Pierwsza pomocy medyczna



Pobieranie 19.9 Kb.
Data29.04.2016
Rozmiar19.9 Kb.


PIERWSZA POMOCY MEDYCZNA

Znajomość sposobów udzielania pierwszej pomocy jest potrzebna w domu, pracy, szkole, na drodze, a wyjątkowego znaczenia nabiera w razie masowych strat sanitarnych, jakie mogą zaistnieć w rejonach porażenia. Podstawowym zadaniem pierwszej pomocy jest utrzymanie przy życiu poszkodowanego oraz zapobieżenie dalszym powikłaniom.



Pomoc ta może obejmować następujące zabiegi:

  • zabezpieczenie poszkodowanego przed dodatkowymi urazami,

  • zatamowanie krwawienia (doraźny opatrunek uciskowy),

  • zapewnienie drożności dróg oddechowych (usunięcie ciał obcych z ust),

  • sztuczne oddychanie metodą "usta-usta" i "usta-nos",

  • zewnętrzny masaż serca,

  • założenie opatrunku na miejsce zranienia,

  • uruchomienie złamań (za pomocą środków podręcznych),

  • oczyszczenie skażonych powierzchni ciała i odzieży.

Wykonanie czynności składających się na pierwszą pomoc zmniejsza śmiertelność, zapobiega ciężkim powikłaniom (wstrząsom, zakażeniom).

Złamania kości kończyn, zwichnięcia i skręcenia stawów

Pierwsza pomoc polega na:

  • unieruchomieniu kości i stawów w celu uniemożliwienia ruchów w uszkodzonych stawach lub miejscach złamań, ograniczenia ruchów mięśni,

  • wykonując unieruchomienie kończyny z powodu złamania kości, należy unieruchomić dwa stawy sąsiadujące ze złamaniem (powyżej i poniżej miejsca złamania),

  • w przypadku zwichnięcia lub skręcenia stawów wystarczy unieruchomienie uszkodzonego stawu,

  • do unieruchomienia używamy szyny Kramera, deski, laski, kije, które powinny być owinięte miękkim materiałem,

  • w przypadku braku środków unieruchamiających można uzyskać częściowe unieruchomienie przymocowując bandażem uszkodzoną kończynę dolną do zdrowej, a uszkodzone ramię do tułowia.

Rany

Najczęściej występują rany cięte, kłute, szarpane, tłuczone, postrzałowe.



Pierwsza pomoc polega na:

  • nałożeniu opatrunku (kilka warstw gazy jałowej, na to warstwę waty lub ligniny, wszystko to okręcamy opaską gazową lub chustą trójkątną),

  • przed nałożeniem opatrunku oczyścić okolice rany z widocznych zanieczyszczeń.

Oparzenia

Przed przystąpieniem do udzielania pomocy należy:

  • odsłonić miejsce oparzone zdejmując delikatnie lub rozcinając odzież, przylepionej odzieży nie wolno odrywać od skóry, lecz okroić wokół oparzenia,

  • zdjąć z miejsc oparzonych obrączki, pierścionki, bransolety, naszyjniki itp.,

  • rozpocząć chłodzenie oparzonych miejsc chłodnym płynem (zimną wodą) i kontynuować je co najmniej 10 min. Nie można dopuścić jednak do wychłodzenia ratowanego, przy dużej powierzchni oparzonej, chłodzenie przerwać wcześniej,

  • oparzone miejsce chronić przed kontaktem z ziemią, osłonić jałowym opatrunkiem (oparzenia twarzy nie muszą być osłaniane),

  • w razie braku jałowego opatrunku użyć czystego prześcieradła lub folii z rolki,

  • zapewnić szybką pomoc medyczną.

Atak  serca

Osoba z atakiem serca może się skarżyć na ból w klatce piersiowej, promieniujący do barków i rąk (zwłaszcza lewej), a także na uczucie gniecenia w klatce piersiowej i trudności w oddychaniu:



  • chory kurczowo ściska z bólu klatkę piersiową, ma trudności w oddychaniu, jest blady i zlany zimnym potem. Może się też przewrócić. Sprawdzamy obecność oddechu oraz tętno i w razie potrzeby rozpoczynamy resuscytację krążeniowo – oddechową

  • jeżeli chory jest przytomny radzimy mu silnie kasłać – jest możliwe „przepchnięcie” ewentualnego zakrzepu przez zwężone naczynie krwionośne i przywrócenie w ten sposób normalnego krążenia, albo sadzamy go z nogami zgiętymi w kolanach. Rozpinamy ciasne części garderoby, staramy się go uspokoić. Jak najszybciej zawiadamiamy pogotowie lekarskie zaznaczając, że istnieje możliwość zawału serca,

  • co kilka minut kontrolujemy obecność tętna i stan ogólny chorego. Otwieramy okno, zapewniając dopływ świeżego powietrza. Staramy się zachować spokój i utrzymać gapiów z dala od chorego,

  • jeśli chory ma przy sobie odpowiednie leki, np. stosowane w chorobie niedokrwiennej serca, to powinien je przyjąć zgodnie z wcześniejszymi zaleceniami. Czasami pomocne jest podanie kwasu acetylosalicylowego (Aspirin, Polopiryna) rozpuszczonego w szklance wody lub w tabletkach do rozpuszczenia w ustach. Obserwujemy chorego i zapamiętujemy zachodzące zmiany.

Nasze informacje mogą się okazać cenne dla przybyłego lekarza.
ABC RESUSCYTACJI KRĄŻENIOWO - ODDECHOWEJ

Pięć minut bezdechu i zatrzymanej pracy serca wystarczy, aby w mózgu ludzkim zaszły nieodwracalne zmiany. W takich przypadkach czas jest bezcenny. W Polsce na przyjazd karetki czeka się około 10 – 20 minut. Dlatego tak ważne jest, aby świadkowie zdarzenia umieli udzielić pierwszej pomocy. W sytuacji świadka może znaleźć się każdy z nas.



  • oceń miejsce zdarzenia pod kątem bezpieczeństwa,

 Sprawdź, czy poszkodowany jest przytomny:

  • sprawdź reakcję na bodźce zewnętrzne, np. klepnięcie w policzek, delikatnie potrząśnij poszkodowanego za obydwa ramiona i głośno zapytaj: „Halo, czy pani/panu mnie słyszy?, co pani/panu dolega?”,

  • krzyknij do stojących w pobliżu żeby wezwali pomoc,

  • sprawdź drożność dróg oddechowych: odchyl głowę trzymając jedną ręką za czoło, a drugą odchylając żuchwę, w przypadku ciała obcego – usuń je np. wygarniając palcem wskazującym (głowa poszkodowanego odchylona w bok),

Sprawdź oddech:

  • sprawdź przez 10s. oddech próbując usłyszeć go, wyczuć na policzku lub grzbiecie dłoni i obserwując ruchy klatki piersiowej lub brzucha poszkodowanego, powinieneś wyczuć co najmniej 2 oddechy.

Sprawdź krążenie:

  • zbadaj tętno na tętnicy szyjnej (do 10 sekund) – opuszki dwóch palców (wskazujący i środkowy) przykłada się lekko uciskając w zagłębieniu pomiędzy chrząstkami krtani, a mięśniem szyi,

  • sprawdzaj po obu stronach.


Jeśli poszkodowany nie oddycha:

  • odegnij głowę do tyłu (nie wolno w podejrzeniu urazu szyi!),

  • wysuń żuchwę poszkodowanego do przodu.

Rozpocznij sztuczne oddychanie:

  • ułóż ratowanego na plecach,

  • zaciśnij palce jednej ręki na nosie ratowanego, mocno przyciśnij usta do ust ratowanego i wykonaj dwa powolne, zdecydowane wydechy,

Jeżeli nie ma krążenia, rozpocznij masaż zewnętrzny serca:

  • zdejmij ubranie z klatki piersiowej ratowanego (rozepnij koszulę), uwaga: kobiecie nie należy rozpinać biustonosza,

  • znajdź punkt ucisku, (w odległości ok. dwóch szerokości palca od „dolnego” końca mostka). UWAGA: najnowsze wytyczne nie zalecają długotrwałego wyszukiwania odpowiedniego miejsca ucisku. Ręce kładziemy na środku klatki piersiowej i w tym miejscu prowadzimy masaż,

  • połóż w tym punkcie nadgarstek jednej ręki, na nim nadgarstek drugiej, spleć palce rąk,

  • wyprostuj ramiona, uciśnięcia wykonuj dzięki ciężarowi swojego ciała,

  • ucisk powinien powodować ugięcie mostka na 3-5cm.,

  • uciskaj rytmicznie z częstotliwością około 100 uciśnięć mostka/min,

  • wykonuj na przemian 2 wdechy i następnie 30 uciśnięć mostka, tak długo, dopóki nie przybędzie lekarz, lub poszkodowanemu nie powróci krążenie i oddech.

U dzieci, niemowląt, topielców oraz wisielców po sprawdzeniu oddechu należy wykonać 5 „wdechów życia”, należy również pamiętać o intensywności ucisku - u dzieci wykonujemy je jedną dłonią, u niemowląt dwoma palcami.

Kontrola skuteczności


Resuscytacja jest skuteczna, jeśli pojawią się następujące objawy:

  • unoszenie się i opadanie klatki piersiowej w rytm wentylacji,

  • tętno na dużych tętnicach,

  • zaróżowienie skóry.

Pozycja otwartych dróg oddechowych i kontrola oddechu.

Po odzyskaniu prawidłowego oddechu przez osobę reanimowaną należy kontrolować czynności życiowe poszkodowanego do przybycia profesjonalnej pomocy (np. karetki pogotowia ratunkowego). Należy zwrócić uwagę na utrzymanie głowy poszkodowanego w pozycji odchylonej (udrożnione drogi oddechowe). Poszkodowanego układamy w pozycji bocznej ustalonej (pozycji bezpiecznej) tylko, gdy musimy pozostawić go samego np. w celu wezwania pomocy.


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna