Pksczep-131025. doc Subject: pksczep-131025



Pobieranie 0.91 Mb.
Strona17/20
Data28.04.2016
Rozmiar0.91 Mb.
1   ...   12   13   14   15   16   17   18   19   20

Frauen Tortur


Angst vor der Gewalt seitens der sowjetischen Soldaten ist eine der stärksten Emotionen der Kriegs-und Nachkriegszeit Angst. Umstrittene Statue von George Bohdan Szumczyk, die für ein paar Stunden am Wochenende in Danzig stand, erinnerte an die kriminellen procederze.
Statue einer Frau von einem Soldaten der Roten Armee von der fünften Studienjahr der Danziger Akademie der Bildenden Künste George Bohdan Szumczyk vergewaltigt.

Lesen Sie auch



  • Krasnoarmiejcy sehnen sich nach Polnisch

Vor 20 Jahren verließen die letzten Soldaten der Roten Armee. Sie geblättert Polen, zusammen P. ..

  • Monuments "Ehre" ungestraft zu zerstören?

Zerstörung des Obelisken gewidmet, die Soldaten der Roten Armee ist kein Verbrechen - wurde gefunden ...

[Artikel in den Seiten der Politik im November 2009 veröffentlicht]

Bolschewistischen Vergewaltigung eines der Symbole der NS-Propaganda, die nicht erlaubte, den Namen Nemmersdorf vergessen. Es war das erste Dorf in Ostpreußen besetzt durch sowjetische Truppen im Oktober 1944, dann für einige Zeit von der Wehrmacht wider. Es stellte sich heraus, dass 62 Frauen und junge Mädchen wurden vergewaltigt, wahrscheinlich mehrere Male, und dann ermordet.

Während des Zweiten Weltkrieges gab es Fälle von Vergewaltigung in allen Armeen, auch die zivilisiert wie Anglistik und Amerikanistik. Aber im Moment der Grenzen des Dritten Reiches, überquerten die sowjetischen Soldaten nicht nur über die Grenze. Im Gegensatz zu den Deutschen und Angelsachsen nicht bekommen lassen, so oft mehrere Jahre, ohne zu sehen gegenseitig ihre Ehefrauen. Darüber hinaus befreit Frauen Ländern unterschiedlich waren als die Briten, Amerikaner und Polen wahrgenommen, zum mindesten eine sehr attraktive und mehr direkt, als Primitive sagen. In Italien und Frankreich würden alliierten Soldaten nicht auf Gewalt zu bewegen, um sexuelle Intimität zu erreichen.

Man muss sich über die Korruption und Grausamkeit zu erinnern. Vergewaltigung wird irgendwie in das Verhalten der Gewinner zu Verlierer eingeschrieben. Er war und ist als eine Kriegswaffe, wie im Jahr 1975, schrieb Susan Brownmiller. Als ein Werkzeug, um die Zivilbevölkerung zu terrorisieren oft grenzt an die nationalen Mythologie, die den Körper einer Frau verbindet sich mit dem Konzept der Mutter Erde - der Heimat. Zeitgenössische bewaffneten Konflikten werden auch von dem Stigma der sexuellen Gewalt gegen Frauen Feind markiert, nur um einen Krieg im ehemaligen Jugoslawien und die erste Verurteilung wegen Vergewaltigung als Kriegsverbrechen zu erwähnen.



Welle ging an Frauen
ist möglich, dass die Vergewaltigung und Erniedrigung von Frauen aus der Notwendigkeit, Menschen, die sich jeden Tag dominieren stammten - und nicht nur in der Armee - sie wurden gedemütigt. Außerdem, und das ist wohl das wichtigste, wie kein anderes Verhalten der sowjetischen Truppen dort Zustimmung Kommandanten auf allen Ebenen, einschließlich der höchsten. Die Rache der Feind war sicherlich eines der Themen der Vergewaltigung. Allerdings erklärt dies nicht die Vergewaltigung von Gefangenen der Konzentrationslager oder gezwungen Arbeiterienen waren viele von denen nach dem Russen.

Die Massenvergewaltigungen von polnischen Frauen begannen nach dem Beginn des Winters Offensive. Es gab bereits in Krakau im Januar 1945 und der Übernahme der Festung von Poznan. In letzterer Stadt waren Unfälle, die sowjetischen Soldaten junge Frauen gefragt, über die angebliche Unterstützung beim Ankleiden der Verwundeten, in der Tat vergewaltigt sie. Aber die Welle der Gewalt, die im Frühjahr und Sommer vorbei ist, war in erster Linie reflektierte Welle, die Übertragung von gewalttätigem Verhalten gegen die deutschen Frauen für Frauen. Sie kam aus dem Meer, aus Ostpreußen und aus Schlesien. In einem Brief vom 17. April 1945 in Danzig, Polka geschickt, möglicherweise für eine Stelle von der sowjetischen Garnison umgeben, beschwerte sich, dass sie sieben Mal vergewaltigt wurde: "Sie wollten uns glücklich, weil wir Polnisch sprach. Aber wenn ich schon gehört, dass alle diese Frauen wurden nach 15-mal vergewaltigt, sehr verängstigt und ging zurück. (...) Wenn die Nacht wurde ich vergewaltigt, das war eine Schande für die Augen seines Vaters. (...) Ich wurde sieben Mal vergewaltigt, es war schrecklich. "

Die Angst vor der polnischen Frauen und deutschen Frauen in Danzig auch sagen anderen Buchstaben durch militärische Zensur abgefangen. "(...) Ich habe Angst, denn es gibt eine Menge Rusków und so noch einholen, dass etwas schrecklich, ich war sehr wenig ich nach draußen gehen, sitzt immer noch im Keller" (Gdańsk, 22. April). "Was lebte in den Krieg gegen die Sowjets Temi Frauen. Vergewaltigt, viele von ihnen gefoltert worden "(Gdynia, 24. April).

Frauen überlebten eine ähnliche Tortur in der Woiwodschaft Ermland und Masuren. Auch nach dem Entfernen der vorderen Deutschen und Polen wurden regelmäßig vergewaltigt es. Wie in Olsztyn März 1945 berichtet: "Nicht wie fast jede Frau erhalten", und - wie betont - unabhängig vom Alter. "Und vor allem - sagte jemand in einem Brief -, dass Frauen Frauen sind angeblich ab 9 Jahren bis 80 oder sogar 82 war ein Unfall." Es geschah, dass eine Vergewaltigung zum Opfer fiel, während seine Großmutter, Mutter und Enkelin. Sehr häufig einige Vergewaltigung, deren Täter waren ein Dutzend oder sogar Dutzende von Soldaten.

Frauen wurden en masse exportiert nach Deutschland, um zu arbeiten vergewaltigt. Die Konferenzteilnehmer Rückführung Büros, die Platz Mai 1945 übernahm, erklärte: "Trail of the Stargard nach Osten in Richtung der Borste Massenstrom Rückkehr aus Deutschland, die unterliegen einem ständigen Angriff durch die einzelnen und Gruppen von sowjetischen Soldaten sind. Diese Menschen überall auf den Straßen sind fast ständig angreifen, ausgeraubt und vergewaltigt Frauen. Die Delegation stellte sich die Frage, ob die Vergewaltigung von Frauen berücksichtigt werden sollten als getrennte Ereignisse, die Verwaltung von lokalen Bühne, auf der Grundlage der ständigen Kontakt mit den Rückkehrern aus Deutschland erklärte, dass bis auf wenige Ausnahmen eher auftreten, wenn Frauen gewalttätigen Angriff zu vermeiden. "

Zahlreiche Todesfälle
einsame Frauen zu Fuß reborn Oberbefehl MO, Treptow, in Vorpommern. Sicherheit nicht bieten sie trotzdem oder Unternehmen ein Mann, oder sogar eine bewaffnete Miliz. Häufig gibt es in der Tat kam die Miliz von sowjetischen Soldaten zu entwaffnen. Manchmal sind die Männer, die versuchen, sich für Frauen angegriffen wurden getötet tot von den Angreifern erschossen. Die kritische Lage in Pommern bestätigen die Berichte der Arbeit im Keller der Delegierte der Regierung. "Es hat eine Reihe von Vorfällen des Todes als Folge von Massenvergewaltigungen. In dieser Hinsicht überlebenden besonders schwer die nördlichen Grafschaften von Pommern, wo die Bolschewiki formal Orgien angeordnet ". Am Bahnhof in Bydgoszcz Soldat versucht, ein 20-jähriges Mädchen zu vergewaltigen, wenn sie setzen einen Kampf, mit einem Bajonett vor ihrer Mutter erstochen. In Bydgoszcz, "nach anekdotische Evidenz, haben einige von ihnen bleiben in der komendanturach als Konkubinen."

Die Situation in Schlesien, Pommern als beschrieben werden kann - weil die Zahl der Vergewaltigung - als ein Zustand der Naturkatastrophe. Bis Ende Juni 1945 berichtete die gleichen Dębska Forge in Opole Landkreis 268 Vergewaltigungen. Es gab auch Soldaten organisiert einen Überfall auf die Frau. Im März 1945 marschierten die Flachs-Spinnerei in einem der Ratibor liegt mehrere betrunkene Russen. Die Angreifer nahmen von dort etwa dreißig Arbeiter und brachte sie zu einem nahe gelegenen Dorf Makowo. Als eine der Frauen sagte aus, "wo Soldaten sperrten uns in einem Haus und unter der Drohung des Schießens auf uns schuldig der Vergewaltigung. Ich wurde vergewaltigt von vier Soldaten. "

Ein Bewohner von Katowice Rückkehr im Juni 1945 begann bezeugte, dass, wenn der Zug an einem Bahnhof gestoppt und die Nacht hereinbrach, "russische Soldaten jagen Frauen. Ich wurde von drei Männern, die alle verpflichtet sind, mich zu vergewaltigen beschlagnahmt. " In Schlesien, wo Frauen leben fast überall und zu jeder Zeit können sie sich nicht sicher fühlen. Sowjetischen Soldaten vergewaltigt in Straßengräben, Felder und Wälder, berauben und zu schlagen und manchmal töten. Entführung einer Frau am helllichten Tag in den Straßen von Katowice und Chorzow Zabrze. "16. Juni [19] 45, kam der Freund zurück, begleitet von der Straßenbahn aus Bytom nach Kattowitz. Die Chorzow Straßenbahn brach, und ich ging mit meinem Freund auf dem Weg zu Fuß in Richtung Katowice. Kreis Stadion in Chorzów uns stoppen vier sowjetische Soldaten, in einem betrunkenen Zustand. Diese Soldaten zwangen uns, mit ihnen in die nahe gelegenen Felder zu gehen. Als ich kämpfte, wurde ich von einem harten Gegenstand in den Kiefer geschlagen. Die Soldaten warf mich auf den Boden, und schuldig der Vergewaltigung mich. "

From: pyjteroberschlesien To: ferajnasczepanek ; Sent: October 21, 2013 Subject:
Literatura Ślonsko je eli jij niy ma

http://www.youtube.com/watch?v=1dlhb8pXjsA 1,15 godziny

Debata na Targach Książki - Czy już istnieje literatura śląska?

Veröffentlicht am 19.10.2013

W dniu 21 września 2013 roku, podczas III Targów Książki w Katowicach, odbyła się debata „Czy już istnieje literatura śląska?", będąca jednocześnie promocją czwartego numeru kwartalnika „Fabryka Silesia", który ukazał się pod hasłem „Kłopot z językiem".


W debacie udział wzięli: Dariusz Dyrda, Alojzy Lysko, Zbigniew Kadłubek, Krzysztof Karwat, Ingmar Villqist. Spotkanie moderował redaktor naczelny „Fabryki Silesia" -- Jan F. Lewandowski.


http://www.youtube.com/watch?v=YmOrh4R37dI  

TREF ZE ŚLŌNSKŌM FERAJNŌM WE ŚWIONACH

Ponad 50 osób wzięło udział w spotkaniu ze Ślōnskōm Ferajnōm                                          w Świętochłowicach. Impreza odbyła się 05 października w restauracji „mCafe”. To właśnie z inicjatywy jej właściciela – Jasia oraz sympatyka naszego stowarzyszenia – Karola doszło do sobotniego spotkania, podczas którego dyskutowano o historii regionu i o bieżących sprawach tak istotnych dla naszej społeczności, jak ślōnskŏ gŏdka i narodowość.


W imieniu Ferajny głos zabrał Peter LANGER. Przedstawił zebranym cele stowarzyszenia, a także opowiedział  o najważniejszych imprezach, których organizatorem jest mysłowickie stowarzyszenie. Na spotkaniu nie zabrakło przedstawicieli świętochłowickiego Koła RAŚ, SONŚ oraz stowarzyszenia „Dwie wieże”, a także historyków i publicystów. Dariusz JERCZYŃSKI autor kilku książek o historii Śląska opowiedział o swojej najnowszej publikacji „Historii narodu śląskiego”. Natomiast redaktor naczelny poczytnego miesięcznika „Ślunski cajtung” – Dariusz DYRDA - rozdał kilkadziesiąt egzemplarzy swojego czasopisma.
„- Ludzie sie mie pytali eli chcemy zakładać Ślōnskŏ Ferajna w Świętochłowicach. Niy, niy chcemy. Zȏrganizowali my ten tref żeby ludzie mogli se pogŏdać ȏ Ślōnsku, wymienić swoje ȏpinie” – mówił Peter LANGER. Czy takie spotkania są potrzebne ? Wystarczy powiedzieć, że chętnych było tylu, że zabrakło krzeseł. Dyskusje trwały prawie trzy godziny. Na zakończenie właściciel przygotował typowo śląski poczęstunek – wyśmienite tuste, żymloki i krupnioki.
Organizatorzy zapowiedzieli, że nie było to pierwsze i ostatnie spotkanie ze Ślōnskōm Ferajnōm w Świętochłowicach. „- Chcieli my zobŏczyć czy takie trefy przyciōngajōm ludzi. Już wiymy, że ja - beztóż terŏz bydymy ȏrganizować trefy tematyczne” – mówi Karol ze Ślōnskij Ferajny. A Pan Jasiu – właściciel „mCafe” dodał „- A jŏ byda rŏd, że byda mō gościć Ferajna a ludzi, kerym Ślōnsk niy je ȏbojyntny.”
Mirella DĄBEK



Es war, als hätt der Himmel

Die Erde still geküßt,

Daß sie im Blütenschimmer

Von ihm nun träumen müßt.



Joseph von Eichendorff

Tak było jakby to niebo

Ziemię po to cichu ucałowało,

Aby blaskiem kwiecia

O nim tylko śnić musiała.



Tłum. pk Sczepanek


From: msTo: Peter K. Sczepanek Sent: October 22, 2013

Subject: Re: pksczep-131012-Zaolzie-11.10.38, Schlesien, derAffe-Malpa, U.Heim, OMV, Blücher, J.Gorzelik, E.Kosmala, M.Piegza, LO-60, A.Kiss, P.Smolorz, Chleb-Brot von P.K. Sczepanek-7b
Witam
Sz. Panie Sczepanek
Z zainteresowaniem zawsze czytam to co pan przesyła ale ten komentarz poniżej to chyba pod wpływem jakichś złych emocji pan napisał.
Tak się składa że ZDECYDOWANA WIĘKSZOŚĆ działań dotyczących naszego regionu, organizowana jest przez wszelkiej maści zapaleńców którzy robią to całkowicie za darmo w czynie społecznym jak to się teraz modnie mówi jako wolontariat. Że podam pierwsze z brzegu które mi przychodzą do głowy i których ludzi znam albo uczestniczyłem w tych działaniach: Górnośląskie Dni Dziedzictwa organizowane kilka lat temu na G.Śląsku z których narodziła się dzisiejsza impreza zwana Industriada, wycieczki i oprowadzanie miłośników historii np. po Zabrzu co od lat robi pewien zapaleniec i miłośnik historii z Zabrza i jemu podobni, stowarzyszenie Pro Fortalicium które opiekuje się umocnieniami na G.Śląsku, grupy rekonstrukcyjne w tym grupa rekonstruująca policję województwa śląskiego czy oddziały polskie, niemieckie z czasów II wojny a także XIX wieku (ostatnio nasi rekonstruktorzy byli nawet na bitwie pod Lipskiem), prowadzenie zajęć w szkołach (ponieważ edukacja regionalna w podstawie programowej została zredukowana do minimum więc to przede wszystkim od zapału nauczycieli zależy czy cokolwiek dzieciakom przekażą o regionie) i wiele wiele innych których teraz tu nie wymienię tak na gorąco żeby nie pomieszać faktów. Wystarczy dobrze poszukać. Fakt nie ma u nas takiej tradycji "ferajn" jak w Niemczech no ale przecież jesteśmy na Śląsku a nie w Niemczech :) jakieś naleciałości polskie są i tu się zgadzam ale czuję się mocno dotknięty taką oceną jaką pan wystawił bo sam od lat działam na rzecz regionu i zarobiłem na tym jak dotąd symboliczne sumy, większość działań robiłem za darmo. Z drugiej strony musi pan zrozumieć, że tu u nas w Polsce ludziom płaci się mało a wymaga bardzo dużo i myślę, że wielu po prostu nie stać na to żeby działać za darmo kiedy myślą jak by tu zarobić dodatkowe pieniądze na życie. Sam wiem, że nawet kwestia kosztów dojazdu na jakąś darmową prelekcję może być przeszkodą. To niestety nie Niemcy gdzie ludzi stać na to żeby pracować jako wolontariusz a druga rzecz to kwestia braku czasu. Jak już ktoś pracuje-to żeby zarobić nie wystarczy te 8 godzin dziennie a trzeba i więcej pracować-tego także w Niemczech nie ma. Ale mimo tych przeszkód tak jak mówię jest masę działań robionych gratis i ludzi którzy to robią i trochę tak chyba niesprawiedliwie to pan ocenia.
Przepraszam za styl chaotyczny-tekst pisany "w biegu" na gorąco.
Marek Smuda, Zabrze
RAŚ, Silesia Schola, nauczyciel, doradca metodyczny, współautor powstającego podręcznika edukacji regionalnej etc etc
Pozdrawiam serdecznie

co wyniklo z tej tresci:


W dniu 2013-10-13 15:25, Peter K. Sczepanek pisze:

Meine Bemerkung - UWAGA:

in meinem Ort Monheim - gibt es HEIMAT-STUBE - jest miejska izba stron rodzinnych Monheim... - tu wypiekaja chleb na podworku juz latami... opiekuja sie tym Muzeum-HEIMAT - od 40 lat! Ich zbiory sa wieksze niz np. w Tychach w Muzeum... a ludzie tam zatrudnieni pracuja w czynie spolecznym - jako FERAJNA - czyli jest e.V. Ferein-ferajna (czlonkow kilka set osob) - i robia to - ten wypiek okolicznosciowa, gdy na trawniku sa spotkania -za tym domem (2 pietra - izby pelne eksponatow - czego w PL nigdy nie widzialem - z tych rodzinnych stron.)

W Polsce oczywiscie tu na Slasku - jest to nie mozliwe - za darmo cos robic - ci pracownicy - to prawie …. Itd…itd… pkscz.
Ja oczywiście się zgadzam, co mowi mi znany na caly Slask Historyk Marek S. Oczywiście w warunkach polskich - dziala wszystko inaczej… ale dojdzie kiedys do tych 1:1 stosunkow…

Wiec


Szczególnie miałem na mysli - i to zawsze - nie o calej rzeszy RASi-owcow - jakich jest kilka dziesiat tysięcy w O-OS i Opolszczyźnie… ale ja kieruje moje uwagi i krytyczne docinki - do 5-co milionowej rzeszy Ślązaków, czy tez tu mieszkających Polakow, czy innej masci - jacy tu będąc - stali się tymi ludzmi- sola tej ziemi…

Powiedzmy, za tych rdzennych - jest -1 -2 miliony - czyli kieruje moje mysli do tych wszystkich, jacy potencjalnie sa Ślązakami z krwi i kosci - by ci stuknęli się w glowy - i cos tez zrobili dla tej ziemi - w ich ferajnach loalnych - dla ochrony tradycji, przyrody, zabytkow, mowy, przyjazni, pomocy spolecznej, itd… Mam osobiście wielu znajomych, tu i tam - jacy nic a nic nie robia w naszych sprawach, a do tego jeszcze się wyśmiewują, nie budując, motywując, a z zazdrości moze chca zniszczyc… i tacy som miedzy nami - tu i tam!

Ja przykładowo - co robie - to spiewam w 2-ch chorach - co tydzień w sumie 5-godzin prob a w roku - w sumie 13 -15 koncertow! Pilnuje kościół 3 razy w roku - po 2 godziny - by złowrogi element, jaki dostal się do Niemiec - nie niszczyl naszej 1000 letniej kultury i religii…nie mówiąc o moich tych pisaniach, spotkaniach co 1,5 miesiaca ze Ślązakami z Monheim…itd..itd…To wszystko dla sprawy tu tej ziemi Nadreńskie - bo tu zyje i biore emeryture na mój chleb! - pksczep.


Und meine Seele spannte

Weit ihre Flügel aus,

Flog durch die stillen Lande,

Als flöge sie nach Haus.



Joseph von Eichendorff

I dusza ma rozpięła

Szeroko skrzydła swe,

Latała poprzez spokojne kraje,

Jakby do domu hen.



pksczepanek



From: Stefan Tyczyna To: pksczepanek@gmx.de Sent: October 20, 2013 12:47 PM

Subject: PS`.

Roztomily Panie Piotrze,

serdecznie pozdrawiam.

Zycze milej niedzieli i takich samych wszystkich kolejnych dni, prosze tez o pamiec.

 z uklonem - Stefan Tyczyna

 

PS.



A tez przy tej nieszczesnej okazji pozwole sobie z wielka niesmialoscia i nieskromnoscia powiadomic, ze od ponad 2. miesiecy mam swoja stronke internetowa, na ktora uprzejmie zapraszam i prosze tez o ew. komentarz.

Dziekuje. www.stefantyczyna.eu

From: <HHLOKLNS30.NDR@ndr.de>

To: "Peter K. Sczepanek" <pksczepanek@gmx.de> Sent: October 21, 2013

Subject: RE: pksczep-131025 Nossol, H.Jeschioro, BJO, J.Gorzelik, Chuzpe, Bajkowy Slask, frey, Ruhr-Kohle-Chor, J.Szymik, G.Giglok von P.K. Sczepanek-14

Sehr geehrter User/Internetnutzer/Zuschauer,


haben Sie vielen Dank für Ihre E-Mail.


Wir bitten um Verständnis, wenn nicht jede einzelne Zuschrift ausführlich
und individuell beantwortet werden kann. Aber die Redaktion von ARD-aktuell
erreichen täglich viele Hunderte Rückmeldungen der Zuschauer.

Sie können jedoch versichert sein, dass alle Reaktionen der Zuschauer


aufmerksam gelesen, ausgewertet und in den Redaktionssitzungen diskutiert
werden.
Wir würden uns freuen, wenn Sie uns weiterhin gewogen blieben.
Mit freundlichen Grüßen
Zuschauerservice
ARD-aktuell / tagesschau.de
www.tagesschau.de
From: <Programmservice.HF@swr1.de>

To: "Peter K. Sczepanek" <pksczepanek@gmx.de>

Sent: October 21, 2013 9:59 Subject: Antwort: pksczep-131025 Nossol, H.Jeschioro

Guten Tag,


vielen Dank für Ihre Mail an SWR1 Baden-Württemberg. Wir werden sie so
schnell wie möglich bearbeiten bzw. an die zuständige Redaktion
weiterleiten.
Wir bitten um Ihr Verständnis, dass wir aufgrund der vielen Zuschriften,
die uns täglich erreichen, nicht alle eingehenden Mails beantworten können.
Ihre Meinung ist uns wichtig, deshalb wird auch jede einzelne Zuschrift
inhaltlich festgehalten.
Freundliche Grüße
Ihr SWR1-Hörerservice

Telefon: 01803-929-111


(9 ct/Min. aus dem deutschen Festnetz, aus Mobilfunknetzen maximal
42ct/Min)
Diese Antwort wurde automatisch an Sie geschickt.
---------------------------------------------------------------------------------
Karten für ?SWR1 Hitparade ? Das Finale? sichern
Zeitreise mit Saga am 25. Oktober in der Stuttgarter
Hanns-Martin-Schleyer-Halle

Die SWR1 Hitparade ist längst eine liebgewonnene Herbst-Tradition in


Baden-Württemberg, bei der am Ende mit an Sicherheit grenzender
Wahrscheinlichkeit ?Stairway to heaven? von Led Zeppelin auf Platz 1
landet. Ob die Wahrscheinlichkeit auch dieses Mal zur Gewissheit wird,
entscheiden die SWR1-Hörerinnen und -Hörer vom 7. bis 13. Oktober im
Internet unter SWR1.de.
Viele weitere Infos rund um die Hitparade erhalten Sie hier:
http://www.swr.de/swr1/bw
Als Antwort auf:
        pksczep-131025 Nossol, H.Jeschioro, BJO, J.Gorzelik, Chuzpe, Bajkowy    
        Slask, frey, Ruhr-Kohle-Chor, J.Szymik, G.Giglok von P.K. Sczepanek-14  
        Peter K. Sczepanek                                                      
                        An:                                                     
                           Peter K. Sczepanek                                   
                                                                21.10.2013 21:59
                                                                Details anzeigen

From: <rp@swr1.de> To: "Peter K. Sczepanek" <pksczepanek@gmx.de>

Sent: Monday, October 21, 2013 10:02 PM

Subject: Antwort: pksczep-131025 Nossol, H.Jeschioro, BJO, J.Gorzelik, Chuzpe, Bajkowy Slask, frey, Ruhr-Kohle-Chor, J.Szymik, G.Giglok von P.K. Sczepanek-14

Guten Tag,
vielen Dank für Ihre E-Mail an SWR1 RP. Wir werden Ihre Anfrage so schnell
wie möglich beantworten bzw. an die zuständige Redaktion weiterleiten. Wir
bitten um Verständnis, wenn die Bearbeitung aufgrund der Vielzahl von
Anfragen etwas Zeit beansprucht. Termine zu Veranstaltungen sammeln wir.
Sollten wir Rückfragen haben, würden wir uns bei Ihnen melden.

Mit freundlichen Grüßen von Ihrem


SWR1-Hörerservice
++++++++++++++++++++++
Postfach 3740
55027 Mainz
Tel.: 06131-929 1111 Fax: 06131-372701
eMail: rp@swr1.de - Homepage: www.swr1.de

From: <Hoererservice@swr4.de> To: "Peter K. Sczepanek" <pksczepanek@gmx.de>

Sent: Monday, October 21, 2013 10:02 PM

Subject: Antwort: pksczep-131025 Nossol, H.Jeschioro, BJO, J.Gorzelik, Chuzpe, Bajkowy Slask, frey, Ruhr-Kohle-Chor, J.Szymik, G.Giglok von P.K. Sczepanek-14



SWR4 Rheinland-Pfalz. Da sind wir daheim

Guten Tag,


herzlichen Dank für Ihre E-Mail an SWR4 RP. Wir werden Ihre Anfrage so
schnell wie möglich beantworten bzw. an die zuständige Redaktion
weiterleiten. Wir bitten um Verständnis, wenn die Bearbeitung aufgrund der
Vielzahl von Anfragen etwas Zeit braucht.
Mit freundlichen Grüßen
Ihr SWR4-Hörerservice

SWR - SÜDWESTRUNDFUNK


Am Fort Gonsenheim 139
55122 Mainz

Tel.: 01803 - 929 456


(9 ct/Min aus dem deutschen Festnetz, Mobilfunk max. 42 ct/Min.)
Fax: 06131-929 3 4042
e-Mail: hoererservice@swr4.de - Homepage: www.swr.de/swr4/rp/
Pisalem to dnia 20.10.2013: - co dzisiaj dnia 24.10.2013 jest nie aktualne:
Goscinne wystepy Choru Meskiego RUHR-Kohle-Chor

aus Gelsenkirche - Bochum (Ruhr-Gebiet)

w nastepujacych miastach Gornego Slaska:
Katowice - Grube „Wujek” - Kranzniederlegung mit Chorauftritt - 28.10. um 17.00

Krakau-Wieliczka Salzbergwerk und Chorauftritt 8.30 bis 29.10. um 11.00

Ruda Sanktuarium Hl. Josef Gottesdienst anschl. Konzert 30.10 um 18.00

Kattowitz Marien Sanktuarium und Konzert 31.10 um 18.45

Piekary MB-Piekarska Feierliche Hl. Messe mit kleinem Konzert 01.11 um 10.30

Auschwitz-Birkenau Besichtigung, Kranzniederlegung / Chorauftr.02.11 um 14.30

Kattowitz Feierliche Hl. Messe - Kathedrale und kleines Konzert 03.11 um 12.00
Kranzniederlegung - zlozenie wienca zalobnego

Hl. Messe - spiew na mszach świętych

Feierliche hl.Messe - uroczysta Msza sw. ze spiewem

Chorauftritt - wystep choru

Pksczep.
Otrzymalem telefon i pismo e-Mail-owe:
From: "Harald Jüngst" To: Peter K. Sczepanek Sent: Wednesday, October 23, 2013 10:31 PM

Subject: Aw: Oberschlesien - pksczep.
Lieber Herr Sczepanek,
ich hatte P. Sch. schon gebeten Sie zu informieren, dass unsere Reise nach Polen leider, leider abgesagt ist. Weiteres demnächst in der Probe.
Herzliche Grüße,
HJarald Jüngst
Gesendet: Donnerstag, 24. Oktober 2013 um 07:28 Uhr
Von: "Peter K. Sczepanek"

An: "Harald Jüngst"
Betreff: Re: Oberschlesien - pksczep.

Servus,


 wie ist das möglich? - Kurz vor die Reise ! Absage!

Finanzielle oder politische Gründe? -

….usw..usw…

Pisalem w „OBERSCHLESIEN - anders” - w 1996 roku:

Fragmenty rozdzialu - Brücken führen zueinander

Czyli w publikacji „Gorny Slask w barwach czasu“ 1997

- jest ten rozdzial pod tytulem:

Mosty prowadzą do siebie”


z poczatkiem:

Zarówno dzieła naszych pisarzy i poetów jak również akwarele Alfonsa Wieczorka stanowią dziś siłę napędową i nowy krok w kulturze i historii Śląska. Czytelnik po przeczytaniu książki otrzyma znaczny wgląd w różnorodność problematyki śląskiej i pozna w dużej mierze dzieje bardzo boleśnie doświadczonego regionu.

….
Dalej pisalem:

W ten sposób możemy zawsze stwierdzić, że byliśmy i jesteśmy Europejczykami ciałem i duszą. Śląscy budowniczowie drogi budowanej w 1584r z Wrocławia do Brzegu pozostawili po sobie pomnik kamienny, na którym wyryli następujące słowa:
Inni budowali drogę dla nas

my budujemy dla potomnych.

Jedną drogę tylko Chrystus wskazał

dla wszystkich do wieczności.


Ludność Górnego Śląska stanowi dzisiaj konglomerat jeszcze nie w pełni zintegrowanej mieszaniny różnych narodowości. Dowodem tego są liczne towarzystwa przedstawiające orientacje narodowościowe, jak Towarzystwo Polsko-Niemieckie "Odra" lub Związek Byłych Sybiraków lub bardzo liczne Koła DFK (Deutsche Freundschaftskreise). Grupują one Niemców posiadających dziś obywatelstwo polskie, jak również Polaków pochodzenia niemieckiego. Tworzą się towarzystwa Pan-Europy "Silesia" o tendencjach pełnych tolerancji jak i kultywowania regionalnej tradycji i kultury chrześcijańskiej.

Na podstawie porozumienia zawartego pomiędzy rządami Niemiec i Polski związki te są uznawane i zarejestrowane przez władze polskie i traktowane są jako "Niemiecka Mniejszość Narodowa w Polsce". Od 1990r ta mniejszość korzysta z praw człowieka ustanowionych przez tzw. kartę helsińską i stuttgartską. Odprawiane są msze święte w języku niemieckim, a na życzenie tej mniejszości narodowej w niektórych szkołach podstawowych uczy i wykłada się w tym języku, zwłaszcza na Śląsku Opolskim. Występuje brak nauczycieli języka niemieckiego. Zresztą bilingwistyczne szkoły znajdują się na całym świecie, kształcąc młodych w wielu językach. Szkołami takimi na Śląsku, zbliżamy się bardzo do Europy. DFK utrzymują ścisły związek i współpracę z podobnymi organizacjami w Niemczech ku obopólnej korzyści.



Na zebraniu Górnoślązaków mieszkających w Niemczech dnia 14 maja 1995r w Konigswinter zebrani oświadczyli, co następuje: Nasze serca ciągle biją dla Górnego Śląska i zawsze wspominamy ziemię naszych przodków. Jesteśmy gotowi do udzielenia daleko idącej pomocy tym wszystkim, którzy pozostali na Górnym Śląsku, ale domagamy się również, aby rządy obu krajów stworzyły dla mniejszości narodowej, nie tylko niemieckiej, podstawę i przesłanki zapewniające im dalszy rozwój ich tożsamości narodowej, własnej kultury i publiczne używanie własnego języka. Niemieckie koła przyjaciół istniejące zwłaszcza na Śląsku Opolskim nie tylko pielęgnują własną tożsamość narodową, ale też biorą czynny udział w zarządzaniu swej ziemi ojczystej zasiadając w licznych radach gmin. Mają zasadniczy udział w budowie urządzeń zapewniających wsi bieżącą wodę, budowie dróg, mostów, ośrodków kultury i oczyszczalni ścieków. Te inwestycje w dużej mierze finansowane są przez rząd niemiecki w ramach Fundacji dla współpracy polsko-niemieckiej. Tego typu budowy realizuje się obecnie w Krzyżanowicach, Rudnikach, Krzanowicach, Piotrowicach, Kamieniu Śląskim i Strzelcach Opolskich. Należy jednak stwierdzić, że zadania stojące przed DFK w dalszym ciągu są ogromne. Wszelkie wysiłki mniejszości niemieckiej na Górnym Śląsku służą pokojowej budowie porozumienia i współpracy między Niemcami i Polakami dla wspólnego dobra ziemi śląskiej, podniesienia własnej stopy życiowej i poziomu życia na wszystkich odcinkach. Również kościół katolicki zarówno na Górnym Śląsku jak i w Niemczech jest znaczącym orędownikiem współpracy polsko-niemieckiej.
Dowodem tego jest nie tylko słynne przesłanie Episkopatu Polski do biskupów niemieckich "Przebaczamy i prosimy o przebaczenie" z 1965r,
ale również porozumienie zawarte dnia 5 czerwca 1993r na temat porozumienia i współpracy pomiędzy arcybiskupstwem w Katowicach z arcybiskupem Damianem Zimoniem a znajdującym się w Niemczech biskupstwem w Essen z biskupem Hubertem Luthe na czele. W tym wzajemnym porozumieniu stwierdza się między innymi:

Zasadniczym zadaniem kościoła katolickiego jest ewangelizacja wszystkich ludzi dobrej woli, by wszystkim udostępnić światło Prawdy. W związku z tym przed wszystkimi biskupami na całym świecie stoją zadania przełamania wszystkich granic i barier dzielących ludzi. Celem realizacji tych zadań jest współpraca wszystkich biskupów w oparciu o postanowienia II Konsylium Watykańskiego. Było wolą zmarłych kardynała Hengsbacha w Essen oraz biskupa Herberta Bednorza w Katowicach, by zainicjować współpracę między tymi miastami. Miasta te są ośrodkami przemysłowymi w związku z czym występują tutaj podobne problemy w zakresie struktury, kultury, ewangelizacji i migracji ludności.
Porozumienie przewiduje czytanie mszy świętej w języku niemieckim dla mniejszości narodowej w Polsce oraz w języku polskim dla Polaków mieszkających i pracujących w Niemczech oraz świadczenie usług kościelnych w takim języku w jakim sobie życzą wierni znajdujący się w obu krajach. Realizuje się również duszpasterstwo nad organizacjami polonijnymi jak "POLONIA" w Niemczech i tym podobnymi w Polsce.

Przy tej okazji trzeba nadmienić, iż strona polska też rok rocznie wysyła prawie stu księży z całej Polski na tzw. Misje Polskie w Niemczech, gdzie odprawiane są przez nich Msze św. w języku polskim i niemieckim. Podkreślić tu należy, iż wierni czy to polscy czy niemieccy z misji takich są bardzo zadowoleni. Tak jak w Ameryce dla Polonii odprawia się w języku polskim!

Władysław Bartoszewski jako minister spraw zagranicznych Polski przemawiając w 1995r na forum Bundestagu w Bonn powiedział m. in. w swoim dziele:

Dla pokonania wszelkich barier dzielących jeszcze narody Europy jest potrzebne coś, co nazwać można patriotyzmem europejskim. To oznacza połączenie własnej tożsamości narodowej, kultury i tradycji z takimi samymi wartościami w narodach sąsiednich i całej ludzkości. To ogromne zadanie da się realizować porzez powszechne i bezgraniczne stosowanie miłości bliźniego. Miłość do życia, do całego świata, do ziemi ojczystej. Taka miłość wynikać musi z wewnętrznej potrzeby każdego człowieka, albowiem nie da się miłości uczyć jak przedmiotu w szkole. Nie istnielibyśmy gdyby miłości nie było. Miłość istnieje w dalszym ciągu i będzie zawsze istniała, albowiem z niej czerpiemy siłę zwycięstwa Dobrego nad Złem.


Tylko w duchu prawdy, a nie zakłamania

przeszłość nasza jest drogowskazem do przyszłości.

Władysław Bartoszewski
Teraz chodzi o to, abyśmy kształtowali

naszą przyszłość wspólnie i odpowiedzialnie.

Roman Herzog 1.9.94 w Warszawie
Porozumienia i pojednania nie mogą dokonać mężowie stanu,

to musi dojrzewać w sercach ludzi po obu stronach.

Willy Brandt w 1970r
Bez cienia wątpliwości można stwierdzić, że Śląsk na przestrzeni swoich dziejów zawsze posiadał i nadal posiada orientację prozachodnią. W związku z powyższym Śląsk ma wszelkie przesłanki, by stanowić pomost między Wschodem a Zachodem.

Polska ubiega się obecnie o członkostwo w strukturach Unii Europejskiej. Dla bezpieczeństwa europejskiego i współpracy narodów Polska nie może znaleźć się poza systemem gospodarki i struktury nowej Europy. Tak jak Polska potrzebuje Europy - tak i Europa potrzebuje Polski. Jeżeli Polska i Czechy przystąpią do Wspólnoty Europejskiej, będzie to z 400 milionami mieszkańców, po Chinach i Indiach, trzeci w świecie największy organ społeczno-gospodarczy i obronnie zorganizowany. Śląsk w tych wspólnych dążeniach stanowi bardzo ważne ogniwo. Nie wolno nam jednak zapominać o tym, że Polska przed przystąpieniem do struktur europejskich jako pełnoprawny partner spełnić musi szereg warunków. Do owych przesłanek zalicza się stabilizacja polityczna i gospodarcza, system bankowy przystosowany do wymagań europejskich, reformy w przemyśle i rolnictwie, jednolity system prawny, zachowanie pluralizmu, zasad demokracji i przestrzeganie praw człowieka. W zjednoczonej Europie nie będzie miało znaczenia czy wielkiego astronoma o światowej sławie ktoś nazwie Mikołajem Kopernikiem czy Nicolaus Copernicus.

Historycy nie będą się sprzeczali, czy wielki poeta niemiecki podczas swego pobytu w Tarnowskich Górach w 1796r powiedział do tutejszych górników "kto Wam pomoże" czy "co nam pomoże".

Podczas swego pobytu w Tarnowskich Górach J. W. von Goethe odwiedził również słynną winiarnię Siedlacza na rynku. Do podanego mu dzbanka wina dolał nieco wody, gdyż Goethe nie lubił mocnych trunków. Zauważyli to siedzący nieopodal studenci szkoły górniczej i wybuchnęli śmiechem. Jeden z nich z przeznaczeniem dla Goethego napisał na kartce następujące słowa:


"Nie można być wielkim poetą mieszając wino z wodą

gdyż te dwa elementy, jak woda z ogniem nawzajem się bodą"
Goethe przeczytawszy te słowa uśmiechnął się i odpisał na tej samej kartce:
"Wobec tego radzę Wam mieszać wodę z winem dla zachowania trzeźwości umysłu,

albowiem Wy kiedyś macie użytecznymi być, dla tutejszego przemysłu."
Dla wzajemnego porozumienia i współpracy między Polakami i Niemcami trzeba obalić jeszcze wiele uprzedzeń istniejących między tymi narodami. Niemcy na przykład nie powinni kpić z niedociągnięć polskiej gospodarki mówiąc "Polnische Wirtschaft". Polacy natomiast nie powinni ciągle wspominać ów mit "Drang nach Osten". Poza tym w latach 1941-45 nie było kampani rosyjskiej tylko prawdziwa wojna ze Związkiem Radzieckim. Skazani na pobyt w niemieckich obozach koncentracyjnych nie "umierali" tylko zostali zamordowani. Polacy zostali przymusowo wywiezieni do roboty w Niemczech - a nie dobrowolnie udali się tam w okresie okupacji. W latach 1945-48 Niemcy z ziem przez Polskę odzyskanych nie "wywędrowali" tylko zostali ze swych siedzib siłą wypędzeni kosztem wielkich ofiar.

Michael Welder


W kościele w miejscowości Monheim nad Renem w Niemczech zebrani uczestnicy śpiewają razem następującą piosenkę:

"Zakończmy wreszcie wszelkie spory - usuńmy to, co dzieli nas

Wystąpmy wszyscy jako bracia, gdy Pan Bóg nam ukazuje się

Niechaj zawsze otacza nas radość, pokój i miłość po wszystkie czasy"
Gdy w tym kościele, mej dzielnicy Baumberg w Monheim w 1996 roku czczono 700-lecie swego istnienia (pierwsze zapiski o kościele św. Dionizjusza) - ja przytaczam podobne przykłady ze Śląska, świadczące o podobnych lub bogatszych przeobrażeniach w tamtych czasach. Kiedy to mnisi Cystersi (sprowadzeni przez św. Jadwigę żonę Henryka I Brodatego-Piasta) wędrowali po 60 km z Rud Wielkich (Raciborskich) by co 3 miesiące do Rybnika, Pszczyny, Tychów, Mysłowic czy Rudy przybywać i odprawiać Msze św. polowe, dając początki pod budowy kościółków drewnianych. Jak to też w tej wsi Baumberg było. Tylko musimy i my z dumą na każdym kroku przypominać o naszych losach, bogatych w historyczne dzieje i bogatej tradycji chrześcijańskiej!

W tym samym mieście znajduje się również piękna izba pamięci obrazująca dzieje i tradycje całego regionu na przestrzeni ostatnich 1500 lat, tzn. od początku istnienia miasta pomiędzy dopływami Renu Dussel a Dhunn. W tej izbie znajdują się piękne eksponaty z dawnych lat jak meble, naczynia, obrazy, mapy, instrumenty i narzędzia pracy, którymi posługiwali się mieszkańcy tego regionu w minionych wiekach. Według istniejących dokumentów Monheim nad Renem istnieje już od VI wieku i nikogo nie interesuje to, czy Rzymianie, Gallowie czy Niemcy byli założycielami tego miasta. Ta izba istnieje dzięki staraniom miejscowego związku miłośników ziemi ojczystej w Monheim. Istniejące na Górnym Śląsku nieliczne podobne izby pamięci obrazują dzieje tego regionu na przestrzeni ostatnich 60-80 lat tylko to jest stanowczo za mały okres. Poza tym izby te posiadają wyraźny charakter polityczny, co jest rzeczą nie wskazaną. Istnieje konieczność uzupełnienia eksponatów i uszeregowania ich według ściśle określonych okresów historycznych. Organizatorzy tych izb nie powinni czekać na dotacje państwowe, tylko wzorem tych z Monheimu wszystko organizować i utrzymywać z własnych środków.

700-lecie czczono w 1997 roku w Dańcu, wioska ta od 1297 przybierała w dziejach Śląska następujące swe nazwy:

Mokrodaniecz, Mokridencz, Danietz, Bergdorf i Daniec.

Swoistego rodzaju Izbę Muzealną Dańca zorganizował w przeglądzie minionych lat, oddany tej ziemi, autor wielu publikacji - Konrad Mientus. Śpiewano też na okolicznościowej mszy św. "Te Deum laudamus" - gdzie równocześnie słyszało się na tę samą nutę "Ciebie Boże wielbimy" i "Großer Gott, wir loben dich", śpiewano tak samo, jak wcześniej w Pszczynie, na Mszy Św. ekumenicznej z okazji uczczenia święta myśliwych, książąt Pleß, księcia i djuka Herzoga Heinz Heinrich XI z rodu Hochbergów i Anhaltów.
Każda epoka ma swe własne cele

I zapomina o wczorajszych snach...

Nieście więc wiedzy pochodnię na czele

I nowy udział bierzcie w wieków dziele,

Przyszłości podnieście gmach!

Ale nie depczcie przeszłości ołtarzy,

Choć macie sami doskonalsze wznieść;

Na nich się jeszcze święty ogień żarzy,

I miłość ludzka stoi tam na straży,

I wy im winniście cześć!

Adam Asnyk
Samorodnie powstałe prywatne Izby Kultury i Pamięci Górnego Śląska czy w starej szkole w Starym Essen, w starej szkole w Tychach czy w Pszczynie, Istebnej czy Cieszynie i Katowicach w Herne u pani Benz czy w Monheim u autora, świadczą dobitnie o nostalgicznym w pamięci utrzymanym z lat dziecięcych obrazie Górnego Śląska. Do tych izb zaprasza się wszystkich, którzy tymi barwami Śląska w czasie, pragną się nacieszyć.
Kto pewnymi krokami chce iść

powinien powoli poruszać się.

J. W. von Goethe


Jeden ze znanych współczesnych pisarzy polskich Jan Józef Lipski wydał książkę pod tytułem "Dwie ojczyzny - dwa patriotyzmy", w której pisze:
"Po kilkuset latach istnienia i rozwoju kultury niemieckiej i budownictwa na Śląsku Polska otrzymała ogromne dziedzictwo kultury. Na Śląsku znajdują się ogromne pałace poniemieckie, zamki, dzieła sztuki i niezliczona ilość pomników kultury, również sakralnej, zaliczających się do zabytków klasy zerowej. To dziedzictwo nie jest tylko własnością polską, ale również ogólnoludzką. Polacy jako spadkobiercy tego ogromnego dziedzictwa kultury i budownictwa są zobowiązani strzec i zachować bez fałszu i zakłamania to świadectwo dla potomnych. To dziedzictwo jest główną przesłanką dla pokojowego współistnienia naszych narodów w przyszłości."
Czas to nie tylko pieniądz, jak się utarło mówić. Czas to także piękno, które należy po czasie szanować i pielęgnować, bo i też w czasie długo się to piękno tworzyło.
Pojednanie i przyszłość to dewiza nasza

dla dobra naszej ziemi ojczystej i jej rozwoju.

Niechaj i taka będzie wola nasza.
Niechaj cienie przeszłości nam nie ciążą

Myśli zemsty i odwetu obce niech nam są

Niech miłość i zgoda nam ręce rozwiążą

dla Górnego Śląska - nasz wspólny dom.
Życzeniem Górnoślązaków zawsze jest:
"Pokój przybyszom,

radość tym, którzy zostaną

oraz błogosławieństwo odchodzącym."
Rybniczanin, dziś żyjący w Opolu, Adolf Kuhnemann w zeszytach edukacji kulturalnej tak ujmuje "Nasz Śląsk":
U schyłku XX wieku życzymy sobie, by Śląsk był pomostem w sercu Europy, między Zachodem a Wschodem. Zadanie to szczytne i trudne, mimo górującej publicznie retoryki pojednania. Dlatego o Ziemi tej musimy pisać wieloma językami i to, co należy powiedzieć, zwłaszcza to, co przemilczano, o przemilczanych ludziach i zdarzeniach, o pięknie krajobrazu, o zwykłej pracy bezimiennych. Dzieciom i młodzieży winniśmy mówić nie tylko o naszym, małym, egoistycznym światku, lecz również o życiu i prawach sąsiada, a więc o tym, co mieści się w humanistycznej kulturze Europy.

Jak dziś, w tym roku - 1997 wrócił Hongkong do Chin, czy my na wskroś Europejczycy nie winniśmy być, od dawna budowanym w pocie czoła, pomostem Wschód-Zachód i powrócić do, dla nas wiecznej matki, Europy!

Z greckiej mitologii wiemy, że Zeus pod postacią byka na swym grzbiecie porwał w igraszce piękną Europę, córkę króla z Phenixu na dzisiejszą Kretę. Ten to skrawek ziemi nie będący jeszcze w niczyim posiadaniu nazwano jej imieniem-Europą! I my Ślązacy poczujmy się dziś w posiadaniu pięknej Europy, bo i prawo ku temu też mamy, nie tylko za sprawą uwodzicielskiego Zeusa i Europy.

Do dziś, od dawna na praskiej katedrze widnieje płonący egipski święty ptak Phenix, który zgodnie z mitologią, potrafi z popiołu znów powstać - symbol powtórnego powstania i nieśmiertelności.

W południowej części niebiańskiego sklepienia patrzy na nas gwiazdozbiór Phoenix, prowokując nas swą nazwą też do Europy! Czy my go nie widzimy, nie odczuwamy jego permanentnego na nas oddziaływania? Peter K. Sczepanek

Das habe ich in meinem deutschen Buch -"Oberschlesien - anders"  -über:



          Bischof von Kattowitz Damian Zimon   und

          Bischof von Essen Hubert Luthe     im 1996  geschreben:
11. Brücken führen zueinander -pksczepanek
Auch die Aquarelle von Alfons Wieczorek und alle Werke unserer

Schriftsteller sollen uns helfen, unsere bewegende Kraft in der

Geschichte und Kultur Schlesiens nach Europa zu bringen.

Es muß ein neuer Sprung in der Geschichte Schlesiens entstehen.

Wer nichts über Oberschlesien weiß, und es sind leider viele

Menschen, wird jetzt über Oberschlesien mehr erfahren können und

hiermit Einsicht erhalten in die Vielfalt einer vergessenen

Region.

Die Welt und der Himmel



bauen sich auf unseren Denkfehlern auf“
sagte Gerhart Hauptmann. Aber heute könnte man fast alles mit

Computern und mit unserer Vernunft steuern, steuern zu etwas

Besserem.

In die westeuropäischen Kultur sind wir schon eingefügt und

das ist gut. Wir haben eine solide industrielle Basis, sind reich

an Grundstoffen und das in einer schönen Natur. Die Geschichte

Oberschlesiens, dem Land der Gegensätze und šbergänge, soll

sich nicht ewig wiederholen. Das gemeinsame Schlesien in

einem gemeinsamen Europa ist unser Ziel.

Mit unseren vielfältigen Erfahrungen wollen wir der Menschheit

auf der Welt dienen, denn den europäischen Anforderungen genügen

wir bestimmt. Wir wollen auch gleichfalls ein gutes Zusammenle-

ben mit allen Menschen in Oberschlesien und in Europa schaffen.
Die Kirche in Oberschlesien wurde vor hunderten von Jahren unter

dem böhmischen Bischofstum aus Opava (Troppau) vorbildlich

geführt.

In fast jeder historischen Stadt Oberschlesiens kann man bis

heute ein Nepomukdenkmal zu Ehren des böhmischen National-

heiligen finden. Fast 400 Jahre alt sind diese Wahrzeichen der

Böhmenherrschaft in Oberschlesien.

Wir verehren unsere christliche Geschichte weiterhin.

Johannes von Nepomuk war Generalvikar des Erzbischofs von Prag.

Aus unbekannten Gründen (nach der Legende wegen seiner Weigerung,

das Beichtgeheimnis zu brechen) wurde er von König Wenzel gefan-

gengenommen und nach Folterungen im Jahre 1393 in der Moldau

ertränkt. Er wird im östlichen Europa als Symbolgestalt des

Widerstandes gegen Unterdrückung der Religion und Einmischung

der Staatsgewalt in kirchliche Belange verehrt.

Bekannt ist sein Standbild auf der Prager Karlsbrücke (seit 1693),

dessen Nachbildungen auf unzähligen Brücken ihn zum Brückenhei-

ligen machten, besonders im damals Heilig Römischen Reich

Deutscher Nation, also auch in Schlesien.

Außer ordentlich zahlreich und in großer Vielfalt der Form treten

in den Regionen Bierun, Tichau, Pleß, Sohrau, Rybnik, Loslau,

Teschen und Ratibor (damals älteste Handelswege aus Krakau

nach Europa) kleine Kapellen und am Wege stehende Kreuze auf.

Die böhmischen und österreichischen Monarchen haben uns auch

die prächtigen Schrotholzkirchen hinterlassen.

Wir singen weiter die alten österreichischen Lieder in

den alten Schrotholzkirchen, benutzen weiter die preußischen

Werke und Gruben. Wir ehren weiter die böhmischen Heiligen.

Dazu sprechen wir schlesisch, slawisch, tschechisch, deutsch

und polnisch. Wir waren und sind Europäer mit Leib und Seele.
Ein Spruch der schlesischen Wegebauer von 1584 über den Bau

der Straße Breslau - Brieg wurde in Stein geschrieben:
Andere bahnten den Weg für uns,

wir den für die Nachwelt,

Allen aber hat Christus den Weg

gebahnt zu den Sternen“.
Die oberschlesische Bevölkerung stellt heute eine nicht voll

integrierte Gesellschaft verschiedener Volkstämme dar, die

sich in organisierten Gruppierungen spiegelt. So bestehen

heute in Oberschlesien neben den Deutschen Freundschaftskreisen

Verbände, wie die polnischen Gorno-Slazaki-Vereine und auch die

stark vertretenen Sibiraken-Verbände.

In fast allen Orten Oberschlesiens gibt es heute Deutsche

Freundschaftskreise (DFK).

Diese Freundschaftskreise sind amtlich eingetragene Vereine,

in denen sich die in der Heimat zurückgebliebenen Oberschlesier

sammeln. Deutsche Heilige Messen werden einmal wöchentlich

gefeiert, und in den Schulen wird auf Wunsch die deutsche Sprache

gelehrt. Diese Regelung gilt leider erst seit 1989. Es fehlen

zahlreiche Deutschlehrer.
Die Freundschaftskreise haben in manchen Orten eine bedeutende

kulturelle, aber auch wirtschaftliche Rolle eingenommen, z.B beim

Bau von Wasserversorgungsanlagen in der Ratiborer Gegend

(Krzyzanowice, Rudnik, Krzanowice, Pietrowice, Nedza).

In diesem Fall spielen die DFK in Kooperation mit der öStiftung

für Deutsch-Polnische Zusammenarbeitö eine große Rolle.
Man muß sagen, daß die DFK-Teilnahme an den Städtepartnerschaften

zwischen deutschen und polnischen Städten zu gering ist.

Viele Aufgaben warten auf die DFK in Oberschlesien.

Es wäre gut, wenn den Freundschaftskreisen die gleichen Rechte

eingebaut würden, wie in den 20 - 30 Jahren der deutschen Minder-

heit in Ost/Oberschlesien oder auch der polnischen Minderheit in

West/Oberschlesien.

Deutschstämmige Oberschlesier und polnischstämmige Gorno-Slazaki

in Oberschlesien sollten in Zukunft besser zusammenarbeiten.

öEin Berg trifft sich niemals mit einem anderenö, wie die

Schneekoppe den Annaberg oder die Czantorie. Und wir Menschen?

Oberschlesier mit Gorno-Slazakami in oberschlesischem Land oder

Oberschlesier aus Ratingen mit den Schlesiern aus Königswinter,

Würzburg, wir könnten uns treffen, gemeinsam in Europa.

öKräfte bündelnö, gemeinsam und nicht zersplittert agieren!

Als ein gutes Beispiel der Zusammenarbeit gilt die

am 5.6.1993

getroffene Vereinbarung über eine Partnerschaft zwischen dem

Bistum Essen und dem Erzbistum Kattowitz, unterzeichnet durch den

Kattowitzer Bischof Damian Zimon und Bischof von Essen

Hubert Luthe.
Es wurde in der Präambel gesagt:
In der Dogmatischen Konstitution über die Kirche

bestimmt das II. Vatikanische Konzil, daß die Bischöfe

alle Bestrebungen fördern, die der ganzen Kirche

gemeinsam sind, damit der Glaube wachse und allen

Menschen das Licht der vollen Wahrheit aufgehe.

Dieser gemeinsame Auftrag fordert uns über nationale

und staatliche Grenzen hinweg zur Zusammenarbeit heraus.
Es war der Wille unserer verstorbenen Vorgänger, Franz

Kardinal Hengsbach in Essen und Bischof Herbert Bednorz

in Katowice, daß eine engere Zusammenarbeit zwischen

den Diözesen Essen und Katowice erreicht werde.

Anlaß dafür sind Žhnlichkeiten der sozio-kulturellen

und wirtschaftlichen Strukturen in beiden Diözesen,

sowie die Probleme und Auswirkungen von Migration und

Integration. Aus diesen und anderen Gründen vereinbarten

die beiden unterzeichneten Bischöfe die Partnerschaft

zwischen der Diözese Essen und der Erzdiözese Katowice.“
Tschechen, Polen und Deutsche besaßen gemeinsam mit den

Schlesiern auf schlesischem Boden jahrhundertelang eine jener

frühen multikulturellen Gesellschaften und bürgerlichen Stadt-

kulturen.
öNur im Geiste der Wahrheit, nicht der Lüge,

kann man die Vergangenheit aufarbeitenö.

(Wladyslaw Bartoszewski).
öWir brauchen heute so etwas wie einen europäischen Patriotis-

mus, das heißt: Die Verbundenheit mit der geistigen und kul-

turellen Tradition des eigenen Volkes, das Mitgefühl mit den

Nachbarvölkern mit der ganzen Menschheit.
Und das unmittelbare Verhältnis zur Geschichte läßt sich

einfach übersetzen durch das Wort L i e b e.

Liebe zur Welt, zum Leben, zu seinen Mitmenschen, Liebe zur

Heimat. Die Liebe läßt sich aber ebensowenig lernen wie lehren.

Ebensowenig ist es möglich, Heimatliebe, Nächstenliebe oder

Europaliebe zu lernen oder zu lehren. Die Liebe existiert

trotzdem und wird immer existieren. Und sie ist stärker als

die Kraft des Bösen...ö.

(Wladyslaw Bartoszewski).

Wir sollen von der Vergangenheit lernen, wie uns Wladyslaw Bar-

toszewski in seinem Buch öAus der Geschichte lernenö (1984) rät.
öDiese Zukunft gilt es nunmehr gemeinsam und

verantwortlich zu gestaltenö.
öTeraz chodzi o to, abysmy ksztaltowali te przy-

szlosc wspolnie i odpowiedzialnieö.

(Roman Herzog am 1.9.94 in Warschau.)

öVerständigung und Versöhnung können nicht durch

Regierungen verfügt werden, sondern müssen

in den Herzen der Menschen auf beiden Seiten heranreifenö.
öPorozumienia i pojednania nie moga dokonac mezowie stanu,

to musi dojrzewac w sercach ludzi po obu stronachö.
(Willy Brandt 1970)

Wir sind dafür! Und wer noch?

Waren und sind wir Oberschlesier nicht die Brückenbauer zwischen

Ost und West? Wir können diese Funktion noch verstärken und ver-

tiefen, um den Frieden in Europa zu erhalten.

Klar und stolz muß man sagen, daß Oberschlesien in der Geschichte

mehr europäisch als alle andere Länder war.
Wie Oberschlesien, Schlesien und Polen Europa brauchen, so braucht

auch Europa sie; beidseitig mit menschlichen Dimensionen, mit dem

christlichen und kulturellen Erbe, sowie auch mit wirtschaftlichen

Reserven. Es wäre eine große Lücke, ein großer Fehler, wenn

Oberschlesien, Schlesien und Polen nicht in Europa sein könnten!

Viele Anpassungsbedingungen müssen von uns allen erfüllt werden.

Die wichtigsten Bedingungen sind: Wirtschaftliche (Landwirtschaft

und Industrie) Stabilität, pluralistische Demokratie und

Wahrung der Menschenrechte.

Im geeinten Europa wird es nicht wichtig sein, ob wir entweder

Nikolaus Copernikus oder Mikolaj Kopernik sagen. Die Literaten

werden sich nicht streiten, ob Johann W. von Goethe an die

Knappschaft der Tarnowitzer Bergleuten entweder:

... wer hilft euch“ oder „... was hilft uns“ gesagt hat.



Gleichzeitig sollen wir den Nobelpreisträger Henryk Sienkiewicz

mit seinem Werk öKrzyzacyö (Die Kreuzritter) anders interpretie-

ren. öHaKaTaö existiert lange nicht mehr, aber die polnische

Schulen realisieren immer noch die alten Schulprogramme.

Die Polen sollen nicht daran erinnert werden, daß die Deutschen

öDrang nach Ostenö realisierten, obwohl es bekannt ist,

daß Polen auch in die Richtung Ukraina und noch weiter drängte.

Die Deutschen sollen auch nicht über die öpolnische Wirtschaftö

lachenö.

Es gab keinen Rußland-öFeldzugö, sondern einen Krieg gegen die

Sowjetunion; die Häftlinge ökamenö in den Konzentrationslagern

nicht öumö, sondern sie wurden ermordet, die Polen ökamen

nicht zum Arbeitseinsatzö ins Reich, sondern sie wurden depor-

tiert, die Deutschen öwandertenö nicht öausö, sondern wurden

vertrieben! (Michael Welder).
öDarum beenden wir jeden Streit,

alles, was uns trennt,

jeden Haß und Neid.

Und als Brüder sind wir vereint,

wenn der Herr der Welt uns erscheint.
Alles wird Freude sein, Frieden, lauter Liebe.

Alles wird Freude sein, alle Ewigkeitö.
singt man in der Baumberger Kirche

im Stadtteil Monheim, wo in einem öDeusser-Hausö (Deusser ein

rheinländischer Maler im XIX Jh.) sich die schöne Sammlung zur

Heimatgeschichte befindet. Prächtige Exponate, Karten, Male-

reien, Fotos, Industrie- und Hausgeräte, alles was in fast 1500-

jähriger Geschichte der Region geschaffen wurde, gesammelte vom

Heimatbund Monheim e.V. Ein Land zwischen den Flüssen Düssel

und Dhünn, am Rhein wurde in VI Jh. erstmalig erwähnt als der

fränkische Edelmann Muno oder Mono (dem die Stadt übrigens ihren

Name verdankt) niederließ und Grundbesitz erwarb. Niemanden

stört es, ob Franken oder Germanen das Land erst besiedelten.

Besuchen Sie bitte bei der Gelegenheit die Gedenkstube Monheim,

wo gute und auch schlechte deutsche Zeiten unserer Geschichte

Zeugnis davon geben.

Es ist schade, daß in Oberschlesien fast in keiner Stadt solche

wahre Schätze der Region in einer Gedenkstube vorhanden sind.

In den heute gegründeten Gedenkstuben wird fast nur die Geschich-

te der letzten 60 - 80 Jahre berücksichtigt. Man sollte

die oberschlesische Geschichte und Kultur nach Möglichkeit voll-

ständig in den verschiedenen Herrscherperioden und nicht poli-

tisch einseitig zeigen.

Oberschlesier und Gorno-Slazacy sollten nicht immer auf von oben

kommende Initiativen oder Finanzen warten. Sie sollten das

selbst organisieren, wie der Monheimer Heimatbund e.V. sich das

zum Hobby gemacht hat! Ohne die Hilfe des Staates.
öWer sichere Schritte tun will,

muß sie langsam gehen.ö

(Johann Wolfgang von Goethe)
Jan Josef Lipinski sagte in seinem Werk „Zwei Vaterländer -

zwei Patriotismen“ 1981:
Nach Jahrhunderten der Entwicklung deutscher Kultur neben der

polnischen in Schlesien fiel uns im Zuge der geschichtlichen

Veränderungen ein reiches Erbe an Architektur und anderen

Kunstwerken sowie historischen deutschen Denkmälern zu.

Wir sind gegenüber der Menschheit Verwahrer dieses Erbes.

Das verpflichtet uns, diese Schätze mit vollem Bewußtsein,

daß wir ein Erbe deutscher Kultur behüten, ohne Lügen und

ohne Verschweigen für die Zukunft zu bewahren, auch für die

unsere.“

Peter K. Sczepanek

 

Uwagi pksczepanek - 24.10.2013 w Monheim am Rhein:


a) To sa urywki z mojej ksiazki z 1995-97 roku - wyprzedzalem epoke informacyjna, o czym w Niemczech i Polsce się nie mowilo, i nie znalo pospolicie wśród ludnosci!

A mlodzi dziennikarze w PL z tysko-katowickiego okregu - w gaszczu nowych pojec - w komunizmie nieznanych spraw historycznych - ganili moje publikacje ze fanzole - a to była prawda, jakiej oni w PL jeszcze nie znali - po prostu wyprzedzale epoke gdy zgrzyty komunistyczne jeszcze nie dotarly do dziennikarzy, czy mlodych naukowcow!


Zas w Ratingen w centrum naukowcow przy Fundacji Oberschlesien - - tzn ci mlodzi adebci sztuki, doktorzy-asystenci - zbluzgali - bo ksiazka za dluga, za duzo obrazow, za duzo materialu… z zazdrosci, ze taki Sczepanek tak odwaznie pisze, gdy oni tylko dla kolejnych wystaw robili katalogi opisujace co było gotowe - czyli przepisywali informacje…

Tak pozycje moje nie dotarly do INSTYTUTOW BdV… przez takich zazdrosnikow, jakcy przy zmienie dyrekcji - musieli opuscic ich fajne posadki - ale mnie szkodzili i pietno pozostawili.



Bischof von Essen - Hubert Luthe - podal reke dla Gornoslaskiego abp ks. Damiona Zimonia…

A dzisiaj gdy nowi zarzadzajacy archidecezjami w Katowicach i w ESSEN - zmieniaja zdania - jako ze już nie ma gornictwa - i umywaja rece, nie wlewajac oliwy do ognia!


Taka kooperacja choru RUHR-KOHLE-Chor i „Hejnal” z Katowic - w zacisnieciu wspolpracy - to wielka sprawa dla niemieckich mieszkancow woj. Katowickiego….. czyli w koncu Opolszczyzna powoli mogla by być zluzowana a ciezar wspolpracy przeszedlby na os: NRW-Katowice…

Tak się sklada, ze w tym czasie w koloni była msza sw. celebrowana przez abp Alfonsa Nossola - czyli Postac taka mogla wielce w rozmowach z waznymi w koscielnej hierarchii NRW - zasugerowac - ze jednak Opole i Essen - winne być dalej dla mnieszosc punktem najwyzszym, gdy Katowce niech dalej będzie traktowane po macoszemu, jak to robia od 20-30 lat Niemcy i Polacy!

Ale to sa tylko moje domysly…ale chor RUHR-KOHLE-Chor - na 3 dni przed wyjazdem otrzymal abzage - czyli odmowe wyjazdu na Czarny Gorny Slask… - by przypadkowo tu teraz zamiast Opola - przesunieto by glowny nurt wspolpracy - Niemcy-Polska w sprawach Slaska, sprawach niemieckich… w sprawach wspolistnienia… pksczepanek 12.38 - 24.10.13
b) Andere Alternativ:

16.10.2013 | 18:47 


1   ...   12   13   14   15   16   17   18   19   20


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna