Part 66 załĄcznik III 66. 1



Pobieranie 452.79 Kb.
Strona5/13
Data28.04.2016
Rozmiar452.79 Kb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   13

 AMC 66.A.45(e) Szkolenia na typ statku powietrznego, szkolenia z zadań oraz udzielanie uprawnień


W obsłudze hangarowej, personel poświadczający kategorii C nie może wykonywać zadań przeznaczonych dla osób posiadających licencje kategorii B1 lub B2 lub ich ekwiwalentów dopóki nie ukończy odpowiednich szkoleń i nie stanie się posiadaczem licencji kategorii B1 lub B2.
f) Ukończenie uznanego szkolenia typu statku powietrznego, według wymagań lit. b)-e), wykazuje się poprzez egzamin. Egzamin jest zgodny z dodatkiem III do niniejszej części. Egzamin w odniesieniu do ratingu typu statku powietrznego kategorii B1, B2 lub C jest prowadzony przez organizację szkoleniową odpowiednio uznaną na mocy części 147, właściwy organ, lub organizację szkoleniową prowadzącą uznane szkolenie typu.

 

g) Nie naruszając lit. b), dla statków powietrznych innych niż duże statki powietrzne, posiadacz licencji na obsługę techniczną statku powietrznego kategorii B1 lub B2 może także korzystać z przywilejów certyfikacyjnych, jeżeli licencja na obsługę techniczną statku powietrznego jest wyposażona we właściwe ratingi grupowe, lub ratingi grupy producenta, chyba że Agencja ustaliła, że złożoność danego statku powietrznego wymaga szkolenia typu.



 

1. Rating grupy producenta można przyznać po spełnieniu wymagań ratingów typu dwóch typów statków powietrznych reprezentatywnych dla grupy od tego samego producenta.

 

2. Pełny rating grupowy można przyznać po spełnieniu wymagań ratingu trzech typów statków powietrznych reprezentatywnych dla grupy od różnych producentów. Jednakże nie można przyznać ratingu grupowego kategorii B1 samolotów o silnikach wieloturbinowych, gdzie ma zastosowanie wyłącznie rating grupy producenta.



 

3. Skład grup wygląda następująco:

 

(i) dla kategorii B1 lub C:



 

- silnik tłokowy do śmigłowca

 

- silnik turbinowy do śmigłowca



 

- jednotłokowy silnik do samolotu – struktura metalowa

 

- wielotłokowy silnik do samolotu – struktura metalowa



 

- jednotłokowy silnik do samolotu – struktura drewniana

 

- wielotłokowy silnik do samolotu – struktura drewniana



 

- jednotłokowy silnik do samolotu – struktura mieszana

 

- wielotłokowy silnik do samolotu - struktura mieszana



 

- turbiny do samolotu – pojedynczy silnik

 

- turbiny do samolotu – silnik wielokrotny



 

(ii) dla kategorii B2 lub C:

 

- samolot



 

- śmigłowiec


 AMC 66.A.45(g) Szkolenia na typ statku powietrznego, szkolenia z zadań oraz udzielanie uprawnień


1. Określenie „Typy statków powietrznych reprezentujące grupę” oznacza, że:

- dla kategorii B1 szkolenie powinno obejmować tematy dotyczące typowych systemów i silników odpowiednie dla danej grupy (np. dla grupy statków powietrznych jednosilnikowych, z silnikami tłokowymi, konstrukcji metalowej - chowane podwozie, klimatyzacja, śmigło o zmiennym skoku itp.), oraz

- dla kategorii B2 szkolenie powinno obejmować kompletny zestaw układów awionicznych takich, jak pilot automatyczny, urządzenia radiokomunikacyjne, układy elektroniczne, przyrządy pokładowe (EFIS), układy kierowania lotem itp.

2. Określenie „grupa wielosilnikowych statków powietrznych” zawiera w sobie odpowiednią „grupę jednosilnikowych statków powietrznych”.


h) nie naruszając lit. c), można także przyznać rating na statek powietrzny inny niż duży statek powietrzny, z zastrzeżeniem satysfakcjonującego zdania egzaminu dla odpowiedniego typu statku powietrznego kategorii B1, B2 lub C oraz wykazania praktycznego doświadczenia na statku powietrznym danego typu, chyba że Agencja ustaliła, że statek powietrzny jest złożony, gdzie wymagane jest uznane szkolenie typu z ust. 3.

 

W przypadku ratingu kategorii C na statek powietrzny inny niż duży statek powietrzny, dla osoby wykwalifikowanej poprzez posiadanie stopnia akademickiego jak wyszczególniono w ust. 66.A.30 lit. a) pkt 5, pierwszym właściwym egzaminem z odpowiedniego typu statku powietrznego jest egzamin na poziomie kategorii B1 lub B2.



 

1. Uznane egzaminy typu w kategorii B1, B2 i C muszą składać się z egzaminu z mechaniki dla kategorii B1 i egzaminu z elektroniki lotniczej dla kategorii B2 oraz egzaminu z mechaniki i z elektroniki lotniczej dla kategorii C.

 

2. Egzamin jest zgodny z dodatkiem III do niniejszej części. Egzamin jest prowadzony przez organizację szkoleniową odpowiednio uznaną na mocy części 147, lub przez właściwy organ.



 

3. Praktyczne doświadczenie dla typu statku powietrznego obejmuje reprezentatywny zespół działań z zakresu obsługi technicznej właściwych dla danej kategorii.


 AMC 66.A.45(h) Szkolenia na typ statku powietrznego, szkolenia z zadań oraz udzielanie uprawnień


1. Praktyka dla typu statku powietrznego powinna zawierać akceptowalny zestaw zadań wybranych z Załącznika II do nn. AMC 66. Dla pierwszego typu statku powietrznego z każdej grupy danego producenta, powinno być wykonane co najmniej 50% zadań właściwych dla danego typu statku powietrznego i danej kategorii licencji. Dla drugiego typu statku powietrznego z każdej grupy danego producenta liczbę tę można zmniejszyć do 30%. Dla następnych typów statków powietrznych z każdej grupy danego producenta liczbę tę można zmniejszyć do 20%.

2. Praktykę dla typu statku powietrznego można udowodnić przez przedstawienie Książki Praktyki lub w innej formie zapisów z praktyki, w których to zapisach udokumentowane jest wykonanie zadań z Załącznika II do nn. AMC, wyspecyfikowanych przez właściwy nadzór lotniczy (komentarz tłumacza: lub upoważnioną przez ten nadzór organizację zatwierdzoną według Części 145- patrz AMC 66.A.45(d)5).



GM do 66.A.45(d) Szkolenia na typ statku powietrznego, szkolenia z zadań oraz udzielanie uprawnień

1. Wymagany czas trwania szkolenia praktycznego musi być akceptowany element po elemencie przez właściwy nadzór lotniczy przed udzieleniem uprawnienia dla typu statku powietrznego. Zaleca się, aby czas praktyki był zgodny z wymaganiem przed rozpoczęciem odpowiedniego szkolenia. Dla wnioskujących, zatrudnionych w organizacjach obsługowych zatwierdzonych według Części 145, wymagany czas praktyki może być zatwierdzony poprzez odpowiednie procedury w Opisie Organizacji Obsługowej.

2. Mimo, że nie jest realne ustalenie ścisłych zasad określających wymagany czas praktyki w każdym z możliwych przypadków, poniższe wytyczne mogą być zastosowane jako wskazówki postępowania:

(a) Dla pierwszego szkolenia na typ statku powietrznego, bez udokumentowanej wcześniejszej praktyki obsługowej wymagane jest czteromiesięczne szkolenie praktyczne.

(b) Czynniki wpływające na możliwość ograniczenia wymaganej, 4-ro miesięcznej praktyki są następujące:

- posiadana praktyka w obsłudze statków powietrznych o podobnej technologii, konstrukcji i podobnych instalacjach, włączając w to silniki;

- kiedy ostatnio odbywała się praktyka na danym typie;

- ilość nabytej praktyki. Przykładowo, ilość godzin odbytej praktyki zależy od rodzaju obsługi – np. w obsłudze liniowej, przy wykonywaniu obsługi danego typu raz w tygodniu, praktyczne umiejętności będą mniejsze niż przy ciągłej obsłudze danego typu w warunkach hangarowych;

- jakość nabytej praktyki. Zadania obsługowe wykonywane podczas praktyki powinny, jako minimum, odzwierciedlać program szkoleń praktycznych opracowywany przez organizacje zatwierdzone zgodnie z Częścią 147.

3. Normalnie wymaga się minimum dwóch tygodni praktyki dla wszystkich szkoleń na typ statku powietrznego. Dotyczy to również dodatkowych uprawnień do licencji wydanej wg Części 66 dla podobnych typów statków powietrznych (szkolenia na różnice). Mogą zdarzyć się przypadki, kiedy wymagana praktyka dla szkolenia na różnice jest krótsza niż dwa tygodnie, na przykład dla posiadaczy licencji wydanej wg Części 66 w kategorii B2 z uprawnieniem na Airbus A330 z silnikami PW 400, szkolonymi na różnice w stosunku do Airbus A330 z silnikami Rolls Royce Trent.

Należy tu zwrócić uwagę na fakt, że wymagane przez AMC 66.A.45(d) szkolenie praktyczne dla typu statku powietrznego od dwóch tygodni do czterech miesięcy może być w niektórych sytuacjach niewystarczające. Przykładowo, szkolenie podczas pracy (OJT) w obsłudze liniowej, z powodu rzadkiej dostępności danego typu statku powietrznego do obsługi, może wymagać przedłużenia powyżej czterech miesięcy w celu wykonania przez praktykanta wszystkich zadań z wymaganej listy zadań nadzorowanych.

4. Oprócz przypadków, kiedy wymagania w zakresie szkoleń praktycznych określa organizacja zatwierdzona zgodnie z Częścią 147, organizacja obsługowa (zatrudniająca wnioskującego) jest odpowiedzialna za to, aby czas trwania praktyki był współmierny do jego dotychczasowej praktyki i okresu jej odbycia. Jednakże, w każdym z przypadków, to Państwo Członkowskie musi być pewne, że czas trwania szkolenia praktycznego jest wystarczający przed wydaniem uprawnienia dla typu statku powietrznego.

Ograniczony zakres szkolenia w zakresie urządzeń awioniki powinien być włączony w szkolenie dla typu statku powietrznego dla kategorii B1, ponieważ uprawnienia kategorii B1 zawierają wykonanie zadań w zakresie wymiany awionicznych LRU (zespoły łatwo wymienialne). Szkolenie w zakresie wyposażenia elektrycznego powinno być włączone w szkolenie na typ dla obu kategorii (B1 i B2).

GM do 66.A.45(f) Szkolenia na typ statku powietrznego, szkolenia z zadań oraz udzielanie uprawnień

Egzaminy związane z udzielaniem uprawnień na typ statku powietrznego dla kategorii B1 lub B2 lub C mogą być przeprowadzane przez organizację szkoleniową zatwierdzoną zgodnie z Częścią 147, przez przedstawicieli Państwa Członkowskiego lub przez inną organizację akceptowaną przez Państwo Członkowskie do przeprowadzania takich egzaminów.



GM do 66.A.45(d) i (e) Szkolenia na typ statku powietrznego, szkolenia z zadań oraz udzielanie uprawnień

Poziomy szkoleń określone w Załączniku III do Części 66 są oparte na odpowiednich poziomach standardu ATA-104 (Stowarzyszenie Transportu Lotniczego).


66.A.70 Przepisy dotyczące konwersji

 

a) Posiadaczowi kwalifikacji dla personelu kwalifikującego ważnych w jednym Państwie Członkowskim, uzyskanych przed datą wejścia w życie niniejszej części, wydaje się licencję na obsługę techniczną statku powietrznego bez uprzedniego egzaminu z zastrzeżeniem warunków określonych w pkt 66.B.300.



 

b) Osoba przechodząca proces kwalifikacyjny ważny w jednym Państwie Członkowskim, przed datą wejścia w życie niniejszej części, może kontynuować zdobywanie kwalifikacji. Posiadaczowi kwalifikacji uzyskanych w wyniku takiego procesu kwalifikacyjnego wydaje się licencję na obsługę techniczną statku powietrznego bez dalszego egzaminowania z zastrzeżeniem warunków określonych w pkt 66.B.300.

 

c) Jeśli jest to potrzebne licencja na obsługę techniczną statku powietrznego zawiera ograniczenia techniczne w odniesieniu do zakresu wcześniej istniejących kwalifikacji.


1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   13


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna