Omówić etymologię pojęcia logistyka oraz podać i uzasadnić definicję



Pobieranie 195.06 Kb.
Strona3/4
Data28.04.2016
Rozmiar195.06 Kb.
1   2   3   4

37. Wskazać czynniki determinujące logistykę produkcji.


O efektywności funkcjonowania logistyki produkcji w dużym stopniu decyduje struktura techniczno-organizacyjna procesu produkcyjnego oraz przyjęta technologia procesów wytwórczych.

Strukturę techniczną produkcji determinuje organizacja procesu produkcyjnego, tzn, sposób podziału pracy oraz zasady łączenia poszczególnych stanowisk i komórek produkcyjnych w jednostki (gniazda) organizacyjne.

Układ organizacyjno-funkcjonalny przedsiębiorstwa determinuje strukturę procesu produkcyjnego, a tym samym strukturę przepisu procesów fizycznych. Z punktu widzenia sprawności procesów logistycznych niezmiernie istotna jest czasowo-przestrzenna organizacja procesów technologicznych, topografia stanowisk produkcyjnych i następstwo poszczególnych czynności i operacji technologicznych.

Na etapie projektowania struktury funkcjonalno-organizacyjnej powinny być uwzględnione możliwie w

najpełniejszym zakresie wymogi i uwarunkowania technologii logistycznych gwarantujących najwyższą sprawność przepływów fizycznych.

Wymagania te obejmują m.in. ustalenie liczby i parametrów technicznych poszczególnych kanałów logistycznych, ich przepustowości , synchronizacji z kanałami technologicznymi w całym procesie wytwórczym. W tym względzie chodzi o spełnienie dwóch kardynalnych zasad sprawności przepływów dotyczących odpowiednio:



- jednokierunkowości wszystkich przepływów fizycznych.

- minimalizacji liczby kanałów logistycznych.



Pierwsza z powyższych zasad D pozwala na wy eliminowanie tzw. nawrotów i zbędnych cykli, jakie niepotrzebnie mogą powstać w kanałach logistycznych. Oprócz zbędnych kosztów taka sytuacja absorbuje czas i zajętość kanałów przesyłowych, co może wprowadzać destrukcję w całej sieci logistycznej. W dalszej konsekwencji prowadzi to do redukcji zatorów i przestojów w przepływach fizycznych, a tym samym do minimalizacji poziomu zapasów produkcji w toku.

Drugi warunek głosi konieczność redukowania liczby kanałów logistycznych do niezbędnego minimum, gwarantującego jednak pełne pokrycie potrzeb systemu produkcyjnego i odpowiednią płynność i rytmiczność wszelkich przepływów fizycznych.

Spełnienie powyższych warunków wymusza konieczność pełnej synchronizacji wszystkich węzłów i kanałów zarówno sieci technologicznej (produkcyjnej), jak też zabezpieczającej te procesy sieci logistycznej.

Płynny i rytmiczny przebieg przepływów fizycznych surowców, materiałów. półproduktów, części, a także opakowań czy energii wymaga odpowiedniej konfiguracji czasowo-przestrzennej tak sieci technologicznej, jak też przywiązanej do niej sieci logistycznej. Chodzi o optymalną, z punktu widzenia potrzeb logistyki, lokalizację poszczególnych stanowisk, komórek, gniazd, a także całych wydziałów i zakładów produkcyjnych w globalnej architekturze przedsiębiorstwa. W przypadku typowego przedsiębiorstwa produkcyjnego zakres wykorzystania podejścia logistycznego do zarządzania procesem produkcyjnym jest uwarunkowany specyfiką i technologią wykonywanej produkcji. Konkretne rozwiązania logistyczne są determinowane przez stosowane technologie i organizację procesu wytwórczego.
38. Przedstawić definicję , rolę i klasyfikację zapasów w toku oraz ich znaczenie w działach logistycznych.

Najważniejszym zadaniem logistyki produkcji jest sterowanie i regulowanie zapasów produkcji w toku rzutujących na płynność i efektywność całego procesu produkcyjnego.

Chodzi przede wszystkim o minimalizację poziomu tych zapasów, co przyczynia się do zmniejszenia zamrożonego kapitału obrotowego i zmniejszenia kosztów utrzymania tych zapasów.

Sterowanie poziomem zapasów produkcji w toku jest ściśle związane z rodzajem przedsiębiorstwa i charakterem wykonywanej produkcji finalnej.

Zapasy produkcji w toku służą wyrównywaniu dysproporcji, jaka występuje w zapotrzebowaniu materiałowym poszczególnych komórek oraz stanowisk pracy w określonym ciągu technologicznym.

Dlatego ciągłość i rytmiczność procesu produkcyjnego gwarantują zapasy produkcji w toku, które generalnie dzielą się na dwie kategorie:

- zapasy międzykomórkowe wykorzystywane do wyrównywania bieżących dysproporcji w zapotrzebowaniu poszczególnych stanowisk produkcyjnych. obejmujące zapasy bieżące i zapasy rezerwowe,

- zapasy wewnątrzkomórkowe tworzące dwie kategorie zapasów: zapasy cykliczne (technologiczne) i zapasy pozacykliczne.

Zapasy cykliczne dzielą się na zapasy operacyjne i zapasy między operacyjne.



Zapasy operacyjne warunkują realizację procesów technologicznych i jednocześnie są ich wynikiem. Są to zapasy obrabiane, wytwarzane i gromadzone na danym stanowisku produkcyjnym. Zapasy międzyoperacyjne mają bardziej skomplikowaną strukturę i dzielą się na:

- zapasy obrotowe, warunkujące synchronizację i płynność wykonywania poszczególnych czynności operacyjnych,

- zapasy transportowe, będące przedmiotem transportu technologicznego lub oczekujące na ten transport,

- zapasy kompensacyjne, wykorzystywane do bieżącego wyrównywania normatywnych różnic w wydajności pracy poszczególnych stanowisk.

- zapasy awaryjne, przewidziane na użycie w czasie losowych sytuacji i różnych stanów awaryjnych.

Duża złożoność strukturalna zapasów produkcji w toku powoduje, że sterowanie nimi jest skomplikowane i wymaga wielkiej precyzji. Należy jednocześnie podkreślić, że gromadzenie, utrzymywanie i sterowanie tak rozbudowanym systemem zapasów produkcji w toku pociąga za sobą wielkie nakłady czasowe, techniczne i organizacyjne, a w konsekwencji duże koszty, co stanowi poważne wezwanie dla wszelkich działań logistycznych.
39. Wymienić i omówić podstawowe elementy logistycznej infrastruktury produkcji.

Podstawą efektywnego systemu logistycznego specyficznych, masowych procesów produkcyjnych jest więc odpowiednia infrastruktura logistyczna ściśle powiązana ze strukturą i organizacją systemu produkcyjnego.

W zakres specjalistycznej infrastruktury logistyki procesów produkcyjnych wchodzą:

- uniwersalne środki transportu wewnętrznego,

- specjalistyczne systemy opakowań produkcyjnych i roboczych.

- specjalistyczne składy i magazyny dla produkcji w toku.

- zintegrowane systemy komputerowe sterowania procesami technologicznymi i procesami logistycznymi.

Tylko na bazie odpowiedniej infrastruktury logistycznych procesów produkcyjnych i w oparciu o zintegrowane systemy komputerowe można skutecznie zrealizować główne cele zarządzania logistycznego w fazie produkcji. a są to:

- zagwarantowanie ciągłości i rytmiczności procesów produkcyjnych.

- utrzymanie wysokiej jakości produkowanych wyrobów,

- minimalizacja zapasów produkcji w toku,

- zwiększenie terminowości i skracanie cykli produkcyjnych.

Obecnie i w przyszłości ze względu na wysoki poziom automatyzacji i robotyzacji współczesnych, przemysłowych systemów produkcyjnych, wdrażanie racjonalnych technologii logistycznych musi odbywać się na bazie zintegrowanych aplikacji komputerowych, łączących funkcje zarządzania procesami informacyjnymi (systemy informatyczne) i sterowania procesami fizycznymi (systemy automatyki przemysłowej).


40. Scharakteryzować logistyczny system produkcji KANBAN.

Doskonałym przykładem zastosowania .kompleksowego podejścia do równoczesnej optymalizacji procesów produkcyjnych i zabezpieczających ich procesów logistycznych jest wdrożony w zakładach Toyoty historyczny już system sterowania produkcją KANBAN. (Jak pamiętamy z poprzednich wykładów KANBAN to japoński system (zasada) organizacji, polegający na takim zorganizowaniu procesu produkcyjnego, by jego kolejne ogniwa otrzymywały części dokładnie wtedy, kiedy są one potrzebne, a więc bez tworzenia zapasów. System ten pozwala na minimalizację robót w toku, eliminację strat, wąskich przekrojów, poprawę jakości, lepsze wykorzystanie powierzchni produkcyjnej oraz szybsze zmiany asortymentu produkcji. System ten bazuje na tzw. kartach produkcji. Pierwsza z nich - KAN - to karta produkcji, druga - BAN - to karta ruchu. Karta

KANBAN jako nośnik informacji jest sygnałem dla produkcji i ruchu odpowiedniego asortymentu, który podlega przemieszczeniu na określone stanowisko produkcyjne.

Wystawia się je dla każdego detalu w procesie produkcyjnym i używane są w zamkniętym obiegu pomiędzy wytwórcą (dostawcą) danego detalu a jego technologicznym odbiorcą.

Ogólny schemat obiegu kart KAN i BAN między sąsiednimi stanowiskami produkcyjnymi - odbiorcą i dostawcą - obejmuje poniższe kroki:

1. Jeśli na stanowisku odbiorcy potrzebne są odpowiednie części do specjalnego pustego pojemnika jest wrzucana karta produkcji KAN, na której znajduje się informacja o standardowej liczbie żądanych części.

2. Pusty pojemnik z kartą KAN przesyłany jest na stanowisko dostawcze, w którym znajdują się wymagane części jako zapasy produkcji w toku.

3. Ze stanowiska dostawcy ekspediowany jest natychmiast pojemnik pełny z żądaną przez odbiorcę ilością części wraz z wywieszoną kartą ruchu BAN, która wskazuje jednocześnie odbiorcę części i sygnalizuje rozchód z magazynu produkcji w toku tej ilości.

4. Karta produkcji KAN jest usuwana z pojemnika pustego i wywieszana jako sygnał, że należy natychmiast wytworzyć wysłaną liczbę części.

Operowanie kartami KANBAN eliminuje stosowanie tradycyjnych zamówień i zleceń dostawczych oraz realizuje skutecznie tzw. zasadę „ssania", potrzeba której rzeczywista potrzeba stanowiska odbiorcy (produkcja) inicjuje fizyczną produkcję na stanowisku dostawcy ( magazyn).

0 dużym sukcesie systemu produkcji KANBAN zadecydowało oparcie jej na skutecznych przesłankach organizacyjno – psychologicznych takich jak:

- systematyczne doskonalenie przygotowania pracowników wydajności poszczególnych pracowników spowodowane pełnym utożsamianiem się z macierzystym przedsiębiorstwem.

- maksymalne wykorzystanie zdolności, wiedzy i umiejętności wszystkich pracowników,

- ograniczenie marnotrawstwa i popełniania wszelkich błędów,

- minimalizowanie zbędnych kosztów i przestojów czasowych,

- optymalny sposób wykorzystania czasu, zasobów i środków produkcyjnych na każdym stanowisku pracy,

- najwyższa jakość wykonywanej czynności i produkowanego wyrobu.

Operacyjny system sterowania produkcją KANBAN jest zorientowany na utrzymanie niskich zapasów i krótkiego czasu trwania operacji przy ścisłym przestrzeganiu terminowości realizacji zadań.

Służy do zdecentralizowanego sterowania produkcją powtarzalną, przebiegającą w sposób zautomatyzowany.

System KANBAN funkcjonuje w pełni skutecznie tylko w powiązaniu z systemem JUST IN TIME (dokładnie na czas), gdyż dopiero wówczas niezbędne do produkcji materiały są dostarczane i wytwarzane w ściśle określonym momencie.
41. Charakterystyka logistycznego systemu produkcyjnego JUST IN TIME, jego rola w skuteczności i efektywności działań logistycznych.

Punktem wyjścia zasady - metody JiT jest optymalne uzgadnianie i sterowanie zewnętrznymi i wewnętrznymi procesami zaopatrywania i dystrybucji celem redukcji kosztów przez eliminację wszelkiego marnotrawstwa, które może być usunięte przez lepsze zorganizowanie procesów logistycznych.

Zadaniem operacyjnym systemu JiT jest ograniczenie wszelkich zapasów do niezbędnego minimum poprzez organizację częstszych, ale odpowiednio mniejszych dostaw dokładnie na wymagany moment czasowy.

Redukcja zapasów magazynowych odbywa się kosztem zwiększonej częstotliwości dostaw i przestrzegania odpowiednio rygorystycznych terminów składania zamówień i realizacji dostaw.

System JiT jest obecnie najbardziej uniwersalną i efektywną technologią usprawnienia procesów gospodarczych w skali globalnej.

Ze względu na swoją uniwersalność jest skutecznie wykorzystywany w doskonaleniu zdolności konkurencyjnych przedsiębiorstw. Powszechnie jest wykorzystywany w trzech głównych kierunkach, jako :



- narzędzie do eliminowania zbędnych zapasów i ograniczenia marnotrawstwa.

- metoda do obniżania kosztów, zwiększania przepływów materiałowych i zwiększania zysku,

- instrument do prowadzenia skutecznej walki konkurencyjnej na coraz bardziej wymagającym rynku klienta.

System JiT ze względu na fakt, że obejmuje wszystkie fazy łańcucha logistycznego - od dostawców, przez zaopatrzenie, produkcję i dystrybucję, pełni jednocześnie trzy główne misje:

- jest bardzo sprawną metodą produkcji,

- stanowi nowoczesną koncepcję logistyczną,

- jest atrakcyjnym instrumentem marketingu.

Niekiedy kompleksowa koncepcja zarządzania przedsiębiorstwem oparta na technologii JiT obejmująca dostarczenie:

- właściwego produktu,

- we właściwej ilości,

- we właściwym czasie,

- we właściwe miejsce.

jest utożsamiana wprost z pojęciem logistyki przedsiębiorstwa, co stanowi znaczne zawężenie jej znaczenia.

Istotą metody JiT jest ciągłe usprawnianie procesów przepływu produktów i towarzyszących im strumieni informacyjnych.

U podstaw wielkiej efektywności metody JiT leżą dwie przesłanki metodologiczne:

- filozofia eliminowania marnotrawstwa,

- koncepcja pełnego wykorzystania potencjału kadrowego przedsiębiorstwa.

Nadrzędnym przesłaniem metody JiT jest eliminacja wszelkich oznak marnotrawstwa we wszystkich fazach działalności gospodarczej, co jest możliwe dzięki aktywnemu włączeniu całej załogi do procesu zarządzania przedsiębiorstwem.

O wielkiej konkurencyjności metody JiT stanowią trzy grupy czynników:

- permanentna eliminacja wszelkiego marnotrawstwa,

- rygorystyczna kontrola poziomu zapasów,

- kompleksowa kontrola jakości.

W zarządzaniu przedsiębiorstwem, bardzo ważne jest aktywne współuczestnictwo załogi, które harmonijnie kształtuje ciągłość i elastyczność procesów przepływu we wszystkich ogniwach logistycznego łańcucha dostaw.

Dążenie do minimalizacji zapasów jest zadaniem konkurencyjnym w stosunku do utrzymania wysokiej elastyczności procesów produkcyjnych i wymaga doskonałej organizacji całego procesu dostaw. Ważnym elementem tego łańcucha są partnerzy rynkowi przedsiębiorstwa - dostawcy i odbiorcy. Uzyskanie ciągłości i elastyczności dostaw w całym łańcuchu logistycznym wymaga:

- eliminacji pośrednich punktów składowania i dostaw bezpośrednio na linie produkcyjne,

- lokalizacji dostawców i kooperantów w pobliżu zakładu produkującego wyroby gotowe,

- wysokiej niezawodności dostaw w sensie terminu, częstotliwości, asortymentu i jakości,

- powszechnego stosowania technologii EDI (elektronicznej wymiany dokumentów) celem usprawnienia strumieni informacyjnych.

System JiT oferuje najbardziej uniwersalną technologię do kompleksowego usprawniania procesów logistycznych we wszystkich dziedzinach działalności gospodarczej.

Inną ważną cechą systemu – zasady JiT jest duża podatność na komputerowe wspomaganie, co owocuje licznymi aplikacjami, programami i wdrożeniami praktycznymi. Wszystkie znaczące programy komputerowe, należące do klasy informatycznych systemów zarządzania, bazują na koncepcji JiT i wymuszają wręcz jej stosowanie przez ich użytkowników.

Stosowanie zasady JiT wymaga ogromnej dyscypliny i niezawodności działania od wszystkich uczestników procesów gospodarczych objętych tym systemem. Wymagająca technologia systemu JiT mobilizuje wszystkie podmioty tego procesu do perfekcyjnej organizacji działalności gospodarczej.

Udane wdrożenie systemu JiT niesie ze sobą szereg pozytywnych efektów natury technicznej, organizacyjnej i ekonomicznej, z których najważniejsze to :



- minimalizacja zapasów magazynowych,

- redukcja zbędnych kosztów i nakładów,

- podwyższenie jakości produkcji i świadczonych usług,

- ograniczenie odpadów i marnotrawstwa,

- skrócenie cykli dostaw i cykli produkcyjnych,

- uproszczenie procesów planowania gospodarczego,

- poprawa obsługi klienta,

- nawiązanie partnerskich stosunków z dostawcami i odbiorcami.

Skuteczne wdrożenie systemu JiT jest procesem bardzo złożonym i trudnym. Wymaga podejścia systemowego, które oznacza konieczność przejścia przez fazy:

- projektowania systemu,

- organizacji i realizacji technologicznej,

- wdrażania na żywym organizmie przedsiębiorstwa.

Zalecana systemowa metodologia wymaga wykonania na wstępie wielu przedsięwzięć organizacyjno-technicznych. takich jak np.

- ścisłe sprecyzowanie obszaru i zakresu stosowania rygorów JiT w globalnej strukturze produkcyjnej przedsiębiorstwa,

- przygotowanie niezbędnej bazy normatywnej, indeksowo-kodowej i adresowej obejmującej dostawców, odbiorców, wykazy materiałów, części i narzędzi, schematy ciągów technologicznych i schematy tras logistycznych. harmonogramy i kosztorysy poszczególnych przedsięwzięć.

- systemowe integrowanie strumieni informacyjno-decyzyjnych dotyczących prognozowania, planowania, rozliczania i sterowania procesami logistycznymi (zaopatrywaniem, produkcją i dystrybucją).

Kompleksowe stosowanie zasady JiT w całym systemie gospodarczym przedsiębiorstwa prowadzi w dłuższej perspektywie do zwiększenia sprawności działania i obniżenia kosztów, a tym samym do uzyskania większych efektów ekonomicznych.


42. Omówić istotę i zakres logistyki dystrybucji.

Dystrybucja jest etapem, który następuje po fazie produkcji i trwa od momentu komercjalizacja wyprodukowanego dobra aż do jego przyjęcia przez konsumenta finalnego.


1   2   3   4


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna