Pksczep-131121. doc Subject: pksczep-131121 Philippinen



Pobieranie 1.31 Mb.
Strona14/36
Data06.05.2016
Rozmiar1.31 Mb.
1   ...   10   11   12   13   14   15   16   17   ...   36

D: Von der Wut weggefegt PL: Zmiecione przez furię
 


Drei Schritt neben mir, an einem Fenster zur Karl-Wilhelm-Straße stehend, starb der junge Polizist Lenssen an einem Kopfschuß. Er war sofort tot. Es war der erste Tote, den ich sah. Er wurde in einer Zeltbahn an mir vorbei weggetragen. Das Blut tropfte zu Boden." Dies erlebte der 18jährige Primaner Paul Kleinewefers (später ein erfolgreicher Industrieller) am 24. Oktober 1923. Als Angehöriger der Hilfspolizei verteidigte er zusammen mit regulären Polizeieinheiten das Krefelder Rathaus gegen 900 schwerbewaffnete, von den belgischen Besatzern begünstigte Separatisten.

Er ahnte nicht, daß um diese Zeit selbst Paul Tirard, französischer Hoher Kommissar bei der interalliierten Rheinlandkommission (höchstes Organ der Besatzungsmächte Frankreich, Belgien und Großbritannien im besetzten Rheinland), die Separatisten als "Hefe des Volkes" und "Landstreicher" abqualifizierte. Deren Führer, die Dorten, Smeets, Matthes und Konsorten, wollten die Existenzkrise des Reiches (galoppierende Inflation infolge der Ruhrbesetzung, Bürgerkriegstendenzen in Sachsen, Thüringen und Bayern) ausnutzen, um nun durch Gewaltaktionen eine Rheinische Republik zu schaffen - sei es als Pufferstaat zwischen Deutschland und Frankreich, als Annexionsobjekt für Frankreich oder als autonomes Gebilde im Rahmen des Reiches, je nach den Möglichkeiten der internationalen Lage. Bei ihrer Propaganda bemühten sich die Separatisten, die wirtschaftliche Verelendung, negative Kulturkampfreminiszenzen und antipreußische Gefühle im Rheinland auszubeuten.

Tirard, der bei allen chauvinistischen Empfindungen keine offene Annexion anstrebte, sondern das Rheinland nur einer dauernden französischen Kontrolle unterwerfen wollte, wußte genau, daß die überwältigende Mehrheit der Rheinländer die Separatisten (Sonderbündler) als "Verräter und Söldlinge des Auslands" betrachtete. Der "Düsseldorfer Blutsonntag" (30. September1923) war ein erschreckendes Vorspiel der Bürgerkriegsszenen des Oktober und November 1923 gewesen. 17 Tote (davon 5 Polizisten) und zahlreiche Verwundete gab es bei der gewalttätigen Massendemonstration, zu der die Sonderbündler ihre Anhänger aus der preußischen Rheinprovinz (samt bewaffneter Einheiten des "Rheinlandschutzes") ins rechtsrheinische Düsseldorf geholt hatten, wo die französische Besatzungsmacht die deutsche Polizei entwaffnete und die Beamten und die reichstreue Bevölkerung der Willkür der Separatisten preisgab.

Am 21. Oktober 1923 schlug der Likörfabrikant Leo Deckers, gedeckt von nationalistischen Scharfmachern der belgischen Besatzungsmacht, mit Einheiten des "Rheinlandschutzes" in Aachen los. In wenigen Tagen waren die meisten Rathäuser der größeren Städte in der belgischen und französischen Zone (von Wiesbaden und Trier bis hin zum Niederrhein) in den Händen der Separatisten. Die beiden Hohen Kommissare wurden durch die Ereignisse überrascht; ihre Regierungen in Paris und Brüssel gaben die Losung aus: "wohlwollende Neutralität" zugunsten der Separatisten, was dann vor Ort meist überaus großzügig ausgelegt wurde. Die Briten aber duldeten in ihrer Zone keinerlei separatistische Gewaltaktionen.

Gegenwehr quer durch alle Parteien und Ideologien

So entstand eine Patt-Situation. Die bewaffneten Separatisten, fast überall von den belgischen und französischen Besatzern unterstützt, maßten sich die politische Herrschaft an, konnten sich aber nicht durchsetzen, da die meisten Bürger und deren gewählte Vertreter jede Zusammenarbeit verweigerten und, wenn die Besatzungsmacht nicht eingriff, auch mit Gewalt gegen die Sonderbündler vorgingen. Tirard erkannte ganz richtig: Die Separatistenherrschaft würde nurmit massiver militärischer und finanzieller Unterstützung durch die Besatzungsmacht bestehen können, anderenfalls wurden die verhaßten Separatisten "von der Volkswut weggefegt werden".

Die nationale Einigkeit und Solidarität ging in dieser Notzeit quer durch die Parteien und weltanschaulichen Richtungen. Exemplarisch hierfür ist eine Resolution des Stadtrates von Neuss aus dem Dezember 1922. In dieser von der SPD eingebrachten und vom Stadtrat einhellig gebilligten Entschließung heißt es im Hinblick auf separatistische Tendenzen: "Damit würde eine uralte Volks- und Kulturgemeinschaft zerrissen, wie sie fester und älter keinen Teil Deutschlands mit dem Reich verbindet. Der Rhein, stets der deutscheste der Ströme, würde zum Symbol größten Völkerunrechts." Einige Monate zuvor hatte der SPD-Fraktionsvorsitzende Max Braun (später SPD-Vorsitzender an der Saar) in einer Massenkundgebung aller Neusser Parteien beteuert: "Wir sind Deutsche und wollen Deutsche bleiben, wir sind Preußen des Freistaats Preußen und wollen zu ihm halten,... Wir stehen zum deutschen Volk und Land."

Anfang November 1923 gelang es Tirard, den französischen Ministerpräsidenten Raymond Poincaré davon zu überzeugen, man müsse die Separatisten fallenlassen, um mit geeigneteren Politikern - wie etwa dem Kölner Oberbürgermeister Konrad Adenauer - die Ziele der französischen Außenpolitik zu erreichen. Es galt, die Separatisten so lange zu dulden, wie man sie noch als Druckmittel benutzen konnte. Auch die belgische Regierung ging um diese Zeit immer stärker auf Konfrontation zu den Separatisten, die untereinander zunehmend zerstritten waren. Belgien fürchtete, in den Sog der französischen Politik zu geraten, und bangte um die Eigenständigkeit seiner Außenpolitik. Das negative internationale Presseecho zu brutal-kriminellen Exzessen der Separatisten und die britische Abneigung gegen die Sonderbündler taten ein übriges, daß zum Jahresende hin Belgien und Frankreich mit politischen, aber auch militärischen Mitteln das separatistische Experiment beendeten.

Foto: Separatistenführer Josef Matthes (Mitte mit Baskenmütze) beim Abschreiten der Front in Koblenz: "Hefe des Volkes"

© JUNGE FREIHEIT Verlag GmbH & Co.


Dies ist ein Ausdruck aus www.jungefreiheit.de

PL: Osiemdziesiąt lat temu reńscy separatyści walczą o odrębny status, dopóki nie stracił poparcia mocarstw okupacyjnych aliantów

Piątek, 31/10/2003

PL: Zmiecione przez furię

 Trzy krok obok mnie , stojąc przy oknie w Karl -Wilhelm- Straße , młody policjant Lenssen zmarł przy strzale w głowe . Zginął natychmiast Była to pierwsza śmierć widziałem . Został zabrany z pociągu do namiotu obok mnie. Krew kapała na ziemię. "To ten 18-letni uczeń Paul Kleinewefers (później z sukcesem przemysłowiec ) w dniu 24 października 1923 roku. , Jako członek pomocniczej policji bronił wraz z regularnymi jednostkami policji , Krefeld ratusza wobec 900 uzbrojonych , preferowane przez belgijskie okupantów separatystów .

Nie wiedział, że w tym czasie , był nawet Paul Tirard , francuski wysoki komisarz (najwyższy organ władz okupacyjnych Francji , Belgii i Wielkiej Brytanii w okupowanej Nadrenii ) , separatyści przekwalifikowali - abqualifizierte na Inter- Allied Nadrenii Komisję jako " męty ludu" i " trampowym " . Ich przywódca ,Dorten , Smeets , Matthes i jego współpracownicy chcieli wykorzystać egzystencjalny kryzys imperium ( runway -w dol idaca inflacja w wyniku okupacji Zagłębia Ruhry , cywilnych tendencji wojennych w Saksonii, Turyngii i Bawarii ), aby być teraz stworzony przez akty przemocy , Rheinisch Republic - czy to jako państwo buforowe między Niemcami i Francja , jako obiekt Francja zaboru lub jako samodzielnego podmiotu w ramach Królestwa , zgodnie z możliwościami sytuacji międzynarodowej . W propagandzie , separatyści , ekonomiczne zubożenie, Kulturkampf-reminiszenzen ujemne i anty- pruskie sentymenty w Nadrenii próbował wykorzystać .

Tirard nie otworzyć aneksji skierowana do wszystkich szowinistycznych nastrojów , ale Nadrenia podlegała jedynie stałej francuskiej kontroli , dobrze wiedział , że przeważająca większość separatystów Renu ( Sonderbündler ) uważany za "zdrajców i najemników z zagranicy. " "Düsseldorf Bloody Sunday " (30 September 1923 ) był przerażającym preludium do cywilnych scen Wojny Październikowej i listopadzie 1923. 17 osób ( w tym 5 policjantów ) i wielu rannych były w gwałtownej demonstracji masowej do Sonderbündler miał ich przyczep wyszukane w pruskiej Nadrenii (w tym uzbrojonych jednostek " ochrony Nadrenii " ) po prawej stronie Renu Dusseldorfie , gdzie francuskie siły okupacyjne czuwa niemieckiej policji urzędników oraz bogata populacja lojalny wobec samowoli separatystów poddał .

W dniu 21 Październik 1923 zaproponował likier producent Leo Deckers , objętej nacjonalistycznych agitatorów belgijskiego władzy okupacyjnej , z jednostki " ochrony Nadrenii " w Aachen dzieje. W ciągu kilku dni większość ratusze w większych miastach były w belgijskich i francuskich stref ( Trewir , Wiesbaden i do Dolnego Renu ) w rękach separatystów . Obaj Wysocy komisarze byli zaskoczeni przez wydarzenia oraz ich rządów w Paryżu i Brukseli dał hasłem: " życzliwej neutralności " na rzecz separatystów , który następnie zazwyczaj interpretowane wielkodusznie miejsce. Brytyjczyków w ich strefie , ale nie toleruje działań separatystycznych przemoc .

Odporność na wszystkich partii i ideologii

Wynik był pat . Uzbrojeni separatystów , obsługuje prawie wszystkie okupantów belgijskie i francuskie ,władza polityczna uzurpował , ale nie może dominować , ponieważ większość obywateli i ich wybrani przedstawiciele odmówił współpracy , a gdy siły okupacyjne nie interweniowała w życie przed Sonderbündler rozstrzygający. Tirard prawidłowo rozpoznawane: separatystyczny reguła nur mit ogromne wojskowe i finansowe wsparcie może być dokonane przez okupanta , inaczej separatyści byli znienawidzony " zostały zmiecione przez furię " .

Jedności Narodowej i Solidarność poszedł w tym czasie potrzeby całej partii i ideologiczne kierunkach. Przykładem tego jest uchwała Rady Miejskiej z Neuss do grudnia 1922 roku. W tym SPD wprowadzone i jednomyślnie zatwierdzony przez Uchwała Rady Miasta państw pod względem tendencji separatystycznych : " To starożytny lud i wspólnota kulturowa rozdarty jako solidny i starszych nie łączyć każdą część Niemiec z Imperium ,Renu , zawsze najbardziej niemiecki . prądy staną się symbolem większość ludzi nie tak. " Kilka miesięcy w cześniej, SPD prezes Max Braun miał (późniejszy przewodniczący SPD w landzie Saary ) zapewnił w wiecu wszystkich stron Neuss : "Jesteśmy niemiecki i chcesz zatrzymać się w niemieckim, jesteśmy Prusacy Wolnego Państwa Pruskiego i chcą go zatrzymać .. . Podtrzymujemy niemieckiego narodu i kraju. "

Na początku listopada 1923 r. udało TIRARD ,premier Francji Raymond Poincaré , aby przekonać ich , że należy upuścić separatystów wymyślić polityków bardziej odpowiednie - do osiągnięcia celów polityki zagranicznej Francji - takie jak burmistrz Kolonii, Konrad Adenauer . Było separatystów tolerować tak długo jak mogli nadal używać go jako dźwigni . Belgijski rząd był w tym czasie coraz bardziej się na konfrontację z separatystami , którzy w coraz większym stopniu w sprzeczności ze sobą. Belgia boi się popadnięcia w wir francuskiej polityki , i obawiał się o niepodległość swojej polityki zagranicznej . Do brutalnych kryminalnych ekscesów separatystów i brytyjską niechęć do Sonderbündler czy reszta negatywnej zasięgu międzynarodowym prasowej, że koniec roku Belgii i Francji z pomocą środków politycznych , jak i wojskowych zakończył separatystyczny eksperyment.

Zdjęcie: lider Separatystów Joseph Matthes (w srodku w baskijskim kapeluszu ) podczas stymulacji przedniej w Koblencji : " męty ludzi "

….BdV:


Die Arbeit des BdV war von Anbeginn von dem Willen geprägt

„… jedes Beginnen mit allen Kräften [zu] unterstützen, das auf die Schaffung eines geeinten

Europas gerichtet ist, in dem die Völker ohne Furcht und Zwang leben können. Wir werden durch

harte, unermüdliche Arbeit teilnehmen am Wiederaufbau Deutschlands und Europas“.

Dieses Postulat der Charta der Heimatvertriebenen hat die Arbeit des BdV bis heute geprägt und

bestimmt.



www.Bund-der-Vertriebenen.de
Informieren Sie sich im Internet unter: http://hausderheimat.npage.de/
Sent: Thursday, November 22, 2012

Subject: Na sowas - Joachim-Gauck-Polen-sind-fleissiger-als-Deutsche


http://www.paukenschlag.org/?p=82
http://www.paukenschlag.org/?p=158
http://www.paukenschlag.org/?p=108
http://www.paukenschlag.org/?p=39
http://www.paukenschlag.org/?p=175
http://www.paukenschlag.org/?p=196
http://www.paukenschlag.org/?p=183
http://www.paukenschlag.org/?p=212
http://www.paukenschlag.org/?p=221
http://www.paukenschlag.org/?p=230
http://www.paukenschlag.org/?p=298
http://www.paukenschlag.org/?p=292


http://altermedia-deutschland.info/content.php/2609-Bundespraesident-Joachim-Gauck-Polen-sind-fleissiger-als-Deutsche
bitte die Komentarre lesen
http://altermedia-deutschland.info/content.php/2618-Schockierend-junge-Deutsche-gedenken-der-im-Krieg-gefallenen-Menschen

http://altermedia-deutschland.info/content.php/2623-Von-flei%C3%9Figen-Polen-und-faulen-Deutschen-Gauck-und-Spiegel
1   ...   10   11   12   13   14   15   16   17   ...   36


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna