Opieka zdrowotna w niemczech



Pobieranie 22.76 Kb.
Data02.05.2016
Rozmiar22.76 Kb.





OPIEKA ZDROWOTNA W NIEMCZECH




Z dniem 1 maja 2004 r. Polska stała się pełnoprawnym członkiem Unii Europejskiej, równocześnie przystępując do wspólnotowej koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Ponieważ każde państwo członkowskie posiada własny system ubezpieczenia zdrowotnego, wprowadzone zostały wspólne przepisy koordynujące zasady udzielania świadczeń zdrowotnych osobom uprawnionym na podstawie ustawodawstwa państw członkowskich. Zasady te określają przede wszystkim Rozporządzenie WE 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r., Rozporządzenie 574/72 z dnia 21 marca 1972 r. oraz Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (EWG) 631/04 z dnia 31 marca 2004 r.

Przepisy te obowiązują w 25 państwach członkowskich Unii Europejskiej i 3 państwach należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego (Austria, Belgia, Cypr, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Irlandia, Islandia, Liechtenstein, Litwa, Luksemburg, Łotwa, Malta, Niemcy, Norwegia, Polska, Portugalia, Słowacja, Słowenia, Szwecja, Węgry, Wielka Brytania, Włochy).

Dzięki przepisom wspólnotowym z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego, prawo do korzystania ze świadczeń zdrowotnych z tytułu posiadania statusu ubezpieczonego w Polsce „podróżuje z ubezpieczonym” w obrębie całej Wspólnoty i państw EOG.

Dokumentem, na podstawie którego, w trakcie czasowego pobytu w innym państwie członkowskim, można skorzystać z opieki medycznej świadczonej przez lekarza, przychodnie lub szpital państwowej służby zdrowia, jest formularz E 111.

Zasady korzystania z formularza E 111:

Na podstawie formularza E 111 przysługują świadczenia zdrowotne w zakresie koniecznym. Lekarz udzielający pomocy ustala, czy dane świadczenie jest konieczne w konkretnym przypadku, biorąc pod uwagę jego charakter oraz przewidywany okres pobytu ubezpieczonego w danym państwie członkowskim.

Ponieważ, każde państwo członkowskie ustala własne kryteria i zasady udzielania świadczeń zdrowotnych, polski ubezpieczony udający się do Niemiec będzie, w zakresie prawa do świadczeń zdrowotnych, traktowany jak osoba, która jest ubezpieczona w niemieckim systemie ubezpieczenia zdrowotnego.

Od 1 lipca 2004 r. można korzystać z opieki zdrowotnej w państwach członkowskich UE


i EOG, okazując formularz E 111 bezpośrednio w placówce służby zdrowia. Jednakże, w niektórych państwach placówki służby zdrowia mogą zażądać uprzedniego zgłoszenia się do miejscowej instytucji ubezpieczeniowej.

W niektórych państwach wymagane jest okazanie dowodu tożsamości (preferowany paszport) wraz z formularzem E 111 oraz pozostawienie lekarzowi kserokopii formularza, dlatego warto jest mieć kilka jego kopii przy sobie.



Jak uzyskać opiekę lekarską:

Należy korzystać ze świadczeń placówek służby zdrowia mających umowę z kasą chorych. W lokalnej kasie (Krankenkasse) można otrzymać ich listę.

Należy przedstawić lekarzowi formularz E 111 i dowód tożsamości. Pacjent otrzyma druk m.in.
w języku polskim, na którym powinien podać m .in. planowany czas pobytu w Niemczech oraz podpisać oświadczenie, że nie przybył do Niemiec w celu leczenia. Lekarz musi zachować kopię formularza E 111, dlatego warto jest mieć ją przy sobie.

Leczenie specjalistyczne i szpitalne wymaga skierowania. W nagłych przypadkach można zgłaszać się bezpośrednio do szpitala, okazując formularz E 111.

Nr pogotowia - 112.

Opłaty za świadczenia zdrowotne:

Opłaty podane poniżej mogą się nieznacznie różnić i z reguły nie podlegają zwrotowi, chyba że zaznaczono inaczej.

Przy pierwszej wizycie u lekarza rodzinnego w danym kwartale pobierana jest opłata w wysokości 10 EUR. Podczas kolejnych wizyt u tego samego lekarza wystarczy okazać dowód poprzedniej zapłaty.


Za pierwszą wizytę u stomatologa w danym kwartale również należy wnieść opłatę 10 EUR. Taka sama opłata należy się także za każdą pierwszą wizytę u innego lekarza lub stomatologa.

Wizyta u specjalisty ze skierowaniem lekarza rodzinnego jest nieodpłatna, natomiast w przypadku braku skierowania jej koszt wynosi 10 EUR.

Opłata za leczenie szpitalne wynosi 10 EUR za dzień pobytu, nie więcej niż za 28 dni w ciągu roku. Należy pokryć także koszty świadczeń ponadstandardowych dostępnych w szpitalu.

Dopłaty za rehabilitację wynoszą 10 EUR za dzień.

Odpłatność za leki na receptę wynosi 10% ceny, jednak nie mniej niż 5 EUR i nie więcej niż 10 EUR.

Powyższe opłaty nie obowiązują dzieci do 18 roku życia i kobiet w ciąży.

Ponieważ, transport sanitarny w Niemczech zapewniają instytucje niezwiązane ze szpitalami, przewoźnikowi także należy okazać formularz E 111. Jeśli będzie to niemożliwe, w przypadku otrzymania rachunku formularz należy przesłać niezwłocznie wraz z otrzymanym rachunkiem do instytucji, która wystawiła rachunek za transport.

Za transport sanitarny do szpitala na terytorium Niemiec obowiązuje dopłata w wysokości 10%, jednak nie mniej niż 5 EUR i nie więcej niż 10 EUR. Koszty przewozu na leczenie ambulatoryjne są refundowane tylko w wyjątkowych przypadkach.

Transport powrotny do Polski jest odpłatny w całości przez pacjenta.

UWAGA!

Ponieważ formularz E 111 nie zapewnia pokrycia kosztów transportu medycznego do Polski oraz opłat za świadczenia zdrowotne, obowiązujących w większości państw, aby uniknąć obciążenia tymi kosztami, wskazane jest wykupienie dodatkowego prywatnego ubezpieczenia.

Recepty:

Uprawnionym do wystawiania recepty objętej refundacją jest lekarz, który podpisał kontrakt z daną kasą chorych


Leczenie prywatne:

Jeśli pacjent nie przedstawi wymaganych dokumentów, zostanie obciążony kosztami leczenia jako pacjent prywatny. Recepty wystawione w takim przypadku będą realizowane przez apteki za pełną odpłatnością. Nie obowiązuje wówczas system dopłat.

Lekarz zwróci pobrane honorarium, jeśli pacjent dostarczy mu formularz E 111 do końca kwartału, w którym skorzystał z leczenia. W przypadku stomatologa termin ten wynosi 10 dni od udzielenia świadczenia.
Dokumenty niezbędne do uzyskania zwrotu poniesionych kosztów:

W przypadku obciążenia opłatą za usługi medyczne (o ile nie jest to wkład własny) można uzyskać zwrot tych kosztów po powrocie do Polski składając wniosek o zwrot kosztów do właściwego ze względu na miejsca zamieszkania oddziału wojewódzkiego NFZ.

W celu uzyskania zwrotu kosztów leczenia należy przedstawić dowody zapłaty, recepty i zalecenia lekarskie (akceptowane są kopie).
Miejsce, gdzie w razie wątpliwości można uzyskać informację:

Wszelkie informacje można uzyskać w kasach chorych np. AOK, BARMER, DAK, TK, bądź


w instytucji łącznikowej:

Deutsche Verbindungsstelle Krankenversicherung Ausland (DVKA)

Pennefeldsweg 11 – 15, 53177 Bonn, Deutschland

Tel. 00 49 228 95 30-0

Tel. 00 49 228 95 30-6 00

post@dvka.de

Tel. 00431 711 32

Fax 00431 711 32 3779

posteingang.allgemein@hvb.sozvers.at


UWAGA!!!

W przypadku konieczności przedłużenia okresu ważności formularza


E 111 lub jego zniszczenia bądź zgubienia należy kontaktować się z:
Wielkopolski Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia

Adres: Piekary 14/15, 61-823 Poznań

Tel: ++48 850-60-72

Fax: ++48850-63-97






Biuro Współpracy Międzynarodowej, Centrala NFZ

Ul. Grójecka 186, 02 390 Warszawa



Tel +48 22 572 62 68, Fax +48 22 572 63 19



©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna