Orzeczenia sądów Unii Europejskiej w sprawach z zakresu wspólnych reguł konkurencji Unii Europejskiej1



Pobieranie 303.47 Kb.
Strona1/16
Data28.04.2016
Rozmiar303.47 Kb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   16

Wspólnotowe Prawo Gospodarcze - Orzeczenia sądów Unii Europejskiej

(materiał uzupełniający do wykładów dla II r. studiów uzupełniających magisterskich)




Orzeczenia sądów Unii Europejskiej

w sprawach z zakresu wspólnych reguł konkurencji Unii Europejskiej1


SPIS TREŚCI


SPIS TREŚCI 2

I. Zakaz porozumień ograniczających konkurencję 3

1. Połączone sprawy 89, 104, 114, 116, 117, 125-129/85 Woodpulp 3

2. Sprawa 26/76 Metro 6

3. Sprawa 209-215 i 218/78 FEDETAB 9

4. Połączone sprawy T-528/93, T-542/93, T-543/93 oraz T-546/93 Metropol 12

5. Połączone sprawy C-295-298/04 Manfredi 15

II. Zakaz nadużywania pozycji dominującej 19

6. Sprawa 27/76 United Brands 19

7. Sprawa 85/76 Hoffman La Roche 23

8. Sprawa C-7/97 Oscar Bronner 27

9. Sprawa C-202/07 P Wanadooo 30

III. Prewencyjna kontrola koncentracji 33

10. Sprawa T-342/99 Airtours 33

11. Sprawa T-310/01 Schneider 38

12. Sprawa T-119/02 Royal Philips Electronics NV 42

13. Sprawa T-102/96 Gencor 47

IV. Monopole handlowe/Działalność przedsiębiorstw publicznych i posiadających prawa wyłączne 52

14. Sprawa C-393/92 Almelo 52

V. Zakaz pomocy publicznej 56

15. Sprawa C-313/05 Altmark 56

16. Sprawa T-196/04 Ryanair 59

17. Sprawa C-413/03 Komisja v. Grecja 62



I. Zakaz porozumień ograniczających konkurencję

1. Połączone sprawy 89, 104, 114, 116, 117, 125-129/85 Woodpulp


A. Dane identyfikacyjne
Wyrok

Trybunału Sprawiedliwości

z dnia 27 września 1988 r.

w połączonych sprawach 89, 104, 114, 116, 117, 125-129/85

Producenci pulpy drzewnej (Woodpulp I)

przeciwko



Komisji Wspólnot Europejskich

(Zb. Orz. 1988, 5193)




B. Stan faktyczny

Czterdziestu czterech producentów pulpy drzewnej z Finlandii, Kanady i Stanów Zjednoczonych (tj. przedsiębiorstwa, których siedziby znajdowały się poza Wspólnotą) oraz dwa stowarzyszenia tych producentów dokonywały uzgodnień cenowych dotyczących sprzedaży na Wspólnym Rynku. Uzgodnienia te obejmowały: ogłaszanie co kwartał cen pobieranych od konsumentów we Wspólnocie, rekomendacje cenowe, wspólną organizację sprzedaży, a także wymianę indywidualnych danych dotyczących cen z innymi producentami pulpy w ramach Centrum Badawczo-Informacyjnego Europejskiego Przemysłu Drzewnego i Papierniczego.

Wszystkie przedsiębiorstwa zajmowały się bezpośrednim eksportem pulpy drzewnej do Wspólnoty bądź też działały na Wspólnym Rynku poprzez swoje spółki zależne, przedstawicielstwa, agencje, itp. W sumie uzgodnienia dotyczyły znacznej części Wspólnego Rynku – ok. dwóch trzecich dostaw oraz ok. sześćdziesięciu procent zużycia pulpy we Wspólnocie.

W decyzji z dnia 19 grudnia 1984 r. Komisja uznała działania producentów pulpy drzewnej za sprzeczne z art. 81 ust. 1 TWE (obecnie art. 101 ust.1 TFUE) i nałożyła na przedsiębiorstwa kary pieniężne. Występując do Trybunału Sprawiedliwości, przedsiębiorstwa żądały unieważnienia decyzji Komisji, opierając się głównie na argumencie, iż Komisja niewłaściwie wyznaczyła zakres terytorialny stosowania art. 81 ust. 1 TWE (obecnie art. 101 ust.1 TFUE). Przedsiębiorstwa twierdziły, że w wyroku w sprawie ICI2, w podobnym stanie faktycznym, Trybunał nie przyjął „doktryny skutku” w odniesieniu do naruszeń dokonanych przez przedsiębiorstwa spoza Wspólnoty, ale tylko przypisał spółkom-matkom zachowania ich spółek zależnych na obszarze Wspólnego Rynku. Poza tym producenci pulpy utrzymywali, że stosowanie wobec nich art. 81 TWE (obecnie art. 101 TFUE) jest sprzeczne z międzynarodowym prawem publicznym, które nie przyznaje przecież Wspólnocie żadnych kompetencji w zakresie regulowania praktyk ograniczających konkurencję, które zostały przyjęte i uzgodnione poza terytorium Wspólnoty, tylko ze względu na konsekwencje ekonomiczne wywoływane przez te praktyki na Wspólnym Rynku. Co więcej przedsiębiorstwa z USA twierdziły, że stosowanie wspólnotowych reguł konkurencji jest sprzeczne z zasadą nie-interwencji w międzynarodowym prawie publicznym, ponieważ decyzja Komisji naruszyła interes Stanów Zjednoczonych w zakresie promocji eksportu (w USA kartele eksportowe są wyłączone spod zakazu porozumień ograniczających konkurencję). Z kolei producenci z Finlandii podkreślali, że zastosowanie wobec nich art. 81 TWE było sprzeczne z Umową o Wolnym Handlu między Finlandią a Wspólnotami, ponieważ Wspólnota nie dochowała obowiązku konsultacji.

Trybunał połączył skargi przedsiębiorstw w celu ich wspólnego rozpatrzenia, a jednocześnie zdecydował, że orzeknie odrębnych orzeczeniach co do kwestii związanych z właściwością stosowania prawa wspólnotowego oraz zarzutów dotyczących materialnej istoty decyzji3.
C. Podstawowe ustalenia prawne

1. Jeżeli producenci, mający siedzibę poza Wspólnotą, sprzedają towary bezpośrednio nabywcom na terenie Wspólnoty i angażują się w konkurencję cenową, aby zdobyć zamówienia tych klientów, stanowi to konkurencję na terytorium Wspólnego Rynku.

Wynika z tego, że jeżeli tacy producenci uzgadniają ceny pobierane od klientów na terenie Wspólnoty i wprowadzają takie uzgodnienia w życie, sprzedając po cenach uzgodnionych, biorą oni udział w uzgadnianiu, którego celem i skutkiem jest ograniczanie konkurencji na Wspólnym Rynku w znaczeniu art. 81 Traktatu (obecnie art. 101 TFUE).

Jurysdykcja Wspólnoty w zakresie stosowania jej reguł konkurencji do takich zachowań opiera się na zasadzie terytorialności ogólnie uznanej przez publiczne prawo międzynarodowe. Na podstawie tych zasad decydującym czynnikiem przemawiającym przeciwko porozumieniom, decyzjom lub praktykom uzgodnionym jest miejsce, gdzie dane porozumienie, decyzja czy praktyka uzgodniona jest wykonywane, a nie to, gdzie zostało ustalone.

Nieistotne jest to, czy producentowi służył regres wobec firm zależnych, agentów lub pomocników agentów, oddziałów na terenie Wspólnoty, ustanowionych w tym celu, aby umowy z nabywcami były zawierane na terytorium Wspólnoty.

2. Jeżeli nie ma sprzeczności pomiędzy zachowaniem, jakiego wymaga się od przedsiębiorstwa założonego w kraju nie będącym Państwem Członkowskim, a działającego na Wspólnym Rynku na podstawie wspólnotowych reguł konkurencji, a zachowaniem, jakie jest wymagane przez prawo państwa nie będącego Państwem Członkowskim, które dopuszcza kartele eksportowe, ale nie wymaga ich zakładania, w publicznym prawie międzynarodowym nie ma konfliktu pomiędzy stosowaniem konkurencyjnych krajowych jurysdykcji, który musiałby być rozstrzygnięty na zasadzie nie interwencyjnej.

3. Art. 23 i 27 Umowy o Wolnym Handlu, zawartej pomiędzy Wspólnotą a Finlandią, nie wykluczają stosowania art. 81 i 82 TWE (obecnie art. 101 i 102 TFUE).

[...]


Z tych powodów, TRYBUNAŁ (…) niniejszym:

  1. Odrzuca zarzut niewłaściwej oceny terytorialnego zakresu obowiązywania art. 81 TWE (obecnie art. 101 TFUE)oraz niezgodności decyzji Komisji IV/29.725 z dnia 19 grudnia 1984 r. z publicznym prawem międzynarodowym;

  2. Stwierdza nieważność decyzji Komisji IV/29.725 z dnia 19 grudnia z 1984 r. w tym zakresie, w jakim dotyczy Pulp, Paper and Paperboard Export Association of the USA;

  3. Odrzuca sugestię dotyczącą wyłącznego stosowania reguł konkurencji w ramach Umowy o Wolnym Handlu pomiędzy Wspólnotą a Finlandią

[…]

  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   16


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna