Orzeczenia sądów Unii Europejskiej w sprawach z zakresu wspólnych reguł konkurencji Unii Europejskiej1



Pobieranie 303.47 Kb.
Strona8/16
Data28.04.2016
Rozmiar303.47 Kb.
1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   ...   16

8. Sprawa C-7/97 Oscar Bronner


A. Dane identyfikacyjne
Wyrok

Trybunału Sprawiedliwości

z 26 listopada 1998 r.

w sprawie C-7/97

Oscar Bronner GmbH & Co. KG

przeciwko



Mediaprint Zeitungs- und Zeitschriftenverlag GmbH & Co. KG, Mediaprint Zeitungsvertriebsgesellschaft mbH & Co. KG and Mediaprint Anzeigengesellschaft mbH & Co. KG.

(Zb. Orz. 1998, I-7791)




B. Stan faktyczny

Oscar Bronner GmbH & Co. KG (dalej: Oscar Bronner) jest austriackim wydawcą i dystrybutorem codziennej gazety Der Standard, który w 1994 r. posiadał 3,6% udziału w austriackim rynku prasy codziennej, mierzonego wielkością przychodu z kolportażu prasy, oraz 6% udziału w tymże rynku, mierzonego wielkością przychodu z działalności reklamowej. Mediaprint Zeitungs- und Zeitschriftenvelag GmbH & Co. KG jest austriackim wydawcą gazet codziennych Neue Kronen Zeitung i Kurier. Dystrybucją i akwizycją reklam dla tych dwóch gazet zajmują się dwie spółki zależne od Mediaprint Zeitungs- und Zeitschriftenvelag GmbH & Co. KG: Mediaprint Zeitungsvertriebsgesellschaft mbH & Co. KG oraz Mediaprint Anzeigengesellschaft mbH Co. KG (dalej razem: Mediaprint). W 1994 r. koncern prasowy Mediaprint posiadał 46,8% udziału w austriackim rynku prasy codziennej, mierzonego wielkością przychodu z kolportażu gazet Neue Kronen Zeitung i Kurier, oraz 42% udziału w tymże rynku, mierzonego wielkością przychodu z działalności reklamowej. Mediaprint stworzył ogólnokrajowy system dystrybucji prasy z dostawą do domu subskrybenta we wczesnych godzinach porannych. Oscar Bronner pragnął, by jego gazeta Der Standard była dystrybuowana przez Mediaprint w kanale dystrybucji gazet z dostawą do domu. Wobec odmowy Mediaprint Oscar Bronner na podstawie austriackiego prawa kartelowego zwrócił się do właściwego sądu o wydanie decyzji nakazującej Mediaprint zaprzestanie nadużywania pozycji dominującej na rynku oraz włączenie gazety Der Standard do wspomnianego systemu dystrybucji gazet codziennych z dostawą do domu. Austriacki sąd pierwszej instancji właściwy w sprawach ochrony konkurencji zwrócił się do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości o wydanie orzeczenia wstępnego w dwóch kwestiach dotyczących interpretacji art. 82 TWE (obecnie art. 102 TFUE).


C. Podstawowe ustalenia prawne

1. Wyłącznie do sądu krajowego właściwego do rozpoznania sprawy i wydania orzeczenia należy ustalenie, zważywszy na szczególne okoliczności każdej takiej sprawy, zarówno istnienia potrzeby wydania orzeczenia wstępnego mającego umożliwić mu wydanie wyroku, jak i znaczenia pytań postawionych Trybunałowi dla rozstrzygnięcia sprawy. W rezultacie, jeżeli pytania stawiane przez sądy krajowe dotyczą interpretacji przepisu prawa wspólnotowego, Trybunał jest, co do zasady, zobowiązany do wydania orzeczenia.

Ponadto, art. 234 Traktatu (obecnie art. 267 TFUE), który zasadza się na wyraźnym rozdziale kompetencji pomiędzy sądami krajowymi a Trybunałem Sprawiedliwości, nie zezwala temu ostatniemu na badanie przyczyn, dla których złożono wniosek o wydanie orzeczenia wstępnego. W rezultacie, wniosek sądu krajowego podlega odrzuceniu tylko wtedy, gdy oczywistym jest, że wykładnia prawa wspólnotowego lub ocena ważności przepisu prawa wspólnotowego, o które zwraca się ten sąd nie ma związku ze stanem faktycznym sprawy lub z przedmiotem postępowania głównego.

W tych okolicznościach fakt, że sąd krajowy rozpoznaje spór dotyczący praktyk ograniczających konkurencję stosując krajowe prawo konkurencji, nie powinien uniemożliwiać mu złożenia wniosku do Trybunału o wydanie orzeczenia wstępnego w sprawie wykładni prawa wspólnotowego dotyczącego przedmiotu postępowania, a w szczególności wykładni art. 82 Traktatu (obecnie art. 102 TFUE) w odniesieniu do tego samego stanu faktycznego, jeśli jego zdaniem możliwy jest konflikt pomiędzy prawem wspólnotowym a prawem krajowym.

W rzeczy samej, nie jest niemożliwe, by do tego samego stanu faktycznego miały zastosowanie zarówno wspólnotowe, jak i krajowe prawo konkurencji, nawet jeśli oceniają praktyki ograniczające konkurencję z różnych punktów widzenia.

W kontekście takiego wniosku okoliczności dotyczące zastosowania art. 82 Traktatu (obecnie art. 102 TFUE) do stanu faktycznego stanowiącego przedmiot głównego postępowania podlegają ocenie przez sąd krajowy i nie mają znaczenia dla zbadania, czy pytania postawione Trybunałowi są dopuszczalne.

2. Wydawca prasy, który posiada bardzo duży udział w rynku gazet codziennych w państwie członkowskim i jest jedynym operatorem ogólnokrajowego systemu dystrybucji gazet z dostawą do domu i który odmawia dostępu do tego systemu, w zamian za odpowiednie wynagrodzenie, wydawcy konkurencyjnej gazet, który z powodu niewielkiego nakładu swojej gazety nie jest w stanie zbudować samodzielnie lub z innymi wydawcami swego własnego, opłacalnego ekonomicznie systemu dystrybucji gazet z dostawą do domu, nie dopuszcza się nadużycia pozycji dominującej w rozumieniu art. 82 Traktatu (obecnie art. 102 TFUE).

Dla stwierdzenia w takich okolicznościach, że doszło do nadużycia w rozumieniu tego przepisu, niezbędne jest by odmowa dostarczenia usługi polegającej na dostawie do domu mogła wyeliminować wszelką konkurencję na rynku gazet codziennych ze strony osoby żądającej dostarczenia usługi, oraz by taka odmowa nie miała obiektywnego uzasadnienia, a także, by sama usługa była niezbędna do prowadzenia działalności gospodarczej przez tę osobę z uwagi na brak jakiegokolwiek rzeczywistego lub potencjalnego substytutu dla systemu dystrybucji z dostawą do domu.

W niniejszej sprawie, po pierwsze, istnieją inne metody dystrybucji gazet codziennych, takie jak za pośrednictwem poczty lub sprzedaż w sklepach i kioskach i jakkolwiek mogą one być mniej korzystne z punktu widzenia dystrybucji niektórych gazet, to są stosowane przez wydawców gazet; po drugie, nie występują żadne techniczne, prawne lub chociażby ekonomiczne przeszkody uniemożliwiające lub nadmiernie utrudniające jakiemukolwiek innemu wydawcy gazet codziennych stworzenie, samodzielnie lub we współdziałaniu z innymi wydawcami, swojego własnego ogólnokrajowego systemu dystrybucji własnych gazet z dostawą do domu.

[…]


Z tych powodów, TRYBUNAŁ (Izba Szósta), w odpowiedzi na pytanie przedstawione mu przez Oberlandesgericht Wien zarządzeniem z dnia 1 lipca 1996 r., niniejszym orzeka:

Wydawca prasy, który posiada bardzo duży udział w rynku gazet codziennych w państwie członkowskim i jest jedynym operatorem ogólnokrajowego systemu dystrybucji gazet z dostawą do domu i który odmawia dostępu do tego systemu, w zamian za odpowiednie wynagrodzenie, wydawcy konkurencyjnej gazety, który z powodu niewielkiego nakładu swojej gazety nie jest w stanie zbudować samodzielnie lub z innymi wydawcami swego własnego, opłacalnego ekonomicznie systemu dystrybucji gazet z dostawą do domu, nie dopuszcza się nadużycia pozycji dominującej w rozumieniu art. 82 Traktatu (obecnie art. 102 TFUE).




1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   ...   16


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna