Part 66 załĄcznik III 66. 1



Pobieranie 452.79 Kb.
Strona8/13
Data28.04.2016
Rozmiar452.79 Kb.
1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   13

 

AMC 66.B.115 Procedura rozszerzania licencji obsługowej o dodatkowe typy lub grupy statków powietrznych


W przypadku jeśli szkolenie dla typu statku powietrznego składa się z więcej niż jednej części, np. oddzielne szkolenia w zakresie płatowca i w zakresie silnika, właściwy nadzór lotniczy powinien zapewnić przed udzieleniem uprawnienia, że zawartość tych części całkowicie pokrywa zakres uprawnień odpowiadających danej kategorii licencji. W takim przypadku jest niezmiernie ważne, aby było właściwe sprzężenie między takimi szkoleniami.

W przypadku szkoleń z różnic między podobnymi typami / modelami statków powietrznych, właściwy nadzór lotniczy powinien być przekonany, że kwalifikacje wnioskującego posiadane wcześniej, a uzupełniane przez szkolenie z różnic, były akceptowalne.

Osiągnięcie zgodności z wymaganiami dotyczącymi praktycznej części szkolenia może być wykazane przez przedstawienie szczegółowych zapisów z odbytej praktyki lub Książki Praktyki lub, jeśli to dotyczy danego przypadku, Świadectwa Szkolenia wystawionego przez organizację zatwierdzoną zgodnie z Częścią 147 i obejmującego tą praktyczną część szkolenia.

AMC 66.B.100 do 115


Wpisy w licencji, dotyczące typów statków powietrznych, powinny być zgodne ze standardem zawartym w Załączniku 1.

GM do 66.B.115(b)

Jeśli praktyczne szkolenia prowadzi organizacja zatwierdzona zgodnie z Częścią 145, jest ona odpowiedzialna przed właściwym nadzorem lotniczym za odpowiedni system oceniania praktykantów oraz za zapewnienie, że wszystkie praktyczne elementy szkolenia dla typu statku powietrznego wymagane przez 66.A.45(c) zostały w nim zawarte. Od właściwego nadzoru lotniczego wymaga się uzgodnienia sposobu oceny wiedzy praktycznej, na przykład poprzez akceptację procedury postępowania lub dla każdego przypadku oddzielnie.



66.B.120 Procedura odnowienia ważności licencji na obsługę techniczną statku powietrznego

 

a) Posiadacz licencji na obsługę techniczną statku powietrznego wypełnia odpowiednie części formularza 19 EASA i przedkłada go wraz z kopią licencji właściwemu organowi, który wydał pierwotną licencję na obsługę techniczną statku powietrznego, chyba że uznana organizacja obsługi technicznej z części 145 przestrzega procedury, według której taka organizacja może przedłożyć niezbędną dokumentację w imieniu posiadacza licencji na obsługę techniczną statku powietrznego.



 

b) Właściwy organ porównuje licencję posiadacza na obsługę techniczną statku powietrznego z aktami właściwego organu i sprawdza wszystkie trwające działania zmierzające do cofnięcia, zawieszenia lub zmiany w zastosowaniu ust. 66.B.500. Jeżeli dokumenty są identyczne i nie trwają żadne działania w zastosowaniu ust. 66. B.500, kopia posiadacza może zostać odnowiona na pięć lat, a akta odpowiednio uzupełnione.

 

c) Jeżeli akta właściwego organu różnią się od licencji na obsługę techniczną statku powietrznego posiadanej przez posiadacza:



 

1. właściwy organ bada przyczyny takich rozbieżności i może odmówić odnowienia licencji na obsługę techniczną statku powietrznego;

 

2. właściwy organ informuje o tym fakcie posiadacza licencji oraz każdą znaną uznaną organizację obsługi technicznej z części 145 lub części M oraz, jeżeli jest to niezbędne, podejmuje działania na mocy pkt 66.B.155 zmierzające do cofnięcia, zawieszenia lub zmiany danej licencji.



 GM do 66.B.120

Właściwy nadzór lotniczy nie będzie przeprowadzał dochodzeń w celu upewnienia się, że posiadacz licencji ma aktualną praktykę obsługową, ponieważ zapewnienie ważności upoważnień do obsługi, wydawanych zgodnie z Częścią 145 jest sprawą organizacji obsługowej zatwierdzonej zgodnie z Częścią 145.


PODCZĘŚĆ C

EGZAMINY

 

Niniejsza podczęść przewiduje procedurę egzaminowania prowadzonego przez właściwy organ.



 

66.B.200 Egzaminowanie przez właściwy organ

 

a) Wszystkie pytania egzaminacyjne przechowuje się przed egzaminem w bezpieczny sposób w celu zapewnienia, że kandydaci nie będą wiedzieć, które pytania stanowią podstawę egzaminu. Właściwy organ wyznacza osoby kontrolujące pytania używane na każdym egzaminie.



 

b) Właściwy organ wyznacza egzaminatorów, którzy są obecni podczas całego egzaminu w celu zapewnienia jego integralności.

 

c) Podstawowe egzaminy odbywają się zgodnie ze standardem określonym w dodatkach I i II do niniejszej części.



 

d) Egzaminy typu muszą być zgodne ze standardem określonym w dodatku III do niniejszej części.

 

e) Co najmniej co sześć miesięcy wprowadza się nowe pytania, a pytania używane wycofuje się. Zapis używanych pytań przechowuje się w aktach, tak aby można było się do nich odwołać.



 

f) Egzaminator wręcza wszystkie dokumenty egzaminacyjne kandydatowi na początku egzaminu i odbiera na końcu wyznaczonego czasu egzaminowania. Z pomieszczenia, w którym odbywa się egzamin nie można wynosić żadnych dokumentów egzaminacyjnych podczas wyznaczonego czasu egzaminowania.

 

g) Poza specyficzną dokumentacją niezbędną do egzaminu typu, kandydat może mieć dostęp podczas egzaminu wyłącznie do dokumentów egzaminacyjnych.



 

h) Kandydatów oddziela się od siebie tak, aby nie mogli czytać nawzajem swoich dokumentów egzaminacyjnych. Nie mogą rozmawiać z nikim z wyjątkiem egzaminatora.

 

i) Kandydaci, którym zostanie udowodnione ściąganie, otrzymują zakaz podchodzenia do egzaminu w ciągu 12 miesięcy od daty egzaminu, na którym udowodniono im ściąganie.



 GM do 66.B.200 Egzaminowanie przez właściwy nadzór lotniczy

1. Pytania mogą być opracowane w języku narodowym lecz rekomenduje się stosowanie lotniczego języka angielskiego jeśli jest to możliwe.

2. Podstawowym celem pytań opisowych jest wykazanie, że kandydat potrafi wyrażać się w sposób jasny i zwięzły i jest w stanie opracować zwięzły raport techniczny w dokumentacji wykonawczej. To wyjaśnia, dlaczego podczas egzaminu jest wymagane tylko kilka odpowiedzi na pytania opisowe.

3. Pytania ustne nie powinny być stosowane jako podstawowy sposób egzaminowania, ponieważ zasadniczą trudnością jest utrzymanie jednakowych standardów tych pytań między poszczególnymi egzaminatorami oraz między poszczególnymi dniami egzaminacyjnymi.

Nic nie stoi jednak na przeszkodzie, aby właściwy nadzór lotniczy wezwał potencjalnego członka personelu poświadczającego na rozmowę w celu upewnienia się, że rozumie on swoje zobowiązania i odpowiedzialność występując o wydanie licencji według Części 66 (komentarz tłumacza: oryginalne zakończenie akapitu jest niezrozumiałe).

4. W celu wystawienia właściwej oceny, pytania opisowe powinny być traktowane oddzielnie od pytań testowych.

5. Tworzenie pytań testowych.

Przy opracowywaniu pytań testowych należy stosować się do poniżej podanych zasad:

(a) Egzaminy powinny obejmować ściśle określony zakres wiedzy. Z tego powodu obszar i głębokość wiedzy ocenianej w każdym z pytań egzaminacyjnych powinna być w pełni identyfikowalna.

(b) Wszystkie pytania powinny być typu testowego, z wyborem prawidłowej odpowiedzi z trzech podanych możliwości.

(c) Pytanie wymagające wiedzy specjalistycznej w zakresie określonego typu statku powietrznego nie powinny być zadawane na egzaminie na licencję podstawową.

(d) Należy generalnie unikać stosowania skrótów i akronimów. Jednakże, jeśli jest to potrzebne, można je użyć jeśli mają formy międzynarodowo rozpoznawalne. W przypadku wątpliwości należy używać pełnej formy, np. kąt natarcia = 12 stopni kątowych zamiast a=120..

(e) Należy formułować pytania i odpowiedzi tak prosto, jak to tylko jest możliwe – ten egzamin nie jest sprawdzaniem znajomości języka. Należy unikać zdań złożonych, rzadko stosowanych układów gramatycznych oraz podwójnych przeczeń.

(f) Pytanie powinno zawierać jedną, całkowicie poprawną propozycję odpowiedzi. Można zaproponować nie więcej niż 3 różne stwierdzenia tak, aby kandydat miał możliwość wyboru jednego spośród nich jako prawidłowej odpowiedzi, stosując metody dedukcji lub eliminowania najmniej prawdopodobnych możliwości.

(g) Na każde pytanie powinna być tylko jedna, poprawną odpowiedź.

(h) Poprawna odpowiedź powinna być całkowicie prawidłowa i kompletna oraz (bardzo zalecane) nie stwarzająca wątpliwości co do jej poprawności. Należy unikać odpowiedzi, które są tak podobne do siebie, że wybór poprawnej jest bardziej wynikiem zgadywania niż znajomości zagadnienia. Podstawowym powodem pojawiania się takich odpowiedzi w bazie danych (MCQ), jest łatwość i szybkość ich opracowywania, jednakże powodowanie u kandydata wątpliwości w wyborze prawidłowej odpowiedzi nie można uznać za osiągnięcie.

(i) Nieprawidłowe odpowiedzi muszą się wydawać równie prawdopodobne dla osoby nie znającej tematu. Wszystkie warianty odpowiedzi powinny zawierać wyraźne odniesienia do pytania, stosować to samo słownictwo i konstrukcje gramatyczne oraz mieć podobną długość. W pytaniach zawierających liczby, nieprawidłowe warianty odpowiedzi powinny nawiązywać do błędów formalnych, jak np. poprawki wprowadzane niezgodnie ze zdrowym rozsądkiem lub niewłaściwe przeliczenia jednostek miar co oznacza, że liczby stosowane w wariantach odpowiedzi nie mogą być przypadkowe.

(j) Podczas egzaminu zabronione jest używanie kalkulatorów. Z tego powodu wszystkie obliczenia, które ma wykonać kandydat powinny być łatwo wykonywalne bez kalkulatora. Jeśli w pytaniu stosuje się obliczenia trudne do wykonania bez kalkulatora, jak np. 10 , należy podać przybliżoną wartość stanowiącą wynik obliczenia.

(k) Pytania muszą odpowiadać programom egzaminów podanym w Załączniku I do Części 66.

6. Opracowywanie pytań opisowych:

(a) Powodem stosowania pytań opisowych jest umożliwienie właściwemu nadzorowi lotniczemu oceny, czy kandydat potrafi wypowiedzieć się na piśmie w zwięzły i zrozumiały sposób, w formie zbliżonej do raportu technicznego i stosując język techniczny używany w lotnictwie. Odpowiedzi na pytania opisowe pozwalają również częściowo ocenić poziom wiedzy technicznej poszczególnych kandydatów oraz umiejętność jej praktycznego zastosowania, odpowiednio do przypadków obsługowych.

(b) Pytania opisowe powinny być sformułowane w sposób wystarczająco ogólny, aby było możliwe udzielenia na nie odpowiedzi przez kandydatów na wszystkie kategorie i podkategorie licencji (A, B1 i B2) i aby były zgodne z podanymi poniżej ogólnymi wytycznymi:

- temat powinien być wystarczająco ogólny, dostosowany zarówno do mechanicznych jak i do awionicznych kategorii licencji oraz odpowiadać wymaganiom dotyczącym poziomu wiedzy, podanym w Załączniku I do Części 66;

- powinny obejmować zagadnienia technologiczne odpowiednie dla różnych obszarów obsługi technicznej;

- powinny odzwierciedlać powszechnie stosowane praktyki (standardy);

- nie powinny być związane z określonym typami ani z ich producentami oraz powinny unikać tematów rzadko spotykanych w praktyce;

- przy ich opracowywaniu należy wziąć pod uwagę ograniczony zakres umiejętności praktycznych u większości kandydatów.

(c) Ze względu na to, że zawartość pytań opisowych i procedury ich znakowania powinny być możliwie spójne, każde pytanie i modelowa odpowiedź na to pytanie, z uwzględnieniem podstawowych elementów jego konstrukcji (patrz poniżej), powinny być ocenione niezależnie przez co najmniej 2 osoby posiadające wystarczającą wiedzę techniczną w zakresie tematu tego pytania.

(d) Przy opracowywaniu pytań opisowych muszą być wzięte pod uwagę następujące elementy:

- na odpowiedź na każde pytanie opisowe będzie przeznaczone 20 minut;

- na pytanie i odpowiedź przeznaczona jest jedna strona papieru o formacie A4 - jeśli będzie to potrzebne, odpowiedź może zostać przedłużona i kontynuowana na drugiej stronie formatki A4;

- pytanie powinno być tak sformułowane, aby spodziewana odpowiedź na to pytanie nie wykraczała poza elementy zawarte w programie nauczania danego modułu;

- pytanie nie może być sformułowane wieloznacznie, natomiast powinno naprowadzać na odpowiednio szeroką odpowiedź bez wprowadzania zbędnych ograniczeń;

- pytanie powinno być tak sformułowane, aby nadawało się do opracowania odpowiedzi w formie raportu technicznego ułożonego w logicznej sekwencji (wstęp, rozwinięcie i zakończenie), zawierając jednocześnie odpowiednie i istotne określenia techniczne, potrzebne do opracowania odpowiedzi;

- nie należy wymagać od kandydata szkiców i rysunków do zilustrowania odpowiedzi;

- pytanie musi być odpowiednie do kategorii i poziomu trudności określonych w Programie to znaczy, że na przykład typowe zagadnienia dla małych statków powietrznych mogą nie być akceptowalne dla dużych statków powietrznych;

- oczywistym ograniczeniem dla pytań, w zakresie tematu, do którego się odnoszą, powinno być położenie mocnego nacisku na takie ich opracowanie, aby odnosiły się do praktycznych zagadnień z obsługi instalacji i / lub podzespołów instalacji, a odpowiedź powinna wykazywać zrozumienie przez kandydata normalnego i nieprawidłowego stanu technicznego statku powietrznego i / lub jego instalacji.

Różne warianty odpowiedzi kandydatów, które nie zostały przewidziane i uwzględnione we wzorcu, mogą być wzięte pod uwagę przez egzaminatora przy ocenie wyników. Jeśli zostaną uznane za odpowiednie, wzorzec odpowiedzi powinien zostać uzupełniony o nowe podejście do zagadnienia.

(e) Z powodu trudności w ocenie odpowiedzi na pytania opisowe w oparciu wyłącznie o zagadnienia kluczowe, istnieje potrzeba wzięcia również pod uwagę sposobu opracowania odpowiedzi (stylu).

(f) Ogólna ocena odpowiedzi będzie sumą cząstkowych ocen za część techniczną (zagadnienia kluczowe) oraz za styl opracowania i będzie maksymalnie wynosić 100.

(g) Każde z zagadnień kluczowych będzie ocenione ze względu na jego ważność i będzie miało nadaną wagę w procentach. Suma wag dla zagadnień kluczowych będzie wynosiła 60% całkowitej oceny.

(h) Zagadnienia kluczowe powinny opierać się na wiedzy i / lub doświadczeniu obsługowym i, jeśli jest to uzasadnione, powinny zawierać inne ważne elementy zorientowane na zagadnienia obsługowe jak np. warunki bezpieczeństwa przy obsłudze lub praktyczne stosowanie przepisów. Jednak zbyt dokładne odnoszenie się do podręczników obsługowych i zaleceń bezpieczeństwa może być uznane za niepotrzebne.

(i) Odpowiedź na pytanie opisowe będzie również analizowana pod kątem przejrzystości i sposobu przedstawienia tematu. Waga nadana dla tego rodzaju oceny będzie wynosiła 40% oceny całkowitej.

(j) Odpowiedź powinna wykazywać możliwości kandydata w zakresie wypowiadanie się w języku technicznym. Wymaganie to zawiera w sobie zarówno czytelność użytego języka, przestrzeganie podstawowych zasad gramatycznych jak i używanie właściwej terminologii.

(k) Odpowiedź na pytanie opisowe powinna rozpoczynać się od wstępu i poprzez logiczny ciąg procesu osiągać wnioski i zakończenie.

(l) Do stosowania pomocniczych schematów nie należy kandydatów zachęcać, a jeśli zostały już użyte, mogą stanowić uzupełnienie, a nie ograniczenie wyczerpującej, tekstowej odpowiedzi.

(m) Odpowiedź na pytanie opisowe nie powinna zawierać indeksów, wyszczególnień i list.

(n) Kandydat nie powinien mieć obniżanej oceny za popełnione błędy ortograficzne (oczywiście w granicach rozsądku).

(o) Ocena zero punktów może być wystawiona tylko w wyjątkowych przypadkach. Nawet wtedy, kiedy kandydat nie zrozumiał pytania i odpowiedział na zupełnie inne, należy podejść życzliwie do wystawianej oceny i ocenić odpowiedź np. tylko za styl w granicach dopuszczalnej liczby punktów.

(p) Obydwie części składowe oceny powinny być do siebie dodane i zapisane w arkuszu odpowiedzi.

(q) Jeśli ocena odpowiedzi na pytanie opisowe okaże się na granicy zaliczenia egzaminu i głównym powodem wystawienia takiej oceny będą błędy popełnione w konstrukcji odpowiedzi (stylistyczne), ostateczna ocena powinna być poddana dyskusji i uzgodniona z innym egzaminatorem.

PODCZĘŚĆ D



KONWERSJA KRAJOWYCH KWALIFIKACJI

 

Niniejsza podczęść przewiduje wymagania dla konwersji krajowych kwalifikacji na licencję na obsługę techniczną statku powietrznego.



 

66.B.300 Przepisy ogólne

 

a) Właściwy organ może dokonać wyłącznie konwersji przewidzianej w pkt 66.A.70 zgodnie z raportem konwersji przygotowanym w zastosowaniu pkt 66.B.305 lub 66.B.310, tam gdzie ma to zastosowanie.



 

b) Raport konwersji jest przygotowany przez właściwy organ lub przez niego uznany.

 

66.B.305 Raport konwersji dla krajowych kwalifikacji

 

Raport opisuje zakres każdego typu kwalifikacji i wykazuje, na którą licencję na obsługę techniczną statku powietrznego będzie on konwertowany, jakie ograniczenia zostaną dodane oraz moduły/przedmioty części 66, z których konieczny jest egzamin w celu zapewnienia konwersji na licencję na obsługę techniczną statku powietrznego bez ograniczenia, lub w celu włączenia dodatkowych kategorii lub podkategorii. Raport zawiera kopię istniejącego rozporządzenia określającego kategorie i zakres licencji.


1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   13


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna