują szczegółowej kontroli, zwłaszcza jakościowej, aby materiały wadliwe me przedostały się do zasobów materiałowych przedsiębiorstwa.


35. Omówić istotę i zakres logistyki produkcji.

Logistyka produkcji nie zajmuje się technologią procesów produkcyjnych, a jedynie sprawną organizacją całego systemu produkcyjnego wraz z jego najbliższym otoczeniem magazynowo-transportowym

„Logistyka produkcji zajmuje się planowaniem, organizowaniem kontrolowaniem przepływu surowców, materiałów, części i elementów operacyjnych podczas procesu produkcyjnego, począwszy od składów zaopatrzeniowych, poprzez pośrednie magazyny wydziałowe, gniazdowe, stanowiskowe, aż do końcowych magazynów wyrobów gotowych i zbytu”.

W literaturze przedmiotu spotyka się stwierdzenie, iż do zadań logistyki produkcji zalicza się: zaopatrywanie linii produkcyjnych w surowce, materiały konstrukcyjne, półfabrykaty, części, podzespoły, zespoły lub moduły montażowe, energię, a także opakowania, środki konserwujące itp.

Podobnie jak w pozostałych fazach logistyki przedsiębiorstwa, także w logistyce produkcji występują:

- fizyczne procesy przepływu i magazynowania,

- strumienie informacyjne sterujące tymi przepływami.

Przepływy fizyczne w sferze logistyki produkcji obejmują:

- transport wewnętrzny surowców, materiałów, półfabrykatów, części zamiennych, a także wyrobów gotowych,

- towarzyszące produkcji technologiczne czynności manipulacyjne,

- tworzenie i utrzymywanie różnorodnych zapasów technologicznych oraz zapasów produkcji w toku.

W zbiorze procesów informacyjnych występują wszystkie elementy cyklu kierowania obejmujące planowanie, organizowanie i sterowanie oraz kontrolowanie przepływów fizycznych na poszczególnych etapach procesu technologicznego.
36. Przedstawić cel i zadania logistyki produkcji.

Naczelnym kryterium funkcjonowania logistyki produkcji jest zagwarantowanie ciągłości i odpowiedniej intensywności produkcji pod względem przepływów materiałowych, według wymagań obowiązującej technologii.

Zasadniczym kryterium logistyki produkcji jest minimalizacja zapasów produkcji w toku, którego realizacja oznacza minimalizację kosztów zamrożonego kapitału i redukcję kosztów utrzymania tych zapasów.

Najważniejszym zadaniem logistyki produkcji jest sterowanie i regulowanie zapasów produkcji w toku rzutujących na płynność i efektywność całego procesu produkcyjnego.

Chodzi przede wszystkim o minimalizację poziomu tych zapasów, co przyczynia się do zmniejszenia zamrożonego kapitału obrotowego i zmniejszenia kosztów utrzymania tych zapasów.

Sterowanie poziomem zapasów produkcji w toku jest ściśle związane z rodzajem przedsiębiorstwa i charakterem wykonywanej produkcji finalnej.

Zapasy produkcji w toku służą wyrównywaniu dysproporcji, jaka występuje w zapotrzebowaniu materiałowym poszczególnych komórek oraz stanowisk pracy w określonym ciągu technologicznym.

Innym bardzo istotnym problemem logistyki produkcji jest analiza i ocena jej wpływu na jakość wyrobów finalnych, sprawność procesu produkcyjnego, terminowość wykonywania poszczególnych zadań i skracanie czasów międzyoperacyjnych przeznaczonych na różnorodne procedury logistyczne, takie jak czynności transportowe, manipulacyjne, magazynowe.

1   2   3   4


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna