Orzeczenia sądów Unii Europejskiej w sprawach z zakresu wspólnych reguł konkurencji Unii Europejskiej1



Pobieranie 303.47 Kb.
Strona13/16
Data28.04.2016
Rozmiar303.47 Kb.
1   ...   8   9   10   11   12   13   14   15   16

13. Sprawa T-102/96 Gencor




Wyrok

Trybunału Sprawiedliwości

z dnia 25 marca 1999 r.

w sprawie T-102/96

Gencor Ltd

przeciwko

Komisji Wspólnot Europejskich

(Zbiór Orzeczeń 1999 II- 00753)

Przedsiębiorstwa wydobywcze>


B. Stan faktyczny

Gencor Ltd, spółka prawa Republiki Południowej Afryki, wniosła do Trybunału skargę przeciwkoKomisji Wspólnot Europejskich (strona pozwana),wspieranej przezRepublikę Federalną Niemiec (interwenient18) o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji 97/26/WE z dnia 24 kwietnia 1996 r. uznającej koncentrację za niezgodną ze wspólnym rynkiem oraz funkcjonowaniem porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (sprawa nr IV/M.619 – Gencor/Lonrho).

Koncentracja będąca przedmiotem sprawy obejmowała następujące podmioty:

1.      Gencor Ltd - spółka dominująca grupy, działająca głównie w sektorach górnictwa i metalurgii.

2.     Implats Platinum Holdings Ltd - spółka założoną zgodnie z prawem Republiki Południowej Afryki, działająca w sektorze platynowców19. Należąca w 46,5% do Gencor sprawującego nad nią kontrolę, a 53,5% akcji znajdowało się w obrocie publicznym.

3. Lonrho Plc - spółką prawa angielskiego, będąca spółką dominująca grupy prowadzącej działalność w sektorach: górnictwa, metalurgii, hotelarstwa, rolnictwa i handlu ogólnego.

4.      Eastern Platinum Ltd i Western Platinum Ltd, znane pod nazwą Lonrho Platinum Division (LPD) - spółki założone zgodnie z prawem Republiki Południowej Afryki, łączące działalność Lonrho w sektorze platynowców. Obie spółki były w 73% własnością Lonrho, a w 27% – spółki Gencor, przez jej spółkę zależną Implats. Zgodnie z umowami podpisanymi przez Eastplats i Westplats spółkami tymi zarządzałaLonrho Management Services (LMS), spółka założona zgodnie z prawem Republiki Południowej Afryki i kontrolowana przez Lonrho.

Rysunek 1. Podmioty biorące udział w koncentracji

rectangle 4
LONRHO


rectangle 2rectangle 3autoshape 7autoshape 9autoshape 10
GENCOR

IMPLATS


rectangle 5rectangle 6autoshape 8
LMS

LONRHO MANAGMENT

SERVICES

27%

73%

SPÓŁKI:


ESTPLATS i

WESTPLATS


autoshape 16

Źródło: opracowanie własne na podstawie TSUE http://curia.europa.eu/arrets/TRA-DOC-PL-ARRET-T-0102-1996-200406811-06_00.html

Zamierzona koncentracja miała polegać na przejęciu przezGencor i Lonrho wspólnej kontroli nad spółką Implats, a za jej pośrednictwem przejęciu kontrolinad Eastplats i Westplats (LPD).W wyniku tej transakcji Implats miała sprawować wyłączną kontrolę nad Eastplats i Westplats. Akcjonariuszami Implats miały być w 32% spółka Gencor i w 32% spółka Lornho, a 36% jej akcji miało być w obrocie publicznym. Ponadto porozumienie w sprawie powołania członków zarządu i ustaleń dotyczących głosowania miało regulować postępowanie dwóch głównych akcjonariuszy w odniesieniu do najważniejszych kwestii związanych z prowadzeniem Implats, dając im tym samym wspólną kontrolę nad tą spółką.

20 czerwca 1995 r. Gencor i Lonrho ogłosiły zawarcie umowy ramowej w sprawie

połączenia ich działalności w zakresie platynowców i przesłały do Komisji informację o transakcji, by uzyskać aprobatę w kwestii koncentracji.  

W sierpniu 1995 r. południowoafrykańska komisja ds. konkurencji poinformowała strony,

że transakcja nie budzi żadnych zastrzeżeń z punktu widzenia prawa tego państwa.

Na początku grudnia 1995 r. Komisja wydała decyzję nakazującą zawieszenie koncentracji

do czasu podjęcia przez nią ostatecznej decyzji.

20 grudnia 1995 r. Komisja poinformowałastrony,że koncentracja budzi poważne

wątpliwości i wszczęta została kontrolakoncentracjiprzedsiębiorstw.

13 marca 1996 r. główny konkurent Gencoe i Lonrho w sektorze platynowców Anglo American Corporation Ltd (AAC) poprzez swoją spółkę stowarzyszoną Amplats nabył 6% akcji Lonrho, z prawem pierwokupu dalszych 18%.



24 kwietnia 1996 r., decyzją nr 97/26/WE (zaskarżona decyzja), Komisja stwierdziła, że koncentracja jest niezgodna ze wspólnym rynkiem i funkcjonowaniem EOG, a jej przyjęcie doprowadziłaby do powstania duopolistycznej pozycji dominującej po stronie Amplats i Implats/LPD na światowym rynku platyny i rodu - co znacznie utrudniłoby skuteczną konkurencję.

28 czerwca 1996 r. Gencor wniosła skargę o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji.



C. Podstawowe ustalenia prawne

Na etapie negocjacji z Komisją Gencor i Lonrho zaproponowały podpisanie zobowiązań dotyczących zachowania rynkowego spółek i minimalnej wielkości produkcji.

Natomiast zaskarżając niekorzystną decyzję spółka wnosiła o:

 - zbadanie kompetencji terytorialnej działań Komisji zauważając, że koncentracja dotyczyła

działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium państwa trzeciego (RPA) i została

zatwierdzona przez władze tego państwa,

- stwierdzenie niesłuszności założenia Komisji, że koncentracja stworzyłaby zbiorową

pozycję dominującą,

- uwzględnienie, że mimo duopolu konkurencja pozostanie, czego przykładem ma być inwestycja konkurenta AAC w Lonrho jako działanie wrogie i konkurencyjne.

Spółka Gencor argumentowała, że europejska konsumpcja platynowców stanowi około

20% popytu światowego i bezzasadne jest przyznanie właściwość Komisji. Ponadto sporne umowy były przedmiotem decyzji wydanej przez właściwy organ do spraw konkurencji Republiki Południowej Afryki w której uznano, że zgłoszona koncentracja jest zgodna z prawem miejsca, w jakim miała zostać przeprowadzona. Tak więc gdyby Komisja uznała ją za niezgodną z prawem, spowodowałabykolizję jurysdykcji.W konsekwencji uznanie przez Komisję swej właściwości w odniesieniu do koncentracji stanowiłoby daleko posuniętą ingerencję w sprawy wewnętrzne RPA.

Komisja podniosła, że skarga jest niedopuszczalna ponieważ strona skarżąca nie ma już interesu prawnego we wniesieniu skargi. SpółkaLonrho w maju 1996 r zrezygnowała z przedłużenia umowy z Gencor. Sąd oddalił zarzut niedopuszczalności stwierdzając, że mimo iż podstawa transakcji przestała istnieć, to okoliczność ta nie może sama w sobie wykluczać kontroli legalności decyzji Komisji.W tej sytuacji Komisja podtrzymała argumenty, że koncentracja mogłaby prowadzić w średnioterminowej perspektywie do stworzenia duopolistycznej pozycji dominującej naświatowych rynkach platyny i rodu oraz, że mogłaby spowodować osłabienie konkurencji i ograniczenie produkcji, prowadzące do podwyższanie cen platynowców na świecie.

W kwestii własności Komisja podniosła, że istnieją dwie fundamentalne podstawy – pierwsza to zasada narodowości, zgodnie z którą przysługuje jej właściwość ratione personae w odniesieniu do działalności Lonrho, spółki założonej zgodnie z prawem jednego z państw członkowskich. Druga to zasada terytorialności. Komisja zauważa, że to strony koncentracji zwróciły się do niej o zbadanie zgodności koncentracji ze wspólnym rynkiem i EOG poprzez zgłoszenie do niej zawartej przez siebie umowy oraz poprzez uznanie zgody Komisji za wstępny warunek jej wykonania.

W odniesieniu do miejsca prowadzenia działalności gospodarczej objętej koncentracją Komisja argumentowała, że zaskarżona decyzja zgłoszonej koncentracji, mimo przeprowadzenia w Republice Południowej Afryki, zostałaby dokonana w skali światowej. Zmieniłaby strukturę konkurencyjną zarówno w skali globalnej, jak i na szczeblu wspólnotowym.

W ocenie Sądu bezsporne jest, że Gencor i Lonrho realizowały znaczną sprzedaż we Wspólnocie i Komisja nie popełniła błędu właściwości zakresu terytorialnego do zamierzonej koncentracji zgłoszonej przez przedsiębiorstwa.W kwestii stosunków konkurencyjnych, pozawarciu umowy koncentracji, przestałaby zachodzić dotychczas istniejąca rywalizacja między Implats a LPD, w szczególności w odniesieniu do ich sprzedaży we Wspólnocie. Zmieniłoby to strukturę konkurencyjną wspólnego rynku, ponieważ zamiast trzech południowoafrykańskich dostawców platynowców, pozostaliby tylko dwaj. Przeprowadzenie zamierzonej koncentracji doprowadziłoby do połączenia nie tylko działalności wydobywczej i produkcyjnej w zakresie platynowców w Republice Południowej Afryki, ale także ich działalności marketingowej na całym świecie, w szczególności we Wspólnocie, gdzie Implats i LPD osiągały znaczną sprzedaż.Wobec tego Komisja słusznie nie przyjęła zobowiązań zaproponowanych przez Gencor i Lonrho w celu wyeliminowania problemów konkurencyjnych wynikających z koncentracji.
Z powyższych powodów SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI (Piąta Izba w składzie powiększonym)orzeka, co następuje:

1)      Skarga zostaje oddalona.



D. Znaczenie

Zgodnie z doktryną skutków, zwaną również zasadą obiektywnej terytorialności, biorąc pod uwagę kryterium wysokości obrotów w skali całej Wspólnotyprzyjęto, że przepisy dotyczące koncentracji mają zastosowanie eksterytorialne. Osiągnięcieprzez co najmniej dwa spośród przedsiębiorstw uczestniczących w koncentracji ustalonego przepisami progu kwotowego sprawia, żeprzyjmuje się, iż koncentracja wywiera skutek na wspólny rynek.Rozpatrując koncentrację przedsiębiorstw zwrócono uwagę na obszar antykonkurencyjnego oddziaływania i wpływ na istniejące struktury konkurencyjne.

W prezentowanej sprawieważne jeststanowisko Sądu dotyczące terminu „pozycja dominująca”.Przyjęto, żeprzy braku precyzyjnej definicji, pojęcie to należy interpretować w świetle celuzastosowania. Dążeniem prawodawcybyło zapewnienie, aby proces reorganizacji przedsiębiorstw nie przeszkadzałskutecznej konkurencji na wspólnym rynku lub na jego części.W tych okolicznościach nie należy powoływać się jedyniena udziały w wspólnotowym rynku.

W sprawie wielokrotnie podkreślono, że przy prewencyjnej kontroli koncentracji nie należy przyjmować od spółek zobowiązań dotyczących ich zachowania. Celem rozporządzenia jest zapobieganie powstawaniu sytuacji, w których mogłyby pojawić się antykonkurencyjne zachowania.Rozporządzenie uniemożliwia Komisji wydawanie zezwoleń na koncentrację, która tworzy lub umacnia pozycję dominującą. W tych okolicznościach obietnica nienadużywania pozycji dominującej jest niedostateczna i nie spełnia wymogów określonych w rozporządzeniu.

Głównym celem prewencyjnej kontroli koncentracji jest kontrola struktur rynkowych, nie kontrola zachowania przedsiębiorstw.W wyroku podkreślono, że w przypadku stwierdzenia przez Komisję, że koncentracja może stworzyć lub umocnić pozycję dominującą, ma ona obowiązek zakazania tej koncentracji. Nawet jeżeli przedsiębiorstwa zainteresowane zamierzoną koncentracją zobowiązują się wobec Komisji, że nie będą nadużywały zajmowanej przez siebie pozycji dominującej20.

1   ...   8   9   10   11   12   13   14   15   16


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna