Orzeczenia sądów Unii Europejskiej w sprawach z zakresu wspólnych reguł konkurencji Unii Europejskiej1



Pobieranie 303.47 Kb.
Strona4/16
Data28.04.2016
Rozmiar303.47 Kb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   16

4. Połączone sprawy T-528/93, T-542/93, T-543/93 oraz T-546/93 Metropol


A. Dane identyfikacyjne
Wyrok

Sądu Pierwszej Instancji

z dnia 11 lipca 1996 r.

w połączonych sprawach T-528/93, T-542/93, T-543/93 oraz T-546/93
Metropole Télévision SA oraz Reti Televisive Italiane SpA oraz Gestevisión Telecinco SA oraz Antena 3 de Televisión

przeciwko



Komisji Wspólnot Europejskich

(Zb. Orz. 1996, II-649)




B. Stan faktyczny

Postępowanie w sprawie Métropole Télévision zostało wszczęte na podstawie skargi Métropole Télévision i trzech innych prywatnych nadawców telewizyjnych o unieważnienie decyzji KE z 1993 r. przyznającej międzynarodowemu stowarzyszeniu głównie publicznych (aczkolwiek aktywnym członkiem było też prywatne Canal+) nadawców telewizyjnych - European Broadcasting Union (EBU) - wyłączenie indywidualne4. Pomimo tego, iż wyłączenie indywidualne, będące podstawą skargi do SPI, odnosiło się do całego Statutu EBU, w postępowaniu i w decyzji KE zajęła się głównie warunkami wzajemnego dzielenia się prawami do audycji sportowych, będących w posiadaniu członków EBU, oraz warunkami dostępu stron trzecich do tych praw.

Postępowanie, decyzję KE i orzeczenie SPI należy rozpatrywać w kontekście toczących się od 1989 r. pertraktacji EBU z KE w sprawie warunków dopuszczalności praktyk kolektywnych tego stowarzyszenia w świetle przesłanek art. 81 ust. 3 TWE, jak również w świetle odmowy przyjęcia do EBU Métropole Télévision (które cztery razy składało wnioski o członkostwo) oraz Antena 3.

W omawianym orzeczeniu, SPI unieważnił decyzję KE uznając, że przeprowadzona przez nią w przedmiotowej sprawie analiza była niespójna i niedokładna. W odróżnieniu od KE, SPI skoncentrował się na związku pomiędzy dopuszczalnością praktyk kolektywnych EBU a jego polityką rekrutacyjną w sytuacji, w której uczestnictwo w stowarzyszeniu daje jej członkom potencjalnie nieuzasadnioną przewagę konkurencyjną na rynkach, na których działa organizacja.

SPI zajął się też możliwością wpływu misji publicznej na spełnienia przesłanek zawartych w art. 81 ust. 3 TWE (obecnie art. 101 ust. 3 TFUE).
C. Podstawowe ustalenia prawne

1. O ile decyzja Komisji przyznająca wyłączenie indywidualne zgodnie z art. 81 ust. 3 TWE (obecnie art. 101 ust. 3 TFUE) statutu stowarzyszenia organizacji radiowych i telewizyjnych powoduje, że spółka telewizyjna konkurująca ze stowarzyszeniem i wszystkimi jego członkami na wspólnym rynku jest wykluczona z przywileju korzyści konkurencyjnych wynikających z członkostwa w stowarzyszeniu, wpływa to na pozycję konkurencyjności danej spółki. Stosownie do tego, spółka ta musi zostać zakwalifikowana, jako zainteresowana strona trzecia w rozumieniu art. 19 ust. 3 zd. 1 Rozporządzenia Nr 17, oraz musi być uznana przez Komisję za uczestniczącą w postępowaniu administracyjnym w sprawie wydania decyzji. Z tego samego powodu musi ona być uważana za podmiot indywidualnie dotknięty decyzją w rozumieniu art. 230 TWE (obecnie art. 263 TFUE).

W tym sensie nie jest istotne, że firma była zaledwie obecna w trakcie przeprowadzonego przez Komisję wysłuchania, bez zajmowania jakiegoś szczególnego stanowiska, lub nie skorzystała w tym postępowaniu ze swoich praw proceduralnych wynikających z art. 19 ust. 3. Z jednej strony, uprawnienia proceduralne wynikające z art. 19 ust. 3 nie są przedmiotem żadnego warunku odnoszącego się do sposobu jego spełnienia. Z drugiej strony, gdyby zdolność do wnoszenia skarg przez określone strony trzecie mające uprawnienia proceduralne w postępowaniu administracyjnym została uwarunkowana ich rzeczywistym udziałem w postępowaniu, byłoby to równoznaczne z wprowadzeniem dodatkowego warunku dopuszczalności skargi w formie obowiązkowego postępowania przedsądowego, który nie został zapisany w art. 230 (obecnie art. 263 TFUE).

Ponadto, dana spółka jest bezpośrednio dotknięta decyzją wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek przyczynowy pomiędzy decyzją, która nie wymaga żadnych środków wprowadzających w życie, a wpływem na pozycję konkurencyjną tej spółki.

2. Przyznanie przez Komisję wyłączenia indywidualnego zgodnie z art. 81 ust. 3 TWE (obecnie art. 101 ust. 3 TFUE) zakłada, iż porozumienie lub decyzja związku przedsiębiorstw spełnia wszystkie cztery warunki ustalone w tym przepisie. Wystarczy, iż jeden z czterech warunków nie zostanie spełniony, żeby odmówić wyłączenia. Aby ocenić, w sposób bardziej szczegółowy, czy ograniczenie konkurencji wynikające z zasad członkostwa w stowarzyszeniu organizacji radiowych i telewizyjnych, które dają przewagę konkurencyjną jego członkom, są nieodzowne w rozumieniu wyżej wymienionego przepisu, Komisja musi najpierw sprawdzić, czy te zasady członkostwa są obiektywne i wystarczająco określone, aby umożliwić ich jednorodne zastosowanie w sposób niedyskryminujący vis-a-vis wszystkich potencjalnych aktywnych członków. Nieodzowność danych ograniczeń nie może być prawidłowo oceniona, jeśli nie zostanie spełniony ten wcześniejszy warunek.

W tym samym kontekście, Komisja nie ma prawa do użycia jako kryterium przyznania wyłączenia indywidualnego, bez żadnych dodatkowych uzasadnień, po prostu warunku realizacji przez członków stowarzyszenia misji publicznej zdefiniowanej zasadniczo przez odwołanie się do misji świadczenia usług w ogólnym interesie gospodarczym, o której mowa w art. 86 ust. 2 TWE (obecnie art. 106 ust. 2 TFUE), zważywszy, iż przepis ten nie ma zastosowania. O ile, w kontekście oceny ogólnej, Komisja ma prawo opierać się na okolicznościach związanych z działalnością w interesie publicznym w celu udzielenia wyłączenia indywidualnego na podstawie art. 81 ust. 3 Traktatu (obecnie art. 101 ust. 3 TFUE), to jednak musi wykazać, iż okoliczności te czynią niezbędnymi ograniczenia konkurencji, które mogą istnieć zgodnie ze statutem stowarzyszenia.

[…]

Z tych powodów, SĄD PIERWSZEJ INSTANCJI (Pierwsza Izba, skład poszerzony) niniejszym:



1. Stwierdza nieważność decyzji Komisji 93/403/EEC z dnia 11 czerwca 1993 r. odnoszącą się do postępowania wynikającego z art. 81 TWE [obecnie art. 101 TFUE] (IV/32.150 - EBU/System Eurowizji).

1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   16


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna