Part 66 załĄcznik III 66. 1



Pobieranie 452.79 Kb.
Strona4/13
Data28.04.2016
Rozmiar452.79 Kb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   13

 AMC 66.A.45(a) Szkolenia na typ statku powietrznego, szkolenia z zadań oraz udzielanie uprawnień


1. Od personelu poświadczającego kategorii A wymaga się odbycia specjalnych szkoleń w zakresie zadań obsługowych dla każdego typu statku powietrznego, jak to wskazano w 66.A.20(a)1.

2. Organizacje właściwie zatwierdzone według Części 145 lub Części 147 oznaczają organizacje będące w zgodności z wymaganiami odpowiednich paragrafów AMC 66.A.45.


b) Jeżeli nie określono inaczej w lit. g), posiadacz licencji na obsługę techniczną statku powietrznego kategorii B1, B2 lub C korzysta z przywilejów certyfikacyjnych wyłącznie na konkretnym typie statku powietrznego, gdy licencja na obsługę techniczną statku powietrznego jest wyposażona w rating właściwego typu statku powietrznego.

 

c) Jeżeli nie określono inaczej w lit. h), rating przyznaje się po satysfakcjonującym ukończeniu szkolenia odpowiedniego dla typu statku powietrznego kategorii B1, B2 lub C uznanego przez właściwy organ lub prowadzonego przez odpowiednio uznaną organizację szkolenia w zakresie obsługi technicznej z części 147.



 

d) Uznane szkolenie typu kategorii B1 i B2 obejmuje elementy teoretyczne i praktyczne oraz składa się z właściwego kursu w odniesieniu do przywilejów z ust. 66.A.20 lit. a). Szkolenie teoretyczne i praktyczne jest zgodne z dodatkiem III do niniejszej części.


 

AMC 66.A.45(d) Szkolenia na typ statku powietrznego, szkolenia z zadań oraz udzielanie uprawnień


1. Szkolenie powinno umożliwiać uczestnikom uzyskanie odpowiednio szczegółowej wiedzy na temat statku powietrznego, jego głównych zespołów, instalacji, wyposażenia oraz wybranych podzespołów. Powinno zawierać także instruktaże w zakresie korzystania z dokumentacji technicznej oraz znajomości procedur obsługowych.

Szkolenia powinny także brać pod uwagę następujące zagadnienia:

(a) praktykę w obsłudze danego typu statku powietrznego;

(b) praktyczne informacje i wnioski pochodzące z systemu raportowania o niesprawnościach i zdarzeniach lotniczych;

(c) ważniejsze Dyrektywy Nadzorów i/lub Biuletyny Techniczne;

(d) znane zagadnienia z zakresu czynników ludzkich dotyczące danego typu statku powietrznego.

2. Szkolenie teoretyczne powinno być wspomagane przez stosowanie pomocy szkoleniowych, takich jak np. podzespoły lub modele podzespołów statku powietrznego. Szkolenie na symulatorze, próba silników na ziemi oraz szkolenie wspomagane komputerowo (CBT) może być również wykorzystywane.

3. Rekomendowane jest również przekazywanie wiedzy związanej z wpływem elementów środowiska naturalnego takich, jak zimny i gorący klimat, wiatr, duża wilgotność itp. na wykonywaną obsługę techniczną oraz na ograniczenia obsługowe z nich wynikające.

4. Dla wnioskodawców nie posiadających udokumentowanej praktyki w zakresie obsługi statków powietrznych o podobnej konstrukcji, podobnych systemach, włącznie z silnikami, szkolenie praktyczne musi obejmować okres 4 miesięcy. Dla wnioskodawców posiadających taką praktykę czas ten może być skrócony do minimum 2-ch tygodni.

5. W celu spełnienia wymagań w zakresie szkolenia praktycznego, może zostać opracowany program szkolenia w trakcie pracy (OJT).

Jeżeli praktyczna część szkolenia na typ jest prowadzona przez organizację szkoleniową zatwierdzoną zgodnie z Częścią 147 lub organizacja ta jest odpowiedzialna za prowadzenie tego szkolenia należy pamiętać, że ta praktyczna część stanowi element zatwierdzonego szkolenia na typ i proces jej akceptacji przez właściwy nadzór lotniczy powinien być wspomagany przez zatwierdzony plan, ujmujący szczegółowo jej zawartość i czas trwania. Powyższe dotyczy również przypadków, kiedy dane szkolenie jest zatwierdzane bezpośrednio przez nadzór lotniczy. Indywidualne zapisy z praktycznej części szkolenia powinny być tak zaprojektowane, aby wykazywały zgodność ze szczegółowym jej planem.

Takie zapisy mogą być prowadzone np. w formie indywidualnych Książek Praktyki. Książka Praktyki powinna być tak zaprojektowana, aby znalazło się w niej miejsce na potwierdzenia przez upoważnione osoby z organizacji zatwierdzonej wg Części 147 lub innej instytucji prowadzącej szkolenie.

Jeśli praktyczna część szkolenia jest prowadzona przez organizację obsługową zatwierdzoną zgodnie z Częścią 145 i z jej wyłączną odpowiedzialnością, proces akceptacji tej praktycznej części szkolenia przez właściwy nadzór lotniczy powinien być wspomagany przez plan ujmujący szczegółowo jej zawartość i czas trwania. Indywidualne zapisy z praktycznej części szkolenia powinny być tak zaprojektowane, aby wykazywały zgodność ze szczegółowym jej planem. Możliwe jest również prowadzenie praktycznej części jako szkolenie podczas pracy (OJT) według specjalnie opracowanego szczegółowego programu. W takim przypadku organizacja obsługowa zatwierdzona zgodnie z Częścią 145 powinna przygotować dla osób szkolonych na typ statku powietrznego Książkę Praktyk zawierającą listę zadań do wykonania pod nadzorem. Książka Praktyki powinna być tak zaprojektowana, aby znalazło się w niej miejsce na potwierdzenia przez osobę nadzorującą. Lista zadań do wykonania może być akceptowana (komentarz tłumacza: przez nadzór lotniczy) oddzielnie dla każdego praktykanta – w zależności od jego wcześniej nabytej praktyki lub może być akceptowana (komentarz tłumacza: przez nadzór lotniczy) w sposób pośredni na zasadzie udzielania upoważnienia organizacji obsługowej do sporządzania takich list przez akceptację procedury wewnętrznej tej organizacji.

We wszystkich przypadkach część praktyczna szkolenia powinna zawierać akceptowalny przekrój zadań obsługowych, będąc jednocześnie właściwym uzupełnieniem teoretycznej części szkolenia. W przypadkach zastosowania szkolenia podczas pracy (OJT) może to oznaczać ścisłe dostosowanie przekroju zadań do zakresu działalności danej organizacji obsługowej zatwierdzonej zgodnie z Częścią 145. Sposoby nadzorowania wykonania poszczególnych zadań oraz kontroli zachowania właściwych standardów powinny być akceptowalne dla Państwa Członkowskiego. Czas trwania praktycznej części szkolenia powinien być tak ustalany, aby brał pod uwagę możliwe, zasadnicze różnice w skomplikowaniu budowy różnych typów statków powietrznych i powinien być akceptowalny dla Państwa Członkowskiego. Różnice te będą wymagały znaczącego przedłużenia praktycznej części szkolenia dla personelu poświadczającego, który nie jest obeznany z nowymi technikami i technologiami. Przykładami takich różnic mogą być następujące elementy nowych technik i technologii (lecz nie są one ograniczone tylko do podanych przykładów): wyświetlanie wskazań parametrów lotu na oszkleniu kabiny załogi (glass cockpit), sterowanie statkiem powietrznym bez bezpośrednich połączeń mechanicznych (fly by wire), bardzo znaczące różnice w rozwiązaniach konstrukcyjnych itp.



  1. (komentarz tłumacza: w oryginale powtarza się nr 5 – poprawiono błąd) Przed otrzymaniem uprawnienia dla typu statku powietrznego, wnioskujący powinien być w stanie:

    1. ...wykazać szczegółowe zrozumienie działania odpowiednich systemów statków powietrznych oraz ich obsługi technicznej przez zdanie odpowiednich egzaminów z tej wiedzy;

    2. zapewnić bezpieczne wykonywanie obsługi technicznej, inspekcji i innych prac rutynowych zgodnie z odpowiednimi podręcznikami obsługowymi i innymi instrukcjami i kartami zadaniowymi właściwymi dla danego typu statku powietrznego. Przykładem takiej obsługi może być potrzeba wykonania takich zadań, jak: poszukiwanie przyczyn niesprawności, naprawy, regulacje, wymiany podzespołów, sprawdzenia funkcjonalne (np. próby silników) i inne;

    3. właściwie stosować wszystkie publikacje techniczne i dokumentację techniczną dotyczącą danego typu statku powietrznego;

    4. właściwie stosować specjalistyczne narzędzia i wyposażenie do wykonywania testów oraz wykonywać demontaże, wymiany podzespołów i modułów właściwych dla typu statku powietrznego w pełnym zakresie obsługi statku powietrznego i podzespołów w nim zamontowanych (on-wing) (bez obsługi podzespołów zdemontowanych).

  1. (komentarz tłumacza: niniejszy punkt ma treść identyczną, jak podpunkt 6b – pominięto tę treść).

e) Uznane szkolenie typu kategorii C jest zgodne z dodatkiem III do niniejszej części. W przypadku kategorii C osoba wykwalifikowana poprzez posiadanie stopnia akademickiego jak wyszczególniono w ust. 66.A.30 lit. a) pkt 5, pierwsze teoretyczne szkolenie z odpowiedniego typu statku powietrznego odbywa się na poziomie kategorii B1 lub B2. Nie jest wymagane szkolenie praktyczne.


1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   13


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna